Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
90v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

tn̄ Aug. alicuinus ꝯtrariū aſſerūt .ſ. baptizabant baptiſmo xp̄i in quo dabat̉ ſpūs ſcūs. Currebāt .n. tūc ſimul legalia euāgelica ſacr̄a ẜmvirtutē vſqꝫ ad paſſione: qꝛ erat conueniēs ipſi alios baptizarēt baptizati: ipſi apoſtoli pͥus fuerūt baptizati a xp̄o: ſic exponit illud Io. 13. lotus eſt .i. baptizatus: indiget niſi vt pedes lauet .i. affectus purificet aqua pnīe:qd̓ etiā habet̉ cōſe. di. 4. c. qn̄ a hieroſolymisNec ē incōuenies ipſi baptizarēt nondū factiſacerdotes nūc laicꝰ in neceſſitate baptizet:vt de conſe. di. 4. cōſtat. verū vt vnitas eccleſieſeruaret̉: a capite petro oīs actus hierarchitusoriginaret̉: noluit xp̄s eos baptizare: niſi ex petri cōmiſſione ordinatiōe. Hec ptās pōt diciclauis regni: qꝛ vſū eius .i. baptiſmū aꝑit̉ regnū celoꝝ baptizatis. Et qꝛ baptiſmꝰ eſt fundamentū pͥncipiū fidei xp̄iane: cuiꝰ directio commiſſa eſt petro: xp̄s dixit. Tu es petrꝰ ſuꝑhanc petraꝫ ⁊c̄. que alio noīe vocauit cephas .i.caput. Io. i. qꝛ ab eo vt a capite pꝰ xp̄m oīs ſpūalis ptās debebat deriuare aliqͦ: dixit tn̄ ſo petro: ſꝫ etiā ſimul alijs eo. Docete eos baptizantes ⁊c̄. ne crederet̉ baptiſmꝰ a petro habe̓virtutē ab ipſo: vt .n. dr̄ Io. i. ipſe .ſ. xp̄s ē baptizāt .ſ. interiꝰ mūdādo. Secundā ptātē .ſ. predicādi dedit xp̄s apl̓is ante paſſionē qn̄ miſiteos ad p̄dicādū iudeis dicēs. In viā gentiuꝫ neabieritis ⁊c̄. Eūtes āt p̄dicate dicētes: qꝛ appropinquat regnū dei. Luc̄. 9. Poſt reſurrectionemaūt apparēs: p̄cipue ī die aſcēſiōis dixit eūtesp̄dicate euangeliū creature. math̓. vlti. Predicatio aūt cōgrue pōt dici clauis regni: qꝛ ipſāaꝑit̉ ſcriptura dr̄ regnū: dat̉ introitꝰ ad ꝟtutes ēt dicūt̉ regnū celoꝝ. Et qͣꝫuis eſſentxp̄o eſſent ipſi apl̓i adhuc ſub regimīe nec inp̄dicādo nec in baptizādo nec in alijs: tn̄ poſtqͣꝫfactus eſt ab ipſo paſtor eccleſie: ī p̄dicādo īalijs fuerūt ſub petro. vt ſi diſſideret int̓ ſe ī p̄dicādo hiꝰ: ſicut facta ē alt̓catio int̓ paulū ꝯuerſos ex iudaiſmo erāt antiochie ex obẜuationelegaliū. actꝭ. 15. c. eēt aliꝗs ſuꝑior eos renueret determinaret. Un̄ pn̄s erat petrus ī p̄dicando oēs ſibi deferebāt: ipſe ẜmonē fecit ī election mathie. actꝭ. i. Et ſil̓it̓ pꝰ miſſionē ſpūs ſcīmus narrat̉ petrus ſurrexiſſe ad p̄dicanduꝫ triamilia hoīm ſua p̄dicatiōe ꝯuertes. Un̄ anacletus di. 2. dicit in nouo petrus pͥmus ad fidempopulū v̓tute ſue p̄dicationis adduxit: ceteri ꝟoapl̓i eodē pari cōſortio honore ptātē acceperūt: ipſū qͦꝫ pͥncipē eoꝝ eſſe voluerunt: vnderecte dictꝰ eſt cephas qͣſi caput alioꝝ pugnantiū p̄dicationē ꝯͣ mundū: ab ipſo facta ē ordinatio p̄dicatoꝝ p̄dicationū: licꝫ aſſenſu cōſilioalioꝝ apl̓oꝝ: ſicut papa agit cōſilio cardinaliūqd̓ ꝑtinet ad regimen eccleſie. Sic pōt diciapl̓i alij ptāte p̄dicādi pꝰ penthecoſten habuerūt a petro xp̄o inſpirāte ꝓpter ẜuandā in oībuseccleſie vnitate. Dicit̉ aūt xp̄m pꝰ reſurrectionē

miſiſſe ad p̄dicandū dando .ſ. eis os ſapīamꝟtutē ꝟbi: ſꝫ petro ſingularit̓ dictū fuit paſce. o.m .ſ. verbū p̄dicationis: tibi dabo cla. re. ce hac aūt ptāte p̄dicādi dedit apl̓is xp̄s petrus pꝰ xp̄m eis: alijs p̄dicatoribus mētēdi tꝑalia .i. accipiēdi ab illis ꝗbus ſpūalia ſeminauerātdixit .n. xp̄s math̓. x. dignus eſt oꝑariꝰ cibo ſuo..i. ad Cor. 9. dicit dn̄s ordinauit his euāgeliūnūciāt vt euāgelio viuāt. Et hicroꝰ. inꝗt apl̓icis viris euāgelizatoribꝰ xp̄i in neceſſarijs vſibus retribuere ſcipſū cōdemnare eſt. 16 q. i. De ptāte faciēdi miracula dr̄ Luc̄. 9. dedit eistātem ſuꝑ oīa demonia vt languores curarēt.Hāc āt ptātē habuerūt oēs apl̓i īmediate a xp̄o ante reſurrectione pꝰ a petro. .n. ptāsfaciendi miracula pōt dari a puro hoīe ſꝫ a ſolodeo: quinīmo ipſe deus ē miracula oꝑat̉ ſanctos ſuos vt inſtr̄a. Un̄ p̄s. qui facis mirabiliamagna ſolus: vn̄ ipſa ptāte faciendi miraculaapl̓i aūt alij ſcī vti p̄n̄t ad placitū: ſed qn̄ deoplacet: vt dr̄ de peni. di. 2. c. q̄rendū. Et iudasditor hanc et credit̉ habuiſſe: lꝫ aūt ptātē faciendi miracula habuerūt a petro apl̓i alij habuerūt tn̄ ſub petro minoreꝫ petro: vn̄ in illovſu oēs deferebāt petro: ſic. n. Io. euangeliſta fuit maior pꝰ petrū fecit vn̄ pͥmū miraculuꝫfactū apl̓os poſt miſſionē ſpūs ſcī factū eſt perpetrū aſſociatū Ioh̓e dicēte claudo mendicāti qd̓ habeo hoc tibi do. In noīe ieſu nazareniſurge ambula ſubito ſanatus eſt. actꝭ. 3. Et ingeſtis martyrij petri pauli de deiectione ſimonis magi que demones aera portabant paulus petro legit̉ detuliſſe: pꝰ piā ꝯtētione adinuice p̄cepit petrus de oībus vt dimitterēt illumad terrā qd̓ factū eſt: ſic corruēs ſimon expirauit. Qd̓ aūt minore oꝑationē in miraculis aliapl̓i egerint petro: pꝫ qꝛ ad vmbraꝫ petri ſanabant̉ infirmi. actꝭ 5. qd̓ de alijs apl̓is inuenit̉Unde excellentiā quandā ei ſingularit̓ fuit dictū tibi dabo cla. reg. ce. Dicit̉ aūt hec ptās clauis: qꝛ miracula patuit aditus multꝭ ad regnūeccleſie fidē cōuerſis. Ptātē. 4 .ſ. recte conuerſandi dedit apl̓is ſolū eo cōi dictuꝫeſt: dedit eis ptātē filios dei fieri his credūt innoīe eiꝰ ⁊c̄. Io. i. ſed quodā ſpāli eos elegit ad apl̓atū ſoluꝫ doctrina exēplo cisfamiliariꝰ cōicabat: ſed etiā grā interiori de quaeis dixit. Io. 15. ſine me nihil poteſtis facere .i. aliquid meritoriū. Aliā tn̄ ptātē ſeu gratiā recteuerſandi dedit eis pleniorē ꝑfectiorem in diepenthecoſtes. antea fuerūt ita confirmati quin potuerint peccare mortaliter: de factoin hoc inciderūt tempore paſſionis oēs arpe. de pal̓. fidē diuinitatis xp̄i mente negcuius tn̄ virtutē innumera miracula cognolierant: ſed aduentū ſpūs ſancti ptās recte viuendi a deo fuit roborata: vt mortaliter peccarepoſſent ẜm cōem opi. Un̄ petrus ſi in diſſimulatione obſeruationis legaliū peccauit: ꝓut vu