Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
91r
Einzelbild herunterladen
 

.XXIII.

augꝰ. ꝓpter qd̓ paulus rep̄hēdit: vt habet̉ adgal̓. 2. illud tn̄ veniale fuit ẜm tho. in. 4.ſ. di. i. q. ar. 5. q. 3. Iſta aūt ptās recte ꝯuerſandi ſi ꝓcepat ex radice affectu dilectionis: on̄dit̉ tn̄ ī toleratione magne paſſionis: oēs ꝗdem apl̓ifectā dilectionē habuerūt: multa xp̄o libenipaſſi ſunt. Un̄ dicit̉ ac. 4. de apl̓is pꝰ flagellatio ipſoꝝ ibāt apl̓i gaudētes a ꝯſpectu ꝯſilij: qn̄digni habiti ſūt noīe ieſu contumeliā pati: perrus tamen feruentiorē dilectionē ceteris on̄dit. Un̄ xp̄s ter ei dixit: ſimō ioh̓is diligis meplus his. Io. vlti. ex lapſu ſuo fortior feruentior reſurrexit. Unde ambro. Fidelior factus ēpetrus poſtqͣꝫ ꝑ̄didiſſe ſe fleuit: atqꝫ maioremgratiā repꝑit qͣꝫ amiſit. diſ. 50. fidelior. paſſꝰ etiāpr̄ paſſione acerbiori ceteris: paſſio cruſit acerbiſſima: ipſe hanc ſuſtinuerit verſopite ad terrā: hinc facta fuit crudelior: ipſa aūto martyrij paſſio aꝑte dicunt̉ claues reoꝝ: qꝛ eas ad celū aditus pꝫ. Unde depͥo dicit̉ iſai. Dabo clauē dauid ſuꝑ humeim eius appellans clauē crucē. Et ſub dauid inlligens xp̄m qd̓ congrue dicit̉ de petro exellentiā: tibi dabo claues regni celoꝝ ⁊c̄.Quantum ad quintaꝫātē .ſ. ſacerdotalē ꝯficiēdi .ſ. ligandi ſoluendiſacr̄o pnīe: xp̄s dedit oībus apl̓is ī vltima ceacū dixit: hoc facite ī meā cōmemorationem:uc̄. 2. qͣſi diceret ptātē hoc faciēdi .i. cōficiendccipite: tūc enī eos fecit ſacerdotes etiā iudamcibi pn̄tē ẜm oēſ doc. p̄ter hilariū dicit iudāōicaſſe: qͣꝫuis hac ptāte credunt̉ vſi antehecoſten: tūc ī vltima cena eis data ē ptāsigandi ſoluēdi oībus ipſis in foro pnīe nonintea. anteā dixerit diſcipulis: q̄cunqꝫ liaueritis in terra: erūt ligata in celo: q̄cunqꝫſolueritis ⁊c̄. math̓. 18. fuit verbū ꝓmiſſioniscollatiōis talis ptātis. Et ſil̓it̓ qn̄ dixit petro tibiabo ⁊c̄. ſicut ēt qn̄ miſit apl̓os ad p̄dicanduꝫvngendū infirmos oleo: dedit eis ptātē ꝯferedi ſacr̄m extreme vnctionis: eſſent adhucſacerdotes: ſꝫ figurauit illud qd̓ poſtea eēt colaturi ſacerdotes: qꝛ ad ipſos ad alios ſpectatdare extremā vnctionē ẜm illud Iacobi. 5. Infirmat̉ aliꝗs in vobis īducat preſbyteros de eccleſia vngentes oleo ⁊c̄. Tho. tn̄ in. 4. ſnīarūdicit ptātē ſacerdotalē quantū ad ſecūdariuꝫactū ē ſoluere ligare: xp̄s dedit pꝰ reſurrectione inſufflauit ī eos dicēs: accipite ſpm̄ ſanctuꝫqͦꝝ remiſeritis ⁊c̄. Qd̓ vr̄ magis ꝯſonū dictis ſanctoꝝ. Poſſet tn̄ intelligi dictū tho. qͣꝫtū ad on̄ſione ſeu vſū dicte ptātis ẜm illū modum loquēdiſcripture quo ꝯſueuit dice̓ fieri cum īnoteſcit:ait pe. de pal̓. De hac aūt ptāte cōficiēdi ligandiatqͣꝫ ſoluendi inꝗt anteros papa. Abſit vt ꝗcūqꝫſiniſtrū de his arbitremur apl̓ico gradui ſuccedētes xp̄i corpus ſacro ore conficiūt: qͦs nosxp̄iani ſumus claues regni celoruꝫ hn̄tes ante

diē iudicij iudicāt. 2. q. i. abſit. Et qͣꝫuis. lxxij. diſcipuli fuerūt etiā a xp̄o miſſi ad p̄dicādū: tn̄habet̉ eos fecerit ſacerdotes ſic̄ apl̓os. Un̄ qd̓dr̄ di. 21. in nouo. p̄ſbyteri tenēt typū eoꝝ: ineoꝝ loco ſūt cōſtituti ab eccl̓ia: ex hoc habet̉ fuerint facti ſacerdotes a xp̄o: niſi in figurā: vtſicut illi diſcipuli erāt ſub apl̓is: ita p̄ſbyteri ſubep̄is. Et ſic etiā intelligendū ē qd̓ ait gratianusdi. 21. §. i. vꝫ xp̄s diſcipulos. lxxij. inſtituit minores ſacerdotes .ſ. in figurā realit̓ ordinādoeos vel inſpirādo apl̓os: pꝰ penthecoſtē ordinarēt eos ī ſacerdotes. Quis aūt eandē ptāteeqͣlē ī cōficiēdo habuerint oēs apl̓i ep̄i ſacerdotes: tn̄ qͣꝫtū ad ptātē ligādi ſoluēdi plenitudinē habuit petrus ptātis iuriſdictiōis. Et ſicintelligit̉ illud anacleti diſ. 2i. in nouo teſtō poſtxp̄m dn̄m a petro ſacerdotalis cepit ordo: quiaipſi pͥmo in eccl̓ia pontificatꝰ datꝰ eſt: dicēte dn̄oad tu es petrus ⁊c̄. tibi dabo claues ⁊c̄. ligādi ſoluēdi: qꝛ ptātē pͥmus accepit a dn̄o .ſ. quoad iuriſdictionemQuantum ad ſextamptātē .ſ. ep̄alē. Sciēdū varia ē opinio int̓ doc.de ptāte ſeu charactere ep̄ali. canoniſte cōit̓tenēt ſit ordo diſtinctꝰ ab alijs: īpͥmat̉ ſpecialis character. Et ad hoc facit qd̓ ait Iſidorusdi. 2i. cleros. dicēs ordinē ep̄oꝝ q̄driptituꝫ: leopapa di. 32. oīuꝫ. vbi dicit ep̄atū qͣrtū ordineꝫSꝫ tho. in. 4. dicit ſumendo ꝓprie ordinē .ſ. ꝓutordinat̉ ad cōficiēdū euchariſtiā ordineꝫdiſtinctū nec impͥme̓ characterē: ī p̄dictis. c.dicat̉ ordo. Sumit̉ ibi large ꝓut īportat dignitatē hn̄tē ptāte ad quaſdā ſacras actiones ꝑficiēdas non pōt ſacerdos: vt chriſmare ordinareeccl̓ias cōſecrare hi. Pe. de pal̓. herueꝰ augꝰ.de ancho. ī tractatibꝰ ſuis de ptāte pape dicūt ibi īpͥmi characterē ſpecialē: ſꝫ ampliat̉ ſeu ꝑficitur ipſe character ſacerdotalis cōſecrationemep̄alē: vt .ſ. poſſit aliqͣ facere pōt ſimplex ſacerdos: vt dictū eſt: qꝛ plene pōt adminiſtrareoīa ſacr̄a cōficere. Extendit̉ aūt iſta ptās ep̄al̓ ſe ad chriſmandū ordinandū cōſecrandūdignū cōſecratiōe: vt eccl̓ias ꝟgines vaſa ſacratēpla hiꝰ: etiā ad ligandū ſoluēdū ī foro exteriori excōicationē. Un̄ excōicatio dr̄ mucroep̄alis. 24. q. 3. corripiant̉. in hac ptāte .ſ. ordinisoēs apl̓i fuerūt eqͣles ſiue fuerint facti ep̄i a xp̄oī vltima cena: vel pꝰ reſurrectionē: ſiue ſint ordinati a petro ẜm alios: idē ē de oībꝰ ep̄is conſecratis: ptās auferri poſſet ab hoīe nec deleri: qꝛ a deo cōfert̉: ſi mediāte ep̄o vt inſtr̄aliEt intelligendū ē qd̓ ait anacletꝰ diſ. 2i. in nouo.vꝫ ceteri apl̓i eodē petro pari cōſortio honorē ptātē acceperūt .ſ. quātū ad ptātē cōſecrationis: qͣꝫtū ad adminiſtrationē ſeu iuriſdictionē. Uerū pe. de pal̓. in tractatu de ptāte pape dicit ſolus petrus factus ē a xp̄o īmediate ep̄us papa dixit ei paſce agnos meos. o. me. Io.