.XXIII.
vtrū papa poſſit cōmittere aliꝗbus p̄dicare ⁊ cōfeſſiones audire fideliū: vti ptāte clauiū irreꝗſiris ꝓprijs ſacerdotibꝰ parochialibus. Rn̄det .ſ.iho. affirmatiue in. 4. di. 17. q. 7. Cuiꝰ inter aliashec vna rō ē: quic ꝗd pōt inferior: pōt ⁊ ſuꝑior:ſꝫ ipſe ſacerdos parochialis pōt dare lnīam ſuoparochiano ꝙ alteri cōfiteat̉: gͦ multo fortiꝰ ſuperior eiꝰ hoc pōt: in corꝑe. q. ita dicit. dicendumꝙ ſacerdos aliꝗs pōt duplicit̓ īpedire: ni alicuicōfeſſionē audiat. Uno mō ꝓpter defectū iuriſdictionis. Alio mō ꝓpter defectū executionis ordinis ſic̄ excōicati degradati ⁊ hiꝰ. Quicunqꝫ hꝫiuriſdictionē: pōt ea q̄ ſūt iuriſdictōis ꝯmitere: ⁊iō ſiꝗs īpediat: ꝙ alteriꝰ. feſſionē audire nō poſſit ꝑ iuriſdictiōis defectū: p̄t ſibi ꝑ quēcūqꝫ hn̄tēiuriſdictionē īmediatā ī illos ꝯmitti: ꝙ ꝯfeſſiōesaudiat ⁊ abſoluat ſiue ꝑ ipſuꝫ ſacerdotē ſiue peep̄m ſuū ſiue ꝑ papā. Si aūt ꝓpt̓ ordīs executionē īpedimētū audire nō poſſit: pōt ei ꝯcēdi ꝙ cōjeſſionē audiat ꝑ eū: ꝗ ei īpedimētū auferre pōthāc. q. ī tractatu ꝯͣ īpugnātes reli. manifeſtā facit⁊ clariſſimā ex ꝯſuetudine: q̄ ī romana curia abantiꝗſſimis tꝑibꝰ obſeruata ē: ita dicēs: pꝰ ml̓tasalias ratiōes ad hoc fac̄ ꝯſuetudo romane eccleſie: ad quā ⁊ accedentes a pn̄iarijs pape ad quoſcūqꝫ ſacerdotes lr̄as īpetrāt: vt eis ꝯfiteāt̉. Itemegati pape ⁊ eoꝝ pn̄iarij ꝯfeſſiones audiūt n̄ peita ln̄ia a parochialibꝰ ſacerdotibꝰ: ⁊ ēt auctoritate pape vbiqꝫ p̄dicant: ⁊ ita pꝫ ꝙ p̄dicare ⁊ audire cōfeſſiones pōt alijs cōmitti ſine ln̄ia parochialium ſacerdotum. hec ille.Queritur decimoſe ꝑtimo: vtrū p̄ter duos ordines inſtitutos a deo .ſ.ip̄oꝝ ⁊ ſacerdotū parochialiū poſſet papa īſtituere tertiū ordinē taliū p̄dicatoꝝ: ꝗ ꝓpria auctoritate p̄dicarēt ⁊ cōfeſſiones audirent. Rn̄det .ſ.tho. affirmatiue in tractatu cōtra īpugnātes reli.in ſol̓. vniꝰ ar. aduerſarioꝝ ita dicens: ꝙ ⁊ ſi duoordines tm̄ eſſent a deo inſtituti: ꝗ poſſent p̄dicare ꝓpria auctoritate: poſſet tn̄ eccleſia tertiumordine ſtatuere p̄dicatoꝝ: ꝗ̄ ꝓpria auctoritate p̄dicarēt ⁊ p̄cipue papa: ꝗ hꝫ plenitudinē ptātis ineccl̓ia: ſicut ⁊ in pͥmitiua eccl̓ia fuerūt duo ordines ſacri .ſ. p̄ſbyterij ⁊ diaconij: ⁊ tn̄ poſtea eccleſia maiores ordines ſibi cōſtituit: vt magiſter īſenten. dicit. hec ille.Queritur decimooctarū papa poſſit ꝯpellere collegia generaliūꝝ: vt ad eoꝝ ſocietatē religioſi admittant̉Rn̄det .ſ. tho. affirmatiue. In p̄fato tractatu ſicdicit in rn̄ſione ad vnū ar. ꝙ aut obijciūt: ꝙ nullo mō pōt cogi ad ſocietate inuitus: vt lex dicit:patet ꝙ intelligit̉ de priuata ſocietate q̄ cōſenſuduoꝝ vel triū cōſtituit̉: ⁊ ad ſocietatē publicā q̄nō cōſtituit̉ niſi ex ſuꝑioris conſenſu: a ſuꝑiorisauctoritate aliꝗs cōpelli pōt: ſicut p̓nceps ꝗ p̄eſtreipublice pōt cōpellere ciues: vt in ſua ſocietate
aliquē recipāt: ſicut collegiū alicuiꝰ eccleſie cogit̉vt aliquē recipiat in canonicū ⁊ in fratrē. Undecū collegiū ſtudij generalis ſit publica ſocietas:ad eā pōt aliꝗs induci auctoritate ſuꝑioris cogte: ⁊ infra. Unde nulli dubiū eſſe dꝫ ſcholares cōpelli poſſe auctoritate apl̓ica: vt ad ſocietatē ſtudij religioſos admittant. hec ille.itDQuerita Secimonono: vtrū ad papā maxime ꝑtineat ordinatio ſtudioꝝ ⁊ vniuerſitatū. Rn̄det .ſ. tho. in tractatu ſupra noīato affirmatiue vbi ita dicit Ad eū enimꝗ regit rempublicā ꝑtinet ordinare de nutritionibus ⁊ adinuentionibꝰ iuuenū: in ꝗbus exerceri debeāt: vt dicit̉. io. ethicoꝝ: ⁊ politia ordinat:vt habet̉ pͥmo ethicoꝝ: quas diſciplinas debitūeſt eſſe in ciuibꝰ: ⁊ quales vnūquēqꝫ addiſcere ⁊vſqꝫ quo. Et ſic pꝫ: ordinare de ſtudio ꝑtinet adeū ꝗ p̄eſt reipu. ⁊ p̄cipue ad auctoritatē ſedis apoſtolice: q̄ vl̓is eccleſia gubernat̉: cui per generaleſtudiū ꝓuidetur. hec ille.Q vtruꝫueritur vigeſime aucroritas vl̓is eccleſie in determinatione fidei pͥncipalit̓ reſideat in papa. Rn̄det .ſ. tho. affirmatiue2ª. 2ᵉ. q. 2. ar. 3. ita dicens. Poſtqͣꝫ aūt aliqͣ eſſentauctoritate vl̓is eccl̓ie determinata: ſi ꝗs illi determinationi ꝑtinacit̉ repugnaret: hereticꝰ cenſe̓t̉q̄ ꝗdem auctoritas pͥncipalit̓ reſidet in ſūmo pōtifice. ¶ Dicit̉ enī. 24. q. i. quotiēs fidei rō ventilat̉: arbitror oēs fres noſtros ⁊ coeep̄os non niſiad petrū .i. ſui noīs auctoritatē recurrere deberecōtra cuiꝰ auctoritatē nec hiero. eſt nec augꝰ. necaliꝗs ſanctoꝝ ſuā ſnīam defendit: vt dicit hiero.Hec eſt fides papa beatiſſime: quā in catholicadidicimus eccleſia: in qͣ ſi minꝰ ꝑite aut parū caute forte aliꝗd poſitū ē: emēdari cupim a te: ꝗ petri fidē ⁊ ſedeꝫ tenes. Si aūt hec noſtra cōfeſſioapl̓atus tui iudicio cōprobat̉: ꝗcūqꝫ me culparevolūt: ſe imꝑitū vel maliuolū vel etiā nō catholicum ſꝫ hereticū comprobabit.ueritur pigeſimoprimo vtrū ad papā ꝑtineat cōfirmare ſnīas ſynodorū. Itē vtꝝ ad papā a ſynodo appellet̉. Iteꝫvtrū ſoliꝰ pape auctoritate hēat vl̓is ſynodus cōgregari. Itē vtrū neceſſe heat papa congregarecōciliū vl̓ quotienſcūqꝫ hꝫ aliꝗd de fide terminare. Ad oēs iſtas. q. ſimul rn̄det .ſ. tho. ad pͥmaſtres affirmatiue: ad quartā negatiue in. q. de potentia dei. q. io. ar. 4. vbi q̄rit̉ vtrū ſpūs ſcūs ꝓcedat a filio: ꝗ rn̄dens ar. facto in ꝯͣriū dicit ſic. Sicut poſterior ſynodus hꝫ ptātē interp̄tandi ſymbolū a pͥori cōditū aut ponēdi aliqua ad eiꝰ explanationē: ita ēt romanꝰ pontifex hec ſua aucͣtoritate pōt: cuiꝰ ſola auctoritate ſynodus cōgregari pōt: ⁊ a quo ſnīa ſynodi cōfirmat̉ ⁊ ad ipſūa ſynodo appellat̉: q̄ oīa patēt ī geſtis chalcedonenſis cōcilij vel ſynodi: nō eſt neceſſariū ꝙ ad