.XXV

Uarto notandumTeſt: ꝙ ī quibuſdā caſibus ꝑcutiēs clericū vel religioſum nō incidit ī canonē: ⁊ hociō quia nō fit ſuadēte diabolo: ut dicit tex. decreti. vl̓ qꝛ nō ē manꝰ violēta. Et hi. 15. caſusſunt. Primus ē: cū ꝗs ꝑcutit clericū īcedētemin habitu laicali: que ignorat clericū: ut in. c. ſivero. 2. eo. ti. ⁊ ẜm Inn. ⁊ Io. an. etiā ſi occideret̉: nō incidit in canone: qꝛ ad hoc reꝗrit̉ dolus: ut ꝗs incurrat: nā ꝓbabilis ignorātia excuſat. ſi tn̄ ꝑcutiēs vidit tōſurā: ⁊ tn̄ nō crediditip̄m clericū: tūc incidit: ut nota. glo. ī p̄dicto. cEt hoc veꝝ ē niſi ꝓbabilis ignorantia excuſet ⁊ exurgat ex more patrie: ꝗ debet attendiNā alicubi laici tꝑe caloris deferūt tōſuramSi aūt quis intenderet ꝑcutere clericū ⁊ ꝑcuciat laicū: glo. in. c. ſi vero tenet ꝙ incidat: ſedcontrariū videt̉: nā non debet iudicare ẜm ꝙquis facere intendit: ſed ẜm ꝙ ſit: ⁊ hāc ꝑtemcredo verā: ſed ſi intēdēs ꝑcutere ticiū laicuꝫerrās ī ꝑſona: ꝑcuſſit gaiū clericū: alanꝰ dicitꝙ incidit qꝛ iniuriari voluit. ff. de fur. l. vlti.Canc. tenet ꝯͣriū ꝑ. c. ſi vero. credo opi. veriorē. tan. moueor: qꝛ ut vindicet ſibi pena canonis: debet p̄cedere ꝑſuaſio diabolica: q̄ hic nōp̄ceſſit circa clericū. Io. d̓ lig ¶ 2º. ē cū ꝗs ꝑcutit clericū incedente in habitu laicali: nec alide clericatu oſtendentē tertio monitumrrectū: ut in. c. ꝯtingit. Idē in clerico: ꝗcōtempto habitu fert arma: ⁊ tertio monitusnō corrigit̉: vt in. c. ī audiētia. ꝗnīmo ⁊ ſi n̄ ſitadmonitus ⁊ īmiſceat ſe tyrānidi: ut in. c. cuꝫnō ab hoīe. eo. ti. ¶ 3ꝰ. ē ī clerico gerēte adminiſtrationē reꝝ ſeculariū: ut in. c. ſacerdotibꝰne clerici vel monachi: qd̓ quidē indiſtincteſumit: qd̓ nō ē veꝝ: ſed priꝰ requirit̉ monitio:in audiētia: ſic tenēt Guil. Inn. ⁊ Hoeꝝ ē niſi ep̄s in ſynodo mādaſſet ſubpena priuilegij clericalis illud: qꝛ hoc haberꝫlocū trine admonitionis. io. d̓ lig. ¶ 4ꝰ. ē ī eoqui iocoſe inijcit manus in clericos: ut in. c. i.eo. ti. dꝫ tn̄ ponderari qͣlitas ioci: ⁊ rō fallēdi.qꝛ in pena canonis requirit̉ ꝑſuaſio diabolica: quā excludit iocꝰ ip̄ius qualitate ponderaa: ar. notatoꝝ. in. c. i. de preſump. io. de lig.5ꝰ. ī magiſtro: ꝗ cā diſcipline ꝑcutit ſcholareꝫc. i. eo. ti. dꝫ tn̄ ponderari modus ꝑcuſſiōis: qꝛleuis ꝑmittit̉ magiſtro ī. c. cū volūt. eo. ti. Etdicit Guil. ꝙ magiſter cū ita ꝑcutiat: ex quocā correctionis hoc facit: nō incidit ī canonēAddit etiā ꝙ ſi principalis magiſter ꝓhibeatſubmagiſtro vl̓ alij cui cōmittit aliquos pueros docendos: ꝙ non ꝑcutiat: ⁊ tn̄ ꝑcutit eosexn̄tes clericos: ſed cā diſcipline: credit ꝙ ſicꝓhibitus nō incidit ī canonē: qͣꝫuis ſit ꝑcutiēſ

qꝛ ꝑ hiꝰ ꝓhibitionē nō pōt ei auferre beneficiū iuris: qd̓ ꝗdē ē corrigere poſſe: quos quiſdocet ¶ 6ꝰ. ī repugnante clerico ip̄m īpulſante cū moderamine īculpate tutele in. c. ſi veroe. ti. Rō fallendi ē: qꝛ ē inductū ſe defendereiure naturali. Itē ſi quis a clerico ludente ſecū grauiter percuſſus: ⁊ ꝓpter hoc motꝰ ſinedeliberatione reꝑcutit eū grauiter incōtinētiiratus aīo vindicādi nō facturus ſi deliberaſſet. Dicit frater. G. ꝙ nō pōt dici ſine deliberatione feciſſe: ex quo libidine vindicte fecit:vn̄ incidit in canonē. Si aūt eēt tanta ſurreptio: ꝙ nec ſe vindicare nec īiuriari intēderetnō īcidit ī pe. de cen. eccl̓. Idē dicūt quidamquibꝰ magis aſſentit Inn. ſuꝑ dicta decre. cūꝗs verberat vel ledit clericū ob tuitionē patris vel matris vel vxoris vel filie vel familieſue vel etiā extraneoꝝ: qꝛ .ſ. talis nō ē excōicatus. Nā ⁊ ſocij iniuria ꝓpulſanda eſt. 23. q. 3.nō inferenda ⁊. c. fortitudo. Alij dicūt: ꝙ ē verū de defenſione illarū perſonaꝝ tm̄ per quaſnobis fieri iniuria intelligit̉: ſicut ſunt vxor filij ⁊ ſerui ⁊ hiꝰ. Inn. etiā dicit: ꝙ ſi quis occideret clericū defendēdo aliū: ne clericꝰ .ſ. illūoccideret nō incideret in canonē: ſed eēt irregularis. ¶ Pro defenſione aūt ſuaꝝ reꝝ occidendo nō vitaret excōicationē: Et dicit Io.an. in nouell̓. ſuꝑ dicto. c. ſi vero. ꝙ ſi clericꝰ ꝑcuſſit laicū: nō intēdēs plus ꝑcutere eū: ⁊ hoccōſtat laico: non debet ꝑcutere clericū. Si ꝟoclericꝰ venit ad reꝑcutiendū laicū: vl̓ de hoclaicus ꝓbabiliter dubitet: tūc lꝫ laico ꝑcutereclericū ad īminētē violētiā repellenda. Dicitetiā Io. de lig. ī tractatu de bello ꝑticulari: ꝙſi laicus ꝓ rebus ſuis defendēdis inijciat manū in clericū: ſi alias nō poſſet vim vi repellere: ⁊ hoc facit cū moderamine īculpate tuteleꝙ credit nō eē excōicatū. All̓at Inn. hoc dicentē in. c. 2. de reſti. ſpo. Nō .n. ē ibi manꝰ violenta: ut dicit canō. ſiquis ſuadente: ſed violētie repulſoria. Idē dicit eſſe ſi inijciat manuꝫī clericū ſic violētiā ꝓpulſando ꝓ rebꝰ ꝓx .ſ.ꝙ talis nō ē excōicatus. nā licitū ē obuiare errori vbi obuiare pōt: alias cōſentire videturdi. 83. error 7ꝰ. in reperiente clericū in adulterio vel ſtupro: cū vxore matre ſorore vel filia: ut ī. c. ſi vero ꝑſona. cū ea etiā que putaturvxor: ⁊ n̄ ē idē dd̓m. ⁊ hoc tenꝫ Uinc. ⁊ Goſ.in dicto. c. noīe etiā vxoris intelligit ſpōſa depn̄ti: vt tenet glo. noīe vero matris: vtrū ītelligant̉ oēs aſcēdentes: ⁊ noīe filie deſcēdētestenet glo. ꝙ nō hoc cāu: qꝛ nō debēt extendilinee. Hoſti. dicit hoc tutiꝰ. Io. d̓ lig. ⁊ hoc ẜꝫGuil. nō ſolū ad coitū ē reſtringendū; ſed adamplexus ⁊ deoſculationes: ⁊ qn̄ ꝗs p̄parat ſead opus carnis: ſi tn̄ nō ī loco ſuſpecto: ſed in