Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
120r
Einzelbild herunterladen
 

.XXV.

4ꝰ ī officiali in arcendo turbā ex ꝓpoſito: ſed ſine culpa aliquē clericū ꝑcuſſerit:vt in dcō. c. ſi vero. ſi clericꝰ armatus venitad bellādū fac̄ inſultū: is ꝯͣ quē venit ip̄mcapit ẜm Inn. ſi ſcient̓ hoc fac̄ excōicatꝰ ē: ſedad papā mittit̉: ſi tn̄ hoc fit ad defenſionē ē excōicatꝰ: tn̄ ceſſante defenſionisip̄m libere abire ꝑmittat: ut Hoſti. dic̄. ſi etiāofficialis publicus talē capiat auctoritate propria qui aliter poterat ꝯpeſci ab īiuria alteriꝰ: ē excōicatꝰ īmo meret̉. 23. q. 3. fortitudo.. c. ſe. Et dico ſi p̄latꝰ eſt ibi faciat ip̄e p̄lato qͣꝫcitius pōt reſtituat: alioꝗnꝯtra de ſen. exco. ut famę. §. laici. Et notat etiāpe. de parū ſuꝑ dcō. c. nt fame. ſolū iudici ſeculari licitū ē caꝑe clericū delinquentemne fugiat: ſꝫ ut pn̄tet ep̄o: ſed etiā leſo cuicūqꝫalij ẜm Inn. qui etiā dicit: ſi laicus hꝫ cleri ſeruientē quē hꝫ ſuſpectu de furto: pōtillū cape detinere. 5ꝰ. ſi ſit mulier nec diſtīgui dꝫ vtꝝ fortis vel debilis. Et nota ẜꝫ guil. in ptāte ep̄i ē mittere vel: qꝛ non diſtinuit̉ circa eas inter atrocē atrocē īiuriā.6ꝰ. ſi ſit ſenex valitudinariꝰ 7ꝰ. ſi ſit membris deſtitutus: ita .ſ. ad ſedē apl̓icā accedere poſſit. tres caſus ꝓxīe dicti habent̉. exͣde ſen. exco. c. mulieres.. c. ea noſcit̉.. c. quāuis ¶V. de īfirmo: qui .ſ. ꝑpetuū hꝫ infirmitatis īpedimentū vel etiā tꝑale: ſi timet̉ acceleret̉ mors: exͣ de ſen. exco. de his. 9ꝰ ī paupere quē oꝫ mendicare: ut in dco. c. de his.Et de his. 4. caſibꝰ habes etiā.. c. 52. Iioꝰ. ſiregl̓aris v̓berat regl̓arem de ſen. exco. monachi.. c. illorū. etiā ſi ꝑcuſſiſſet ſecularemut de ſen. exco. religioſo. lib. vj iiꝰ. ī hisſunt ſui iuris: ſicut filijfamil̓. ſerui: de ſen. exco. mulieres. De filioſamil̓. ſeruo nota intelligendū ē: debēt mitti: qn̄ hoc eēt īiudiciū patris vel dn̄i: niſi fuiſſet enormisexceſſus propter vitandū ſcādalū eſſēt acedē apl̓icā mittendi. de ſen. exco. relatū. Et ītelligendū ē de ſeruis .ſ. qui ſunt ſcruilis ꝯditiōis: de famulis ſeruientibꝰ. ſed de filijſfamil̓. intelligit Inn̄. ſi ſūt īpuberes: alias ſi ſūtadulti: lꝫ ſint in patria ptāte: mittendi ſunt adcuriā: qꝛ ī hoc ſui iuris ſunt: qꝛ pn̄t ire quo volunt 12ꝰ. ī īpubere. de ſen. exco. c. i. hoc etiāſi pꝰ pubertatē poſtulāt ſe abſolui. Et nota ſi ſunt doli capaces īciderūt: ſi ſunt dolcapaces tūc īcidūt: ſi aīo īiurādi aut vindicādi ꝑcutiūt: ſed poſtqͣꝫ ꝑuenerūt ad pubertateꝫut. in. 15. vl̓. 16. anno: ſi adhuc tales ſunt ſinepiculo ad ſedē apl̓icā ire pn̄t ꝓpter ībecillitatē corꝑis vel defectū diſcretionis ab ep̄oprit abſolui recepto iuramēto: īpedimentoſublato ſe pn̄tabunt: ut nota. de ſen. exco. c. fi.

Dicit pe. de pal. ī. 2. ſnīaꝝ: pueri mulieresqui probabiliter ignorāt iura poſitiua ꝑcutiētes clericū ſcientes clericū neſcientes pe canonis nec ſcire debētes: .n. peccāt: qꝛneſciūt canonē: ſi quis ſuadente ⁊cͣ. nihilominus qꝛ ꝯͣ legē nature faciūt: penā legis nature incurrerūt: etiā penā legis poſitiue: qͣꝫuisexcuſabiliter ignorantes 13ꝰ. de clericis quicōiter viuūt ſub eodē tecto dormiūt in ea domo veſcunt̉: de vi. ho. cle. qm̄. qd̓ cōiter exponit̉: qm̄ ſimul viuūt ī aliquo collegio14ꝰ. in monialibꝰ: de ſen. exco. in monialibꝰ.i5ꝰ. in hoſpitalarijs ſancti Io. hieroſolymitani: exͣ de ſen. exco. c. canonicis. Ultimꝰ caſus ē de inferentibus clericis leuē iniuriā: exͣ.eo. ꝑuenit. lꝫ quidā dixerīt d̓cretalē hāctinere pͥuilegiū non ius cōe: dicir Io. an. ī nouell̓. ſuꝑ dco. c. cōſuetudo ē optima leguꝫinterpres interpretatur ius cōe: ius cōetineat: ep̄i ī leuibꝰ poſſint abſoluere hoccredo: ad ꝯtrarioꝝ ſolutionē diſtinguo int̓leuē mediocrē grauē ſiue enormē offenſamut ī leui oēs indifferent̉ abſoluāt: ī mediocricertas ꝑſonas priuilegiatas: ut hoſtiarios officiales ſeruos clericos cōiter viuētes: ꝓfeſſos ī enormibꝰ nullos niſi ī caſibꝰ ī ꝗbꝰ papa pōt adire: hec Io. an̄. idē Io jn. de lig. deenormi iniuria exeplificāt Io. an. ī. c. illoꝝ.eo. ti. dicēs. Ęnormis eſt ſi effodiat oculos:ſi vulneret̉: ſi in theatro vel foro vel ī cōſpectu iudicis ꝑcutiat̉: multo fortiꝰ ſi in cimiteriovel dormitorio vulneret̉: alias v̓beret̉: ſi quocūqꝫ mēbro mutilet̉: ſi ad effuſionē ſanguinisgrauē ex graui ictu ꝓuenientē ꝑueniat: ſi inep̄m abbate vl̓ ſecularē clericū religioſummanꝰ inijciat̉: ſi ex manꝰ iniectione ſcādalumoriat̉. Itē ſi in priorem ſiue abbatē vel locuꝫtenente manꝰ iniecerit. Et dicit Hoſti. idem ītelligendū: quotiens īferior ſubditꝰ ī ſuꝑiorem manꝰ inijcit. Et hoc videt̉ ſolui qd demonacho: qui abn̄te abbate ꝑcuſſit vicariumquem abbas dimiſerat ī clauſtro: aliū tn̄ clauſtralem. hec ibi. Pe etiā de peru. ſuꝑ dcō. c.dicta ponit ſpecialit̓ hoc: ſi abbas ſe abſentādo loco ſui dimittit aliquem vicariū: inijciens manū ī reputat̉ enormem iniuriaꝫꝯmiſiſſe: vt abſolui poſſit citra ſedem apoſtolicā. in directoria iuris dicit̉: p̄dicatores minores ī hiꝰ enormibꝰ īiurijs ſeu ꝑcuſſionibꝰ incidentes vigore ſuoꝝ pͥuilegioꝝpn̄t abſolui a ſuꝑioribus ordinis ſui. Et in eodem li. dicit̉ idē eſt .i. enormis iniuria: quādocūqꝫ īferior in ſuū ſuꝑioreꝫ manꝰ inijcit: etIo. de lig. ſuꝑ dcō. c. illoꝝ dic̄: religioſus ꝑcutit clericū ſeculareꝫ: hodie pōt abſolui ep̄m ī cāu quo poſſet abſoluere aliū clericū