.XXIII.

dauid perſequeretur. Nec etiam ex fama alicuius orta ex populo et turba procedendum eſt:ſed teſtimonio maiorū qui ſunt ſanioris conſilij⁊ verioris iudicij. Tertio nō eſt ſtatim fiendacanonizatio ꝓpter fidei firmitatem. Dicit enimChryſoſtomꝰ ꝙ ideo xp̄s cananeam clamanteꝫnon ſtatim ex iudiuit: quia nolebat fidem illiusoccultari ſed in palā fieri. Expectanda ergo eſtfrequens oꝑatio miraculoruꝫ ⁊ diuulgatio fameoperū miſericordie alicuius anteqͣꝫ canonizeturvt fides de eius ſanctitate in cordibus xp̄iani populi firmet̉ ⁊ roboret̉. Et ad hoc facit qd̓ ait leopapa di. 61. miramur. ait ſi ad honores mūdi ſine ſuffragio temporis ſine merito laboris indignum eſt ꝑueniri: ⁊ notari ambitus ſolent: quosꝓbitatis documenta nō adiuuant: qͣꝫ diligens etſꝫ prudens habenda eſt diſpenſatio diuinorumnunerum ⁊ celeſtiū dignitatū: ita vt ni prior vita teſtimonium ꝑhibeat ꝓ laboribus multis: ꝓmoribus caſtis: ꝓ actibus ſtrenuis: celſioris loci premiū nulli debeat̉. Sciendū ꝙ nullus patrū veteris teſtamēti eſt canonizatus a papa. Etratio huius eſt ẜm aug. de ancho. qꝛ cauſa ſemꝑp̄cedit effectum ſuū ⁊ nō ſequitur: ſed fundamētum ⁊ cauſa omniū ſanctoꝝ fuit xp̄us: ipſe enimeſt ſanctus ſanctoꝝ: vt dicit̉ dan̄. 9 Nullus ergopebuit canonizari ꝓ ſancto qui fuit ante xp̄i natiuitatem. Appellat tamen eccleſia illos ſanctos⁊ eorū ſanctitatem exemplariter ꝓponit imitandam: nec nō orationibus eoꝝ ſe comendat: eortamen ſanctitatem nō ſolennizat ſeu canonizat.Secunda ratio que tamen includit̉ in ꝑſonaeſt: quia ſancti patres veteris teſtamenti quantūqꝫ ſanctitate pollerent nō fuerūt in temporemnitudinis gratie que ꝑ xp̄m facta eſt. Io. i. ſedplenitudo gratie in illa lege quaſi tenebat̉ incluſa figuratiue. Unde auguſtinꝰ in li. de ſymboloſuꝑ illud domum tuam decet ſanctitudo: dicit ꝙnulliꝰ ſolennitatē eccl̓ia ſolēnizat pͥus qͣꝫ domusſanctitatis fūdaret̉: ⁊ iō in tꝑe plenitudinis gratie potiꝰ ſanctitatē beate marie Io. baptiſte eccleſia ſolēnizat qͣꝫ alicuiꝰ alterius: qꝛ illa ſanctuꝫſanctoꝝ generauit: ⁊ ille digito demōſtrauit.Tertia rō quare eccl̓iailloꝝ ſanctitatē nō ſolennizat ē: qꝛ quantūcūqꝫ ꝑſonalit̓ eſſent ſācti: claritas tamē diuine viſionis eis fuit clauſa nōdumſoluto p̄cio humane nature ꝑ xp̄m. Utꝝ autē eccleſia poſſit errare in canonizatione ſanctorū habes ſupra ti. 7. ⁊ de reli. ſanctoꝝ eo ti.De poteſtate pape erga inſeros ꝗ notari pn̄t ꝑ piſces maris: qꝛ ſicut piſcis morat continue in fluctibꝰ aquaꝝ que maredicunt̉ ꝓpter amaritudinē .i. ſalſedinē: ita ꝗ ſuntin purgatorio cōtinue morant̉ afflictionibꝰ penarū: ſꝫ ſubiecit deꝰ pape ēt piſces maris .i. eoſ ꝗ ſūtin purgatorio ad ſubueniendū eis ꝑ indulgētiasSciendū gͦ ꝙ hi ꝗ ſunt in purgatorio ad ſubuenienduꝫ ꝑ indulgentias ẜm aug. vbi ſupra qͣꝫuis

quantū ad meritū eſſentiale abſolutū qͦ quis meret̉ vitā eternā oꝑatione ꝑ radice charitatis nonſint in ſtatu meredi: tale enim meritū nō dependet ab oꝑe alteriꝰ: ſꝫ ab oꝑe ꝓprio: tn̄ quantū admeritū cōditionale qͦ quis meret̉ pene remiſſione vel liberationis accelerationē: dūmodo alijꝓ eis faciāt illa q̄ inſtituta ſunt ab eccleſia ad pene remiſſionē cōſequendā illi qui ſunt in purgatorio mereri poſſunt: cū pendeat ab oꝑe alteriuſ⁊ adhuc viatores ſint ⁊ de foro pape: vnde pōteis de theſauro eccleſie ꝑ cōicationē indulgētieſubueniri: qd̓ nō ſic ē intelligendū ꝙ oīs indulgentia data etiā a papa valeat exiſtentibꝰ in purgatorio faciente aliquo ꝓ ipſo qui eſt in purgatorio illud qd̓ continet indulgentia fiendū: putaieiunium vel elemoſynā vel viſitatione eccleſienō ſufficit intentio illa facientis ⁊ applicātis adeū qui eſt in purgatorio: ſꝫ requirit intentio pape hoc explicātis ꝑ bullā .ſ. ꝙ ꝗ facit talē elemoſynā vel vadit ad talē eccleſiā: conſeqͣt̉ tm̄ de indulgentia ipſe vel ꝓ quo fecerit viuus vel defūctus: qͣꝫuis aliqui dicāt indulgētias nō poſſe admortuos extendi: quia xp̄s dicit quecunqꝫ ſolueritis ſuper terrā ⁊c̄. illi aūt ſūt ſub terra nō ſuperterram. Sed poteſt reſponderi dupliciter: vnomodo ꝙ lyſuꝑ terram referat̉ ad ſoluentē: vt ſitſenſus quecūqꝫ tu exiſtens ſuꝑ terrā ſolueris ⁊c̄.Nō enim papa mortuus poteſt ligare ⁊ ſoluereſed viuus: alio modo ſi referat̉ lyſuꝑ terram adabſolutos .ſ. exiſtentes ſuꝑ terram: cū purgandiſint intra vel circa terrā dici poſſūt ſuꝑ terram:quia nō in celo. Et ita determinat beatus tho. ī.4.ſ. ꝙ indulgentie poſſunt extendi ad eos quiſunt in purgatorio modo dicto. Et ſi q̄rat̉ vtrūpapa poſſit ꝑ cōmunicatione indulgentie totumpurgatorium expoliare. Augꝰ. de ancho. vbi ſupra reſpondit ꝑ diſtinctionem trimenbrē: videlicet quia aut hoc intelligit̉ quantū ad eius abſolutam iuriſdictionē: aut quantū ad eius ordinatam executionem: aut quantum ad diuinam acceptationem: ita vt ſi faceret ꝙ deus acceptaret:primo modo putat ꝙ poteſt expoliare purgatorium quantum ad omnes illos qui ſubijciunturiuriſdictioni ſue ẜm meritū conditionale: vt ſintaliqui qui faciunt pro illis de purgatorio ea propter que ordinate ſunt indulgentie valere. Si qergo eſſent in purgatorio qui non recepiſſent ſacramentum baptiſmi: vt adulti recedentes cumbaptiſmo flaminis cum non ſint proprie ſub iuriſdictione pape: ⁊ illi etiaꝫ qui non habentes amicos facientes pro eis id pro quo datur indulgentia iſtis non valeret. Quantū autē ad oēsalios poſſet papa purgatorium expoliare: quodſic probatur: quia papa poteſt omnium illorumpenam tollere per ſatiſfactionem ⁊ communicationem indulgentie in quibus poteſt vti clauibus eccleſie in oībus qui ſunt in purgatorio ſibiſubiectꝭ: ⁊ ſimplicit̓ xp̄s dixit petro tibi dabo claues re. ce. Probat ēt hoc arguēdo a fortiori per