Titulus.

factum grego. pape ꝗ per ſuā orationē abſoluittraianuꝫ a pena inferni q̄ eſt infinita: ergo multofortius papa ꝑ cōicationē indulgentie poteſt abſoluere omnes ꝗ ſunt in purgatorio a pena illaque eſt finita. Sed ad hoc poſſet rn̄deri ꝙ illudfuit p̄ter legem cōmuneꝫ: loquendo vero de poteſtate pape quantū ad ordinatam eius executionem papa nō poteſt nec debet illud facere. Retio ē: qꝛ potētia pape iuſta ⁊ rationalis nō reducitur nec reduci debet ad actum ꝑ voluntariā affectionem: ſed per rationabilem rationem. Sꝫ ſiꝑ talem potentiam reduceret ad actum vt ꝙ totum purgatorium ſpoliaret nō eſſet ibi legitimaratio: ſed potius voluntaria affectio: ergo tali legitima poteſtate papa nō poteſt nec debet purgatoriū ſpoliare. Sed tertio modo .ſ. quantū addiuinā acceptationē: hoc eſt ſi papa illud faceretvolendo totum purgatorium expoliare ꝑ indulgentiam an deus haberet acceptū: dico ꝙ ignotum eſt mihi: ⁊ puto ꝙ ignotum ſit cuilibet creature ⁊ ipſi pape: Nec credo ꝙ papa poſſit ſciretotū qd̓ facere poteſt ꝑ potentiam ſuā: ⁊ p̄cipueqd̓ poteſt facere ꝑ cōmunicationē theſauri ecclefie. Huius ratio eſt: quia illa potentia eſt hominiignota que eſt in virtute voluntatis ⁊ equitatisſibi ignote: ſꝫ papa agit in virtute ⁊ equitate deique eſt ſibi ignota: ergo ſimiliter poſſe pape eſtſibi ignotum. Beatus tho. in. 4. dicit ſimplicit̓papam nō poſſe ꝑ indulgentiā purgatoriū expoliare: qꝛ ad indulgentiā dandam requiritur cauſa rationalis ⁊ diſcreta ad hoc vt valeat: illa aūtvidet̉ irrationalis ⁊ indiſcreta: cum nec ipſe xp̄sdeſcendens ad inferos purgatorium expoliauitẜm tho. 3. ꝑ. q. Qd̓ etiaꝫ tenet ipſe auguſtinus deancho. Pueris autem qui ſunt in limbo nō poteſt papa cōicare indulgentias: vt ſint participesearū ẜm aug. de ancho. Et ratio eſt: qꝛ nō habuerunt ꝑſonalem indulgentiam in mūdo: cū nō habuerūt vſum liberi arbitrij nec ſacramentalem:quia ſine baptiſmo mortui ſūt: ſꝫ ſine gratia nonpoteſt quis eſſe particeps indulgētie gͦ ⁊c̄. ⁊ multo minus his qui ſūt in inferno.trum papa per comunicationem indulgentie poſſit contritos ⁊ cōleſſos ſic a tota pena ⁊ culpa abſoluere ꝙ nō trāſeant ꝑ ignem purgatorij: puta dando indulgentiam plenariam? Reſpondit augꝰ. de ancho. vbiſupra ꝙ ad hoc ꝙ cōmunicatio indulgentie habeat completum ⁊ vniuerſalem effectū quantuꝫad totam remiſſionem peccatorum in contritos⁊ c onfeſſos: ita vt decedentes ſtatim euolent etnon tranſeant ꝑ ignem purgatorij. Aliqua requirunt̉ ex parte induigentiaꝫ conferentis. Aliquaex parte indulgentia recipientis. Aliqua ex parte retardationis pene eoꝝ quibus talem indulgetiā conferentis conſecuti retardant̉. ¶ Ex pate quidē conferentis indulgentiā tria requirunt̉¶Primū eſt eius voluntatis applicantis deter

minata intentio. Cum enim papa ſit vniuerſalisdiſpenſator theſauri eccleſie nō poteſt p̄dictumtheſaurum erogare aperiendo ꝑ claues eccleſieconferendo indulgentiam: niſi applicet intentionem ſuam ad partem vel totam remiſſionē peccatorū eius quibus confert indulgentiā. ¶ Secundū eſt clauis potentie recta ⁊ determinata iuriſdictio. ſi .n. excederet terminos iuriſdictionisſue faciēdo indulgentiā ꝗbus nō pōt vel de ꝗbꝰnō cōplete valerent vel nihil. ¶ Tertiū ē clauisſcientie rectus ꝟſus ⁊ debita diſcretio: vt .ſ. indulgentiam faciat nō ꝓ libito voluntatis ⁊ ꝓpria affectione: ſꝫ ẜm cām iuſtam vtilē ⁊ rationalem: ſialiqd̓ horū trium defuerit indulgentia nō cōſequet̉ effectū ſuū ſaltem totum ⁊ cōplete. ¶ Exparte etiā recipiētis indulgentiā tria reꝗrunt adconſecutionē eius. ¶ Primū ꝙ habeat fidem īintellectu .i. ꝙ eccleſia poſſit illā indulgentiā cōferre credat: qꝛ ſi illud nō crederet nil reciperet¶ Scd̓m ꝙ habeat charitatē ī affectu .ſ. ꝙ ſit vere ꝯtritus ⁊ cōſeſſus: nā ꝑ cōtritionē reconciliat̉deo: ꝑ ꝯfeſſionē eccl̓ie: ⁊ tūc nūero ⁊ merito ē d̓numero militū eccl̓ie: ꝗbus theſaurꝰ eccl̓ie aꝑiridꝫ ꝓ ſatiſfactione pene. ¶ Tertiū ꝙ hēat cōpletion cāe ꝓ qͣ fit indulgētia in affectu vt cōplerit voto .i. ꝓpoſito ⁊ affectu illud puta vt vavltra mare cruce ſignatꝰ vel ad ſepulchrū ⁊ hiſi aliqd̓ hoꝝ defuerit: puto ꝙ eiꝰ effectū totūꝯſequet̉. Ex ꝑte tertij ſciendū ꝙ. 4. ſūt q̄ facretardare ꝯſequētes talē indulgentiā ne ſtatimeuolent. C Primū eſt forme indulgētie taxvt ſi dicat̉ indulgentiā ſibi plenā oīuꝫ peccaſuoꝝ de pnīa ſibi iniūcta indulgemus: tūc ſinreret̉ nō ſtatim euolaret: qꝛ maior ſibi pnīrat iniūgenda qͣꝫ ſibi fuerit iniūcta: ⁊ vigoregentie nō ſibi remittit̉ niſi pena ſibi iniūcta a cōfeſſore. Pro illa gͦ ꝑte pene q̄ ſibi plꝰ debeat iniungi in foro pnīe luet in purgatorio. ?eſt alicuiꝰ peccati obmiſſio ꝑ obliuionē.rantiā .ſ. ꝙ nō fuit de eo confeſſus: ⁊ hoc p̄cipusvidet̉ hr̄e locū qn̄ dr̄ in forma indulgētie ꝙbeat remiſſionē oīuꝫ peccatoꝝ: de ꝗbus ē corꝯtritus ⁊ ore confeſſus: qꝛ nō vꝫ qͦ ad peccatacōfeſſa ¶ Tertiū ē alicuiꝰ mortalis pꝰ ꝯſecutionē indulgētie ꝑpetratio. de illo .n. licet poſtea cōfiteat̉ ⁊ ſatiſfaciat: tn̄ nō hꝫ indulgentiā qͦ adſequēs ¶ Quartū ē culpe venialis inexpurg.i. qꝛ decedit cū aliqua culpa vniuerſali: de oeſt ꝯtritus: ſꝫ fixus in affectu eiꝰ: ſtant .n. venicū grā: ⁊ cū eis pōt ꝗs decedere ⁊ in purgatōire. Nō .n. pōt remitti pena remanente culpa: vn̄indulgentia quo ad talia venialia quibus eſt iraffectu fixus non valet: ſed ſi iſta concurrant: pita ꝙ papa a tota culpa ⁊ pena abſoluere poſſiita ꝙ talis euolabit. huius ratio eſt: quia chriſtpoteſt tollere totam penam: ergo ⁊ papa vicarus eius cui cōmiſſa eſt diſpenſatio theſauri eccleſie ſuper. 2. Corinth̓. 2. ſi quid vobis condonaui ꝓpter vos ī ꝑſona xp̄i dicit glo. i. tāqͣꝫ fixj