Titulus.

publico hoc faciat: ſicut ſit qn̄qꝫ ludēdo: tuncverberās hiꝰ incideret in canonē. Itē cū perſigna aperta ⁊ ꝓpinqua negocio cōſtat a clerico turpitudinē coitus ibi an̄ expletā ſtatim eēcū p̄dictis: verberās hiꝰ nō incideret: ſi hoc facit īcōtinenti anteqͣꝫ diuertat ad alia. nam peſtea verberās incideret: ⁊ hoc intellige de attinentibꝰ p̄dictis. Itē ſi clericus tāgat mulierem inuitā ꝓpter turpitudinē: ſi illa ſe defendens cū moderamine inculpate tutele reu p̄cutiat: nō incidit in canonē ẜm Guil ¶Sꝰ in eoqui auctoritate ſue p̄lationis vel de mandatoplati inijcit manū in clericū. e. ti. ex tenore. ⁊. c.vniuerſitatis. ⁊ intelligas ī prelato corrigentenō tn̄ modū excedente: alias foret locꝰ appellationi ⁊ puniret̉ ſic excedēs. Leuis .n. correctio ē ꝑmiſſa. Si aūt platus mādat clericumverberari vel ad tormētū poni ꝑ laicū vterqꝫē excōicatus: vt ī. c. vniuerſitatis. ⁊ hoc niſi tālis clericus eēt incorrigibilis: ſiue qꝛ nō benepōt capi ꝑ clericū de mādato ſui p̄lati. Itē dic̄archi. di. 45. ꝙ nō eſt tutū nec honeſtū monachu verberari ꝑ cōuerſum laicu. ¶ 9ꝰ in ſenioribus eccleſie qui pueros corrigere pn̄t: ut ī. c.cū voluntatis. e. ti. hoc intelligit modū nō excedendo. i0ꝰ in dn̄is corrigentibꝰ: cū corrigūt dn̄i ſubditos ſuos: exͣ. eo. cū volūta. ibi dicit glo. ꝙ dn̄s domus pōt corrigere clericosinferiorū ordinū ſine pena excōicatiōis. Quilibet .n. familiā ſuā corrigere dꝫ. 23. q. 4. duoiſta. iiꝰ in ꝓpinquis: exͣ eo. cū volūtatis. vbidicit glo. ꝙ nō ſolū pater: ſed etiā ꝓpinqui domeſticos ſuos corrigere debēt. C. de emēda.propinquoꝝ. l. vna­ i2ꝰ in patribus corrigentibus filios hoc intelligendo: dumō non ſintconſtituti in ſacris. nā ſacer ordo liberat a patria ptāte ⁊ etiā ſeruili: quo ad manuū iniectionē. 54. di. ex antiquis. ⁊. c. frequēs. Si auteꝫtales ꝑione excedāt modū: tenet glo. ꝙ nō ſūtexcōmunicati. in. c. cū volūta. mouet̉: qꝛ canōexigit dolū: ſine quo violētia nō cōmittit̉: ſedhec manus ſūt charitatiue: licet modus excedat̉. Ego nō credo glo. verā: nā limitata correctio p̄miſſa ē patribus erga filios ⁊ dn̄is erga ſeruos: ſicut p̄latis erga ſubditos ꝑ ſupra alegata. Exceſſus ergo inducit penā. Io. d̓ lig.Pe. de parū. tenet ꝙ etiā in ſacris exiſtentempater pōt verberare cā correctionis. prīa opinio tutior: ſed ſcd̓a rōnabilior: ut .ſ. poſſint parentes verberare etiā exn̄tes ī ſacrīs cā correctionis: quā etiā tenet pau. ⁊ daꝙ 13ꝰ. ī eo quiinijcit manus ī clericū depoſitū traditu curieſeculari de iudi. c. cū non ab hoīe. hic punctusſupra ē tacͣtus 14ʰ. in eo qui inijcit manu inclericū ſe ad vitā ꝯͣriā clericatui dantē: vt cūbigamiā cōtrahit: di. 45. c. quiſꝗs. Et nota ꝙ

bigamus exutus ē omni pͥnilegio clericali: utde biga. c. i. li. vi. ibi tamē dicit in glo. Io. an.ꝙ hoc ē veꝝ de his qui ſic in minoribus contraxerūt .ſ. cū duabus vl̓ cū corrupta: ſecus ſiin ſacris qꝛ tūc non perdit pͥuilegiū clericale.Idē archi. guil. gar. io. mo. Itē intrās religionē bigamus gaudet tali pͥuilegio ẜm Io. an. īq. mercurialil i5ꝰ. no ẜm Ricar. ordinis minorum. ſuꝑ. 4. ſnīarum di. 18. ꝙ non incurrit̉maior excōicatio qn̄ aliquis nō ex deliberation ſociū ſuū clericū leuiter impellit: qͣꝫuis ſitturbatus. mortale .n. peccatū nō cōmittit̉ niſiex deliberatione: vel poſt tēpus humane fragilitati ſufficiēs ad deliberādū: cū factū ē taleꝙ hō nō obſtante humana fragilitate ⁊ infirmitate: tenet̉ de neceſſitate deliberare: ut perdeliberationē ab illo opere illicito retrahaturNullus aūt excōicatur a iure niſi propter peccatū mortale: cū .n. iura p̄cipiāt ꝙ a iudice nōīfligat̉ niſi ꝓpter peccatū mortale: videtur ꝙconditor iuris nō voluerit: ꝙ excōicatio a iure incurre̓t̉: niſi propter mortale peccatū. Iſtii5. caſus in quibus excōicatus propter iniectione manuū violētas in ꝑſonas eccleſiaſticaspoteſt abſolui citra papam.Quinto notandum ē.ꝙ ī quibuſdā caſibus ⁊ ſi incidat quis ī canonē ꝓpter iniectionē manuū violētas ī predictos pōt tn̄ abſolui citra ſedē apl̓icam. ¶ Etpͥmus ē de periculo mortis: vbi nota ꝙ inteligit̉ tale periculū nō ſolū ꝓpter infirmitatemſed etiā ſi ſit in quocūqꝫ periculo vicino morti: puta ſi timeat hoſtē vel predonē vel crudelitatē potentis vel ſi nauigaturus ſit: ⁊ ꝑ locainſidioſa tranſiturus. ff. de donat. ca. mor. l. j.⁊. 4. Itē Hoſti. Et addit ꝙ idē ē ſi obſeſſusſit vel obſideat: vbi iaciunt machine vel baliſte: ē tamē iniungendū ei: ꝙ ſi euaſerit pn̄tetſe ſedi apl̓ice vel ei qui poſſit eum abſolueremādatū eius ſuꝑ hoc recepturus: exͣ de ſen. exco. c. a nobis. 2. Et idē ī caſibus ſequētibus remoto .ſ. īpedimēto p̄terqͣꝫ in puero: ut de ſen.exco. de cetero in fi. ⁊. c. ea noſcit̉. in fi. ⁊ ſi ceſſante impedimēto nō ſe p̄ſentāt: incidāt ī eandem ſnīam excōicationis: exͣ de ſen. exco. eosli. vi. 2ꝰ caſus ē cū quis hꝫ īimicitias capitales vel alias iuſtas excuſationes ꝓpter qd̓ n̄pōt ſe ſedi apl̓ice pn̄tare: de ſen. exco. de cetero. De iſta excuſatione ſtabit̉ arbitrio boni viri. ff. de. ꝟ. ob. l. cōtinuus. §. cū ita exͣ de vo. ꝙſuꝑ his. V3ꝰ ī hoſtiarijs: qui p̄textu officij clericū non grauiter leſit: de ſen. exco. ſi vero. Etnota ꝙ ſi talis nō caſu fortuito: ſed ex deliberatione percuſſiſſet clericum grauiter: a papadꝫ abſolui d̓ ſen. exco. ſi vero. Idē d̓ officiali