Titulus.

tibi patet cāpus in hoc genere ꝯſiderandi. Nonerit innocens: ſi aut puniaſ eū: cui forte parcendūeēt: aut parcas ei: qui fuerat puniēdus. In tribulationibus quoqꝫ qualē te inueneris: nolo diſſimules. Si conſtātem in tuis: ⁊ dolentē in alienisgaude recti cordis hoc eſt. Fugienda eſt etiā ocioſitas mater nugaꝝ: nouerca virtutū: inter ſeculares nuge ſūt: in ore ſacerdotis blaſphemie. Interdū tamen ſi incidant ferēde fortaſſis: referende nunqͣꝫ: fede ad cachinos moueris: fedius moSecundo admonet eūconſiderare que ſub ipſo ſunt: ⁊ hoc eſt totū mūdū: in cuiꝰ ſignū ⁊ figurā fuit ꝙ ⁊ ante reſurrectionem ⁊ poſt reſurrectionē apparente dn̄o diſcipulis nauigantibus ſolus petrus in mare ſe miſit: etſic venit ad ipſum alijs nauigio preuenientibus.mare hoc ſeculū eſt: ait ipſe ber. ⁊ aque multe ſūtpopuli multi: nauicule plures ꝑticulares eccleſie.apl̓is igitur ceteris cōmiſſe ſunt ꝑticulares ꝓuincie: vt ioanni grecia: mattheo ethyopia: bartholomeo india: iacobo hieroſolyma ⁊ hiꝰ. petro vero totus mūdus. Sic igitur omnibus debitor ēſucceſſor petri pontifex ſūmus. Sapiētibus ⁊ inſipiētibus iudeis ⁊ gētibus non vt preſit tm̄: ſedvt ꝓſit in ſollicitudine multa: vt operā det: vt increduli ꝯuertantur ad fidem. Conuerſi non auertantur: auerſi reuertātur. Porro ꝑuerſi ordinentur ad rectitudinē: ſubuerſi ad veritatē reuocent̉ſubuerſores inuictis rōnibus ꝯuincantur: vt velemēdentur ipſi: vel ſi fieri non pōt: auctoritatemfacultatēqꝫ ꝑdant alios ſubuertēdi: vt hereticos⁊ ſciſmaticos. hortatur etiā ip̄e ber. ipſum .ſ. papāad mittendū p̄dicatores ad paganos: exēplo grego. pape qui miſit auguſtinuꝫ ad anglicos: ⁊ eostraxit ad fidē: admonet ⁊ ambitioſos reprimeredicens. An non limina apl̓oꝝ plus iā ambitio qͣꝫdeuotio terit? an non vocibus eius toto die reſultat palatiū vr̄mꝰ an nō queſtibus eius tota leguꝫcanonūqꝫ diſciplina inſudat: an non ſpolijs eiusoīs italica inhiat inexplebili auiditate rapacitas.Rep̄hendit exinde iniuſtis ⁊ nimijs appll̓onibꝰque fiunt ad curiā dicens. Quouſqꝫ non euigilatꝯſideratio tua ad tantā appellationū ꝯfuſionem.⁊ abuſionē preter iuſ ⁊ fas p̄ter morem ⁊ ordinēſiunt. Non locus nō modus nō tempus nō cauſa diſcernit̉: aut ꝑſone p̄ſumuntur: leuiter paſſimplerūqꝫ ⁊ nequiter volētes malignari. Nōne hiſpotiſſimū terreri ſolebāt? Nūc terrori ip̄i ex hismagis fiunt: atqꝫ id bonis antidotū verſum ē invenenū? Et ꝯcluditur in hiꝰ dicens. Prorſus fauende ⁊ manutenēde ſunt appellationes: ſed qͣsextorſit neceſſitas: nō calliditas adinuenit. Uſurpatorie ſunt hiꝰ omnes nō ſubueniētes in neceſſitate: ſed opitulantes iniꝗtati. admonet exindeabſtinendū ab auaritia ⁊ muneribus dicēs. Prees ⁊ ſingulariter ad quid? Nunquid vt de ſubditis creſcas nequaqͣꝫ: ſed vt ipſi de te principem te

conſtituerunt ſed ſibi non tibi. Alioquin quo pacto te reputas ſuꝑiorem his: a quibus bn̄ſactuꝫvendicas? Parui deiectiqꝫ eſt animi de ſubditisnon ꝓfectū querere ſubditoꝝ ſed queſtū ꝓpriū.In ſūmo p̄ſertim omniū nihil turpius. auaritiaꝫaut longe a te eſſe ſupra teſtatus ſū: ſciens quāta⁊ in quāta tua neceſſitate reſpueris: ad te ꝓindeſcripſerim iſta non ꝓpter te. Nempe qd̓ tibi ſcribitur: ſoli ꝓdeſſe non decet: hic locus auaritiamcapit: a quo ꝟitio īmunis ſatis tua opinio ē. An⁊ opus tu videris. Exemplificat de duobuſ arep̄is .ſ. coloniēſi ⁊ magūtino: quoꝝ vnus maſūmam auri obtulit: vt ep̄aretur: ſed vacuus redijt: alter iudicatus idoneus poſt gr̄am receptain recognitionē aliquid ſpōte dedit: quod ſibi reſtitui fecit. Inuehit ꝯtra exemptiones ⁊ diſpēſationes: que fiūt a papa tanqͣꝫ hn̄tes ſpēm mali d̓cens. Subtrahūtur abbates ep̄is: ep̄i archiep̄is:archiep̄i patriarchis ſiue pͥmatibus. Bona ne ſpecies hec? mirum: ſi excuſari queat: vel opus ſit factitādo. ꝓbatis vos habere plenitudineꝫ ptātisſed vtꝝ debeatis. queſtio eſt. inducit exemplide ordinibus angeloꝝ: qui ita ordinant̉ ſubcapite deo: ꝙ etiā inferiores ordines ſuꝑiorſubijciūtur. Et loquitur de exēptionibus vel diſpēſationibus: que abſqꝫ cā rōnabili fiūt. Exbus ſequūtur: vt ipſe ait: inſolentie diſſolutiordilapidationes ſimulatōnes ſcādala odia ⁊ inteecclefiaſ. inimicitie graues ꝑpeteſqꝫ diſcordie. Etſubdit ber. Non ꝓhibeo diſpēſare ſed diſſipare.Nō audis: vt ignores diſpēſatores vos poſin edificatione nō in deſtructione. Deninter diſpenſatores: vt fidelis quiſ inueneceſſitas vrget: excuſabilis diſpenſatio eſt. Ubivtilitas ꝓuocat: diſpenſatio laudabilis ē. vtilijdico cois non ꝓpria. Nam cū nihil hoꝝ eſt n̄plane fidelis diſpēſatio ſed crudelis diſſipatDemū ſolicitat eum ad faciēdū obſeruare d̓ta: que ipſe eugenius ꝓmulgauerat in remen̄.cilio ſpectantia ad honeſtatem habitus clerio⁊ circa ꝓmotionem indebitam ordinū que inobſeruabantur.De his que circa te nber. ad eugeniū. 4. li. Et ſi ip̄a etiaꝫ ſub te ſintimꝓpriora ⁊ ea īportuniora circa hiꝰ qͣꝫ ſobria ⁊ intēta ꝯſideratione opus ē. Hec inquā circate ſūticlerus ⁊ ppl̓us tuus cui ſpāliter ep̄aris: ac ꝑ hocſpālis cure teneris debito: hi quoqꝫ qui tibi quetide aſſiſtūt ſeniores ppl̓i orbis iudices: ⁊domo ⁊ menſa tua ſūt capellani ⁊ cubiculaniſtri quiqꝫ diuerſis deputati officijs in obſectuū: hi ſunt qui nō veretur ſuſcitare dilecteqͣꝫ velit. Primo quidem cleꝝ illum oromū eſſe decet: ex quo p̄cipue in oēm eccl̓am cleri forma p̄ceſſit. Deinde qd̓ ꝑperā agittte id tibi turpius. Intereſt glorie ſanctitvt quos p̄ oculis habes ita ordinati ita ſintimati: qͣtenus totius honeſtatis ⁊ ordinis ip̄i ſpe-