.XXIII.

ad preces regū ⁊ pͥncipum moueat̉ papa ad conferendum beneficia eccleſiaſtica contingit tripliciter ibi eſſe viciū. Primo ſi p̄ces porrigant ꝓdigno ſupplicātes ꝓ illo: que indignuꝫ ſciunt:peccāt vtiqꝫ grauiter: ⁊ papa vel alius p̄latus ꝙillas. p̄ces exaudit ſciens illū indignū. Secundontingit ibi eſſe viciū: qn̄ ⁊ ſi dignus ſit ꝓ quogat̉: papa vel alius nō attendat ad dignitateꝫyſone: ſed ad fauorē humanū: quē pͥncipalit̓ intepit annuendo p̄cibus rogantiū: ꝓpter quas confert. Et iſtud ſecundū ⁊ pͥmū ꝑtinet ad acceptionem ꝑſonarū. Secus aūt ſi pͥncipaliter moueret̉vpter ꝑſone idoneitatē. Tertio contingit ibi vicium ex parte rogantiū: qn̄ hoc ꝓcurant: vt ille ꝓquo rogāt: eſſet eis fauorabilis in eoꝝ cauſis vl̓petitionibus iuſtis vel iniuſtis: peccaret etiā corferens: qn̄ hoc ſciret ẜm aug. de ancho. Itē peccat papa: ſi confert p̄laturā eccleſiaſticā petenti ⁊ꝓcuranti ẜm aug. de ancho. qꝛ ꝓcurans ꝑ ſe velpalium hoc: vel eſt iniuſtus vel eſt ſuꝑbus. iniutus ꝗdem qꝛ plus vult ſibi de honore acciperede ptāte vel alijs modis de ꝗbus neſcit ſe dium. Suꝑbus qꝛ ſine ſuꝑbia nō eſt: ꝙ aliquisxtimet ſe magis dignū p̄latione qͣꝫ alij: quibusficitur. Et videt̉ idem ſentire de quocūqꝫ beneficio eccleſiaſtico. Sed tho. ray. ⁊ alij dicūt hocīhabere locū in beneficijs curatis rōne curemaꝝ: q̄ idonee adminiſtrari nō pōt ſine gratia ſeu charitate: quā nullus ſe habere ſcire valetde alijs vero .ſ. nō curatis dicūt licere ꝑ ſe vel ꝑalium ꝓcurare: ſi alias eſt dignus. Et hoc videtſonare auctoritas aug. quā ꝓ dicti ſui cōfirmatione ipſe augu. de ancho. inducit: ⁊ habet̉. 8. q. i.qui ep̄atū vbi ait: ꝙ locus ſuꝑior ſine quo poptlus regi nō pōt: ⁊ ſi adminiſtrat̉ vt decet: indecenter tn̄ appetit̉. Et ſic pꝫ ꝙ loꝗt̉ d̓ p̄latura. Dehac materia vide diffuſius in ſcd̓a ꝑte ti. 3. c. deambitione. Ite tenet augꝰ. vbi ſupra ꝙ peccat ꝙꝓcurat magiſteriū: ⁊ petit licentiā magiſtrandi.Et hoc ꝓpter ꝑiculum qd̓ in eo incurrit̉: qꝛ ⁊ ſiſe habere ſcientiā valentē ad ſalutē ſuam ⁊ꝝ: qualiter tn̄ poſſit adminiſtrare illā ad ſamn alioꝝ ſcire nō pōt. Et ꝓpter honorē ꝗ ibiectit̉: vnde aliqn̄ ſuꝑabit̉: ⁊ ꝓpter gloriā quein ip̄a qn̄qꝫ appetit̉: omiſſis alijs malis que indealiqn̄ ſequunt. Et ex hoc videt̉ īnuere ꝙ papapeccet tali ꝓcuranti cōferendo. Tho. tn̄ in quolibet cōtrariū tenet .ſ. ꝙ licitū ſit ꝓcurare: dumodo alias ſit idoneus: ⁊ habeat rectā intentione.ſ.cōicandi ſcientiā ad honorē dei ⁊ ſalutē aīaꝝde hoc etiā diffuſius ſupra. c. de ambitione.De ptāte pape vtſcilicet poſſit aliquos iuſte ad penā inferni damnare. Et rn̄det augꝰ. de ancho. ꝙ ſic ꝑ decretumnicolai pape diſ. 23. in noīe dn̄i. vbi dicit de illisq̄ ſeditione ponūt in eccleſia ⁊ potiſſime in electione ſummi pontificis: ꝙ ꝑpetno anathematedamnent̉: ⁊ cū impijs qui nō reſurgūt in iudicio

deputent̉ gͦ ⁊c̄. Iſta tn̄ videt̉ impropria ⁊ largalocutio: qꝛ qd̓ inobediētes decreto vel p̄ceptopape iuſto ⁊ in tali obediētia decedentes damnent̉: hoc nō eſt cauſalit̓ vel occaſionalit̓ ex ꝑteptātis vel volūtatis ꝓprie niſi occaſione accepta ꝑ inobedientē nō data ꝑ papā: ſed hoc ex ꝑterebellionis ⁊ obſtinationis ī tranſgrediēte mandatū. Nā ⁊ tranſgreſſor talis p̄cepti pōt ad penitentiā reuerti: ⁊ euadet damnationeꝫ. Pretereaeodeꝫ modo ⁊ rōne pōt quilibet p̄latus mitteroad infernū ſubditū ſuuꝫ: qꝛ pōt ei aliꝗd p̄cipereqd̓ tranſgrediēdo vel ꝯtēnendo dānabit̉: ſi nōpeniteat: qd̓ vtiqꝫ nō attribuit̉ ptāti ſuꝑioris ſeddiſpoſitioni ⁊ male volūtati inferioris nō obedientis. Uerū in hoc eſt dr̄ia int̓ papā ⁊ alios p̄latos: qꝛ ipſe pōt facere canonē vel p̄ceptū generale: qd̓ oēs fideles obligat: ſed alij p̄lati nō: niſiſibi ſubiectos. Ad auctoritatē inductā rn̄det̉: ꝙloquit̉ ꝑ modū imp̄cationis zelo diuine iuſticieſicut fecerūt ſancti: vt habet̉ in ſcripturis vel permodū imp̄cationis: qꝛ talibꝰ eueniet damnatio.De poteſtate pape inordinādis officijs eccl̓ie. Sicut .n. ẜm Iſido. di.25. c. ꝑlectis. ep̄us dicit̉ ordinator in cūctis .ſ. inſua dyoceſi: ita papa in vl̓i eccleſia. Pro cuiꝰ declaratione nota ẜm augu. de ancho. vbi ſupra: ſicut docente apl̓o ī corpore hūano ſingula que q̄mēbra ꝓpria ⁊ diſcreta officia habēt: ⁊ vnūqd̓qꝫnō ſibi ſoli agit: ſed alijs etiaꝫ ſic ī corꝑe eccleſiedona officioꝝ diſtincta ſūt ⁊ diſtributa diuerſia⁊ vnuſꝗſqꝫ nō ſibi ſoli deſeruit in eo qd̓ ſolus hꝫſed ⁊ alijs. Iſtoꝝ aūt officioꝝ pͥncipalis diſtritor eſt xp̄s dicēte apl̓o ad ephe. 4. Unicuiqꝫſtrū data eſt gratia ẜm menſura donationis xp̄i:ꝗ dedit quoſdā ꝗdem apl̓os: quoſdā ⁊c̄. Executor aūt ordinationis iſtorū officioꝝ eſt ipſe papa: ꝗ vice xp̄i aliquos ordinat loco apl̓oꝝ: ꝑ oxp̄i doctrina ſit teſtificāda: aliqͦs loco ꝓphetaꝫꝑ qͦs ſit exponenda: aliquos loco euangeliſtarū:per quos ſit ſcribenda ⁊ declaranda: aliquos loco paſtorum ꝑ quos ſit executioni mandanda.hunc ordinem officiorū eccleſie in figuram venit regina ſabba .i. gentilitas a finibꝰ terre videre: videnſqꝫ domum ſalomonis .i. eccleſiam xp̄i⁊ cibos menſe eius .i. ſacramenta ⁊ dogmata etordinem miniſtrantiū .i. varietatē officiorū ordinatam: veſteſqꝫ eorū .i. virtutes exteriore modeſtiam ⁊ holocauſta q̄ offerebant̉ .i. orationes nōhabens vltra ſpiritum pre admiratione dixit.Beati viri tui ⁊ beati ſerui tui qui ſtant coraꝫ teſemꝑ. 3. K. 10. Et quāuis etiā terrena poteſtas varia officia ordinet in temporalibus: tamen ſpiritualis poteſtas eccleſie poteſt officia terrene poteſtatis corrigere ⁊ remouere: ſed terrena poteſtas non poteſt officia eccleſie immutare. UndeInnocen̄. dicit ꝙ ad mobilitatē neceſſitatū mūdanoꝝ .i. officiorum ⁊ poteſtatem dei .i. eccleſiaꝫcōmutari honores aūt diuiſiōes ꝑpeti nobis nō