.XXV.
4ꝰ ī officiali ꝗ in arcendo turbā nō ex ꝓpoſito: ſed nō ſine culpa aliquē clericū ꝑcuſſerit:vt in dcō. c. ſi vero. ꝙ ſi clericꝰ armatus venitad bellādū ⁊ fac̄ inſultū: ⁊ is ꝯͣ quē venit ip̄mcapit ẜm Inn. ſi ſcient̓ hoc fac̄ excōicatꝰ ē: ſedad papā nō mittit̉: ſi tn̄ hoc fit ad defenſionēnō ē excōicatꝰ: dū tn̄ ceſſante cā defenſionisip̄m libere abire ꝑmittat: ut Hoſti. dic̄. ſi etiāofficialis publicus talē capiat auctoritate propria qui aliter nō poterat ꝯpeſci ab īiuria alteriꝰ: nō ē excōicatꝰ īmo meret̉. 23. q. 3. fortitudo. ⁊. c. ſe. Et hͦ dico ſi p̄latꝰ n̄ eſt ibi ꝗ hͦ faciat ⁊ ip̄e eū p̄lato qͣꝫcitius pōt reſtituat: alioꝗnꝯtra de ſen. exco. ut famę. §. laici. Et notat etiāpe. de parū ſuꝑ dcō. c. nt fame. ꝙ nō ſolū iudici ſeculari licitū ē caꝑe clericū delinquentemne fugiat: ſꝫ ut pn̄tet ep̄o: ſed etiā leſo cuicūqꝫalij ẜm Inn. qui etiā dicit: ꝙ ſi laicus hꝫ clericū ſeruientē quē hꝫ ſuſpectu de furto: ꝙ pōtillū cape ⁊ detinere. ¶ 5ꝰ. ſi ſit mulier nec diſtīgui dꝫ vtꝝ fortis vel debilis. Et nota ẜꝫ guil.ꝙ in ptāte ep̄i ē mittere vel nō: qꝛ non diſtinuit̉ circa eas inter atrocē ⁊ nō atrocē īiuriā.6ꝰ. ſi ſit ſenex ⁊ valitudinariꝰ 7ꝰ. ſi ſit membris deſtitutus: ita .ſ. ꝙ ad ſedē apl̓icā accedere nō poſſit. tres caſus ꝓxīe dicti habent̉. exͣde ſen. exco. c. mulieres. ⁊. c. ea noſcit̉. ⁊. c. quāuis ¶V. de īfirmo: qui .ſ. ꝑpetuū hꝫ infirmitatis īpedimentū vel etiā tꝑale: ſi timet̉ ꝙ acceleret̉ mors: exͣ de ſen. exco. ꝙ de his. 9ꝰ ī paupere quē oꝫ mendicare: ut in dco. c. ꝙ de his.Et de his. 4. caſibꝰ habes etiā. jͣ. c. 52. Iioꝰ. ſiregl̓aris v̓berat regl̓arem de ſen. exco. monachi. ⁊. c. cū illorū. ⁊ etiā ſi ꝑcuſſiſſet ſecularemut de ſen. exco. religioſo. lib. vj iiꝰ. ī his ꝗ nōſunt ſui iuris: ſicut filijfamil̓. ⁊ ſerui: de ſen. exco. mulieres. De filioſamil̓. ⁊ ſeruo nota ꝙ intelligendū ē: ꝙ nō debēt mitti: qn̄ hoc eēt ī p̄iudiciū patris vel dn̄i: niſi fuiſſet tā enormisexceſſus ꝙ propter vitandū ſcādalū eſſēt acedē apl̓icā mittendi. de ſen. exco. relatū. Et ītelligendū ē de ſeruis .ſ. qui ſunt ſcruilis ꝯditiōis: nō de famulis ſeruientibꝰ. ſed ⁊ de filijſfamil̓. intelligit Inn̄. ſi ſūt īpuberes: alias ſi ſūtadulti: lꝫ ſint in patria ptāte: mittendi ſunt adcuriā: qꝛ ī hoc ſui iuris ſunt: qꝛ pn̄t ire quo volunt 12ꝰ. ī īpubere. de ſen. exco. c. i. ⁊ hoc etiāſi pꝰ pubertatē poſtulāt ſe abſolui. Et nota ſinō ſunt doli capaces nō īciderūt: ſi ſunt dolcapaces tūc īcidūt: ſi aīo īiurādi aut vindicādi ꝑcutiūt: ſed poſtqͣꝫ ꝑuenerūt ad pubertateꝫut. in. 15. vl̓. 16. anno: ſi adhuc tales ſunt ꝙ ſinepiculo ad ſedē apl̓icā ire nō pn̄t ꝓpter ībecillitatē corꝑis vel defectū diſcretionis ab ep̄oprit abſolui recepto iuramēto: ꝙ īpedimentoſublato ſe pn̄tabunt: ut nota. de ſen. exco. c. fi.
Dicit pe. de pal. ī. 2. ſnīaꝝ: ꝙ pueri ⁊ mulieresqui probabiliter ignorāt iura poſitiua ꝑcutiētes clericū ſcientes eē clericū ⁊ neſcientes penā canonis nec ſcire debētes: nō .n. peccāt: qꝛneſciūt canonē: ſi quis ſuadente ⁊cͣ. nihilominus qꝛ ꝯͣ legē nature faciūt: cū penā legis nature incurrerūt: etiā penā legis poſitiue: qͣꝫuisexcuſabiliter ignorantes 13ꝰ. de clericis quicōiter viuūt ⁊ ſub eodē tecto dormiūt ⁊ in eadē domo veſcunt̉: de vi. ⁊ ho. cle. qm̄. qd̓ cōiter exponit̉: qm̄ ſimul viuūt ī aliquo collegio14ꝰ. in monialibꝰ: de ſen. exco. in monialibꝰ.i5ꝰ. in hoſpitalarijs ſancti Io. hieroſolymitani: exͣ de ſen. exco. c. canonicis. ¶ Ultimꝰ caſus ē de inferentibus clericis leuē iniuriā: exͣ.eo. ꝑuenit. ⁊ lꝫ quidā dixerīt d̓cretalē hāc cōtinere pͥuilegiū non ius cōe: dicir Io. an. ī nouell̓. ſuꝑ dco. c. ꝙ cōſuetudo q̄ ē optima leguꝫinterpres interpretatur ius cōe: ꝙ ius cōe cōtineat: ⁊ ꝙ ep̄i ī leuibꝰ poſſint abſoluere ⁊ hoccredo: ⁊ ad ꝯtrarioꝝ ſolutionē diſtinguo int̓leuē mediocrē ⁊ grauē ſiue enormē offenſamut ī leui oēs indifferent̉ abſoluāt: ī mediocricertas ꝑſonas priuilegiatas: ut hoſtiarios officiales ſeruos ⁊ clericos cōiter viuētes: ⁊ ꝓfeſſos ī enormibꝰ nullos niſi ī caſibꝰ ī ꝗbꝰ papanō pōt adire: hec Io. an̄. idē Io jn. de lig. ⁊ deenormi iniuria exeplificāt Io. an. ī. c. cū illoꝝ.eo. ti. dicēs. Ęnormis eſt ſi effodiat oculos:ſi vulneret̉: ſi in theatro vel foro vel ī cōſpectu iudicis ꝑcutiat̉: multo fortiꝰ ſi in cimiteriovel dormitorio vulneret̉: alias v̓beret̉: ſi quocūqꝫ mēbro mutilet̉: ſi ad effuſionē ſanguinisgrauē ⁊ ex graui ictu ꝓuenientē ꝑueniat: ſi inep̄m abbate vl̓ ſecularē clericū ꝑ religioſummanꝰ inijciat̉: ſi ex manꝰ iniectione ſcādalumoriat̉. Itē ſi in priorem ſiue abbatē vel locuꝫtenente manꝰ iniecerit. Et dicit Hoſti. idem ītelligendū: quotiens īferior ⁊ ſubditꝰ ī ſuꝑiorem manꝰ inijcit. Et ꝑ hoc videt̉ ſolui qd demonacho: qui abn̄te abbate ꝑcuſſit vicariumquem abbas dimiſerat ī clauſtro: aliū tn̄ clauſtralem. hec ibi. Pe etiā de peru. ſuꝑ dcō. c. p̄dicta ponit ⁊ ſpecialit̓ hoc: ꝙ ſi abbas ſe abſentādo loco ſui dimittit aliquem vicariū: inijciens manū ī eū reputat̉ enormem iniuriaꝫꝯmiſiſſe: vt abſolui nō poſſit citra ſedem apoſtolicā. ⁊ in directoria iuris dicit̉: ꝙ p̄dicatores ⁊ minores ī hiꝰ enormibꝰ īiurijs ſeu ꝑcuſſionibꝰ incidentes vigore ſuoꝝ pͥuilegioꝝ nōpn̄t abſolui a ſuꝑioribus ordinis ſui. Et in eodem li. dicit̉ ꝙ idē eſt .i. enormis iniuria: quādocūqꝫ īferior in ſuū ſuꝑioreꝫ manꝰ inijcit: etIo. de lig. ſuꝑ dcō. c. cū illoꝝ dic̄: ꝙ cū religioſus ꝑcutit clericū ſeculareꝫ: hodie pōt abſoluiꝑ ep̄m ī cāu quo poſſet abſoluere aliū clericū