.XXIII.

culum ipſi ſint forma. Inueniātur pre ceteris oportꝫ expediti ad officia: idonei ad ſacram̄ta adplebes erudiendas ſoliciti: circūſpecti ad ſemetip̄os cuſtodiēdos in oī caſtitate. Quid de ppl̓oloquar: ppl̓s romanus ē. Nec breuius potui necexpreſſius tn̄ totū aꝑire: de tuis xp̄ianis parochianis quid ſentio. Quid tam notū ſeculis qͣꝫ ꝓternia ⁊ faſtus romanoꝝ: gēs inſueta paci: tumultuiaſſueta: gens īmitis ⁊ intractabilis vſqꝫ adhucſubdi neſcit: niſi cū non valet reſiſtere. En plagatibi incūbit: cura hanc. Noli diffidere: cura exigeris non curationē. Deniqꝫ audiſti: curam illiushabe: ⁊ non cura vel ſana illū. Ueꝝ dixit quidaꝫ.Non ē in medico ſemꝑ releuet̉ vt eger. Ad melius. De tuis ꝓpono tibi. Paulus loquit̉: plus oībus laboraui: non ait plus om̄ibus ꝓfui: aut plusoībus fructificaui. Nouerat hō: que docuit deuſ.qꝛ vnuſquiſqꝫ ẜm ſuum laborē accipiet non ẜmꝓuentū. Et ob hoc in laboribus potius qͣꝫ in ꝓuētibus gl̓andum putauit: ſicut alibi quoqꝫ habesip̄m dicenteꝫ. In laboribus plurimis: ita queſoſac tū quod tuū eſt. Nam deus qd̓ ſuum ē: ſatisabſqꝫ tua ſolicitudine ⁊ anxietate curauit. Planta riga: fer curā: ⁊ tuas explicuiſti ꝑtes. Sane incrementum: vbi voluerit: dabit deus. nō tu. Ubiforte noluerit tibi diſperit nihil: omne papalenegocium illi agunt .ſ. romani: queꝫ dabis mihide tota maxima vrbe: ꝗ te in papā n̄ recepit p̄cioſeu ſpe precij nō interueniēte. Et tunc potiſſimuꝫvolunt dn̄ari: cū ꝓfeſſi fuerint ſeruituteꝫ. Fidelesſe exponēt: vt opportunius fidelibus noceāt. Ethoc nō erit ꝯſilium tibi a quo ſe arcendo non ſecretū: ꝙ ſe non ingerant: an omnia ſapiētes ſuntvt faciant mala: bonū aūt facere neſciunt. hi iniuſti terre ⁊ celo vtriqꝫ iniecere manus. impij in cleruꝫ: temerarij in ſancta: ſeditioſi inuicē: emuli invicinos: inhumani in extraneos. Quos nemineꝫamātes amat nemo. Et cū timeri affectant ab oībus: omnes timeāt neceſſe ē. hi ſūt qui ſubeſſe n̄ſuſtinent: p̄eſſe non norunt: ſuꝑioribus infidelesinferioribus īportabiles. hi inuerecundi ad petēdum: ad negandū frontuoſi. hi importuni vt accipiant: ingrati vbi acceperint: docuerunt linguāſuā blandia loqui: cum oꝑentur exigua: largiſſimi ꝓmiſſores ⁊ parciſſimi exhibitores: blandiſſimi adulatores ⁊ mordaciſſimi detractoreſ: ſimpliciſſimi diſſimulatores ⁊ maligniſſimi ꝓditores: inuehit exinde contra honorē exteriorem ⁊apparatū curie dicens. Uides oēm eccl̓aſticumzelū feruere ſola ꝓ dignitate tuenda: honori toū datur: ſanctitati nihil aūt paꝝ. Si cauſa requirente paulo ſubmiſſius agere ac ſocialius te habere tētaueris: abſit inquiunt: non decet: tempori nō congruit: maieſtati non conuenit: quam geras ꝑſonam attendito. De placito dei v̓ltima mētio eſt ꝓ iactura ſalutis nulla cunctatio: niſi quodſublime eſt: hoc ſalutare dicamuſ: ⁊ qd̓ gloria redolet: id iuſtum. Ita omne humile ꝓbro diciturinter palatinos: vt facilius qui eſſe qͣꝫ qui appare̓

velit: humilis inuenies. Timor domini ſimplicitas reputatur: ne dicam fatuitas. Uirum circumſpectu ⁊ amicum ꝓprie ꝯſcientie calūniantur. hypochritā porro amatorē quietis ⁊ ſibi interduꝫvacantē inutilem dicunt. Quid ergo tu euigilasne dum ad huc ad iſtos qui circūdederūnt te laqueis mortis? Scio vbi habitas: increduli ⁊ ſubuerſores ſunt tecum: lupi non oues ſunt: taliuꝫ tues paſtor vtilis ꝯſideratio: qua forte inueneris: qͦmodo ſi fieri poſſit: conuertas eos: ne ip̄i ſubuertant te. Si dura fronte ſunt: durato ⁊ tu econtratua. Nil tā duꝝ quod duriori nō cedat. ¶ Noneſt ſuꝑuacua conſideratio: qua intendis diſponere domui tue ꝓuidere his qui in ſinu tuo ⁊ ī gremio tuo ſunt. Audi paulū. Siquis domui ſue preeſſe neſcit: quomodo eccleſie dei diligentiam habebit? Et hec dicens. Non te moneo ſummis occupatum intendere infimis ⁊ minimis impendere quod maximis debes: at illa per te agens perte etiā oportet ꝓuideas: qui ꝓ te de his ꝓuideāt.Uacuum prorſus a ſolicitudine rerum minoꝝ ⁊vilium oportet eſſe animū tam magniſ ⁊ tā multis intentum rebus. Oportet eſſe libeꝝ: quē nulla ſibi vendicet violēta occupatio. Oportet eē ingenuū: queꝫ nulla deorſū trahat indigna affectioOportet eſſe rectū: quem nulla ſeorſuꝫ auertat ſiniſtra intentio. Oportet eſſe cautuꝫ: quem nullaſubeat furtiua ſuſpicio. Oportet eſſe vigilē: queꝫnulla a ſeſe abducat ꝑegrina ⁊ curioſa cogitatio.Oportet eſſe firmū: quem nulla ꝯcutiat repentina turbatio. Oportet eſſe inuictū: quem nulla fatiget ꝯtinua tribulatio. Oꝫ eſſe amplū: quē nullacoercet rei tꝑalis amiſſio: his te nō dubites ⁊ bonis priuandū ⁊ ſeriēdum malis. Si animum diuidens ⁊ dei rebus ⁊ tuis pariter reiculis nolueris impartiri. Procurādus queꝫ implices: qui ꝓte molat: ꝓ te dico n̄ tecum. Quedam per te metfacies: quedam per te ⁊ alios ſimul: quedam peralios ⁊ abſqꝫ te. Nō eſt: ꝙ inter iſta dormitet cōfideratio tua. Querēdus ꝓinde fidelis ⁊ prudēsquē conſtituas ſuper familiā tuam. Fidelis vt n̄fraudet: prudens vt non fraudetur. Adhuc inutilis eſt: ſi tertiuꝫ deſit .ſ. auctoritas. Tali .ſ. fideli ⁊prudenti ſubdendi ſunt oēs: nullum patiatur cōtradictorē: nemo qui dicat. Cur feciſti ſic? vt poteſtatem habeat excludere ⁊ admittere qͦs vultimutare miniſtros: tranſferre miniſteria ad quos⁊ quando voluerit. Ita timori ſit oībus vt ſic etvtilitati preſit omnibus: vt omnibus proſit: ⁊ deomnibus clandeſtinas ⁊ ſuffuraneas delationeſnon recipias aduerſus eum: ſed magis detractiones cenſeas: et hanc tibi velim generalem conſtituere regulam: vt omnem qui palam veretur dicere: quod in aure locutus eſt: ſuſpectū habeas.Itaqꝫ vnus omnibus facienda iniungant: ⁊ vniomnes reſpondeant. Tu illi habeas fidē. vacanitibi ⁊ eccleſie dei. Si quo minus aut fidelis inueniatur: aut prudens fideli potius cōmittendūSane ⁊ duobus tutius hoc quanqͣꝫ ſi idoneus