Titulus.

quem apex tante dignitatis attollit? diſ. 40. nonnos. Et boifa. hiꝰ culpas redarguere p̄ſunūit mortaliū nullus: qꝛ cūctos ipſe iudicaturus a nemineiudicandus: niſi dep̄hendat̉ a fide deuius. Procuius ꝑpetuo ſtatu vniuerſitas fideliū tāto inſtātius orat: qͣꝫto ſalutem ſuā poſt deū ex illius incōlumitate animaduertit ꝓpenſius pēdere di. ea. ſipapa. Et ſi contingat aliquos aſſumi ad pontificiū: qui nō ſunt boni homines: ſunt aliqn̄ tn̄ bonip̄lati. Nā bonum hominē ſimpliciter facit ſolacharitas. Sed bonus p̄latus pōt eſſe ꝑ prudētiā⁊ ſcīam: q̄ faciūt hoīem bonū ẜm quid .i. ex parteintellectus: eo ꝙ ſcd̓m ipſam pōt eſſe vtilis ad regimen alioꝝ. Dr̄. n̄ di. lxi. ꝙ rudibus ⁊ imperitisgubernacula eccl̓ie nō ſunt cōmittēda. Et in hocetiā apparet ſingularis ꝓuidentia dei: qua regiteccl̓am ſuam mediāte etiā ptāte maloꝝ hoīm bn̄⁊ vtiliter. Si aūt talis ſit aſſūptus ad papatū: ꝗ̄ ſitmalus hō ⁊ malus p̄latus: etiā nihilominus ptāstaliū eſt a deo: ⁊ ſub tali principatu predeſtinatiber. ad eugeniū li. 2. ait de papa. Tu es ſacerdomagnus ⁊ pōtifex ſūmus: tu prīceps ep̄oꝝ: tu heres apl̓oꝝ. Tu primatu abel: gubernatū noe: pr̄iarchatu abraam: ordīe melchiſedech: dignitateaaron: auctoritate moyſes: iudica tu ſamuel: ptāte petrus: vnctione xp̄s. Tu es cui claues traditeſunt. hec ille. Et cū hoc dixit: paſce oueſ meas io.vltimo. Sed hoc prius ꝓmiſerat: cum dixit: tibidabo ⁊ cetera.¶ De poteſtate eccleſiaſticali largitate diuinali⁊ ſublimitate papali. c. 3.iI. dabo claueſ regni celoꝝ. In ꝗbus ꝟbis tria pn̄t ꝯſiderari. ¶ Primo ptās eccl̓iaſticalis ad plura ſe extendēs: qꝛ in plurali dicit claues regni celorum.¶ Secūdo largitas diuinalis ip̄am libere ꝯferēſqꝛ xp̄s ē: ꝗ ait: dabo: non vendā. ¶ Tertio ſublimitas papalis eā plene ſuſcipiēs: qꝛ .ſ. dicit petro⁊ oī ſuo ſucceſſori. Un̄ tibi dabo claues regni celoꝝ ⁊c̄. In tota cōitate xp̄iana ſeu eccl̓ia ē neceſſariū vnū ſolū eſſe p̄ſidentē: que dicimus eſſe papā ſucceſſorē petri. Hoc aūt ꝓbat herueus in tractatu de ptāte pape rōe ⁊ auctoritate. Rōnē aūtinducit duplice. Et prima ſumit̉ ex vnitate eccl̓e⁊ ē talis. In oī vno prīcipatū bn̄ ordinato ē vnꝰſolus ſūmus princeps: ad quē ꝑtinet regimē oīmꝗ ſunt de illo principatū: ⁊ in oībus que ꝑtinentad bonū regimē illius principatus bn̄ dupoſiti.Sꝫ principatus eccl̓ie ſeu cōitatis xp̄iane ē talisvꝫ vnus et bn̄ ordinatus: gͦ dꝫ habere vnū ſoluꝫprincipl̓r p̄ſidentē: qualis ē papa. Maior ꝓbaturqͣꝫtum ad tres ꝑtes qͣs ꝯtinet. Nā ꝙ in vno p̓ncipatu dꝫ eſſe vnus ſolus p̄ſidens ſupmus: patꝫ exhoc: qꝛ pluralitas principū quoꝝ vnus nō ſubeſt

alteri: repugnat bono reipu. qꝛ vnꝰ poſſet defirure: qd̓ alius poſſet facere. Un̄ ex hoc ꝯcludit ph̓oxij. metaphyſice: ꝙ totius vniuerſi ē vnus ſoluspͥnceps dices ſic: entia nolūt male diſpōi: nec hona ē pluralitas pͥncipatuū: vnus eſt gͦ princeps ſdeus. Quātum ad ſecūdā ꝑtem maioris .ſ. ꝙ illſit princeps oīm de illo pͥncipatū pꝫ: qꝛ ſi hoc nōeēt: n̄ eſſet pͥnceps totius pͥncipatus ſi aliqs n̄ ecſub eo. ¶ Quantū ad tertiū pꝫ qꝛ ſi pͥncipatus exp̄ſidētia eius n̄ ſe extēderet ad oīa que ꝑtinēt adbonū regimē illius pͥncipatus: vt poſſꝫ de oībusdiſponere: ſua p̄ſidentia eēt inſufficiēs ad bn̄ regēdū. Minor aūt ꝓbat̉ .ſ. ꝙ pͥncipatus eccl̓ie ſecōitatis xp̄iane ſit vnus: qꝛ xp̄s dicit io. x. ſit vnūouile .ſ. eccl̓ie: pꝫ etiā ex ſymbolo niceni cōcilij: ⁊vnā ſanctā catholicā ⁊ apl̓icam eccl̓am. Eſt eriatalis pͥncipatus bn̄ ordinatꝰ: qꝛ a ſpū ſācto reciteccleſia ẜm aug. di. 8. qui ꝯtēpta. ꝗ̄ errare nō pōtEt ad inſtar hierarchie celeſtis optime diſpoſiteiuxta illd̓ exo. 25. c. oīa fac̄ ẜm exēplar qd̓ tibi inmonte mōſtratū ē: gͦ oꝫ eſſe vnū p̄ſidentē eccl̓eſ. papā. Scd̓a rō ſumit̉ ex ꝯformitate fidei ⁊ morū: q̄ dꝫ eē in tota eccl̓ia dei: ⁊ ē talis. In tota vuerſitate xp̄iana dꝫ eſſe ꝯformitas de his q̄ pertinēt ad veritatē fidei ⁊ bonos mores circa neceſaria ad ſalutē. Sꝫ talis cōformitas n̄ pōt ſaluaniſi in ordine ad vnū caput ſeu vnū p̄ſidentquē ſpectat ſn̄iare ꝗd credendū ⁊ ꝗd agend⁊c̄. Et intm̄ eſt iſte pͥncipatus vnus: ꝙ nullusctoritate hūana pōt dirimere: ita ꝙ nec partota eccl̓ia poſſet iſtā monarchiā mutare. Iqꝛ vicarius generalis in aliqua cōitate ſubipōt licite facere ꝯͣrium: qd̓ pͥncipalis dn̄s oreuit. Sꝫ dn̄s ieſus xp̄s cuius papa ē vicarius.dinauit vnū monarchā: vt pꝫ ꝑ illud: tu es⁊ ſuꝑ hanc petrā ⁊c̄. Et ſi dicat̉: ꝙ hec vninarchie accipienda ſit in ordine ad vnū paſtorꝗ ē xp̄s: n̄ valet: qꝛ oꝫ ponere monarchā: ꝗ ꝯuerſet̉ cū ſubditis: ⁊ eos regat ẜm varietacoꝝ ⁊ ꝑſonaꝝ: ⁊ vnū ſolū ordinauit xp̄s talē. ſptrū ⁊ ſucceſſores eius. d. tu es pe. ⁊c̄. ⁊ tibi dabProbat̉ hoc idē auctoritate io. x. Fiet vnū oui⁊ vnus paſtor: ⁊ ꝑ illud ē multiplex: ſiciplex ē ordo. Nā in quolibet ſeptē ordimit̉ ſpālis character: qui ē quedā potētia ſpad agendū ea q̄ ꝑtinent ad illū ordinē. Sꝫ de odine ſacerdotij ē difficultas. Et cuꝫ ait: tibi daboclaues re. ce. ⁊c̄. ꝑ clauē intelligit̉ ptās eccl̓iaſ⁊ hec dr̄ clauis ꝑ ſimilitudine: qꝛ ſicut ꝑ clahomo pōt aꝑire ⁊ claudere: ita ꝑ ptātem eccl̓cā clauditur regnū eccl̓ie militatis vel triupt̓tis indignis ꝑ ſubtractionē abſolutionis vel pexcōicationem: ⁊ bene diſpoſitis aꝑitur pelſolutionem a peccatis ⁊ a ſententijs. Eſt auplex ptās eccl̓iaſtica. Unde in plurali dicit cſ. poteſtas ordinis et ptās iuriſditionis. ptas onis ibi .ſ. tibi dabo claues regni celorū: etcunqꝫ et cetera. Ubi dicit glo. ptātem ligiſoluendi vni .ſ. petro cōceſſit: vt vos ad vni