.XXIIII.6
nec contineant a matrimonio: nec ꝓfiteantur aliquā regulā: ⁊ pͥmo mulieres: que canonice ſecūlares nuncupant̉: eximunt̉ ꝑ pͥuilegium apoſtolicū a poteſtate iudicis ſecularis: ⁊ ſi nō ſūt exempte in ꝑticulari: ſubſūt dyoceſano loci vbi ſunt:ſiue exempte ſiue nō viſitant̉ a dyoceſano: vt ꝑſone eccleſiaſtice. Et hoc contingit ꝓpter mutationē ſtatus .ſ. de laicali ad eccleſiaſticū: qͣꝫuis retineant ꝓprium: ⁊ aliqͣ de ſubſtantialibꝰ religionum approbatarū nō ꝓfiteant̉: nec tamē ex hocſtatus eorū: vt ordo legit̉ approbatꝰ: de quibushabet̉. c. īdēnitatibꝰ de elec. li. vi. ⁊. c. attendētes.de ſta. mo. in cle. īmo talis ſtatus videt̉ qͣſi reprobari ⁊ redargui ꝑ. c. ꝑnicioſā. 18. q. 4. De p̄dictisetiā in. c. delicta de ma. ⁊ obe. in glo. Itē penitētes ſolenniter dicunt̉ ꝑſone eccleſiaſtice: vt dicitglo. 17. q. 4. quiſꝗs. ⁊ hoc ꝓbat ꝑ. c. aliud. xi. q. i.vbi leo papa dicit: ꝙ melius talis .ſ. ſolēniter penitens expectabit iudiciū eccleſiaſticū qͣꝫ forene: ſꝫ qꝛ iſta ſolennis pnīa: de cuius forma agiturdi. 50. in capite hodie nō imponit̉: ſꝫ quaſi ꝓhiberi videt̉ de pe. di. i. qͣꝫuis. iō nō ē hic inſiſtēdū.Itē gaudēt tēplarij hiꝰ pͥuilegio: vt noͣt glo. 17. q..4. quiſꝗs. ⁊ archi. ibi. Et de tēplarijs ſancti Iohannis hieroſolymitani: qui vulgariter dicunt̉freri: certū eſt: cū ꝓfiteant̉ regulā aug. ⁊ teneant̉ad caſtitatē: ⁊ vſum ſeu adminiſtrationeꝫ habētſuorū beneficiorū nō ꝓprietatē. De militibꝰ gaudentibꝰ licet habeāt ꝓprietatē ⁊ ſint vxorati: dicit Io. de lig. ſe cōſuluiſſe ⁊ bar. etiaꝫ ſe hoc notaſſe in. l. ſemper. ff. de iure īmu. ꝙ gaudent hocpͥuilegio: niſi apꝑeat ꝙ ī fraudē hoc egerīt .ſ. advitandū onera cōitatis ſuſceperint tale habitū d̓reſcrip. ex tenore. Milites etiā ꝗ dicūt̉ de ſpataportantes ſignū ſpate rubee in pectore: etiā gaudent hiꝰ pͥuilegio: vt religioſi: ⁊ vide de hoc priuilegiū eorū renouatū ꝑ nicolaū. v. De heremitis dicit canon. 16. q. i. ꝗ vere. ⁊ pure ſolitariā eligūt vitā: digni ſūt cōuenienti honore. Ex qͦ tex.elicit glo. hanc cōcluſionē: ꝙ heremite gaudentpuilegio clericali: vt ꝑſone eccleſiaſtice non obſtante ꝙ habeāt ⁊ habere pn̄t ꝓpriū: vt. 18. q. 3.§. econtra. pau. Et q̄ ſit regula eoꝝ nō inuenit̉Et qͣꝫuis vt locuſte ſine rege tn̄ negandū nō eſt:ſi ſūt ꝑſone eccleſiaſtice: qui ſubſint dyoceſanoloci: vt diſ. 93. nulla ratione. ⁊ ſic cōiter tenetur.Ludouicus de roma videt̉ tenere contrariū: qd̓forte poſſet intelligi de illis: ꝗ a ſeipſis habituꝫrecipiūt: vel ab alio valente conferre: nec alicuirgule vl̓ ſuꝑiori reꝑitur aſtrictꝰ vagus ⁊ ꝓfugushinc inde. De geſuatis qͣꝫuis nō ꝓfiteant̉ aliquaꝫregulā: tamen quia deferunt habitū religioſumin cōi viuunt: ⁊ continent̉ ẜm quaſdā eoꝝ obſeruantias deuotas. Anto. de butri. tenet ꝙ vt ꝑſone eccleſiaſtice gaudeant hiꝰ pͥuilegio. Dicit enīin. c. nullus de fo. cōpe. ꝙ generaliter oēs ꝑſoneqͥ regulariter viuunt: ſunt ꝑſone eccleſiaſtice: qͣꝫuis nō faciant ꝓfeſſionem: vt noͣ. glo. ⁊ tex. in. c.indēnitatibus de elec. li. vi. ⁊ de ma. ⁊ obe. dile-
cta. glo. ꝙ facit. ⁊ ſubdit idem anto. pro geſuatismaribus ⁊ feminis: ⁊ idem dicit de muliere incluſa: allegat. xi. q. i. de ꝑſona: quod videt̉ intelligendum de incluſa ſponte ob deuotionē: ⁊ mutato habitu.Quarto notandum defratribus ⁊ ſororibus. 3. or. b. fran. qui dicunturcontinentes ſeu pinzochari: vtrū gaudeāt pͥuilegio clericali ꝑſonali vel reali: glo. ſuꝑ. c. cū ex eode ſen. excō. in cle. videtur dicere ⁊ paulus ibi ⁊laudul. ⁊ Io. cal. in quodā conſilio: ⁊ federicus īalio conſilio: ꝙ talens nō gaudent pͥuilegio: ſedſunt nudi eo: qꝛ nō ſūt ꝓprie religioſi nec clerici.12. q. i. duo ſūt. ſed zen. in dicto. c. cum ex eo. tenet contrarium: inducens ꝓ ratione: quia ſūt deordine approbato ꝑ apoſtolicam ſede: cū etiamheremite nō ſint alicuius ordinis: ⁊ tn̄ gaudenttali pͥuilegio: vt in. c. qui vere. 16. q. i. cū glo. Ideꝫlapus dicens: qd̓ negari non pōt: quin illi de. 3.or. b. fran. ſint ꝑſone eccleſiaſtice ⁊ religioſe largo modo ſūpto vocabulo. Idē dicit Io. de lig.aſſerens ſe hoc cōſuluiſſe: ⁊ ideꝫ tenet bar. qͣꝫuisenim habeāt ꝓprium ⁊ vxores: tn̄ quendā modum viuendi tenent ab eccleſia approbatū: vt īcle. i. de reli. do. ⁊ ſic ſunt ꝑſone deo deuote. 12. q..i. duo ſūt. ꝓpter quod ſūt exempti a iuriſdictione ſeculari ⁊ a muneribus ⁊ alijs: a quibus clerici ſunt exempti: ⁊ ita dicit cōſuluiſſe multos aduocatos: ⁊ archi. ⁊ bon̄. ⁊ hug. ⁊ dinum: quo admilites gaudēteſ. Dicit tamen ibi bar. contrariūſeruari ī ciuitate peruſina: quia .ſ. tales pinzochari .ſ. franciſci cōueniunt̉ ſub iudice ſeculari: ⁊ ſoluūt collectas: qd̓ ꝓcedere poſſet ẜm eum: qn̄ dictum habitū aſſumpſiſſent in fraudē: qꝛ tunc eisnō ꝓdeſſet. Et addit Io. de imo. ꝙ ſi conſtat defraude illa: nō ꝓderit talis ordo vel habitus: ſiaūt de illa nō cōſtat: ⁊ tūc ſi appareat pͥuilegiuꝫexēptionis hiꝰ ⁊ tūc eſt claruꝫ ꝙ ſūt liberi ab hiꝰvexationibꝰ laicoꝝ: dūmodo tn̄ tali pͥuilegio nōſit derogatū ꝑᶠ cōſuetudine vel p̄ſcriptione: vt d̓pͥuile. c. ſi de terra. ⁊. c. accedentibꝰ. ſi de p̓uilegion̄ appareat: tūc verior ē opi. zen. Io. de lig. ⁊ bar.ꝑ rōnes p̄dictas: ⁊ facit etiā ad hoc. c. cū ad monaſterium de elec. ẜm Io. de imo. ſꝫ fran. za. pernotata in cle. per litteras de preben. dicit eſſe cōſiderandum ſtatum horum. Nam ſi ſunt aſtrictiordini perpetuo: vt non poſſint egredi: tunc videntur cenſeri perſone eccleſiaſtice: quia deputati perpetuo ad vſum pium: alias nō. hic addeꝙ in regula eoꝝ qualis illa ſit: tamen eſt approbata ab eccleſia ille modus v̓iuendi: ⁊ ſi non ſitcōpleta religio: habet̉ ꝙ nulli tali pꝰ ꝓfeſſioneꝫdicte regule lꝫ ad ſeculū redire: ſꝫ ad artiorē trāſire religionē. Ipſe aūt fran. videt̉ magꝭ firmareopi. zen. ⁊ ſeqͣciū .ſ. ꝙ ſint ꝑſone eccl̓iaſtice: cū nōſolū ſit certꝰ modꝰ viuēdi. ſꝫ ⁊ certꝰ ordo deo deuotus ⁊ a papa approbatꝰ: ⁊ ſic gaudet pͥuilegiocl̓icali ī ꝑſona ⁊ rebꝰ: qd̓ ēt tꝫ an. d̓ bu. ī. c. nullus