.XXIII.
augꝰ. ꝓpter qd̓ paulus eū rep̄hēdit: vt habet̉ adgal̓. 2. illud tn̄ veniale fuit ẜm tho. in. 4.ſ. di. i. q.⁊ ar. 5. q. 3. Iſta aūt ptās recte ꝯuerſandi ⁊ ſi ꝓcepat ex radice ⁊ affectu dilectionis: on̄dit̉ tn̄ ī toleratione magne paſſionis: ⁊ oēs ꝗdem apl̓i ꝑfectā dilectionē habuerūt: ⁊ multa ꝓ xp̄o libenipaſſi ſunt. Un̄ dicit̉ ac. 4. de apl̓is pꝰ flagellationē ipſoꝝ ibāt apl̓i gaudētes a ꝯſpectu ꝯſilij: qn̄digni habiti ſūt ꝓ noīe ieſu contumeliā pati: perrus tamen feruentiorē dilectionē p̄ ceteris on̄dit. Un̄ ⁊ xp̄s ter ei dixit: ſimō ioh̓is diligis meplus his. Io. vlti. ⁊ ex lapſu ſuo fortior ⁊ feruentior reſurrexit. Unde ambro. Fidelior factus ēpetrus poſtqͣꝫ ꝑ̄didiſſe ſe fleuit: atqꝫ iō maioremgratiā repꝑit qͣꝫ amiſit. diſ. 50. fidelior. paſſꝰ etiāpr̄ paſſione acerbiori p̄ ceteris: nā cū paſſio cruſit acerbiſſima: ⁊ ipſe hanc ſuſtinuerit verſopite ad terrā: hinc facta fuit crudelior: ipſa aūto ⁊ martyrij paſſio aꝑte dicunt̉ claues reoꝝ: qꝛ ꝑ eas ad celū aditus pꝫ. Unde ⁊ depͥo dicit̉ iſai. ¶ Dabo clauē dauid ſuꝑ humeim eius appellans clauē crucē. Et ſub dauid inlligens xp̄m qd̓ congrue dicit̉ de petro ꝑ exellentiā: tibi dabo claues regni celoꝝ ⁊c̄.Quantum ad quintaꝫātē .ſ. ſacerdotalē ꝯficiēdi .ſ. ligandi ⁊ ſoluendiſacr̄o pnīe: xp̄s dedit oībus apl̓is ī vltima ceacū dixit: hoc facite ī meā cōmemorationem:uc̄. 2. qͣſi diceret ptātē hoc faciēdi .i. cōficiendccipite: tūc enī eos fecit ſacerdotes etiā iudamcibi pn̄tē ẜm oēſ doc. p̄ter hilariū ꝗ dicit iudāōicaſſe: qͣꝫuis hac ptāte nō credunt̉ vſi antehecoſten: ⁊ tūc ī vltima cena eis data ē ptāsigandi ⁊ ſoluēdi oībus ipſis in foro pnīe ⁊ nonintea. Nā ꝙ anteā dixerit diſcipulis: q̄cunqꝫ liaueritis in terra: erūt ligata ⁊ in celo: ⁊ q̄cunqꝫſolueritis ⁊c̄. math̓. 18. fuit verbū ꝓmiſſionis nōcollatiōis talis ptātis. Et ſil̓it̓ qn̄ dixit petro tibiabo ⁊c̄. ſicut ēt qn̄ miſit apl̓os ad p̄dicanduꝫ ⁊vngendū infirmos oleo: nō dedit eis ptātē ꝯferedi ſacr̄m extreme vnctionis: cū nō eſſent adhucſacerdotes: ſꝫ figurauit illud qd̓ poſtea eēt colaturi ſacerdotes: qꝛ ad ipſos nō ad alios ſpectatdare extremā vnctionē ẜm illud Iacobi. 5. Infirmat̉ aliꝗs in vobis īducat preſbyteros de eccleſia vngentes eū oleo ⁊c̄. Tho. tn̄ in. 4. ſnīarūdicit ꝙ ptātē ſacerdotalē quantū ad ſecūdariuꝫactū ꝗ ē ſoluere ⁊ ligare: xp̄s dedit pꝰ reſurrectione cū inſufflauit ī eos dicēs: accipite ſpm̄ ſanctuꝫqͦꝝ remiſeritis ⁊c̄. Qd̓ vr̄ magis ꝯſonū dictis ſanctoꝝ. Poſſet tn̄ intelligi dictū tho. qͣꝫtū ad on̄ſione ſeu vſū dicte ptātis ẜm illū modum loquēdiſcripture quo ꝯſueuit dice̓ rē fieri cum īnoteſcit:ait pe. de pal̓. De hac aūt ptāte cōficiēdi ligandiatqͣꝫ ſoluendi inꝗt anteros papa. Abſit vt ꝗcūqꝫſiniſtrū de his arbitremur ꝗ apl̓ico gradui ſuccedētes xp̄i corpus ſacro ore conficiūt: ꝑ qͦs nosxp̄iani ſumus ꝗ claues regni celoruꝫ hn̄tes ante
diē iudicij iudicāt. 2. q. i. abſit. Et qͣꝫuis. lxxij. diſcipuli fuerūt etiā a xp̄o miſſi ad p̄dicādū: nō tn̄habet̉ ꝙ eos fecerit ſacerdotes ſic̄ apl̓os. Un̄ qd̓dr̄ di. 21. in nouo. ꝙ p̄ſbyteri tenēt typū eoꝝ: ⁊ ineoꝝ loco ſūt cōſtituti ab eccl̓ia: nō ex hoc habet̉ꝙ fuerint facti ſacerdotes a xp̄o: niſi in figurā: vtſicut illi diſcipuli erāt ſub apl̓is: ita p̄ſbyteri ſubep̄is. Et ſic etiā intelligendū ē qd̓ ait gratianusdi. 21. §. i. vꝫ ꝙ xp̄s diſcipulos. lxxij. inſtituit minores ſacerdotes .ſ. in figurā nō realit̓ ordinādoeos vel inſpirādo apl̓os: ꝙ pꝰ penthecoſtē ordinarēt eos ī ſacerdotes. Quis aūt eandē ptāte ⁊eqͣlē ī cōficiēdo habuerint oēs apl̓i ⁊ ep̄i ⁊ ſacerdotes: tn̄ qͣꝫtū ad ptātē ligādi ⁊ ſoluēdi plenitudinē habuit petrus ptātis ⁊ iuriſdictiōis. Et ſicintelligit̉ illud anacleti diſ. 2i. in nouo teſtō poſtxp̄m dn̄m a petro ſacerdotalis cepit ordo: quiaipſi pͥmo in eccl̓ia pontificatꝰ datꝰ eſt: dicēte dn̄oad eū tu es petrus ⁊c̄. ⁊ tibi dabo claues ⁊c̄. ligādi ⁊ ſoluēdi: qꝛ ptātē pͥmus accepit a dn̄o .ſ. quoad iuriſdictionemQuantum ad ſextamptātē .ſ. ep̄alē. Sciēdū ꝙ varia ē opinio int̓ doc.de ptāte ſeu charactere ep̄ali. Nā canoniſte cōit̓tenēt ꝙ ſit ordo diſtinctꝰ ab alijs: ⁊ ꝙ īpͥmat̉ ſpecialis character. Et ad hoc facit qd̓ ait Iſidorusdi. 2i. cleros. dicēs ordinē ep̄oꝝ q̄driptituꝫ: ⁊ leopapa di. 32. oīuꝫ. vbi dicit ep̄atū eē qͣrtū ordineꝫSꝫ tho. in. 4. dicit ſumendo ꝓprie ordinē .ſ. ꝓutordinat̉ ad cōficiēdū euchariſtiā nō eē ordineꝫdiſtinctū nec impͥme̓ characterē: ⁊ ꝙ ī p̄dictis. c.dicat̉ ordo. Sumit̉ ibi large ꝓut īportat dignitatē hn̄tē ptāte ad quaſdā ſacras actiones ꝑficiēdas q̄ non pōt ſacerdos: vt chriſmare ordinareeccl̓ias cōſecrare ⁊ hi. Pe. de pal̓. herueꝰ ⁊ augꝰ.de ancho. ī tractatibꝰ ſuis de ptāte pape dicūt ibinō īpͥmi characterē ſpecialē: ſꝫ ampliat̉ ſeu ꝑficitur ipſe character ſacerdotalis ꝑ cōſecrationemep̄alē: vt .ſ. poſſit aliqͣ facere q̄ nō pōt ſimplex ſacerdos: vt dictū eſt: ⁊ qꝛ plene pōt adminiſtrareoīa ſacr̄a ⁊ cōficere. Extendit̉ aūt iſta ptās ep̄al̓ꝑ ſe ad chriſmandū ordinandū ⁊ cōſecrandū oēdignū cōſecratiōe: vt eccl̓ias ꝟgines vaſa ſacratēpla ⁊ hiꝰ: ⁊ etiā ad ligandū ⁊ ſoluēdū ī foro exteriori ꝑ excōicationē. Un̄ excōicatio dr̄ mucroep̄alis. 24. q. 3. corripiant̉. in hac ptāte .ſ. ordinisoēs apl̓i fuerūt eqͣles ſiue fuerint facti ep̄i a xp̄oī vltima cena: vel pꝰ reſurrectionē: ſiue ſint ordinati a petro ẜm alios: ⁊ idē ē de oībꝰ ep̄is conſecratis: q̄ ptās auferri nō poſſet ab hoīe nec deleri: qꝛ a deo cōfert̉: ⁊ ſi mediāte ep̄o vt inſtr̄ali cāEt intelligendū ē qd̓ ait anacletꝰ diſ. 2i. in nouo.vꝫ ꝙ ceteri apl̓i cū eodē petro pari cōſortio honorē ⁊ ptātē acceperūt .ſ. quātū ad ptātē cōſecrationis: nō qͣꝫtū ad adminiſtrationē ſeu iuriſdictionē. Uerū pe. de pal̓. in tractatu de ptāte pape dicit ꝙ ſolus petrus factus ē a xp̄o īmediate ep̄us⁊ papa cū dixit ei paſce agnos meos ⁊. o. me. Io.