Titulus.
eſt ꝟiſum. di. io. lege. Et qd̓ ait gregꝰ. di. 89. ſingula. ꝙ vni quantūcūqꝫ exercitato nō ſunt cōmittenda duo officia eodem tēpore: intelligit̉ regūlariter ⁊ de iure communi: ſed papa qui eſt iurisconditor: huic legi nō tenetur: qꝛ pōt plura vnicōmittere vel ꝓpter ꝑſone cui cōmittunt̉ idoneitatem: vel ꝓpter officialium paucitatem ſeu ꝓpter eccleſie neceſſitatem.De poteſtate pape innouis religionibus creandis. Ipſe ſolus nouasreligiones creat ⁊ approbat: extra de reli. do. nenimia Pro cuius declaratiōe nota tria ẜm augde ancho. pͥmo ex parte eccleſie ꝓmotio. Namquelibet religio debet ordinari principaliter adcultum dei ⁊ ad ꝓmotionem eccleſie. Secundoex parte religione intrantiū cōſideratur charitatis ꝑfectio: quia quelibet religio eſt q̄dam viatendendi in ꝑfectionē charitatis. Tertio ex ꝑtediuini cultus ad quē religio inſtituit̉: conſideratur debita ordinatio. Opponit̉ enī religio ſuꝑſtitioni: qꝛ ſuꝑſtitio non eſt aliud niſi religio ſupramodū ſeruata: quia cultum diuinuꝫ ſuꝑſtitioſusvult impendere cui nō debet: vel quo mō nō debet: vt dicit glo. ſuꝑ illo verbo colo. 2. habent ꝗdem rationē ſapientie in ſuꝑſtitione. ꝓpter iſta gͦtria ſolius pape eſt religione ordinare ⁊ ordinatā approbare: qꝛ ſolꝰ ip̄e hꝫ ꝯſiderare vniuerſalē eccleſie ꝓmotionē. Semꝑ enī artifex ſup̄muꝫfinē cōſiderans habꝫ oēs inferiores ad illū finēdirigere ⁊ ordinare: vt dicit ph̓us pͥmo ethicoꝝ.Et cū ipſum ſupremū ꝑfectionis gradum in eccleſia teneat: ipſe ſolus hꝫ alijs viā ad ꝑfectionētendendi on̄dere. Similit̓ ſolus ipſe hꝫ illa quead diuinū cultum ꝑtinent vniuerſalit̓ ordinare.Et qͣꝫuis oēs qui iure colunt deū: cōiter poſſintreligioſi appellari: ꝓpter qd̓ iudei qui verū deūcolebant: religioſi dicti ſunt actuum. 2. vbi dicit̉ꝙ multi religioſi ex iudaiſmo cōuenerant ex oīnatione: que ſub celo eſt: ꝓprie tamen ⁊ diſtricte religioſi dicunt̉: qui totā vitam ſuā diuino cultui dedicant a mūdanis ſe ſubtrahētes ꝑ ꝓfeſſionem ⁊ habitus ꝓteſtationē: vel diuine cōtemplationi vel animaꝝ inſtructioni: vel alicui fructuoſo operi exteriori: ad eoꝝ ꝑfectionis exercitationē ⁊ eccleſie ꝓmotionem inſiſtentes. Et qͣꝫuis religiones ꝑticulares ab eorū fundatoribusſpecialibus nominentur vt benedicti dominicifranciſci ⁊ hiꝰ: tn̄ religiones dici non debent: niſifuerint ꝑ eccleſiam approbate ⁊ confirmate.De poteſtate pape indando exemptiones quibuſcunqꝫ a ſuis ordinarijs prelatis. Sicut enī moyſes in veteri lege ꝙfguram in ꝗbuſdā geſſit ſūmi pontificis: cōmittebat minora ſenioribus iſrahel: maiora ꝟo ſuoiudicio reſeruabat: vt habet̉ exo. 28. ſic maioracollegia ⁊ maiores ꝑſonas de eccleſia ſue viſitationi ⁊ correctioni īmediate reſeruare pōt. Pro
cuius declaratione dicit augꝰ. de ancho. vbi ſupra ꝙ in exemptione tria poſſumus cōſiderare.ſ. papam eximentē ꝑſonam exemptam ⁊ ipſamexemptionē. Et ex hoꝝ quolibet patere poteſ.ꝙ papa in eccleſia pōt facere exemptionē quamvult. Et quantū ad pͥmum: cū papa ſit vicariusfilij dei: ſicut qd̓ deus fecit mediantibꝰ creaturistanqͣꝫ mediantibꝰ cauſis ſecūdis: totū pōt facerīmediate ꝑ ſeipſuꝫ: ita papa ſaltē quantū ad ptātem iuriſdictionis. Sicut oēs fideles regit mediantibꝰ eccleſie miniſtris: ita pōt īmediate oēꝑ ſeipſum regere. Et ſi hoc nō facit nō ex defectu virtutis ⁊ potentie: cū miniſtri nō regant niſiex virtute eius. Sed magis hoc eſt ex coīcatiōebonitatis ⁊ clementie eiꝰ: ſic̄ apparet etiā de deoScd̓o oſtendit̉ idē ex ꝑte exeptoꝝ. Sic enī debet eſſe in eccleſiaſtica hierarchia: ſicut eſt inceleſti hierarchia ẜm dionyſiū: ſed ī celeſti hierarchia eſt: ꝙ angeli de ſup̄ma hierarchia ſūtempti: qꝛ non recipiunt diuinas illuminatiomediantibꝰ alijs: ſed īmediate ꝑ ſeipſos ⁊ ꝑad oēs inferiores deriuant̉. Tertio iſtud īꝑte ipſius exemptionis. Cū enī papa ſit catius eccleſie: nō debet ipſe pͥuari oꝑatiōe hicchie: q̄ eſt viſitatio ⁊ correctio: vt ipſe aliqͦs īdiate ſupponat ſibi ꝑ exemptione ⁊ ſubiviſitatione ⁊ a correctione inferioꝝ prelnō tn̄ pōt papa aliquos eximere in ſpūalibutꝑalibus a ſeipſo: qꝛ oīs ptās includitur in prāclauiū: que nō niſi petro cōceſſa eſt. Sicut endeus fidelis eſt: ⁊ ſeipſū negare non pōt. 2. 1Negaret aūt ſeipſum: ſi eximeret aliquosdn̄io ſpūali vel tꝑali: qꝛ tunc negaret ſe eſtminū omniū tam tꝑalium qͣꝫ ſpūaliū. Cū igpa ſit verus vicariꝰ dei: ſi aliquos eximeretipſo in iuriſdictione tꝑalium vel ſpūaliumret ꝙ nō eſſet verus dei vicarius. Undedubium: ꝙ ſi papa ꝓ tali veritate teſtificāoriretur: vere martyr xp̄i eſſet cenſendus.ſtanter negando alique clericum vel laicūvel imꝑatorē eſſe ſe exemptū ab eo in iuriſon tꝑalium vel ſpūaliū. Nec obſtat ꝙ ex aconſuetudine in gallicana eccleſia: p̄lati finō recognoſcant tꝑalia a papa: ſed a regerex a nullo recognoſcat: qꝛ abuſio dicenonō ſequenda: di. 8. ſi cōſuetudinem. Fuiſſevalde congruum aliquā collegia ⁊ jgioſoꝝ eximere a iuriſdictione epiſcorū oſtendit augꝰ. de ancho. vbi ſupra dicensordinatio ſubditoꝝ ſub p̄lato eſt facta in cōndum ipſoꝝ ſubditoꝝ ⁊ eoꝝ vtilitatem potiſſiquantū ad tria. ¶ Primo quantū ad delinetium correctione. ¶ Scd̓o quantū ad bonp̄motionē ⁊ eoꝝ quietiorem contemplati¶ Tertio quantū ad collegioꝝ ſeu monaſterū vel eccleſiaꝝ tutiorē gubernationē: quetria qn̄qꝫ contingit impediri ꝓ īmediataiuriſdictione. Nā p̄lati in eorum viſitatioſolū ſubditos grauant: nō admonēt ⁊ corrigu-