Titulus.
tn̄ Aug. ⁊ alicuinus ꝯtrariū aſſerūt .ſ. ꝙ baptizabant baptiſmo xp̄i in quo dabat̉ ſpūs ſcūs. Currebāt .n. tūc ſimul ⁊ legalia ⁊ euāgelica ſacr̄a ẜmvirtutē vſqꝫ ad paſſione: ⁊ qꝛ nō erat conueniēsꝙ ipſi alios baptizarēt nō baptizati: iō ⁊ ipſi apoſtoli pͥus fuerūt baptizati a xp̄o: ⁊ ſic exponit illud Io. 13. ꝗ lotus eſt .i. baptizatus: nō indiget niſi vt pedes lauet .i. affectus purificet aqua pnīe:qd̓ etiā habet̉ d̓ cōſe. di. 4. c. qn̄ a hieroſolymisNec ē incōuenies ꝙ ipſi baptizarēt nondū factiſacerdotes cū ⁊ nūc laicꝰ in neceſſitate baptizet:vt de conſe. di. 4. cōſtat. verū vt vnitas eccleſieſeruaret̉: ⁊ a capite petro oīs actus hierarchitusoriginaret̉: noluit xp̄s eos baptizare: niſi ex petri cōmiſſione ⁊ ordinatiōe. Hec ptās pōt diciclauis regni: qꝛ ꝑ vſū eius .i. ꝑ baptiſmū aꝑit̉ regnū celoꝝ baptizatis. Et qꝛ baptiſmꝰ eſt fundamentū ⁊ pͥncipiū fidei xp̄iane: cuiꝰ directio commiſſa eſt petro: iō xp̄s eī dixit. Tu es petrꝰ ⁊ ſuꝑhanc petraꝫ ⁊c̄. que alio noīe vocauit cephas .i.caput. Io. i. qꝛ ab eo vt a capite pꝰ xp̄m oīs ſpūalis ptās debebat deriuare aliqͦ mō: dixit tn̄ n̄ ſolū petro: ſꝫ etiā ſimul alijs cū eo. Docete eos baptizantes ⁊c̄. ne crederet̉ baptiſmꝰ a petro habe̓virtutē nō ab ipſo: vt .n. dr̄ Io. i. ipſe .ſ. xp̄s ē ꝗ baptizāt .ſ. interiꝰ mūdādo. ¶ Secundā ptātē .ſ. predicādi dedit xp̄s apl̓is ⁊ ante paſſionē qn̄ miſiteos ad p̄dicādū iudeis dicēs. In viā gentiuꝫ neabieritis ⁊c̄. Eūtes āt p̄dicate dicētes: qꝛ appropinquat regnū dei. Luc̄. 9. Poſt reſurrectionemaūt apparēs: ⁊ p̄cipue ī die aſcēſiōis dixit eūtesp̄dicate euangeliū oī creature. math̓. vlti. Predicatio aūt cōgrue pōt dici clauis regni: qꝛ ꝑ ipſāaꝑit̉ ſcriptura q̄ dr̄ regnū: ⁊ dat̉ introitꝰ ad ꝟtutes q̄ ēt dicūt̉ regnū celoꝝ. Et qͣꝫuis cū eſſent cūxp̄o nō eſſent ipſi apl̓i adhuc ſub regimīe nec inp̄dicādo nec in baptizādo nec in alijs: tn̄ poſtqͣꝫfactus eſt ab ipſo paſtor eccleſie: ⁊ ī p̄dicādo ⁊ īalijs fuerūt ſub petro. vt ſi diſſideret int̓ ſe ī p̄dicādo ⁊ hiꝰ: ſicut facta ē alt̓catio int̓ paulū ⁊ ꝯuerſos ex iudaiſmo ꝗ erāt antiochie ex obẜuationelegaliū. actꝭ. 15. c. eēt aliꝗs ſuꝑior ꝗ eos renueret⁊ determinaret. Un̄ cū pn̄s erat petrus ī p̄dicando oēs ſibi deferebāt: ⁊ ipſe ẜmonē fecit ī election mathie. actꝭ. i. Et ſil̓it̓ pꝰ miſſionē ſpūs ſcī pͥmus narrat̉ petrus ſurrexiſſe ad p̄dicanduꝫ triamilia hoīm ſua p̄dicatiōe ꝯuertes. Un̄ ⁊ anacletus di. 2. dicit in nouo ꝙ petrus pͥmus ad fidempopulū v̓tute ſue p̄dicationis adduxit: ceteri ꝟoapl̓i cū eodē pari cōſortio honore ⁊ ptātē acceperūt: ipſū qͦꝫ pͥncipē eoꝝ eſſe voluerunt: vnde ⁊recte dictꝰ eſt cephas qͣſi caput alioꝝ pugnantiūꝑ p̄dicationē ꝯͣ mundū: ⁊ ab ipſo facta ē ordinatio p̄dicatoꝝ ⁊ p̄dicationū: licꝫ aſſenſu ⁊ cōſilioalioꝝ apl̓oꝝ: ſicut papa agit d̓ cōſilio cardinaliūqd̓ ꝑtinet ad regimen eccleſie. Sic gͦ pōt dici ꝙapl̓i ⁊ alij ptāte p̄dicādi pꝰ penthecoſten habuerūt a petro xp̄o inſpirāte ꝓpter ẜuandā in oībuseccleſie vnitate. Dicit̉ aūt xp̄m pꝰ reſurrectionē
miſiſſe ad p̄dicandū dando .ſ. eis os ⁊ ſapīam ⁊ꝟtutē ꝟbi: ſꝫ petro ſingularit̓ dictū fuit paſce. o.m .ſ. ꝑ verbū p̄dicationis: ⁊ tibi dabo cla. re. ceCū hac aūt ptāte p̄dicādi dedit apl̓is xp̄s ⁊ petrus pꝰ xp̄m eis: ⁊ alijs p̄dicatoribus mētēdi tꝑalia .i. accipiēdi ab illis ꝗbus ſpūalia ſeminauerātdixit .n. xp̄s math̓. x. dignus eſt oꝑariꝰ cibo ſuo. ⁊.i. ad Cor. 9. dicit dn̄s ordinauit his ꝗ euāgeliūnūciāt vt d̓ euāgelio viuāt. Et hicroꝰ. inꝗt apl̓icis viris ⁊ euāgelizatoribꝰ xp̄i in neceſſarijs vſibus nō retribuere ſcipſū cōdemnare eſt. 16 q. i.¶ De ptāte faciēdi miracula dr̄ Luc̄. 9. dedit eistātem ſuꝑ oīa demonia vt languores curarēt.Hāc āt ptātē habuerūt oēs apl̓i īmediate a xp̄o⁊ ante reſurrectione ⁊ pꝰ nō a petro. Nō .n. ptāsfaciendi miracula pōt dari a puro hoīe ſꝫ a ſolodeo: quinīmo ipſe deus ē ꝗ miracula oꝑat̉ ꝑ ſanctos ſuos vt ꝑ inſtr̄a. Un̄ p̄s. qui facis mirabiliamagna ſolus: vn̄ ⁊ ipſa ptāte faciendi miraculaapl̓i aūt alij ſcī nō vti p̄n̄t ad placitū: ſed qn̄ deoplacet: vt dr̄ de peni. di. 2. c. q̄rendū. Et iudas ꝓditor hanc et credit̉ habuiſſe: lꝫ aūt ptātē faciendi miracula nō habuerūt a petro apl̓i alij habuerūt tn̄ eā ſub petro ⁊ minoreꝫ petro: vn̄ ⁊ in illovſu oēs deferebāt petro: ſic. n. ⁊ Io. euangeliſtaꝗ fuit maior pꝰ petrū fecit vn̄ ⁊ pͥmū miraculuꝫfactū ꝑ apl̓os poſt miſſionē ſpūs ſcī factū eſt perpetrū aſſociatū cū Ioh̓e dicēte claudo mendicāti qd̓ habeo hoc tibi do. In noīe ieſu nazareniſurge ⁊ ambula ꝗ ſubito ſanatus eſt. actꝭ. 3. Et ingeſtis martyrij petri ⁊ pauli de deiectione ſimonis magi que demones ꝑ aera portabant paulus petro legit̉ detuliſſe: nā pꝰ piā ꝯtētione adinuice p̄cepit petrus de oībus vt dimitterēt illumad terrā qd̓ ⁊ factū eſt: ⁊ ſic corruēs ſimon expirauit. Qd̓ aūt minore oꝑationē in miraculis aliapl̓i egerint petro: pꝫ qꝛ ad vmbraꝫ petri ſanabant̉ infirmi. actꝭ 5. qd̓ de alijs apl̓is nō inuenit̉Unde ꝑ excellentiā quandā ei ſingularit̓ fuit dictū tibi dabo cla. reg. ce. Dicit̉ aūt hec ptās clauis: qꝛ ꝑ miracula patuit aditus multꝭ ad regnūeccleſie ꝑ fidē cōuerſis. ¶ Ptātē. 4 .ſ. recte conuerſandi dedit apl̓is nō ſolū eo mō cōi qͦ dictuꝫeſt: dedit eis ptātē filios dei fieri his ꝗ credūt innoīe eiꝰ ⁊c̄. Io. i. ſed quodā mō ſpāli cū eos elegit ad apl̓atū ⁊ nō ſoluꝫ doctrina ⁊ exēplo q̄ cisfamiliariꝰ cōicabat: ſed etiā grā interiori de quaeis dixit. Io. 15. ſine me nihil poteſtis facere .i. aliquid meritoriū. Aliā tn̄ ptātē ſeu gratiā recte cōuerſandi dedit eis pleniorē ⁊ ꝑfectiorem in diepenthecoſtes. Nā antea nō fuerūt ita confirmati quin potuerint peccare mortaliter: ⁊ de factoin hoc inciderūt tempore paſſionis oēs arpe. de pal̓. fidē diuinitatis xp̄i mente negcuius tn̄ virtutē ⁊ innumera miracula cognolierant: ſed ꝑ aduentū ſpūs ſancti ptās recte viuendi a deo fuit roborata: vt mortaliter peccare nōpoſſent ẜm cōem opi. Un̄ ⁊ petrus ſi in diſſimulatione obſeruationis legaliū peccauit: ꝓut vu