Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
103v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

huiuſmōi expoſitionē faciendā vl̓ cōciliū congreget: qn̄qꝫ id fieri ꝓhibeāt belloꝝ diſſidia:ſicut in. 6. ſynodo legit: cōſtantinꝰ auguſtus dixit: ꝓpter īminentia bella vl̓iter ep̄os congregare potuit: ſꝫ tn̄ illi cōuenerūt q̄daꝫ dubiain fide orta ſequētes ſnīam agathonis pape determinauerūt .ſ. in xp̄o ſint due voluntatesdue actiones: pr̄es in chalcedonēſi ſynodogregati ſecuti ſūt ſnīam leonis pape: determinauit xp̄m eſſe in duabꝰ naturis. hec ille. Iteꝫvtrū pres exiſtentes ī cōcilio vl̓i poſſint aliquidſtatuere ſine auctoritate pape. Rn̄ .ſ. tho. negatiue in tractatu ꝯͣ impugnātes religione: ſcī pr̄esin cōcilio cōgregati nihil ſtatuere potuiſſent niſi auctoritate ſūmi pontificis interueniente: ſinequā etiā conciliū congregari pōt.Queritur digēſimoſecundo: vtrū papa ſubijciatur ſtatutis conciliorūHuic q̄ſtioni videt̉ rn̄dere .ſ. tho. ſub diſtinc. in.. 2ᵉ. q. 98. ar. 6. vbi querēs vtrū oēs legi ſubijciant̉ ita dicit: ẜm lex de ſui rōne duo habꝫpͥmo .ſ. eſt regula humanoꝝ actuū. Secundo hꝫ vim coactiuā. Duplicit̓ pōt aliquis eſſe ſubiectus legi. Uno ſicut regulatū regule: hoc oēs illi qui ſubdunt̉ ptāti ſubdunt̉ legi: quāfert ptās. Alio modo ſicut coactū cogenti: hocmodo hoīes virtuoſi iuſti non ſubdunt̉ legi ſꝫſola mala: infra tractās qd̓ dicit iureꝑitus:pͥnceps dicit̉ eſſe ſolutus a lege quantū ad vimcoactiuā legis: nullus enī ꝓprie cogit̉ a ſeipſo: lexaūt hꝫ vim coactiuā niſi ex pͥncipis poteſtate. Sic igit̉ pͥnceps dr̄ eſſe ſolutus a lege: qꝛ nullus in ipſū pōt iudiciū cōdemnationis ferre: ſitra legem agat. vn̄ ſuꝑ illud pſal. Tibi ſoli peccaui: dicit glo. rex hꝫ hoīes: qui facta eius diiudicent: ſꝫ quantū ad vim directiuā legis princeps ſubdit̉ legi ꝓpria voluntate: ẜm qd̓ dicit̉ exͣde cōſtitu. c. omnes. ibi qd̓ quiſqꝫ iuris ī aliuꝫſtatuit: ipſe eo vti dꝫ: ſapiētis dicat auctoritaspatere legē quā tu ipſe tulis.erit̉ uigeſimoter/tio: vtrū papa poſſit mutare ſtatuta ſanctoꝝ patrū ī cōcilijs generalibꝰ aūt ī eis diſpenſare? Rn̄det .ſ. tho. affirmatiue ī tractatu ꝯͣ impugnātes religionē: vbi ad illud zozini pape qd̓ habet̉ in. c.contra. 25. q. i. Cōtra ſtatuta patrū cōdere aliꝗdvel mutare auctoritas hꝰ ſedis non pōt: ſic dicit.Dicendū hoc eſt verū ī illis: ſtatuta ſcōꝝ patrū decreuerūt eſſe de iure diuino: ſicut articuli determinati ſūt cōcilia. Sꝫ illa ſancti pr̄esdeterminauerūt de iure poſitiuo ſūt relicta ſubpape diſpenſatione: vt ea poſſit mutare vel diſpenſare ẜm oportunitateꝫ tꝑm vel negocioꝝ. ſcīvni pr̄es ī cōcilijs cōgregati nihil ſtatuere potuiſſent niſi auctoritate romani pōtificis interueniēte: ſine qua etiā cōciliū congregari pōt: nec tn̄papa qn̄ aliꝗd aliud facit alit̓ qͣꝫ a ſcīs patribꝰ ſta

tutū ſit: ꝯͣ ſtatuta facit: qꝛ ſeruat̉ intentio ſtatuentiū: eſt vtilitas eccl̓ie: ſicut in iure poſitiuo.accidit: derogat̉ enī pͥoribꝰ ſtatutis ſtatuta ſequētia. Un̄ qd̓ dicit gregꝰ. di. 27. ſicut in fi. ſen illa deſtruit ꝗſꝗs p̄ſumit abſoluere qd̓ religāt:vel ligare abſoluet: loꝗt̉ de ſtatutis cōcilioꝝintelligit̉ ẜm glo. ibi quantū ad articulos fideiquantū ad ſtatuta poſitiua. Quidā tn̄ dicuntpapa poſſet tollere ſingula oīa ſimul: quiahoc eſſet deſtruere ſtatum eccleſie.Quero vigēſimoquarto: vtrū papa habeat plenitudinē ptātis diſpenſandi ī oībus ſtatutis cōſtitutis regulas veleccl̓ie p̄latos. Itē vtrū papa poſſit diſpēſare oca ea ſūt iurꝭ dīni vel iuris naturalis. Ite vtpapa poſſit diſpenſare bigamo: vt ꝓmoueIte vtruꝫ papa poſſit diſpenſare: aliꝗs ſacerdos indutꝰ veſtibꝰ ſacris conſecret corpꝰ xp̄i.Ad has. 4. q. rn̄det .ſ. tho. ſil̓iter ī qͦlibet.14. ad pͥmā tertiā quartā affirmatiueda negatiue ſic dicēs. eſt dubitanduꝫ papa hēat plenitudinē ptātis ī eccl̓ia: ita q̄cunoſūt inſtituta eccleſiā vel eccl̓ie p̄latos ſint diſpenſabilia a papa. Hec enī ſūt dicūt̉ eſſe iurishumani vel poſitiui. Circa ea vero ſūt iuris diuini vel iuris naturalis diſpēſare pōt: qꝛ iſhn̄t efficaciā ex inſtitutione diuina. Ius aūt īuinū ē qd̓ ꝑtinet ad legē nouā vel veterē: ſꝫ heſt dr̄ia int̓ legē vtrāqꝫ. qꝛ lex vetus deteribat multa in p̄ceptis cerimonialibꝰ ꝑtinead cultū dei: qͣꝫ in p̄ceptis iudicialibꝰ ꝑtinentibꝰad iuſticiā int̓ hoīes cōſeruandā: in nouo teſtamēto obligāt: niſi aſſumant̉ ab eccl̓ia vel aliqua ciuitate ſuo ſtatuto: hoc ad iudicialia:naͣ cerimonialia ex toto ceſſant qͣꝫtum ad lr̄Sꝫ lex noua ē lex libertatis hiꝰ determinanes hꝫ: ſꝫ ē cōtenta p̄ceptis moralibꝰ natur.legis articulis fidei ſacr̄is gr̄e. vn̄ etiaꝫ diclex fidei lex gratie ꝓpter determinationes articuloꝝ fidei efficaciā ſacr̄oꝝ. Cetera vertinēt ad determinationē iudicioꝝ humanedeterminationē diuini cultus liberaliter ꝓmxp̄s: eſt noue legis lator p̄latis eccl̓ie pͥnbus ppl̓i xp̄iani det̓minādi. vn̄ oēs hiꝰ denationes ꝑtinēt ad ius humanū: ī quo padiſpenſare. In ſolis vero his ſūt de lege natre in articulis fidei ſacramentis noue lediſpenſare pōt: hoc enī eſſet poſſe vetate ſꝫ ꝯͣ veritatē. Manifeſtū eſt bigamūmoueri eſt de lege nature: nec ꝑtinet ad articulos fidei: nec etiā ē de neceſſitate ſacr̄i:ex hoc bigamꝰ ordinet̉: recipit ordinis ſamentū: ſꝫ hoc ꝑtinet ad quandā determinationēdiuini cultus. Unde circa hoc papa pōt diſpere: ſꝫ diſpenſare dꝫ niſi ex magna euidcauſa. Satis etiā poſſet diſpenſare circa hoc.ſacerdos non indutus veſtibus ſacris conſecrecorpus xp̄i: eadem eſt ratio de omnibus alijs