Titulus.

manifeſtare propter fidem eccleſie eius operaīmitantis ⁊ beneficia recipientis. Tria ergo pͥncipaliter requirunt̉ ad canonizationem ſancti.¶ Primū eſt eius ſanctitatis approbatio ¶ Secundū eſt ſanctitatis eius accepte a populo xp̄iano veneratio. ¶ Tertium eſt fidei totius eccleſiebeneficia illius ſancti poſcētis cōfirmatio. Iſtaaūt tria ſolū ad ſummū pontificem ꝑtinent qui ēcaput eccleſie. Nā ſicut ſolius xp̄i eſt hoīem ſanctificare cauſando ſanctitatem ẜm illud leuitꝭ. 21.Ego dn̄s ꝗ ſanctifico vos: ſic ſolius pape ꝗ ē vicariꝰ xp̄i hominū ſanctitatē approbare ⁊ manifeſtare: ſil̓iter ſicut ſolus papa e caput totiꝰ eccleſieita ſolū ad ipſū ꝑtinet mēbris eccleſie mandareſanctū aliquē ſub veneratione haberi. vlteriꝰ ſicut oꝑa ꝑhibent teſtimoniū ſanctitati alicuiꝰ fidei eccleſie nitunt̉: ita ad illū ꝑtinet hiꝰ ſanctū canonizare ad quē ꝑtinet qōnes fidei determīare:qd̓ ꝗdem planū eſt ſpectare ad ſummū pontificem: ſicut pꝫ. xxiiij. q i. c. quotiēs. rō fidei ventilatur: ⁊ qͣꝫuis mandare ſanctū aliquē vniuerſalitera toto populo venerari ꝑtineat ad ſolū illū quip̄eſt toti eccleſie .i. pape: tn̄ qͣꝫtū ad eos qui ſūt canonizati ꝑ eccleſiaꝫ quoꝝ feſtiuitates nō poſſūtvniuerſaliter celebrari nec eis vigilia ordinari:de talibꝰ pōt ep̄s in ſua dyoceſi ordinare ꝙ certa die eoꝝ feſtiuitas celebret̉ ⁊ vigilia deputet̉:aſſentiente tn̄ clero ⁊ populo: vt dicit̉ de conſe.di. 3. ꝓnunciandū circa fi. De mō aūt canonizationis dicit hoſti. extra de reli. ⁊ vene. ꝙ in canonizatione ſancti ẜm morē quē nunc tenet eccleſia..xij. ꝑ ordinē ſūt ſeruandat Primū eſt frequensdenunciatio: vt nō ſolū ſemel: ſꝫ pluries pape denunciet̉ qui ꝓ ſancto debeat venerari: vt ſic multiplicatis interceſſoribus largiat̉ qd̓ petit̉. Secundū ē cōmiſſio .ſ. examinatiōis fiende. ¶ Tertiū ē cōmiſſionis inꝗſitio .ſ. ꝑ teſtes iuratos ⁊ fideles. ¶ Quartum ē inꝗſitionis facte relatio.Quintū ē relationis diligēs examinatio. ¶ Sextum ē examinationis facte ꝑ cōſiſtoriū diſciſſio¶ Septimū ē ſecreta diffinitio ⁊ terminatioˣOctauū eſt manifeſta publicatio. ¶ Nonū ē dieicanonizationis aſſignatio. Decimū eſt ipſius pape ⁊ aſſiſtentiū genuflexio ⁊ orationis deuotione deus ꝑmittit eccleſiam ſuā decipi vel errareC Undecimū eſt ſermocinatio ⁊ miraculoꝝ acoperum miſericordie recitatio: nec nō ipſius ſancti in cathalogo ſanctoꝝ cōſcriptio. ¶ Duodecimū eſt miſſe in honoreꝫ ſancti celebratio ⁊ canticis ſpūalibus ꝑſonatio. In primitiua tn̄ eccleſia nō ſeruabant̉ iſta propter duo: pͥmo quia ibiſancti vt in pluribus erant martyres: in ꝗbusīrequirebat talis examinatioſicut in cōfeſſoribꝰSecundo quia ex feruore fidei ⁊ ex meritisxp̄i ⁊ apl̓oꝝ miracula ⁊ alia opera ſic erant euidentia ꝙ nō poterant tergiuerſatione celari. Siautē querat̉ vtrū in canonizatione requirat̉ reꝗſitio cardinaliū ⁊ cōſilium eoꝝ. Reſpondit aug.de ancho. vbi ſupra ꝙ de neceſſario nō requiri

tur: nam poteſtas pape nō limitat̉ in aliquo necdependet a collegio: ſed potius econuerſo. Nōenim collegium aſſiſtit pape ꝑ modum determinationis ſeu limitationis poteſtatis eius: ſꝫ magis ꝑ modum miniſterij ⁊ conſilij: vt debito modo huiuſmodi poteſtatē exequat̉. Sꝫ ſi querat̉de congruo: puto ꝙ magis tenet̉. requirere collegium in tali cauſa qͣꝫ in aliqua alia: quia in hisque ſunt fidei tanto cautius ⁊ tanto maturius ēagendum quanto dolus ⁊ fraus eſt magis circahuiuſmodi vitanda. Nec gͦ canonizatio alicuiꝰſancti procuretur turpis lucri cauſa vel humaneglorie pompa: non ſolū cū requiſitione collegij:verū etiā cū requiſitione venerabiliū virorū deeccleſia papa in tali cauſa debet ꝓcedere exemplo aſſueri; qui licet ethnicus interrogauit ſates ſuos ſuꝑ quodam agendo: quoꝝ conſiliocta faciebat ſcientiū leges ac iura maioꝝ: heſter..i. c. Nō debet autē papa ſtatim aliquem ſanſibi denunciatum canonizare. Et hoc ꝓpterẜm aug. de ancho. Primo ꝓpter miraculoꝝtate que ſūt ſigna atteſtationis. Dicit .n. augde vera reli. ꝙ iō miracula in noſtra tꝑa durꝑmiſſa non ſūt: ne aīa ſemꝑ viſibilia querereteoꝝ cōſuetudine frigeſceret genus humanuꝫ:igit vera miracula nūc raro fiūt: ne ficta narrenturpis lucri cauſa: vel humane laudis appetitusgloria. Nūc bene videndū ē quibꝰ credendū ſude diuinis miraculis ⁊ inuiſibilibꝰ rebus. Aliqn̄enī fiūt miracula nō vera ſꝫ apparentia ꝑ demonū inuocationē: ſicut magi pharaonis: aliquādoꝑ malos homines ex inuocatione xp̄i ⁊ nonſanctoꝝ. Un̄ dicit̉ math̓. 7. a ꝗbuſdam reprexp̄o: dn̄e nōne in noīe tuo virtutes multas fecimus? Aliqn̄ fiūt vera miracula cū vane gl̓ie velelextionis infectione: ſic dicit glo. Numeri. 20moyſes ⁊ aaron qn̄ ꝑ ꝑcuſſionē virge feceriaquā decurrere de petra habuerūt quandā vnam gloriā: ⁊ ideo meruerūt audire: qꝛ nō crediſtis mihi vt ſanctificaretis me ⁊c̄. n̄ gͦ miracla oīa ſūt ſufficient̉ demonſtratiua ſanctitatisideo eiiā ipſa examināda. ¶ Scd̓o nō debettim aliquis ſanctus denunciatꝰ canonizari ꝓpoꝑis arduitatē. Nā quāto opus ē magis ardtanto cū maiori tarditate ⁊ maturitate facienvn̄ nec xp̄s ſtatim lazarū ſuſcitauit: ſꝫ premiſſmultis circūſtantijs. Nō gͦ canonizatio ſancticū ſit opus valde arduū ſtatim: ſꝫ ꝑ menſes ⁊nos eſt differendū: ⁊ de operibus eius interim inquirendū. Nec enim ſufficit ꝙ habuerit magnaſcientiā: quia ſcientia nō facit hominē bonū ſimpliciter ſcilicet quo ad bonitatem volūtatis queeſt ꝑ charitatem: ſed bonū ẜm quid ſcilicet ꝙad intellectū: vnde. i. Cor. 13. ſi habuero omneſcientiam: charitatem autem non habuero nihilſum: nec etiam ꝙ habuerit donum prophetie:quia prophetia communis eſt bonis ⁊ malis: vtpatet in Balaam: ⁊ Auguſtinus dicit. ī. q. i. prophetizauit Saul cum eſſet malus et ſanctum