Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
103r
Einzelbild herunterladen
 

.XXIII.

vtrū papa poſſit cōmittere aliꝗbus p̄dicarefeſſiones audire fideliū: vti ptāte clauiū irreꝗſiris ꝓprijs ſacerdotibꝰ parochialibus. Rn̄det .ſ.iho. affirmatiue in. 4. di. 17. q. 7. Cuiꝰ inter aliashec vna ē: quic ꝗd pōt inferior: pōt ſuꝑior:ſꝫ ipſe ſacerdos parochialis pōt dare lnīam ſuoparochiano alteri cōfiteat̉: multo fortiꝰ ſuperior eiꝰ hoc pōt: in corꝑe. q. ita dicit. dicendum ſacerdos aliꝗs pōt duplicit̓ īpedire: ni alicuicōfeſſionē audiat. Uno ꝓpter defectū iuriſdictionis. Alio ꝓpter defectū executionis ordinis ſic̄ excōicati degradati hiꝰ. Quicunqꝫ hꝫiuriſdictionē: pōt ea ſūt iuriſdictōis ꝯmitere: ſiꝗs īpediat: alteriꝰ. feſſionē audire poſſit iuriſdictiōis defectū: p̄t ſibi quēcūqꝫ hn̄tēiuriſdictionē īmediatā ī illos ꝯmitti: ꝯfeſſiōesaudiat abſoluat ſiue ipſuꝫ ſacerdotē ſiue peep̄m ſuū ſiue papā. Si aūt ꝓpt̓ ordīs executio īpedimētū audire poſſit: pōt ei ꝯcēdijeſſionē audiat: ei īpedimētū auferre pōthāc. q. ī tractatu ꝯͣ īpugnātes reli. manifeſtā facit clariſſimā ex ꝯſuetudine: ī romana curia abantiꝗſſimis tꝑibꝰ obſeruata ē: ita dicēs: pꝰ ml̓tasalias ratiōes ad hoc fac̄ ꝯſuetudo romane eccleſie: ad quā accedentes a pn̄iarijs pape ad quoſcūqꝫ ſacerdotes lr̄as īpetrāt: vt eis ꝯfiteāt̉. Itemegati pape eoꝝ pn̄iarij ꝯfeſſiones audiūt peita ln̄ia a parochialibꝰ ſacerdotibꝰ: ēt auctoritate pape vbiqꝫ p̄dicant: ita pꝫ p̄dicare audire cōfeſſiones pōt alijs cōmitti ſine ln̄ia parochialium ſacerdotum. hec ille.Queritur decimoſetimo: vtrū p̄ter duos ordines inſtitutos a deo .ſ.ip̄oꝝ ſacerdotū parochialiū poſſet papa īſtituere tertiū ordinē taliū p̄dicatoꝝ: ꝓpria auctoritate p̄dicarēt cōfeſſiones audirent. Rn̄det .ſ.tho. affirmatiue in tractatu cōtra īpugnātes reli.in ſol̓. vniꝰ ar. aduerſarioꝝ ita dicens: ſi duoordines tm̄ eſſent a deo inſtituti: poſſent p̄dicare ꝓpria auctoritate: poſſet tn̄ eccleſia tertiumordine ſtatuere p̄dicatoꝝ: ꝗ̄ ꝓpria auctoritatedicarēt p̄cipue papa: hꝫ plenitudinē ptātis ineccl̓ia: ſicut in pͥmitiua eccl̓ia fuerūt duo ordines ſacri .ſ. p̄ſbyterij diaconij: tn̄ poſtea eccleſia maiores ordines ſibi cōſtituit: vt magiſter īſenten. dicit. hec ille.Queritur decimoocta papa poſſit ꝯpellere collegia generaliū: vt ad eoꝝ ſocietatē religioſi admittant̉Rn̄det .ſ. tho. affirmatiue. In p̄fato tractatu ſicdicit in rn̄ſione ad vnū ar. aut obijciūt: nullo pōt cogi ad ſocietate inuitus: vt lex dicit:patet intelligit̉ de priuata ſocietate cōſenſuduoꝝ vel triū cōſtituit̉: ad ſocietatē publicā cōſtituit̉ niſi ex ſuꝑioris conſenſu: a ſuꝑiorisauctoritate aliꝗs cōpelli pōt: ſicut p̓nceps p̄eſtreipublice pōt cōpellere ciues: vt in ſua ſocietate

aliquē recipāt: ſicut collegiū alicuiꝰ eccleſie cogit̉vt aliquē recipiat in canonicū in fratrē. Unde collegiū ſtudij generalis ſit publica ſocietas:ad pōt aliꝗs induci auctoritate ſuꝑioris cogte: infra. Unde nulli dubiū eſſe dꝫ ſcholarespelli poſſe auctoritate apl̓ica: vt ad ſocietatē ſtudij religioſos admittant. hec ille.itDQuerita Secimonono: vtrū ad papā maxime ꝑtineat ordinatio ſtudioꝝ vniuerſitatū. Rn̄det .ſ. tho. in tractatu ſupra noīato affirmatiue vbi ita dicit Ad enim regit rempublicā ꝑtinet ordinare de nutritionibus adinuentionibꝰ iuuenū: in ꝗbus exerceri debeāt: vt dicit̉. io. ethicoꝝ: politia ordinat:vt habet̉ pͥmo ethicoꝝ: quas diſciplinas debitūeſt eſſe in ciuibꝰ: quales vnūquēqꝫ addiſcerevſqꝫ quo. Et ſic pꝫ: ordinare de ſtudio ꝑtinet ad p̄eſt reipu. p̄cipue ad auctoritatē ſedis apoſtolice: vl̓is eccleſia gubernat̉: cui per generaleſtudiū ꝓuidetur. hec ille.Q vtruꝫueritur vigeſime aucroritas vl̓is eccleſie in determinatione fidei pͥncipalit̓ reſideat in papa. Rn̄det .ſ. tho. affirmatiue. 2ᵉ. q. 2. ar. 3. ita dicens. Poſtqͣꝫ aūt aliqͣ eſſentauctoritate vl̓is eccl̓ie determinata: ſi ꝗs illi determinationi ꝑtinacit̉ repugnaret: hereticꝰ cenſe̓t̉ ꝗdem auctoritas pͥncipalit̓ reſidet in ſūmotifice. Dicit̉ enī. 24. q. i. quotiēs fidei ventilat̉: arbitror oēs fres noſtros coeep̄os non niſiad petrū .i. ſui noīs auctoritatē recurrere deberecōtra cuiꝰ auctoritatē nec hiero. eſt nec augꝰ. necaliꝗs ſanctoꝝ ſuā ſnīam defendit: vt dicit hiero.Hec eſt fides papa beatiſſime: quā in catholicadidicimus eccleſia: in ſi minꝰ ꝑite aut parū caute forte aliꝗd poſitū ē: emēdari cupim a te: petri fidē ſedeꝫ tenes. Si aūt hec noſtra cōfeſſioapl̓atus tui iudicio cōprobat̉: ꝗcūqꝫ me culparevolūt: ſe imꝑitū vel maliuolū vel etiā catholicum ſꝫ hereticū comprobabit.ueritur pigeſimoprimo vtrū ad papā ꝑtineat cōfirmare ſnīas ſynodorū. Itē vtꝝ ad papā a ſynodo appellet̉. Iteꝫvtrū ſoliꝰ pape auctoritate hēat vl̓is ſynodusgregari. Itē vtrū neceſſe heat papa congregarecōciliū vl̓ quotienſcūqꝫ hꝫ aliꝗd de fide terminare. Ad oēs iſtas. q. ſimul rn̄det .ſ. tho. ad pͥmaſtres affirmatiue: ad quartā negatiue in. q. de potentia dei. q. io. ar. 4. vbi q̄rit̉ vtrū ſpūs ſcūs ꝓcedat a filio: rn̄dens ar. facto in ꝯͣriū dicit ſic. Sicut poſterior ſynodus hꝫ ptātē interp̄tandi ſymbolū a pͥori cōditū aut ponēdi aliqua ad eiꝰ explanationē: ita ēt romanꝰ pontifex hec ſua aucͣtoritate pōt: cuiꝰ ſola auctoritate ſynodus cōgregari pōt: a quo ſnīa ſynodi cōfirmat̉ ad ipſūa ſynodo appellat̉: oīa patēt ī geſtis chalcedonenſis cōcilij vel ſynodi: eſt neceſſariū ad