Titulus.
vlti .i. do tibi ptātē paſcendi: qui paſtus ſpūalisfit ꝑ collationē ſacroꝝ: ⁊ ꝑ confirmatione paſcūtur agni vt nouelli in fide: vt efficiant̉ arietes adbellandū publice in cōfeſſione dei ſine timore:⁊ ꝑ ordinis collationē paſcūt̉ oues ꝓuecti ī obedientia ⁊ patīa: vt pariāt filios ſpūales ꝑ baptiſmū pnīam ⁊ p̄dicationē q̄ agere ſpectat ad ſacerdotes. Chriſtus gͦ qꝛ ꝑ excellentia ptātis ſeuteſtatē excellētie poterat ꝯferre effectū ſacr̄ocharacterē ⁊ gratiā ſine collatione ſacr̄i exterioris .i. alicuius rei ſenſibilis: ſicut dedit apl̓is oēsordines in vltima cena ſine cōtactu alicuius inſtrumēti ⁊ ſine forma cōſueta: ita dicēdo petropaſce. o. m. dedit ei ptātē ⁊ characterē ep̄alē: pꝰmodū petrus ꝯſecratus a xp̄o in ep̄m ꝯſecrauitpꝰ penthecoſtē Io. euangeliſtā vt pͥncipaliorē ꝑeū: ⁊ poſtea iacobū maiorē fratre eiꝰ. Et exindeiſti tres ꝯſecrauerūt iacobū minorē in ep̄m ⁊ patriarchā hieroſolymoꝝ dātes in hoc formā eccleſie de numero trinario ep̄oꝝ ꝯſecrantiū eosEt ita intelligendū ē qd̓ dicit̉ di. 66. §. porro. deordinatione Iacobi mīoris cū glo. ſua. nō ꝙ numerus trinariꝰ ẜm pe. de pal̓. ſit de ſubſtātia cōſecrationis illiꝰ: ſꝫ de inſtitutione eccl̓ie. Un̄ ⁊ ip̄iapl̓i aliqn̄ nō ſeruabāt p̄dictū numerū cū nō habebāt in ꝓmptu: ſicut paulus fecit thimoteū ⁊ titum ⁊ dionyſiū inde ep̄os. Credendū etiā eſt ꝙfecerint aliqͦs ſimplices ſacerdotes ex. lxxij. diſcipulis vel alijs de diaconibꝰ. vij. clarum eſt abeio ordinatis. actꝭ. vi. ⁊ hi faciebāt officia ordinū inferioꝝ. Habebāt etiā apl̓i facti ep̄i ptātemexcōicandi fideles manifeſte peccātes: qd̓ factes tradebāt eos ſathane vexādos corꝑalit̓:fecit paulus apl̓us erga illū corinthū ꝗ nouercaabutebat̉. i. Cor. 5. ⁊ alios etiā. Iſtaꝫ tn̄ ptātē qꝛad iuriſdictionem ꝑtinet recognoſcebant ⁊ habebāt ſub petro. Hec igit̉ eſt clauis regni celoꝝ.i. eccleſie militātis ptās ep̄alis collata principalit̓ petro: ⁊ iō dixit tibi dabo claues ⁊c̄. Nec ob.quod Augꝰ. dicit in li. de queſtionibus no. ⁊ ve.te. ꝙ xp̄s oēs apl̓os fecit ep̄os. Ad hoc enim pōtduplicit̓ rn̄deri: vno mō ꝙ fecit oēs apl̓os ep̄osſꝫ different̉: qꝛ petrū ꝑ ſe fecit ep̄m: alios ꝑ petrūSicut etiā dicit ꝓpheta ⁊ xp̄s allegat Io. erūtoēs docibiles dei .i. a deo: ſꝫ alij īmediate: vt diſcipuli: alij mediate: vt ꝯuerſi ꝑ ipſos. 2º. mō poteſt dici ꝙ xp̄s fecit oēs apl̓os ep̄os .i. p̄ſbyterosqd̓ fecit ꝑ ſe in vltima cena. Sepe enī ep̄us ponit̉ ꝓ ſimplici ſacerdote: qd̓ ꝓbat hieroꝰ. ꝑ id qd̓habet̉ actꝭ. 20. vbi apl̓us loquēs ad ſeniores ciuitatis epheſij inꝗt: poſuit vos ſpūs ſāctus ep̄osi. p̄ſbyteros. In vna enī ciuitate non dꝫ eſſe niſvnus ep̄s: ſicut dicit clemes petrū inſtituiſſe: di.S0. in illis. ideꝫ etiā ꝓbat̉ ꝑ. c. legimꝰ. di. 93. ⁊ ſietiā pōt intelligi illud p̄s dictū de iuda. Ep̄atumeius accipiat alter .i. p̄ſbyteratū vel apl̓atū. Fuitetiā hoc paſſioni congruū: vt ſicut in creationehumani generis vt eēt maior vnitas deus fecitex vno oē humanū genus: vt dr̄ actꝭ. 15. qꝛ pͥmo
adam ⁊ ex eo euam: ſic ad ſeruandā eccl̓ie vnitatē n̄ fecit xp̄s duos vel tres ep̄os ſeu oēs apl̓osa ꝗbꝰ alij fierent vt eſſent plura capita: ſꝫ decuitfacere vnū ep̄m tm̄ a quo ceteri fierēt: ⁊ hic fuitpetrus: ⁊ iō ſibi dictū fuit tibi dabo ⁊c̄. claues .ſ.eccleſie militantis.Cō ꝑriSIptima et vltima poteſtas in eccleſia ē iuriſdictionis iudicādi ⁊ ſententiandi in foro pnīe ⁊ foro cōtentioſo. hāc an̄⁊ ſi apl̓i oēs habuerūt a xp̄o: tn̄ vt eſſent ſub potro: ipſe aūt petrꝰ īmediate a xp̄o accepit oēm plenitudinē iuriſdictionis: ⁊ ſc oīs eius ſucceſſor .i.papa plenitudinē ptātis habent a xp̄o: alij āt ep̄i⁊ plati in ꝑte habent ⁊ oēs a papa. Un̄ gregꝰ. inquit romana eccl̓ia vices ſuas ita alijs īpartiuiteccleſijs vt in ꝑtē ſint vocate ſolicitudinis nō inplenitudinē ptātis. z. q. 6. decretū. ⁊. c. ſequēti. Adqd̓ diſtinguendū papa ſemꝑ ⁊ vbiqꝫ vtit̉ pallioalij ꝟo p̄lati certis diebꝰ ⁊ locis: vt extra de vſupal. c. ad honorē. Hanc ptātē petro contulit xp̄scū ait paſce. o. ni. ẜm Pe. de pal̓. q̄ ptās extendit̉ad oīa dubia iuris diuini vel naturalis: declarādo oīa iura poſitiua ſtatuēdo ⁊ abrogādo oīa pͥuilegia ꝯdonāda de oībus iu vtroqꝫ foro: ꝗ ſuiin eccleſia ſententiando ad penas omnes tēpoles ꝓ peccatis debitas ꝑ indulgentias relaxādoetiā quo ad defunctos ⁊ multa alia de ꝗbus declaratuꝫ eſt ſupra q̄ nullus alius pōt: ⁊ ideo ipſiſoli dictum eſt tibi dabo claues. Et ad. hoc ſuntplures auctoritates: vt pelagij pape dicentis. di..25. qͣꝫuis vniuerſe ꝑ orbē catholice eccleſie vnthalamus chriſti ſit: tamen ſancta romana eccleſia catholica ⁊ apoſtolica nullis ſynodocis conſtitutis ceteris eccleſijs prelata eſt. Sꝫ euangelica voce ⁊ ſaluatoris noſtri primatum obtinuit.Tu es inquit deus pe. ⁊ ſuꝑ hanc petrā edifibo eccleſiam meā. ⁊ di. xxij. inquit nicolauspa omnes ſiue patriarche ſiue in cuiuſlibet apicem ſiue metropoleos pͥmatus aut epiſcopacathedras vel eccleſiarū cuiuſcūqꝫ ordinisgnitatē īſtituit romana eccleſia. Illā vero ſolusille fundauit ⁊ ſupra petraꝫ fidei mox naſcentierexit: ꝗ beato eterne vite clauigero .ſ. petro terreni .ſ. ⁊ celeſtis imperij iura cōmiſit: nō enī quolibet terrena ſnīa: ſꝫ illud verbū quo inſtructumeſt celum ⁊ terra ꝑ qd̓ deniqꝫ omnia ſūt condita elementa romanam fundauit eccleſiam: illiuscerte pͥuilegio fungt̉ illius auctoritate fulcit̉: ⁊ īfine. c. dicit ſanctus ambroſius ſe in omnibꝰ ſequi magiſtrā romanaꝫ eccleſiā ꝓfitet̉: ⁊ in. c. ſequēti dicitanacletus in fi. Hec apoſtolica ſedescaput ⁊ cardo vt prefatū eſt a domino ⁊ non abalio cōſtituta eſt: ⁊ ſicut cardine oſtium regit̉: ſichuius ſancte apl̓ice ſedis auctoritate omnes eccleſie domino diſponente regunt̉: ⁊ agato papadiſ. 19. ait. ſic omnes apoſtolice ſedis ſanctionesaccipiende ſūt tanqͣꝫ ipſius diuina voce petri firmate. Itē ambro. Et ſi in alijs imꝑat̉ d̓ſicipulis