Titulus.
riū: puta ad ſeruiendū ibi: vtrum .ſ. cenſeant̉ perſone eccleſiaſtice: gaudentes eoꝝ priuilegijs. Etrn̄dit ꝑ diſtinctionem: quia aut retinēt ſibi ſua:⁊ tunc nō gaudent hiꝰ priuilegijs: aut tradunt ſe⁊ ſua alicui determinate eccleſie: ⁊ ſi ſeculari eccleſie: ⁊ tunc gaudent hiꝰ pͥuilegijs. Et ex hoc tn̄nō tollitur: quin ſi contraheret matrimoniuꝫ teneret: ⁊ filij ex hoc matrimonio nati: pn̄t peterelegitimā portioneꝫ de rebus oblatis eccleſie: vt.19. q. 3. ſi qua mulier. ⁊. c. ſequēti. Sꝫ Io. an. ſuꝑcle .i. de decimis dicit de his conuerſis: quos ibitex. vocat oblatos: etiā ſecularis eccleſie dantesſe ⁊ ſua etiā eccleſie regulari: quos etiā dicit proprijs abrenūciare ⁊ continentiaꝫ vouere ex ipſacōuerſione ⁊ oblatione: ⁊ hoc niſi realit̓ faciat: ⁊cū effectu ⁊ ſine fraude nō gaudere hiꝰ pͥuilegijsvt ſi hoc faciant nō ob deuotionē: ſꝫ ad fugiendū onera cōitatis: qꝛ fraus ⁊ dolꝰ nemini debentpatrocinari: extra de p̄ſcrip. c. ſedes. Dicit etiā ꝙꝑ illud verbū cū effectu tollunt nō ſolū fraudes⁊ fictiones: ſꝫ ⁊ conditiones: ⁊ pacta que ſuſpenſum tenerent taliū oblationū effectū: nō ſufficit gͦꝙ ſua donaſſent remanentes in ſeculo: retentoſibi uſufructu. Oportet gͦ vt dent ſe ⁊ ſua cū effectu: ⁊ tunc ſiue eccleſie regulari .i. religioſoꝝ ſiueſeculari ſe ⁊ ſua dent: gaudent pͥuilegio clericalivt de p̓uile. c. ſi pͥuilegia. In verbo mutato habitu ſeculari dicit glo. ita ꝙ habitus diſtinguat̉ab habitu ſeculari: lꝫ ex toto nō habeat habituꝫmonachalē: ar. 33. q. 5. qd̓ de eo. Et archi. ſuperglo. c. duo ſunt. 12. q. i. dicit. ꝙ tales ex quo habitū mutāt ꝑſone eccleſiaſtice habent: ⁊ puilegiatiintelligunt̉: ar. 12. q. 2. c. eccleſiaꝝ ſeruos. Si autēdant ſua donantes ſine fictione eccleſie vel relgioni: tūc cū illa efficiant̉ bona eccleſie vel monaſterij: gaudēt īmunitate eccl̓aſtica: ſicut ⁊ aliabona eccleſiaꝝ: nō aūt alia bona donātes: ſi quahaberēt: ſꝫ ſi ſe dat retento ſibi vſufructu bonorū: nō cenſet̉ ꝑſona eccleſiaſtica pͥuilegio gaudēseccleſiaſtico: bn̄dic. De hoſpitalarijs dicit Io. deimo. pꝰ anto. de butri. ꝙ ex glo. 7. ſuꝑ. c. litteras d̓p̄ben. in cle. eo ipſo. qͦ hoſpitalia ſūt cōſtructa auctoritate ep̄i ſūt eccleſiaſtica religioſa ⁊ ſpiritualia eis accedere pn̄t: ⁊ gaudēt pͥuilegio pie domꝰ⁊ eoꝝ rectores etiā cōiigio vtentes: aliqd̓ tamēſignū ferentes: vt crucis vel beate marie imagine vel alterius ſancti: gaudent pͥuilegio clericali ⁊ in rebus que hoſpitali applicarent̉: ⁊ de hisintelligenda eſt glo. 17. q. 4. quiſꝗs. Nā in rebusꝓprijs ⁊ ſeparatis ꝑſonalibus nō gaudēt pͥuilegio: nā nō ſūt clerici nec religioſi cum nō voueant tria ſubſtantialia vota: nec ſint legati alicuide religiōibꝰ approbatis: vt de reli. do. ẜm laud.ꝙ nomiSecundo ſciendū. neciericorū: qui vt ꝑſone eccleſiaſtice gaudēt pͥuilegioeccleſiaſtico reali ꝑſonali: intelligunt̉ nō ſoluꝫ inſacris cōſtituti .ſ. ſubdiaconatꝰ ⁊ ſupra: ſꝫ etiam inminoribꝰ ordinibꝰ: vt pꝫ. ii. q. i. c. de ꝑſona. etiam
excōicati ſuſpenſi ⁊ depoſiti ⁊ irreguilares niſi etſent ſolennit̉ degradati: vt qui tradūt̉ curie ſeculari exuti cū ſolenitate pͥuilegio clericali gaudēvt in. c. degradatio de penis li. vi. Quinīmo etiāpſalmiſtatū: ꝗ idē eſt qd̓ pͥma tonſura ẜm theologos: q̄ nō ē ordo: ſꝫ diſpoſitio ad ordines: emcit ꝗs clericus ⁊ gaudet pͥuilegio clericali: ita ꝙinijciens manū violentā in eū: incidit in canonēſi ꝗs ſuadente. 17. q. 4. hoc exp̄ſſe ponit glo. diſ..2. c. i. ⁊ ꝓbat ꝑ. c. non dubiū. ⁊ ꝑ. c. parochianosde ſen. excō. ſed in hoc eſt dr̄ia inter clericos cōſtitutos in ſacris ⁊ ordinatos in minoribus tm̄:qꝛ in maioribus ſeu ſacris cōſtituti ſemꝑ petinētpͥuilegium clericale: nec pn̄t ei renūciare vel dimittere: ⁊ ſi de facto dimittēdo tranſeūdo ad actus oīno cōtrarios: vt cōtrahēdo vel negociationibus ⁊ milicie vacando ⁊ alijs huiuſmodi inſiſtendo: debēt cogi redire ad clerum ⁊ viuēdclericaliter: dū aūt ignorant̉ tales: qꝛ incedūt ſine habitu ⁊ tonſura: capiētes vel ꝑcutientes hiꝰnō incidūt in canone: ſꝫ poſtqͣꝫ ſufficient̉ conſtatex tūc inciderēt nō dimittēdo aut ſuo p̄lato remittendo: ſꝫ in minoribꝰ cōſtituti clerici ſeculares: pn̄t libere ⁊ abſqꝫ peccato clericatū dimitcōtrahendo matrimoniū vel alijs exercitijs oīnō laicalibꝰ inſiſtēdo: ⁊ habitū ⁊ tonſurā ex ꝓpoſito dimittēdo: ⁊ tūc nō gaudēt pͥuilegio clericali: ſꝫ ſi retinere intendit: ⁊ tn̄ nō incedit ī habitu ⁊tonſura pª trinaꝫ admonitionē a p̄lato: ſi nō reſumit habitū ⁊ conſurā: ex tūc exuitur pͥuilegio clericali. Idē in ſynodo ꝑ cōſtitutionē ſynodalemſit trina admonitio vel vna ꝓ tribꝰ ſuꝑ hoc: vt ēin cōſtitutionibꝰ ſynodalibꝰ florentinis: de quamateria vide. jͣ. in ti. de excō. c. i. ioculatores qͦꝫꝗ gallicano vulgarit dicunt̉ goſiardi: tuſchoruaūt vulgari dicūt̉ buffones: ſi ꝑ annū ipſā artexercēt: ipſo facto ſūt exuti pͥuilegio clericaliſi etiā tꝑe breuiori ter admoniti nō reſpueritvi. ⁊ ho. cle. c. i. li. vi. vbi dicit glo. Io. an. ꝙ intelligitur hoc de illis ioculatoribus: ꝗ hec faciūt inpublico ſpectaculū corporis ſui exercētes: ſecusſi in pͥuato vel infirmitatis vel alicuius honeſterei cā hoc fieret: clerici ēt ſi cōtraxerint cū vnica⁊ virgine ſi deferant conſurā ⁊ veſtes clericalespͥuilegiū retinēt canonis: ſi ꝗs ſuadēte. 17. q. 4nec ad iudiciū trahi pn̄t ſeculare ī ciuilibꝰ vel crminalibꝰ: aut pecuniarit̓ ab eo. i. iudice ſecularicondēnari. Reali aūt nō gaudent: vt in tallijs ⁊hiꝰ: vt de cle. cōiu. c. i. li. vi.Tertio notandum.vel dicūt̉ deo deuoti: cōuerſi cōp̄henſi ſub pͥmogenere xp̄ianoꝝ a hiero. 12. q. i. duo ſūt. multas ⁊varias ſpēs hoīuꝫ vtriuſqꝫ ſexꝰ cōplectūt̉: ibi .n.maſculinū genꝰ cōcipit feminū: q̄ dicūt̉ ꝑſone eccleſiaſtice: gaudentes priuilegio hiꝰ: quibus inferre iniuriam ꝑſonis vel rebus ſacrilegium reputatur: vt. 17. q. 4. quiſꝗs. qͣꝫuis aliqui vel alique ex his nō renunciēt ꝓprijs ex ꝓfeſſione ſua