Titulus.
eo. ti. religioſo li. vj. dū .ſ. ꝑcuſſura ē leuis. Hodic̄: ꝙ iudiciū de leui īiuria vel enormi ē totūep̄i arbitrio ꝯmittendū: allegat exͣuaganteꝫ ꝑlectis. Et addit. Caueat tn̄ ſibi de arbitrio teꝑato. Qui ergo ꝑ ep̄os nō pn̄t abſolui vel perſnos p̄latos ſedi apl̓ice reſeruant̉. Sed vtꝝ legati de latere iure legationis valeāt quoſlibꝫꝑ hiꝰ abſoluere ſunt varie opi. Guil. in ſpe. tenet: ꝙ nō pn̄t abſoluere ꝓ atroci. Et ītelligitatrocē homicidiū vel mutilationē mēbri nonſimplicē ſanguinis effuſionē: etiā cū oſſiū fractione. Idē hoſti. ī. c. ꝙ trāſlationē de offi. le.Abbas tenet ꝙ quoſlibet ⁊ ꝓ qualibꝫ ꝑcuſſion: vt in. c. ad eminentiā: ⁊. c. ea noſcit. eo. ti.Io. an. ⁊ io. de lig. dicūt ꝙ hec opi. videt̉ veraſi pōderet̉ tex. ꝯſtitutionū ꝗ loquit̉ generalit̓⁊ etiā qꝛ ꝯceſſuꝫ legatis: ⁊ ſic ut bn̄ficiū latiſſime interp̄tādū: ut. l. ſi bn̄ficio. ff. de cōſti. prin.etiā qꝛ hoc ē fauorabile aīabus: ⁊ ſic nō reſtrīgendū. Stat ergo regula: ꝙ ꝑ ſolū ſūmū pontificē vl̓ legatū de latere abſoluāt̉ tales. ¶ Quilegati deˣ latere pape miſſi: dū ſūtⁱ exͣ termīosſue legationis: dumō ſunt in via: tales abſoluere pn̄t: etiā ſi tales excōicati aliūde veniāt: exͣde ſen. exco. ſed legati qui nō mittunt̉ de late̓pape: dū ſunt exͣ terminos ſue legationis nemine talē abſoluere pn̄t: ſꝫ dū ſūt īfra termīos ꝓuincie ſibi ꝯmiſſe pn̄t abſoluere tm̄ exn̄tes deꝓuincia ſibi cōmiſſa nō aliunde veniētes. Etẜm Io. an̄. dicunt̉ legati de latere ſolū cardīales: alij vn̄cūqꝫ miſſi ſunt nō dicūt̉ de latere.Maiores etiā penitētiarij in curia ac mīorespn̄t abſoluere d̓ enormi leſione facta ī ꝑſonisclericoꝝ: etiā ſi mutilaſſent vl̓ occidiſſent: dūmō nō p̄latos occiderīt vel mutilauerint. pn̄tāt hoc ſi ſunt pn̄tes ip̄i. ꝗ debēt abſolui: conſilio priꝰ habito ⁊ ꝯſenſu cū cardinali .ſ. ſummopenitētiario. Et multo magis hoc pōt ipſe ſūnius pnīarius: nō tn̄ occiſores vl̓ mutilatoresp̄latoꝝ pōt abſoluere ſine cōſenſu pape: ſic reperi in libello caſuū ipſoꝝ penitentiarioꝝ. Ethoc dico quātum ad iſtud de penitentiarijs.¶ Excōicant̉ qui ſancte ro. ec. cardīales hoſtiliter fuerīt infecuti vl̓ ceperīt vl̓ fuerint ſocij.Cap. ⁊I quis deincepsī hoc ſacrilegij genꝰ irrepſerit: ꝙ ſancte eccleſie romane cardinales hoſtiliter fuerit inſecutus: vl̓ ꝑcuſſerit aut ceꝑit vel ſociꝰ fuerit facientis aut fieri mādauerit: aut factū habuit ratū: aut ꝯſiliū dederit vel fauorē: aut poſtea receptauerit vl̓ defenſauerit ſcient̉ eūdē:ſic̄ crīe leſe maieſtatis reꝰ ꝑpetuo ſit infamis.⁊. jͣ. Ex inſecutione p̄dicta: ſicut ex iniectione
manuū violēta ipſo facto ſnīam excōicatiōisꝗs incurrat: tā ipſe inſecutor qͣꝫ alij ſupradictitāti mali ꝑticipes: nec ab alio qͣꝫ a romano pōtifice pn̄t bn̄ficiū abſolutionis obtinere: niſi īarticulo mortis. Bonifa. exͣ de penis. c. felicisli. vj. ⁊. jͣ. Si p̓nceps ſenator ꝯſul ptās vel aliꝰdn̄s ſiue rector ꝯͣ p̄ſumptores p̄dictos pn̄tisꝯſtōnis tenorē nō fecerit obſeruari: tam ipſqͣꝫ officiales eiꝰ īfra mēſeꝫ: poſtqͣꝫ res ad eornoticiā venerit: eo ipſo ſnīam excōicatiōis incurrāt. Bonifa. vbi ſupra. ¶ Inſecutus. de ꝑſecutione ⁊ captione nō erit dubiū: ſed de inſecutione hic ſpeāliter ſtatuit̉ hec pena. Io. Poſtiliter .i. ſicut hoſtis ⁊ inimicꝰ capitalis vl̓ publice ⁊ manifeſte: ſic etiā fumit̉. 2. q. 3. ꝗcunqꝫ.archi. Percuſſerit. hoc de illo ītelligo ꝗ nō iuſte fecit: puta ſe nō defendendo: tūc .n. ceſſaretpena: qꝛ vī vi repellere lꝫ cuilibet. Io. an̄. Ceperit caꝑe. hoc ītelligo cū effectu: vn̄ ſi mō capiat̉: ſed fiat ei inſultus ad domū: ut ei fiat iniuria: vel obſidēt eū in domo nō ut eū ibi cuſtodiāt: ſed ut inferāt ei verecundiā: nō credotūc habere locū qd̓ hic dicit ẜm noͣ. ꝑ Inno. inc. nuꝑ. de ſen. exco. Ratū. habuit. hoc intelligocū eius cōtēplatione vel noīe ſit factu: ut. jͣ. dere. iur. ratu. Io. an̄. idē archi. Fauorē. non nudū vel ſimplice. Et nudū ꝯſiliū vl̓ ſimplex fauor intelligit̉ illius qui ad maleficiū faciendūnihil adijcit. Io. an̄. Et tales hāc ſnīam nō incurrūt: ut dicit in tex. ipſiꝰ ꝯſtōnis. Receptauerit. Pari .n. pena ſunt puniēdi receptatoresſine quibus latere diu nō pn̄t delinquētes. ff.de recep. l. prīa. niſi eēt ꝯſanguinei vl̓ affinesff. eo. l. ij. Io. an̄. ¶ Nota etiā: ꝙ ſic d̓līquētesīcurrūt ⁊ al̓s penas ml̓tas tēporales: ⁊ n̄ ſolūipſi: ſed ⁊ filij ⁊ nepotes eoꝝ quas potes vre in tex. Dicit tn̄ archi. ꝙ qͣꝫtū ad infamibonoꝝ cōfiſcationē effectualē ⁊ penā corporalē infligendā neceſſaria ē ſnīa ſaltē general̓ut .ſ. ꝓnūciet̉ eū crimīoſū eē crīe leſe maieſtatis: al̓s quāuis dn̄ium bonoruꝫ ſuoꝝ ipſo iurevel ipſo facto etiā priꝰ amittat ex die cōmiſſicriminis: nō tn̄ ei auferēt̉: nec fiet executio ablationis bonoꝝ ſuoꝝ vel alterius pene: niſi pꝰſnīam ſaltē generalē. Poſtqͣꝫ res ad noticiamdeuenit. pōt hoc tripl̓r intelligi. ¶ Uno mō ſicquaſi velit dicere: ꝙ ſi aliquis accuſator exiſtat: debeat ad inſtantiā hͦ cāe crīalis: ex quofuit ꝯteſtata īfra ſpaciū mēſis ꝑ ſnīam termīari ⁊ executioni mandari: alioꝗn iſti incurruntpenas īpoſitas ⁊ hic inſertas. ¶ 2º mō pōt intelligi qd̓ dicit de noticia: ut abſqꝫ accuſatoaliquo denūciauit ſibi: ꝙ tale facinus ꝑpetratū fuit: ⁊ hoc ſiue aliꝗs de officialibꝰ ſuis hocnunciauerit ipſi iudici ſiue quicūqꝫ alius quauis pͥuatꝰ. Debuit ergo iudex ſtatī ut audiuit