.XXIII.
⁊ laxent retia ſua: ſoli tamen petro dicit̉ duc inaltum .i. in profundū diſputationum. Quid enītam altū qͣꝫ altitudinē diuitiaꝝ videre: ſcire deifilium ⁊ ꝓfeſſionis diuine generationē aſſume̓.24. q. i. nō turbat̉. vnde ad papā referunt̉ dubiafidei ꝓ determinatione: vt dicit Innocē. ea. q. c.potiēs. Idē ambro. Eſt aliud apl̓icū piſcandnus quo gͦ nere ſoluꝫ petrū dn̄s piſcari iubetdicēs: mitte hamū ⁊ eū piſcem ꝗ pͥmuꝫ aſcēderittolle. 24. di. i. vbi dicit glo. ꝙ ꝑ hamuꝫ intelligit̉iuriſdictio qua petrus alijs prefuit: qꝛ ptātē ligādi ⁊ ſoluendi pre alijs hūit. Itē leo papa. beatiſſimus petrus apl̓us accepit a dn̄o pͥncipatū ⁊ romana eccl̓ia in eiꝰ ꝑmanet inſtitutꝰ. Itē Cirillusn li. theſaurorum dicit ſuꝑ illud tu es petrus. ẜmhanc dn̄i ꝓmiſſionē eccl̓ia apl̓ica petri ab oī ſeditione ⁊ heretica circūuentione īmaculata maſet ſuꝑ oēs p̄poſitos ⁊ ep̄os: ⁊ ſuꝑ oēs primateseccleſiaꝝ ⁊ populoꝝ ī ſuis pontificibꝰ in fide pleniſſima ⁊ auctoritate petri. Itē ex ſynodo niceno q̄ ſemꝑ fuit magne auctoritatis apud grecos⁊ latinos dicit̉ eccl̓ia romana ſemꝑ pͥmatū hūit:ſemꝑqꝫ hr̄e dꝫ: qd̓ intelligendū ē poſtqͣꝫ petrusin ea ſedit. Itē ex alio conſilio dicit̉ veneramurim ſcripturas ⁊ canonū diffinitionē ſanctiſſimūantique romane ep̄m pͥmū eſſe ⁊ maximū ep̄oꝝoīuꝫ. Hicit aūt antique rome ad dr̄iaꝫ conſtaninopolis quā ꝯſtantinꝰ illuc ſedē ſuā tranſferēs⁊ pͥuilegijs vrbis romane extollēs nouā romāꝓppellari voluit. Item ⁊ auctoritate ꝯcilij calcidon̄. inter cetera legit̉ ibi geſta ꝙ tota ſynodusacclamauit leoni pape: leo ſanctiſſimꝰ apl̓icus ⁊comenicos .i. vniuerſalis patriarcha ꝑ multosnnos viuat. Ꝙ aūt ep̄i ſucceſſerint loco apl̓oꝝ⁊curati ⁊ oēs ſuꝑiores p̄lati loco diſcipuloꝝ ꝓbatur di. 2. in nouo. ⁊. 60. di. forꝭ. Item marcellꝰpapa. 24. q. i. rogamus. dicit de petro ipſe eſt caput totius eccl̓ie: cui dn̄s ait: tu es petrus ⁊c̄. huiꝰedis pͥmatus fuit apud nos .ſ. antiochie q̄ poſteaubente dn̄o romā tranſlata eſt. Hūc aūt iuſſumdn̄i exponit Inno. extra ꝗ fi. ſint legi. ꝑ venerabilē. dū dicit ſic: locus quē eligit dn̄s apl̓ica ſedes eſſe dignoſcit̉. Cū gͦ petrus vrbē exiuiſſet:volens dn̄s eūad locum quem elegerat reuocare interrogatꝰ ab eo dn̄e quo vadis: rn̄dit venioromā iterū crucifigi: qd̓ intelligēs ꝓ ſe dictū adlocū pͥſtinū eſt reuerſus. Motus .n. petrꝰ lachrymis xp̄iano a facie neronis fugiēs: aliā ſedemforte eligere volebat ẜm illud math̓. x. cū vos ꝑſecuti fuerint in vnā ciuitatē fugite ī aliā: ſꝫ hocdn̄s ꝓhibuit volens ibi ſedē petri finalit̓ ꝑmanere: vn̄ nō ex petri ſꝫ ex xp̄i electione eccl̓ia romana facta eſt ſedes petri. Quare non pōt ſedesapoſtolica a petro mutari ſicut elegit dn̄s ſyon:vnde templū facere alibi nō licuit etiā ſūmo ſacerdoti: vn̄ peccauit heliachin ī epoleos egypti ſil̓e templū faciēs illi hieroſolymoꝝ: vt refertꝭloſephus. Sine cā aūt rōnali ſedem ſuam a deofomē fundatā nō poſſet ipſe papa euertere nec ī
alio tranſferre ⁊ ſi faceret īmo etiā qͣꝫtūcunqꝫ eāꝓbabilis: qꝛ nō niſi ꝯtraria dei iuſſione mutanda eſt qd̓ ſemel iuſſit ſine aſſenſu generalis concilij ſuꝑ hoc ſpecialiter cōuocati: ⁊ dei reuelatione ſuꝑ hoc inuocata nō eſſet tranſlatio faciēda:qꝛ nec ꝓpter trangreſſionē nec ꝓpter captiuitatēppl̓i dei ꝑ. 70. ānos licuit locū tēpli que dn̄s elegerat īmutari. Nec ē ſil̓e de mutatione ſedis antiochie. qꝛ illā ſedem petrus elegit motu ꝓprio.Nec etiā eſt ſil̓e de tranſlatione ſedis imꝑialioeius enī auctoritas ē a populo romano qui iusſuū ⁊ ptātē in imꝑatorem tranſtulit inſtituta deiure na. §. ſed qd̓ pͥncipi. Auctoritates .n. quedāq̄ vident̉ ponere eqͣlitatē auctoritatis ptātis inpetro ⁊ alijs apl̓is ſane intelligende ⁊ exponēdeſūt. Dicit enim Cyprianus. 24. q. i. loquit̉. qͣꝫuisapl̓is oībus pꝰ rōnē ſuā parē ptātē tribuat ⁊ dicat: ſicut miſit me pater ⁊ ego mitto vos. Accipite ſpm̄ ſanctū tn̄ vt vnitateꝫ manifeſtaret ptātiseiuſdē originē ab vno incipientē ſua auctoritatediſpoſuit: hoc erāt vtiqꝫ cet̓i apl̓i qd̓ petrꝰ fuit pari ꝯſortio p̄diti ⁊ honorꝭ ⁊ ptātis: ſꝫ exordiū abvnitate ꝓficiſcit̉: vt eccleſia xp̄i vna monſtret̉:vn̄ vni dicit .ſ. petro tu es petrus ⁊c̄. ſuꝑ vnū edificat eccleſiā: hec ille. Sꝫ iſta parilitas ⁊ eqͣlitasptātis ⁊ honoris intelligenda ē de ptāte ordinis⁊ conſecrationis ⁊ nō de poteſtate iuriſdictiōis.Item qd̓ ait ambro. 2. q. 7. beati petrus ⁊ paulꝰeminēt īter apl̓os vniuerſos ⁊ quadā prerogatiua p̄cellūt: puta autē illos equales eſſe in meritꝭ:qꝛ eqͣles ſūt in paſſiōe hi duo dicūt̉ alios apl̓osp̄cellere: nō quidem in poteſtate ordinis: ſed inveneratōe gentium: ⁊ quia vrbem ſuo martyrioꝯfecrarūt ī paſſione ſocij exn̄tes: vt dicit̉. 22. di.ſacroſancta. vn̄ ⁊ de cōſilio curie romane ī īdulgentijs dicitur de beatoꝝ petri ⁊ pauli apl̓orumauctoritate cōfiſi ⁊c̄. Pares autem dicuntur iſtiduo nō iuriſdictiōe ſed merito ⁊ ſāctitate martyrij: ⁊ ſic etiā ītelligit̉ illud hieronymi. 2. q. 7. paulus petrū reprehēdit ꝙ nō auderet niſi ſe nō īparem ſciret. Ubi ſubdit gratianꝰ ꝙ hoc nō de officio eccl̓iaſtice dignitatis ſꝫ de poteſtate vite ⁊ cōuerſatiōis intelligit̉: ⁊ ſic etiā augꝰ. in c. puto ea.q. cyprianū petro apl̓o comꝑat .ſ. qͣꝫtum ad martyrij coronam: nō qͣꝫtū ad iuriſdictionis potentiāItem qd̓ dicit ber. in li. 3. de conſi. ad eugeniumSi vt in ſūma ita ⁊ ſolam inſtitutā a deo .ſ. vr̄aꝫapoſtolicam dignitateꝫ exiſtimas: ſi hoc ſentis:diſſentis ab ip̄o: qui ait nō ē poteſtas niſi a deo:⁊ oīs aīa ſublimioribus poteſtatibus ſubdita ſitnō ait ſublimiori tanqͣꝫ in vno: ſed ſublimioribꝰtanqͣꝫ in multis: nō ergo ſola tua poteſtas a dn̄oſunt ⁊ mediocres ⁊ inferiores. Si iſtud intelligatur de poteſtate ordinis ſacerdotalis ⁊ pontificalis: ſi papa exiſtimaret poteſtatē ſuaꝫ ſacerdotalem ⁊ pontificalem ſolā eſſe a deo conſtitutaꝫexcludendo poteſtatem ordinis aliorū pontificuꝫ ⁊ ſacerdotū: dicendo illos nō eē eque īmediate a deo ſicut ſuam erraret: quia vt dicitū ē pom 4