.XXIIII.
cit d̓e pur. ca. c. nos inter cū glo. ſua. Nam ſi hocpn̄t ꝑ viam iudicij vt ibi no. gͦ ⁊ pn̄t ꝑ viam ſtaruti: qꝛ par eſt ptās eoꝝ in p̄dictis: īmo forſitanmaior: qꝛ ꝓ futura culpa vel exceſſu nō pn̄t ferre ſnīam excōicationis: ſꝫ ꝑ viā ſtatuti p̄n̄t: vt in.c. romana de ſen. excō. li. vi. cōiuncto. c. vt aīarūde cōſti. li. vi. Nō ob. ꝙ nō interfuerint: qͣſi ipſoru interſit vt ſic vocari debeāt. 63. di. c. i. ⁊ de reiur. c. qd̓ oēs tangit li. vi. qꝛ nō eſt verū ꝙ ipſoꝝinterſit. Poſito enī ꝙ interfuerint pn̄tes: non tn̄n̄t ꝯͣdice̓: cū apd̓ ip̄os obſeq̄ndi māet neceſſitaſnō auctoritas imꝑandi di. 96. bene ꝗdem. Itemſatis eſt ꝙ nō eſt expreſſū: ꝙ debeat vocari. 2. q..s conſuluiſti. Ad hoc ſingulariter facit glo. in. c.fi. de his q̄ fi. a p̄la. vbi dicit̉. ꝙ laici in cōſtitutionibus ⁊ cōcilijs ep̄oꝝ intereſſe nō debēt: niſi ſpecialit̓ inuitent̉: vt diſ. 63. adrianus. Nec ob. ꝙ indicta glo. videt̉ ꝯͣriū dicere: qꝛ vult ꝙ interſint:qꝛ ipſis intereſt: qꝛ loquit̉ in alio caſu. Nec etiaꝫſedē. 35. q. 5. vbi dicit̉: ꝙ ī materia mr̄i2: qꝛ eos tangit: pn̄t intereſſe: non tn̄ dicitſynodū vocandū: lꝫ ꝓbet mr̄imoniuꝫoꝝ. Poſito enī ꝙ poſſint intereſſe n̄ ſūtcandi. Unde ⁊ doc. dicūt ibi ꝙ pn̄t int̓eſſe:t audiāt: nō aūt vt iudicēt ⁊ doceant: vt. 62. diſ.endū. Et ſubdūt: ꝙ īmo ad illa vocari n̄ det: qꝛ pn̄t ea q̄ ſtatuūt̉ in cōcilijs in p̄dicationibus publicari: q̄ .ſ. concernūt eos: pn̄t etiā venire laici ꝓ petenda vel defendenda iuſticia: vt deiudi. nouit. hec Io. cal. Precipue aūt reges ⁊ pͥncipes interſunt in cōcilijs generalibꝰ: qn̄ ibi agit̉de dubijs fidei: ⁊ ad tollendū hereſes ⁊ ſciſmataſicut factum eſt ſub conſtantino imꝑatore ꝓpterarrianos. ⁊ ſub ſigiſmūdo imꝑatore ad tollendūſciſma diebus noſtris. Nō aūt interſūt: vt ſtatuant vel doceāt: ſꝫ vt acquieſcāt ⁊ defendāt. Un̄nicolaus papa di 96. ait. Ubi nam legiſtis imperatores anteceſſores veſtros ſynodalibꝰ cōuentibus interfuiſſe: niſi forte in quibꝰ de fide tractatum eſt: q̄ vl̓is eſt: q̄ oīuꝫ eſt cōis: q̄ nō ſolū adclericos: ſꝫ etiam ad laicos ⁊ ad oēs oīno ꝑtinetxp̄ianos: ⁊ in. c. p̄cedenti: dicit martianus imꝑator exiſtens in cōcilio chalcedonenfi. Nos ad fidem cōfirmandā: nō ad potentiā on̄dendā exēplo religioſiſſimi pͥncipis conſtātim ſynodo intereſſe volumꝰ: vt inuenta veritate nō vltra multitudo prauis attracta doctrinis diſcordet. hecNotandum autemcretali graue. vbi notat̉ ꝑ doc. iſta materia de cōcilijs ſunt plura aduertenda. ¶ Et pͥmo rep̄henditur exceſſus p̄latorum conferentiū beneficiaindignis: in quibus .ſ. nec eſt morum honeſtas:nec litterarū ſcientia: carnalem ſequentes eſſectum nō iudicium rationis. ¶ 2º. huic exceſſui ꝓlidet per penas: vꝫ ꝙ in cōcilio ꝓuinciali annuatim fiendo taliter delinquentes poſt primam etſecundam correctionē eis factam: nō ſe emēdan
tes: ſuꝑ quo in ipſo concilio fiat diligens inquiſitio debēt ꝑ concilium ſuſpendi a collatione beneficioruꝫ: inſtituta ꝑ ipſum conciliū ꝑſona idonea ꝓuida ⁊ honeſta: que ſuſpendij ſuppleat defectum in beneficijs conferendis. Et hoc ipſumcirca capitula eccleſiarū: que in hoc deliquerintobſeruetur. Metropolitani vero delictuꝫ ī hocſuꝑioris iudicio relinquant ex parte concilij idnuncianduꝫ. ¶ Huiuſmōi aūt ſnīa ſuſpenſionisnō pōt relaxari: niſi ꝑ romanū pontificē vel vnūex. 4. patriarchis pͥncipalibꝰ: vbi pͥmo noͣ. doct..ſ. pe. ⁊ Io. de imo. ꝙ prelatus promouens indignum: ſi ille male adminiſtrat: ⁊ non reperiaturpoſtea ſoluendo: talis prelatus tenetur ipſi eccleſie ſatiſfacere de elec. nihil. 2º ar. contrario ſenſu oſtenditur: ꝙ conſanguineus prelati ſi ſit dignus poterit prelatus eum alteri preferre: vt decohabi. cle. c. i. ſed ſi alter eſſet multo magis idoneus: tunc ſecus videt̉: ar. 8. q. i. licet. 3º no. ꝙ exeo qd̓ dicit̉ in concilio ꝓuinciali annuatim fiendo: ꝙ hiꝰ concilium ꝓuinciale ſingulisⁱ annis archiepiſcopi cum ſuffraganeis ſuis facere tenent̉.Et videtur hoc eis eſſe preceptum: vt pꝫ de accuſa. c. ſicut olim. vbi dicitur in fi. ꝙ ſi quis hocſalutare ſtatutum neglexerit adimplere: a ſui executione officij ſuſpendatur: ſed tamē grauis pena nō imponitur niſi ꝓ mortali. ⁊ in dicto. c. ſicutolim dicitur: ꝙ de corrigendis exceſſibus ⁊ moribus reformandis: preſertim in clero diligentēhabeant tractatum: canonicas: vt eas faciant obſeruari: debitam penam tranſgreſſoribus infligendo: ⁊ vt valeat efficacius adimpleri per ſingulas dyoceſes ſtatuant ꝑſonas honeſtas ꝓuidas ⁊ idoneas: que per totum annū ſimpliciter⁊ de plano abſqꝫ vlla iuriſdictione ſolicite inueſtigent: que correctione vel reformatione ſuntdigna: ⁊ ea. fideliter ꝑferant ad metropolitanum⁊ ſuffraganeos ⁊ alios in concilio ſubſequenti: ⁊ſuper his et alijs prouida deliberatione procedant: ⁊ que ſtatuunt faciant obſeruari: publicando eas in epiſcopalibus ſynodis annuatim perſingulas dyoceſes celebrandis. Hec omnia indicto. c. ſicut olim de accuſa. ¶ Noͣ. 4. ex tex. c.graue de preben. ꝙ diligens inquiſitio fieri debet in concilio prouinciali de promotione factaad beneficia. Item ꝙ concilium prouinciale habet iuriſdictionem ſuper prelatos prouincie: etipſos corrigere ⁊ ſuſpendere poteſt: non tamendeponere epiſcopum: niſi auctoritas pape interueniat: vt patet. 3. q. 3. accuſatus. Item tale concilium metropolitani non poteſt corrigere delictum metropolitani: ſed ſolum de eo inquirere⁊ ſuperiori denunciare: vt patet ex. c. graue. Etratio eſt quia ipſe preeſt ipſi concilio. Unde abipſo tanqͣꝫ ab inferiori non poteſt damnari: diſ.z. inferior. ſed ſi concilium celebraretur per patriarcham vel primatem: ſub quo eſt metropolitanus: tunc bene poſſet per concilium puniri:quia tunc ceſſat ratio predicta: vt de appella. c.