Titulus

iudices ſingulis ciuitatibus p̄poſiti: ꝓpter quodeos ſolos in ſuis litteris frēs vocat. Reliqͦs aūtoēs vocat filios. hec .ſ. Tho. in. 4. di. 19. vbi etiādicit. ꝙ in regno tota ptātis plenitudo reſidet penes regē: in ariſtographia aūt apud vnū nō reſidet plenitudo ptātis ſed apud oēs. Qui autē romanū pontificē negant habere plenā in eccleſiaptātē: contra eccleſie vnitatē errāt ẜm .ſ. Tho. intractatu ꝯtra errores grecoꝝ. c. 23. vbi ſic ait. Sicut p̄dicti errantes cōtra vnitatē corporis myſtici peccant romani pontificis ptātem plenariāabnegantes: ſic contra puritatem ſacramenti corporis xp̄i delinquūt dicentes ex azimo pane nōpoſſe corpus xp̄i conſecrari.71Decimo querit̉ Veuꝫa papa deriuet̉ poteſtas in alijs prelatis. Ad hācqueſtionē rn̄det Tho. affirmatiue in locis ſuperius annotatis. Primo in. 4. contra gentiles dicit dn̄s petro. Tibi dabo claues regni celorum:vt oſtendat̉ ptās clauiū ꝑ eū ad alios deriuandaad cōſeruandā eccleſie vnitatē. Itē hoc idē dicit in. 4. ſen. di. 24. q. fi. ſub his verbis. qͣꝫuis oībus apl̓is data ſit cōiter poteſtas ligādi ⁊ ſoluēdi: tn̄ in hac ꝑte vt ordo aliquis ſeruaret̉: primoſoli petro data eſt: vt oſtendatur qd̓ ab eo debeiſta poteſtas deſcendere.Undecimo queriturvtrū papa poſſit vti poteſtate clauis in quēlibetde eccleſia. Rn̄det .ſ. Tho. in. 4. diſ. 19. q. i. ar. 3.ita dicens: ꝙ vſus clauiū requirit aliquā p̄lationis poteſtatē: ꝑ quā ille in quē vſus clauiū cōicatur: efficit̉ materia ꝓpria illius actus: ideo illequi habet diſtinctā ptāte ſuꝑ oēs pōt vti clauibus in quēlibet. Illi aūt ꝗ ſub eo diſtinctas poteſtates acceperūt: nō in quēlibet vti pn̄t clauibꝰſꝫ in eos tm̄ ꝗ in ſortē venerūt niſi in neceſſitatiſarticulo: ibi nemini ſacr̄a deneganda ſūt. Itemiſtud declarat idē in tractatu cōtra impugnātesreli. ſic dicit. Ep̄i in eccleſia tenēt locū dn̄i noſtriieſu xp̄i. Unde dicit dionyꝰ. in li. eccleſiaſtice hierarchie. Pontificū ordo primus quidē eſt aīaꝝordinationū ſublimiſſimus ⁊ nouiſſimus. Idē.2. enī in ipſū ꝑficit̉ ⁊ implet̉ oīs hierarchie diſpoſitio: vt oēm hierarchiā videmus in xp̄o conſumatā: ſic vnāquāqꝫ in ꝓpriū diuinū ſūmuꝫ ſacerdotē .i. ep̄m. vnde. i. pe. 2. dicit̉. Conuerſi eſtisad paſtorē ⁊ ep̄m aīaꝝ veſtrarū. hoc aūt p̄cipueverū eſt de romano pontifice: cui vt Cyrillus dicit. oēs iure diuino caput inclināt: ⁊ tanqͣꝫ ip̄i domino ieſu obediūt. Et chryſoꝰ. dicit ſuper illudIo. vlti. Paſce oues meas: ⁊ loco mei p̄poſitus⁊ caput eſto fratrum.Queritur decimoſecūdo: vtrū papa poſſit concedere alicui: ꝙ ꝗs vtatur ptāte clauiū in eū in foro conſcientie. Rn̄det.ſ. Tho. affirmatiue in. 4º. diſ. ſuꝑius aſſignata. q.

.9. ita dicens. Ptās clauiū quantū eſt de ſe: extedit ſe ad oēs: ſꝫ ꝙ in aliquē ſacerdos non poſſitvti ptāte clauiū: contingit ex hoc ꝙ eius ptās adaliquē ſpāliter limitata eſt. Unde ille ꝗ limitatiie pōt extendere in quē voluerit: ⁊ ꝓpter hoc ētſibi pōt dare poteſtatē in ſeipſum: qͣꝫuis in ſeipſiꝫipſe poteſtate clauiū vti non poſſit: qꝛ ptās clauium requirit: ꝙ in aliquē ſubiectū ⁊ ita alium.Sibi ipſi enī aliꝗͥs ſubiectus eſſe nō pōt. hec illeueritur decimoter/tio: vtrū papa poſſit concedere ptātem alicui: viytatur in eum ptāte clauiuꝫ in foro exterior: vꝙ aliquis excōicet eū. Rn̄det .ſ. Tho. negatiuereo loco ita dicēs in ſolutione vnius ar. Iudiciūexterius eſt apud eū: apud quē aliquis redditurminor ex eo ꝙ peccat: nō aūt apud hominū prelationes. Et ideo in exteriori iudicio ſicut nulluſin ſeipſo ſnīam dare poteſt excōicatiōis: itanealteri cōmittere nec ſe excōicare: ſed in foro conſcientie pōt alteri cōmittere ſuā abſolutionē veliuriſdictionē: quam ipſe habet. vel dicetabſolutio in foro confeſſiōis eſt pͥncipal̓teſtatis clauiū: ⁊ ex cōſequenti reſpicit iuriſdonē. Sꝫ excōicatio reſpicit totale iuriſdictieqͣꝫtū aūt ad ptātem ordinis ſūt equales: nō autēquantū ad iuriſdictionē: ⁊ iō nō eſt ſimile.Quero decimoquarto vtrū papa ſit ꝓprius ſacerdos dicendus aliqͦmodo cuiuſlibet parochie. Rn̄det .ſ. tho. affirmatiue in tractatu cōtra impugnātes religioneita dicens: ad id qd̓ obijcitur ꝙ ſemel in annolibet cōfiteri ꝓprio ſacerdoti tenet̉. Dicendū ꝙꝓprius ſacerdos nō ſolū eſt ſacerdos parochialis ſꝫ etiā ep̄s vel papa: ad quos magis ꝑtinet cura eiꝰ qͣꝫ ad ſacerdotē: vt multiplicit̓ on̄ſū ē. Propriū enī hic nō accipit̉ ẜm qd̓ diuidit̉ cōtra cōe:ſꝫ ẜm ꝙ diuidit̉ cōtra alienū. Unde ꝗ confeſſuseſt ep̄o ſuo vel alicui habenti vicem eius cōfeſſus eſt ꝓprio ſacerdoti. hec ille.Quero decimoquintovtrū papa ſit p̄latus īmediatus cuiuſlibet fidel̓.Rn̄det .ſ. tho. affirmatiue in. 4. di. 17. q. 7. dicēsincōueniens eſſet ꝙ duo equalit̓ ſuꝑ eande pbem cōſtituerent: ſꝫ ꝙ duo quoꝝ vnꝰ eſt pͥnclior alio ſuꝑ eandē plebē cōſtituant̉: nō ē inconueniens: ⁊ ẜm hoc ſuꝑ eandē plebē īmediate ſūt⁊ ſacerdos parochialis ⁊ ep̄s ⁊ papa: ⁊ ꝗlibet horū pōt cōmittere ea q̄ ſūt iuriſdictionis ad ipſuꝫꝑtinētia alteri. hec ille. Itē ī eodē tractatu ait: pepa hꝫ īmediatā iuriſdictionē in oēs xp̄ianos: qꝛromana eccl̓ia nullis ſynodicis cōſtitutionibꝰ ceteris eccleſijs p̄lata c: ſꝫ euāgelica dn̄i voce ⁊ ſauatoris ſui pͥmatū obtinuit: vt habet̉ in decre. di..z. quāuis. hec ille.Quero decimoſexto.