Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
92r
Einzelbild herunterladen
 

.XXIII.

laxent retia ſua: ſoli tamen petro dicit̉ duc inaltum .i. in profundū diſputationum. Quid enītam altū qͣꝫ altitudinē diuitiaꝝ videre: ſcire deifilium ꝓfeſſionis diuine generationē aſſume̓.24. q. i. turbat̉. vnde ad papā referunt̉ dubiafidei determinatione: vt dicit Innocē. ea. q. c.potiēs. Idē ambro. Eſt aliud apl̓icū piſcandnus quo nere ſoluꝫ petrū dn̄s piſcari iubetdicēs: mitte hamū piſcem pͥmuꝫ aſcēderittolle. 24. di. i. vbi dicit glo. hamuꝫ intelligit̉iuriſdictio qua petrus alijs prefuit: qꝛ ptātē ligādi ſoluendi pre alijs hūit. Itē leo papa. beatiſſimus petrus apl̓us accepit a dn̄o pͥncipatū romana eccl̓ia in eiꝰ ꝑmanet inſtitutꝰ. Itē Cirillusn li. theſaurorum dicit ſuꝑ illud tu es petrus. ẜmhanc dn̄i ꝓmiſſionē eccl̓ia apl̓ica petri ab ſeditione heretica circūuentione īmaculata maſet ſuꝑ oēs p̄poſitos ep̄os: ſuꝑ oēs primateseccleſiaꝝ populoꝝ ī ſuis pontificibꝰ in fide pleniſſima auctoritate petri. Itē ex ſynodo niceno ſemꝑ fuit magne auctoritatis apud grecos latinos dicit̉ eccl̓ia romana ſemꝑ pͥmatū hūit:ſemꝑqꝫ hr̄e dꝫ: qd̓ intelligendū ē poſtqͣꝫ petrusin ea ſedit. Itē ex alio conſilio dicit̉ veneramurim ſcripturas canonū diffinitionē ſanctiſſimūantique romane ep̄m pͥmū eſſe maximū ep̄oꝝoīuꝫ. Hicit aūt antique rome ad dr̄iaꝫ conſtaninopolis quā ꝯſtantinꝰ illuc ſedē ſuā tranſferēs pͥuilegijs vrbis romane extollēs nouā romāꝓppellari voluit. Item auctoritate ꝯcilij calcidon̄. inter cetera legit̉ ibi geſta tota ſynodusacclamauit leoni pape: leo ſanctiſſimꝰ apl̓icuscomenicos .i. vniuerſalis patriarcha multosnnos viuat. aūt ep̄i ſucceſſerint loco apl̓oꝝ⁊curati oēs ſuꝑiores p̄lati loco diſcipuloꝝbatur di. 2. in nouo.. 60. di. forꝭ. Item marcellꝰpapa. 24. q. i. rogamus. dicit de petro ipſe eſt caput totius eccl̓ie: cui dn̄s ait: tu es petrus ⁊c̄. huiꝰedis pͥmatus fuit apud nos .ſ. antiochie poſteaubente dn̄o romā tranſlata eſt. Hūc aūt iuſſumdn̄i exponit Inno. extra fi. ſint legi. venerabilē. dicit ſic: locus quē eligit dn̄s apl̓ica ſedes eſſe dignoſcit̉. petrus vrbē exiuiſſet:volens dn̄s eūad locum quem elegerat reuocare interrogatꝰ ab eo dn̄e quo vadis: rn̄dit venioromā iterū crucifigi: qd̓ intelligēs ſe dictū adlocū pͥſtinū eſt reuerſus. Motus .n. petrꝰ lachrymis xp̄iano a facie neronis fugiēs: aliā ſedemforte eligere volebat ẜm illud math̓. x. vosſecuti fuerint in vnā ciuitatē fugite ī aliā: ſꝫ hocdn̄s ꝓhibuit volens ibi ſedē petri finalit̓ ꝑmanere: vn̄ ex petri ſꝫ ex xp̄i electione eccl̓ia romana facta eſt ſedes petri. Quare non pōt ſedesapoſtolica a petro mutari ſicut elegit dn̄s ſyon:vnde templū facere alibi licuit etiā ſūmo ſacerdoti: vn̄ peccauit heliachin ī epoleos egypti ſil̓e templū faciēs illi hieroſolymoꝝ: vt refertꝭloſephus. Sine aūt rōnali ſedem ſuam a deofomē fundatā poſſet ipſe papa euertere nec ī

alio tranſferre ſi faceret īmo etiā qͣꝫtūcunqꝫꝓbabilis: qꝛ niſi ꝯtraria dei iuſſione mutanda eſt qd̓ ſemel iuſſit ſine aſſenſu generalis concilij ſuꝑ hoc ſpecialiter cōuocati: dei reuelatione ſuꝑ hoc inuocata eſſet tranſlatio faciēda:qꝛ nec ꝓpter trangreſſionē nec ꝓpter captiuitatēppl̓i dei. 70. ānos licuit locū tēpli que dn̄s elegerat īmutari. Nec ē ſil̓e de mutatione ſedis antiochie. qꝛ illā ſedem petrus elegit motu ꝓprio.Nec etiā eſt ſil̓e de tranſlatione ſedis imꝑialioeius enī auctoritas ē a populo romano qui iusſuū ptātē in imꝑatorem tranſtulit inſtituta deiure na. §. ſed qd̓ pͥncipi. Auctoritates .n. quedā vident̉ ponere eqͣlitatē auctoritatis ptātis inpetro alijs apl̓is ſane intelligende exponēdeſūt. Dicit enim Cyprianus. 24. q. i. loquit̉. qͣꝫuisapl̓is oībus pꝰ rōnē ſuā parē ptātē tribuat dicat: ſicut miſit me pater ego mitto vos. Accipite ſpm̄ ſanctū tn̄ vt vnitateꝫ manifeſtaret ptātiseiuſdē originē ab vno incipientē ſua auctoritatediſpoſuit: hoc erāt vtiqꝫ cet̓i apl̓i qd̓ petrꝰ fuit pari ꝯſortio p̄diti honorꝭ ptātis: ſꝫ exordiū abvnitate ꝓficiſcit̉: vt eccleſia xp̄i vna monſtret̉:vn̄ vni dicit .ſ. petro tu es petrus ⁊c̄. ſuꝑ vnū edificat eccleſiā: hec ille. Sꝫ iſta parilitas eqͣlitasptātis honoris intelligenda ē de ptāte ordinis conſecrationis de poteſtate iuriſdictiōis.Item qd̓ ait ambro. 2. q. 7. beati petrus paulꝰeminēt īter apl̓os vniuerſos quadā prerogatiua p̄cellūt: puta autē illos equales eſſe in meritꝭ:qꝛ eqͣles ſūt in paſſiōe hi duo dicūt̉ alios apl̓osp̄cellere: quidem in poteſtate ordinis: ſed inveneratōe gentium: quia vrbem ſuo martyrioꝯfecrarūt ī paſſione ſocij exn̄tes: vt dicit̉. 22. di.ſacroſancta. vn̄ de cōſilio curie romane ī īdulgentijs dicitur de beatoꝝ petri pauli apl̓orumauctoritate cōfiſi ⁊c̄. Pares autem dicuntur iſtiduo iuriſdictiōe ſed merito ſāctitate martyrij: ſic etiā ītelligit̉ illud hieronymi. 2. q. 7. paulus petrū reprehēdit auderet niſi ſe īparem ſciret. Ubi ſubdit gratianꝰ hoc de officio eccl̓iaſtice dignitatis ſꝫ de poteſtate viteuerſatiōis intelligit̉: ſic etiā augꝰ. in c. puto ea.q. cyprianū petro apl̓o comꝑat .ſ. qͣꝫtum ad martyrij coronam: qͣꝫtū ad iuriſdictionis potentiāItem qd̓ dicit ber. in li. 3. de conſi. ad eugeniumSi vt in ſūma ita ſolam inſtitutā a deo .ſ. vr̄aꝫapoſtolicam dignitateꝫ exiſtimas: ſi hoc ſentis:diſſentis ab ip̄o: qui ait ē poteſtas niſi a deo: oīs aīa ſublimioribus poteſtatibus ſubdita ſit ait ſublimiori tanqͣꝫ in vno: ſed ſublimioribꝰtanqͣꝫ in multis: ergo ſola tua poteſtas a dn̄oſunt mediocres inferiores. Si iſtud intelligatur de poteſtate ordinis ſacerdotalis pontificalis: ſi papa exiſtimaret poteſtatē ſuaꝫ ſacerdotalem pontificalem ſolā eſſe a deo conſtitutaꝫexcludendo poteſtatem ordinis aliorū pontificuꝫ ſacerdotū: dicendo illos eque īmediate a deo ſicut ſuam erraret: quia vt dicitū ē pom 4