Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
115r
Einzelbild herunterladen
 

.XXIIII.

poterit abſoluere: exquo in ſnīa fuit facta mentiode concilio: aut fundat̉ in ꝑſona archiep̄i: qꝛ dixit. Nos talis archiep̄s cōſilio ſuffraganeoꝝ⁊cͣ. tunc poterit abſoluere: ex quo fuit factamētio concilio ẜm hoſti. quo videt̉ tranſireloꝝ dictum lꝫ ſit no. tn̄ videt̉ ꝓcede̓: qꝛ exqͦ talis ſnīa ꝓfertur: qn̄ conciliūgregatū: quod conſiſtit in ipſis ſuffraganeis cum archiepo ſuo: videt̉ talis ſnīa lata deconſenſu concilij: per ipſū cōciliū: vt videt̉ ſentire hic Inno. ẜm Io. īmo. Circa quod tamenvide no. de preſcrip. c. ex officij. Et hoc qn̄ talis ſnīa fuit lata ab hoīe: viaꝫ ſtatuti.ſiꝑ viam ſtatuti eſt lata ſnīa: poterit archiep̄usabſoluere: qualitercūqꝫ verba ſtatuti ſonēt: etiaꝫſifaciāt mentionē de concilio: ꝓut voluit Io. an̄.hic an. de butri. Io. de imo. hoc ex eo: quiajlibet ordinarius pōt abſoluere a ſnīa ſtade: vbi fit reſeruatio: vt in. c. nuper dexcō. ita multo fortius poterit abſoluere auincialis ſnīa: quia debet eſſe maiopritatis ſnīa ſtatuti ꝓuincialis: qͣꝫ ſnīa ſtaīpape. Et lꝫ aliqui dicāt hoc eſſe ſine du:qꝛ .ſ. alia ratio in v̓no qͣꝫ in altero: ex eo qꝛde facili pōt adiri ad papaꝫ: ſicut ad archiepiſpūi dicit tn̄ dn̄s anto. hoc dictū Io. ſic pracatur. Dn̄s flo. fatetur dictū Io. verū in ſe.rdinarius abſoluere poteſt a ſnīa cōcilij ꝓuincialis: vt dictū eſt: poterit etiam pariformiter abuere a ſnīa generaliter lata cōciliū vel arep̄m: cuꝫ ſnīa generaliter lata equiparet ſnīelate viam ſtatuti: quo ad poteſtate abſoluendiꝑea que habent̉ ex. c. frequentibꝰ. lꝫ quo ad alia equiparent̉. vbi aūt ſnīa hꝰ ſpāliter lata ſit: tūcnferior eo abſoluere non poterit: īmo necꝑior: ſaluo tamen eo quod habet̉ de offi.ordi. c. ab eccleſiaꝝ. Circa hoc tn̄ aduerte: qꝛſi fuiſſet archiep̄m de conſilio vel conſenſunihilominus ipſe archiep̄s poterit abſolue̓:io preeſt illi concilio: euꝫ lata eſt ſnīa:hoc niſi fuiſſet reſeruatum: vt in iſto. c. graue ẜmIo. de imo. qui poſt do. flo. hic dicit: p̄dicta ꝓcedere: ſolū in ſnīa excōicationis de loquit̉. c.nuꝑ ſꝫ ēt in ſnīa ſuſpenſionis: de qua hic: talesſnīe veniant noīe cenſure: vt de ver. ſig. c. querēti. cōiter equiparant̉. Et hoc etiā voluit paucle. i. de ſen. excō. Prelati nihilominus ep̄i delinquētes in cōferendo beneficia indignis puniri pn̄t archiep̄m eoꝝ: etiā ſine cōcilio ẜm InnoIo. an. de eta. quali. c. 2. ſi tn̄ ipſū puniātur: puniunt̉ conciliū ẜm hoſti. De perſonis que dicant̉ eccleſiaſtice.Ue dicantur perſone eccleſiaſtice. Nota pͥmo qd̓ aithiero. 12. q. 2. duo ſūt genera xp̄ianoꝝ. eſt vnū genus qd̓ mancipatū diuino officio deditū con-

templationi orationi ab ſtrepitu tꝑaliū ceſſare cōuenit: vt ſūt clerici: deuoti: vꝫ cōuerſiEt.. hi victu veſtitu cōtenti: nullā int̓ ſe ꝓprietate hn̄tes oīa debet hr̄e cōia: aliud genꝰ xp̄iano eſt: vt ſūt laici. Laicos .n. grece latine populusHis lꝫ tꝑalia poſſidere: ſꝫ niſi ad vſū .i. abutendo ẜm glo. His cōceſſum eſt vxorē ducereterrā colere inter virū virū iudicare: cās agereoblationē offerre: decimas reddere: hi ſaluaripoterūt: ſi tn̄ vicia benefaciēdo euitauerint. hecibi. Ubi pͥmo noͣ. hic dicit hiero. clericos nul ꝓprietatē hr̄e: intelligit̉ ẜm illa tꝑa: viuebātin cōi clerici: vel de illis ſūt religioſi. clericos ſeculares nūc licite hr̄e ꝓpriū certuꝫ ē: vt pꝫ.12. q. i. ī ml̓tis. c.. exͣ de pecu. cle. totū. Noͣ. 2 ẜm hiero. iſtā diſtīctionē ſit dare tertiūzenus xp̄ianoꝝ: oꝫ dicē ꝗcūqꝫ cōprehēdit̉ſub gne̓ laicoꝝ: ꝑtineat ad genꝰ clericoꝝ .i. deuotoꝝ: hi dicūt ꝑſone eccleſiaſtice gaudētes pͥuilegio clericoꝝ duplici. Primū ē ꝑſonale .ſ. inijciens ī eos manꝰ violentas ſeu temerarias ē excōicatꝰ. c. ſi ꝗs ſuadēte. 17. q. 4 Scd̓m p̓uilegiū eoꝝ ē reale .ſ. cōueniri pn̄t in cāis ciuilibus vel criminalibꝰ ſub iudice ſeculari ſꝫ eccl̓iaſtico. ii. q. i. c. de ꝑſona. qꝛ de bonis eoꝝ patrimonialibꝰ vel eccleſiaꝝ ſuaꝝ: locoꝝ ſuoꝝ debent talliari ſꝫ eſſe liberi ab oneribꝰ laicoꝝ: vt īpoſitionibꝰ p̄ſtantijs gabellis pedagijs hiꝰ: vbiet notandū religioſi ſi efficiant apoſtate veleijciant̉ a religione: vel lnīam habeant mane̓ exͣclauſtrū. aūt in domo laicali: ſi ſūt ꝓfeſſi tacite ſiue clerici ſiue cōuerſi aut moniales vel clerici ſeculares ī ſacris cōſtituti: incedētes ī hītu tonſura: ſciūt̉ eſſe tales: gaudēt nihilominꝰ vtroqꝫp̓uilegio reali qͣꝫ ꝑſonali. Sed ſit multiplexgenꝰ ꝑſonaꝝ: ſūt vel vident̉ eccl̓iaſtice: vidēdum ſint certitudinalit̓: ſub dubioſūt varias contrarias opi. doc.Et primo quidem ordinati ī ſacris ordinibꝰ .ſ. ſubdiaconatu: ſupra acet canonici regulares monachi mēdicātes: dicunt̉ frēs: ceteriqꝫ de religionibꝰ approbatis abeccl̓ia obligātes ſe ad tria vota ſubſtātialia religiōis: exͣ de ſta. mo. ad monaſteriū. hi ſine dubio ſūt ꝑſone eccl̓iaſtice: de ꝗbus habet̉. 27. q. i.vt lex cōtinentie. Cōuerſi ēt in hiꝰ religionibusſtricte ſūpto vocabulo obligatis ad ipſa votaſicut clerici eorūdem certū eſt eſſe ꝑſonas eccleſiaſticas: vt exp̄ſſe notat̉ in dicto. c. vt lex continentie: ſꝫ nouitij taliū religionū clerici vel conuerſi: qͣꝫuis ſint ꝓprie cōplete religioſi: quialiberi ad egreſſum: necdū rebus ꝓprijs ſpoliatitn̄ vt ꝑſone eccleſiaſtice cenſent̉: indubie gaudētes dictis priuilegijs: vt de ſen. excō. religioſo li.vi. Idem de monialibus earum nouitijsuerſis: vt in dicto. c. vt lex continentie. 27. q. i.ſed ſuper dicto. c. querit glo. quid de conuerſisad eccleſiam ſecularem id eſt clericoruꝫ ſecula-