Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
115v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

riū: puta ad ſeruiendū ibi: vtrum .ſ. cenſeant̉ perſone eccleſiaſtice: gaudentes eoꝝ priuilegijs. Etrn̄dit diſtinctionem: quia aut retinēt ſibi ſua: tunc gaudent hiꝰ priuilegijs: aut tradunt ſe ſua alicui determinate eccleſie: ſi ſeculari eccleſie: tunc gaudent hiꝰ pͥuilegijs. Et ex hoc tn̄ tollitur: quin ſi contraheret matrimoniuꝫ teneret: filij ex hoc matrimonio nati: pn̄t peterelegitimā portioneꝫ de rebus oblatis eccleſie: vt.19. q. 3. ſi qua mulier.. c. ſequēti. Sꝫ Io. an. ſuꝑcle .i. de decimis dicit de his conuerſis: quos ibitex. vocat oblatos: etiā ſecularis eccleſie dantesſe ſua etiā eccleſie regulari: quos etiā dicit proprijs abrenūciare continentiaꝫ vouere ex ipſacōuerſione oblatione: hoc niſi realit̓ faciat: effectu ſine fraude gaudere hiꝰ pͥuilegijsvt ſi hoc faciant ob deuotionē: ſꝫ ad fugien onera cōitatis: qꝛ fraus dolꝰ nemini debentpatrocinari: extra de p̄ſcrip. c. ſedes. Dicit etiā illud verbū effectu tollunt ſolū fraudes fictiones: ſꝫ conditiones: pacta que ſuſpenſum tenerent taliū oblationū effectū: ſufficit ſua donaſſent remanentes in ſeculo: retentoſibi uſufructu. Oportet vt dent ſe ſua effectu: tunc ſiue eccleſie regulari .i. religioſoꝝ ſiueſeculari ſe ſua dent: gaudent pͥuilegio clericalivt de p̓uile. c. ſi pͥuilegia. In verbo mutato habitu ſeculari dicit glo. ita habitus diſtinguat̉ab habitu ſeculari: lꝫ ex toto habeat habituꝫmonachalē: ar. 33. q. 5. qd̓ de eo. Et archi. ſuperglo. c. duo ſunt. 12. q. i. dicit. tales ex quo habi mutāt ꝑſone eccleſiaſtice habent: puilegiatiintelligunt̉: ar. 12. q. 2. c. eccleſiaꝝ ſeruos. Si autēdant ſua donantes ſine fictione eccleſie vel relgioni: tūc illa efficiant̉ bona eccleſie vel monaſterij: gaudēt īmunitate eccl̓aſtica: ſicut aliabona eccleſiaꝝ: aūt alia bona donātes: ſi quahaberēt: ſꝫ ſi ſe dat retento ſibi vſufructu bono: cenſet̉ ꝑſona eccleſiaſtica pͥuilegio gaudēseccleſiaſtico: bn̄dic. De hoſpitalarijs dicit Io. deimo. pꝰ anto. de butri. ex glo. 7. ſuꝑ. c. litterasp̄ben. in cle. eo ipſo. hoſpitalia ſūt cōſtructa auctoritate ep̄i ſūt eccleſiaſtica religioſa ſpiritualia eis accedere pn̄t: gaudēt pͥuilegio pie domꝰ eoꝝ rectores etiā cōiigio vtentes: aliqd̓ tamēſignū ferentes: vt crucis vel beate marie imagine vel alterius ſancti: gaudent pͥuilegio clericali in rebus que hoſpitali applicarent̉: de hisintelligenda eſt glo. 17. q. 4. quiſꝗs. in rebusꝓprijs ſeparatis ꝑſonalibus gaudēt pͥuilegio: ſūt clerici nec religioſi cum voueant tria ſubſtantialia vota: nec ſint legati alicuide religiōibꝰ approbatis: vt de reli. do. ẜm laud. nomiSecundo ſciendū. neciericorū: qui vt ꝑſone eccleſiaſtice gaudēt pͥuilegioeccleſiaſtico reali ꝑſonali: intelligunt̉ ſoluꝫ inſacris cōſtituti .ſ. ſubdiaconatꝰ ſupra: ſꝫ etiam inminoribꝰ ordinibꝰ: vt pꝫ. ii. q. i. c. de ꝑſona. etiam

excōicati ſuſpenſi depoſiti irreguilares niſi etſent ſolennit̉ degradati: vt qui tradūt̉ curie ſeculari exuti ſolenitate pͥuilegio clericali gaudēvt in. c. degradatio de penis li. vi. Quinīmo etiāpſalmiſtatū: idē eſt qd̓ pͥma tonſura ẜm theologos: ē ordo: ſꝫ diſpoſitio ad ordines: emcit ꝗs clericus gaudet pͥuilegio clericali: itainijciens manū violentā in: incidit in canonēſi ꝗs ſuadente. 17. q. 4. hoc exp̄ſſe ponit glo. diſ..2. c. i. ꝓbat. c. non dubiū.. c. parochianosde ſen. excō. ſed in hoc eſt dr̄ia inter clericosſtitutos in ſacris ordinatos in minoribus tm̄:qꝛ in maioribus ſeu ſacris cōſtituti ſemꝑ petinētpͥuilegium clericale: nec pn̄t ei renūciare vel dimittere: ſi de facto dimittēdo tranſeūdo ad actus oīno cōtrarios: vt cōtrahēdo vel negociationibus milicie vacando alijs huiuſmodi inſiſtendo: debēt cogi redire ad clerum viuēdclericaliter: aūt ignorant̉ tales: qꝛ incedūt ſine habitu tonſura: capiētes vel ꝑcutientes hiꝰ incidūt in canone: ſꝫ poſtqͣꝫ ſufficient̉ conſtatex tūc inciderēt dimittēdo aut ſuo p̄lato remittendo: ſꝫ in minoribꝰ cōſtituti clerici ſeculares: pn̄t libere abſqꝫ peccato clericatū dimitcōtrahendo matrimoniū vel alijs exercitijs laicalibꝰ inſiſtēdo: habitū tonſurā ex ꝓpoſito dimittēdo: tūc gaudēt pͥuilegio clericali: ſꝫ ſi retinere intendit: tn̄ incedit ī habitutonſura trinaꝫ admonitionē a p̄lato: ſi reſumit habitū conſurā: ex tūc exuitur pͥuilegio clericali. Idē in ſynodo cōſtitutionē ſynodalemſit trina admonitio vel vna tribꝰ ſuꝑ hoc: vt ēin cōſtitutionibꝰ ſynodalibꝰ florentinis: de quamateria vide.. in ti. de excō. c. i. ioculatores qͦꝫ gallicano vulgarit dicunt̉ goſiardi: tuſchoruaūt vulgari dicūt̉ buffones: ſi annū ipſā artexercēt: ipſo facto ſūt exuti pͥuilegio clericaliſi etiā tꝑe breuiori ter admoniti reſpueritvi. ho. cle. c. i. li. vi. vbi dicit glo. Io. an. intelligitur hoc de illis ioculatoribus: hec faciūt inpublico ſpectaculū corporis ſui exercētes: ſecusſi in pͥuato vel infirmitatis vel alicuius honeſterei hoc fieret: clerici ēt ſi cōtraxerint vnica virgine ſi deferant conſurā veſtes clericalespͥuilegiū retinēt canonis: ſi ꝗs ſuadēte. 17. q. 4nec ad iudiciū trahi pn̄t ſeculare ī ciuilibꝰ vel crminalibꝰ: aut pecuniarit̓ ab eo. i. iudice ſecularicondēnari. Reali aūt gaudent: vt in tallijshiꝰ: vt de cle. cōiu. c. i. li. vi.Tertio notandum.vel dicūt̉ deo deuoti: cōuerſi cōp̄henſi ſub pͥmogenere xp̄ianoꝝ a hiero. 12. q. i. duo ſūt. multasvarias ſpēs hoīuꝫ vtriuſqꝫ ſexꝰ cōplectūt̉: ibi .n.maſculinū genꝰ cōcipit feminū: dicūt̉ ꝑſone eccleſiaſtice: gaudentes priuilegio hiꝰ: quibus inferre iniuriam ꝑſonis vel rebus ſacrilegium reputatur: vt. 17. q. 4. quiſꝗs. qͣꝫuis aliqui vel alique ex his renunciēt ꝓprijs ex ꝓfeſſione ſua