.XXIIII.
poterit abſoluere: exquo in ſnīa fuit facta mentiode concilio: aut fundat̉ in ꝑſona archiep̄i: qꝛ dixit. Nos talis archiep̄s cū cōſilio ſuffraganeoꝝ⁊cͣ. ⁊ tunc poterit abſoluere: ex quo nō fuit factamētio d̓ concilio ẜm hoſti. cū quo videt̉ tranſireloꝝ dictum lꝫ ſit no. nō tn̄ videt̉ ꝓcede̓: qꝛ exqͦ talis ſnīa ꝓfertur: qn̄ conciliūgregatū: quod conſiſtit in ipſis ſuffraganeis cum archiepo ſuo: videt̉ talis ſnīa lata deconſenſu concilij: ⁊ per ipſū cōciliū: vt videt̉ ſentire hic Inno. ẜm Io. d̓ īmo. Circa quod tamenvide no. de preſcrip. c. cū ex officij. Et hoc qn̄ talis ſnīa fuit lata ab hoīe: ⁊ nō ꝑ viaꝫ ſtatuti. Nāſiꝑ viam ſtatuti eſt lata ſnīa: poterit archiep̄usabſoluere: qualitercūqꝫ verba ſtatuti ſonēt: etiaꝫſifaciāt mentionē de concilio: ꝓut voluit Io. an̄.hic ⁊ an. de butri. ⁊ Io. de imo. ⁊ hoc ex eo: quiajlibet ordinarius pōt abſoluere a ſnīa ſtade: vbi nō fit reſeruatio: vt in. c. nuper dexcō. ita ⁊ multo fortius poterit abſoluere auincialis ſnīa: quia nō debet eſſe maiopritatis ſnīa ſtatuti ꝓuincialis: qͣꝫ ſnīa ſtaīpape. Et lꝫ aliqui dicāt hoc nō eſſe ſine du:qꝛ .ſ. alia ratio in v̓no qͣꝫ in altero: ex eo qꝛ n̄de facili pōt adiri ad papaꝫ: ſicut ad archiepiſpūi dicit tn̄ dn̄s anto. ꝙ hoc dictū Io. ſic pracatur. Dn̄s flo. fatetur dictū Io. verū in ſe. Nārdinarius abſoluere poteſt a ſnīa cōcilij ꝓuincialis: vt dictū eſt: poterit etiam pariformiter abuere a ſnīa generaliter lata ꝑ cōciliū vel ꝑ arep̄m: cuꝫ ſnīa generaliter lata equiparet ſnīelate ꝑ viam ſtatuti: quo ad poteſtate abſoluendiꝑea que habent̉ ex. c. frequentibꝰ. lꝫ quo ad alianō equiparent̉. vbi aūt ſnīa hꝰ ſpāliter lata ſit: tūcnferior eo abſoluere non poterit: īmo necꝑior: ſaluo tamen eo quod habet̉ de offi.ordi. c. cū ab eccleſiaꝝ. Circa hoc tn̄ aduerte: qꝛſi fuiſſet ꝑ archiep̄m de conſilio vel conſenſu cōnihilominus ipſe archiep̄s poterit abſolue̓:io preeſt illi concilio: ⁊ ꝑ euꝫ lata eſt ſnīa: ⁊hoc niſi fuiſſet reſeruatum: vt in iſto. c. graue ẜmIo. de imo. qui poſt do. flo. hic dicit: p̄dicta ꝓcedere: nō ſolū in ſnīa excōicationis de qͣ loquit̉. c.nuꝑ ſꝫ ēt in ſnīa ſuſpenſionis: de qua hic: cū talesſnīe veniant noīe cenſure: vt de ver. ſig. c. querēti. ⁊ cōiter equiparant̉. Et hoc etiā voluit paucle. i. de ſen. excō. Prelati nihilominus ⁊ ep̄i delinquētes in cōferendo beneficia indignis puniri pn̄t ꝑ archiep̄m eoꝝ: etiā ſine cōcilio ẜm InnoIo. an. de eta. ⁊ quali. c. 2. ſi tn̄ ꝑ ipſū nō puniātur: puniunt̉ ꝑ conciliū ẜm hoſti.¶ De perſonis que dicant̉ eccleſiaſtice.Ue dicantur perſone eccleſiaſtice. ¶ Nota pͥmo qd̓ aithiero. 12. q. 2. duo ſūt genera xp̄ianoꝝ. eſt vnū genus qd̓ mancipatū diuino officio ⁊ deditū con-
templationi ⁊ orationi ab oī ſtrepitu tꝑaliū ceſſare cōuenit: vt ſūt clerici: ⁊ iō deuoti: vꝫ cōuerſiEt. jͣ. hi victu ⁊ veſtitu cōtenti: nullā int̓ ſe ꝓprietate hn̄tes oīa debet hr̄e cōia: aliud genꝰ xp̄ianorū eſt: vt ſūt laici. Laicos .n. grece latine populusHis lꝫ tꝑalia poſſidere: ſꝫ nō niſi ad vſū .i. nō abutendo ẜm glo. His cōceſſum eſt vxorē ducereterrā colere inter virū ⁊ virū iudicare: cās agereoblationē offerre: decimas reddere: ⁊ hi ſaluaripoterūt: ſi tn̄ vicia benefaciēdo euitauerint. hecibi. Ubi pͥmo noͣ. ꝙ hic dicit hiero. clericos nullā ꝓprietatē hr̄e: intelligit̉ ẜm illa tꝑa: cū viuebātin cōi clerici: vel de illis ꝗ ſūt religioſi. Nā clericos ſeculares nūc licite hr̄e ꝓpriū certuꝫ ē: vt pꝫ.12. q. i. ī ml̓tis. c. ⁊. exͣ de pecu. cle. ꝑ totū. ¶ Noͣ. 2ꝙ cū ẜm hiero. ꝑ iſtā diſtīctionē n̄ ſit dare tertiūzenus xp̄ianoꝝ: oꝫ dicē ꝙ ꝗcūqꝫ nō cōprehēdit̉ſub gne̓ laicoꝝ: ꝑtineat ad genꝰ clericoꝝ .i. deuotoꝝ: ⁊ hi dicūt ꝑſone eccleſiaſtice gaudētes pͥuilegio clericoꝝ duplici. Primū ē ꝑſonale .ſ. ꝙ inijciens ī eos manꝰ violentas ſeu temerarias ē excōicatꝰ ꝑ. c. ſi ꝗs ſuadēte. 17. q. 4 ¶ Scd̓m p̓uilegiū eoꝝ ē reale .ſ. ꝙ cōueniri nō pn̄t in cāis ciuilibus vel criminalibꝰ ſub iudice ſeculari ſꝫ eccl̓iaſtico. ii. q. i. c. de ꝑſona. ⁊ qꝛ de bonis eoꝝ patrimonialibꝰ vel eccleſiaꝝ ſuaꝝ: ⁊ locoꝝ ſuoꝝ n̄ debent talliari ſꝫ eſſe liberi ab oneribꝰ laicoꝝ: vt īpoſitionibꝰ p̄ſtantijs gabellis pedagijs ⁊ hiꝰ: vbiet notandū ꝙ religioſi ⁊ ſi efficiant apoſtate veleijciant̉ a religione: vel lnīam habeant mane̓ exͣclauſtrū. aūt in domo laicali: ſi ſūt ꝓfeſſi tacite ſiue clerici ſiue cōuerſi aut moniales vel clerici ſeculares ī ſacris cōſtituti: n̄ incedētes ī hītu ⁊ tonſura: cū ſciūt̉ eſſe tales: gaudēt nihilominꝰ vtroqꝫp̓uilegio tā reali qͣꝫ ꝑſonali. Sed cū ſit multiplexgenꝰ ꝑſonaꝝ: q̄ ſūt vel vident̉ eē eccl̓iaſtice: vidēdum q̄ ſint certitudinalit̓: ⁊ q̄ nō ⁊ q̄ ſub dubioſūt ꝑ varias ⁊ contrarias opi. doc.Et primo quidem ordinati ī ſacris ordinibꝰ .ſ. ſubdiaconatu: ⁊ ſupra acet canonici regulares monachi mēdicātes: ꝗ dicunt̉ frēs: ceteriqꝫ de religionibꝰ approbatis abeccl̓ia obligātes ſe ad tria vota ſubſtātialia religiōis: exͣ de ſta. mo. cū ad monaſteriū. hi ſine dubio ſūt ꝑſone eccl̓iaſtice: de ꝗbus habet̉. 27. q. i.vt lex cōtinentie. Cōuerſi ēt in hiꝰ religionibusſtricte ſūpto vocabulo ꝓ obligatis ad ipſa votaſicut clerici eorūdem certū eſt eſſe ꝑſonas eccleſiaſticas: vt exp̄ſſe notat̉ in dicto. c. vt lex continentie: ſꝫ ⁊ nouitij taliū religionū clerici vel conuerſi: qͣꝫuis nō ſint ꝓprie ⁊ cōplete religioſi: quialiberi ad egreſſum: necdū rebus ꝓprijs ſpoliatitn̄ vt ꝑſone eccleſiaſtice cenſent̉: indubie gaudētes dictis priuilegijs: vt de ſen. excō. religioſo li.vi. Idem de monialibus ⁊ earum nouitijs ⁊ cōuerſis: vt in dicto. c. vt lex continentie. 27. q. i.ſed ſuper dicto. c. querit glo. quid de conuerſisad eccleſiam ſecularem id eſt clericoruꝫ ſecula-