Titulus.
cum ceſſante ẜm Io. de imo. Item prelato ſuſpenſo a collatione beneficiorum propter delictūcapitulū nō ſuccedit in poteſtate cōferendi ipſa:⁊ hoc niſi in iure aliud caueat̉: ad hoc quod notatur de conceſ. p̄ben. c. quia diuerſitatem. ¶ 5ºnoͣ. quia ſicut a tali ſuſpenſione facta ꝑ conciliuꝫꝓpter conferenda beneficia indigno non poteſtconcilium ipſum abſoluere: ſed ſolus papa velpatriarcha proprius hic deſcriptus ẜm Iohā.de imo. poſt Io. an. ita a contrario ſenſu a ſuſpenſione concilij ꝓuincialis pōt conciliū ipſum abſoluere: niſi ꝑ ius ei expreſſe ꝓhibeat̉: vt hic.Notanda ſuper glo. dicti. c. graue. Prima inquiſitio ſuꝑ hiꝰ fienda eſt:cum per famam vel clamorem peruenit hoc adſuꝑiorem: immo ex officio ſuo poteſt inquirereſuꝑior ſemiplene: etiā nō precedente aliqua infamīa ẜm goſ. quod ⁊ placet Inno. ⁊ hoc qꝛ n̄ agitur ſpecialiter: vt de crimine pena imponat̉ ordinaria: ſed quia conciliū fit pͥncipaliter ad correctionem morū: vt in. c. ſicut olim de accu. ẜm Innocē. q̄ ratio placet hoſti. poſt quā addit ⁊ aliasrationes. Prima eſt quia ꝓceditur ex mero ⁊ puro officio: que ratio ſola ꝑ ſe ſufficit: vt de officioor. c. i. 2ª ratio eſt quia cum congregati in concilio paucis diebus morent̉ ſimul: illi dies nonſufficerent forte ad faciendum ſolum inquiſitionem infamie: ⁊ ideo talis inquiſitio fit ſemiplene ⁊ ſūmarie ad correctionem peccatorum: quihoſtiē. dicit predicta ꝓcedere in his q̄ nunciant̉concilio: vt notoria: vel q̄ delinquētes nō cōfitētur vel diffitent̉: vel de quibꝰ plana ſūt indagine⁊ pōt ſtatim fieri fides: nō autē in dubijs cū talianō poſſint corrigi. ii. q. z. graue. ſed ſūt cōmittenda: vt de cen. c. romana li. vj. Et ita refert ⁊ reſidet Io. an̄. ⁊ doc. cōiter qd̓ dicit̉ in. 2ª glo. nō videt̉ bona ſol̓. ⁊ ideo aliter dicendū ẜm Io. an. vꝫꝙ conferens ſcient̓ beneficiuꝫ indigno reſpectubeneficij collati: ſtatim priuatus eſt ptāte cōferēdi illud: ad hoc qd̓ habet̉ de electꝭ. c. quāqͣꝫ li. vi.ſed reſpectu ptātis cōferendi alia beneficia ꝓcedit qd̓ hic dicit̉ .ſ. ꝙ eſt neceſſe ꝙ procedat binaadmonitio ſeu correctio. ⁊ ſi poſtea cōfert indigno: tūc poteſt ſuſpendi ꝑ conciliū a ptāte cōferēdi: etiā alia q̄ nondum contulit. Nec ob. ſi dicat̉ꝙ pena duplex imponit̉ ꝓ eodem delicto: ſed exdiuerſo. Nā prima imponit̉ ratione collationisfacte indigno. ¶ 2ª ratione cōtumacie in nō obediendo concilio. ſed nec eſt mirū: ꝙ ex vno delicto qd̓ ꝗs cōmiſit in plures pati poſſet plures penas: ꝑ id qd̓ habet̉ de re iudi. c. i. li. vi. ẜm hoſtiē.⁊ cōiter doc. in glo. 3. ſuſpendant̉ etiā ordinati: ſinō ſūt idonei: ſed verius videt̉ ꝙ iſti nō remouent̉ niſi ſint irregulares. Dicit dn̄s an. īmo ⁊ ip̄iordinati ſeu ꝓmoti remouebunt̉: ſi ſunt inhabiles: qd̓ verius eſt ẜm Benedictū: ꝑ ea que habētur de elec. c. nihil. Nec ob. qd̓ dicit glo. de monitione: qꝛ illa nō reſpicit ꝓmotum: ſꝫ ꝓmouentē
qui nō debet generalit̓ ſuſpendi a collatione heneficioꝝ: niſi poſt binam admonitionē. Et qͣꝫuishoſti. hic variauerit dicens: poſt binam correctionem addendaꝫ ⁊ tertiā: ꝑ id qd̓ habet̉ de ſenexcō. c. ſacro. Qd̓ ⁊ lꝫ tutius ſit ẜm Io. an̄. in. c. abeo de appel. li. vi. verius tn̄ videt̉: ꝙ in hoc caſuſufficit bina admonitio: vt pꝫ ex tex. ipſuꝫ nō cauillando ẜm. d. flo. Et qd̓ dicit hoſti. habet locūin excōicatione: ſecus in hac ſuſpenſione in glo.4. ꝑſona. hec ſo. glo. nō videtur bona: cū videtur violare tex. dicti. c. cum in cunctis. qd̓ viogeneraliter loqui: ſic etiam de beneficio ſimplici: vt hic. vnde dici pōt ſoluendo contrarium: qillud loquit̉ de poteſtate conferendi illud beneficium collatuꝫ indigno: vt talis poteſtas deuoluatur ad capitulum: vt ibi dicitur. Hic dicit̉ aūtde poteſtate generali cōferēdi alia beneficia durante illa ſuſpenſione: cuꝫ hec nō deuoluaturcapitulum: ſed potius ad concilium ſeu ꝑſoninſtituendam ꝑ concilium: vt hic patet: pro quofacit: quia cum dicta ꝓuiſio cum in cunctis ſit exorbitans: exquo inferior ſupplet defectum ſuperioris: nō eſt extendenda ſed trahenda extra caſum dicti. c. cum in cunctis. vt in regula q̄ a icōmuni ⁊c̄. de reg. iur. li. vi. ſed ſtricte intellicda: ⁊ ꝑ conſequens nō extendenda ad cariū iſtū:⁊ tenendum eſt ⁊ dicendum: quicquid hic dicātIo. an. do. ⁊ an. dicentes: ꝙ ꝓ ſolutione hꝰ contrarij quod notat glo. recurrenduꝫ eſt ad ea quehabent de elec. c. quāqͣꝫ li. vi. ⁊ nō bene cum ibloquatur cum poteſtas deuoluitur ad ſuperiorēꝓpter delictum ⁊ negligentiam: nō autem econuerſo: vt hic loquitur ẜm Io. de imo. Qui imoetiam dicit ꝙ decre. iſta locū habet in cōferobus indignis beneficia ſimplicia ſeu prebemlicet maior idoneitas requirat̉ in alijs per idohabetur eo. ti. c. cum in illis li. vi. Beneficia eniꝫquecunqꝫ conferenda ſūt: ſūt conferendat⁊ idoneis: ſi tamen digni ⁊ idonei nō reꝑiꝓuidendum eſt de his que haberi poſſunt: dmodo ipſa ꝓuiſio fieri poſſit ſine peccato morli: ꝑ hoc quod habet̉ de p̄ben. c. penulti. Ehic Io. an. poſt hoſti. ꝙ hoc ꝓcedit quandlus ibi reꝑitur idoneus ⁊ dignus: alias ſi in dyoceſi vnus reperiatur idoneus: ſaltem ad regimmultaꝝ eccleſiarum: tunc erūt ei conferenda. 21.q. i. c. i. ẜm quos nō ob. qd̓ habetur de p̄ben. c. cūnō ignores. quia illud habet locum: niſi neceſſitas īmineat: que legem non habet: vt de conſuec. quanto. Et ita reſident hic cōmuniter doc ẜmIo. de imo. In glo. vltima mouetur dubiuꝫ: sordinarius ſeu archiepiſcopus qui preeſt ip̄i cōcilio potuiſſet abſoluere: ſi talis reſeruatio fuūſet facta: ſicut concilium ipſum potuiſſet ab hꝰiuſmodi ſuſpenſione abſoluere: ſi nō fuiſſet ſacreſeruatio pape: vt dicit iſta glo. ſuper quo reſpōdit hoſti. ꝑ diſtinc. qꝛ aūt ſnīa fundat̉ in ꝑſona elconcilij: vt quia dixit: nos talis archiepiſcoptiscū cōcilio ⁊ conſenſu concilij ⁊ cetera. ⁊ tunc nō