.XXIII.
quitur ꝓpheta ad patrem om̄ipotentem de filioſuo incarnato: vt introducit apl̓us auctoritatemip̄am ad hebreos. i. c. ſcribens. Qui .ſ. dei filius inqͣꝫtum homo factus mortalis: minor fuit inuētusangelis: qui ſunt īmortales: ſꝫ ſanctitate ⁊ auctoritate maior. Coronatus vtiqꝫ gl̓ia īmortalitatisin reſurrectione. Honore venerationis etiā aſcēſione: quia tremunt videntes angeli ⁊ iudiciariaptāte in fine ſublimatus: ꝯſtitutus eſt ſuꝑ omnescreaturas. Data ē mihi om̄is ptās: vt ait ip̄e mat.vl. In celo ⁊ in terra: vt in noīe ieſu omnē genuflectatur celeſtiū terreſtriuꝫ ⁊ infernoꝝ phi. 2. Etqꝛ recedēs a nobis ſua p̄ſentia corꝑali vicariumſuū reliquit in terris .ſ. ſūmum pontificē: qꝛ papaor̄ quaſi pater pr̄m: iō congrue hec verba de papa pn̄t exponi. Et enim papa vt ait hoſti. maiorhomīe: ſed minor angelo: qꝛ mortaliſ hō: maiortn̄ auctoritate ⁊ ptāte. Neqꝫ .n. angelus pōt conſecrare corpus ⁊ ſanguinē xp̄i: neqꝫ abſoluere ul̓ligare: cuius rei iuriſditō plenarie eſt in papa: necordinare vel indulgentias dare ⁊ hiꝰ. Eſt gloria⁊ honore coronatus: gl̓ia cōmendationis: qꝛ nōſolū beatuſ dr̄ ſed ⁊ beatiſſimus. Quis eū ſanctūdubitꝫ: quē apex tante dignitatis attollit: di. 40non nos. Honore coronat venerationis: vt oſcilētur fideles pedes eiuſ. maior veneratio fieri nōpōt pſal. 99. Adorate ſcabellū pedū eius. Coronatur ⁊ magnitudine auctoritatis: qꝛ cūctos ipſeiudicaturus: a nemine ē iudicādus: niſi dep̄hendatur a fide deuius: di. 40. ſi papa. Un̄ ⁊ triplicicorona aurea coronat̉. Et ē ꝯſtitutus ſuꝑ om̄iaoꝑa manuū ſuaꝝ ad diſponendū de oībus inferioribus. ipſe aperit celū: mittit reos ad infernum:cōfirmat imperiū: ordinat totū cleꝝ. Quia gͦ ſibidata ē cura de oībus: vt docet ber. ad eugeniuꝫ:attendat ad ea que ſunt in ſe: ⁊ ad ea que ſunt ſubſe: ⁊ ad ea que ſūt circa ſe: ⁊ ad ea que ſupra ſe ſūtA te inquit: idem incipiat ꝯſideratio tua nō ſoluꝫaūt: ſꝫ in te firmat̉: quocunqꝫ euaget̉: ad te reuoces eā cū ſalutis fructu. Sic exeat: vt te nō deſerat: ꝯtra ſalutem ꝓpriā cogites nihil. Minꝰ dixicontra p̄ter dixiſſe debuerā. Quicquid ſe ꝯſiderationi offerat: qd̓ nō quoquo mō ad tuā ipſiusſalutem ꝑtineat: reſpuendū. Et hec tui ꝯſideratōin tria quedā diuidit̉. Si ꝯſideres quid ꝗs ⁊ qualis ſis: quid in natura: ꝗs in ꝑſona: qualis in moribus ſeu vita. Quid verbi cā homo: ꝗs papa: qualis benignus māſuetus vel tale ꝗd. Cōſiderādoꝗd ſis: occurit: qꝛ hō animal .ſ. rōnale ⁊ mortaEt ex hac cōſideratione tibi fructus occurrit.mortale qd̓ in teʳ ē rōnale hūiliet. Et rurſū rōnale⁊ mortale ꝯfortet. A facie ꝯſiderationis tue occurrat tibi homo nudus ⁊ pauper ⁊ miſer ⁊ miſerabilis hō dolens ꝙ hō ſit: erubeſcens ꝙ nudusſit: plorās ꝙ natus ſit hō ad laborē non ad honore: hō natus de muliere ait iob: ⁊ hoc cum reatubreui viuens tꝑe: iōqꝫ cum metu repletus multiſmiſerijs: ⁊ ꝓpterea cū fletu: ⁊ vere multis qꝛ cuꝫaīe ⁊ corporis ſimul. Quid eniꝫ calamitate vacat
naſcenti in peccato: fragili corꝑe ⁊ mente ſteriliꝫUere gͦ repletus cui infirmitas corporis ⁊ fatuitas cordis cumulat: traduce ſorde mortis additione: ſalubris copula: ⁊ vt cogitans teⁱ ſummumpontificē attēdas pariter ⁊ viliſſimū cinerē eſſe.Conſidera quis ſis: quia .ſ. pontifex ſummus. Etnūc audi canticum meū equidē munus ſuaue ſꝫſalutare. Monſtruoſa res: gradus. ſūmus: ⁊ animus infimus. Sedes pͥma: ⁊ vita ima: lingua magniloqua ⁊ manus ocioſa. Sermo multus: ⁊ fructus nullus: vultus grauis ⁊ actus leuis: ingēs auctoritas ⁊ nutās ſtabilitas. Amoue ſpeculū: inſpice tn̄: ⁊ tu ne forte ⁊ ſi ſit vnde merito placeas tibi: cui quo debeas diſplicere nō deſit. Omnia ſibi deſūt: qui nil ſibi deeſſe putat. Quid ſi ſūmuspōtifex ſis: nūquid quia ſūmus pontifex: iō ſummus? Infimū eſſe: ſi ſūmum putas Quis ſūmus:niſi cui addi non pōt? Grauiter erras ſi te illū exiſtimas. Tu vero ꝯſidera: non ꝯſumatione ſūmūte dici ſed comꝑatione: nō meritoꝝ ſed mīſteriorū. Sūmum dixerim plane inter miniſtros. Conſideres gͦ ait idem in fi. 4. li. ſanctā romanam eccleſiā: cui p̄es: mr̄em eſſe eccl̓iaꝝ non dn̄am. Tevero non dn̄m ep̄oꝝ ſed vnuꝫ ex his. De ceteroꝯſidera oportere te eſſe formā iuſticie: ſanctimonie ſpeculū: pietatis exēplar: aſſertorē veritatisfidei defenſorē: doctore gentium: xp̄ianoꝝ duceamicū ſponſe: ſponſe paranymphū: cleri ordinatorē: paſtorem plebiū: mgr̄m inſipientū: refugiūoppreſſoꝝ: pauꝑum aduocatū: miſeroꝝ ſpem: tutorē pupilloꝝ: iudicem viduaꝝ: oculū cecoꝝ: linguam mutoꝝ: baculum ſenū: vltorem ſcelerum:maloꝝ metum: bonoꝝ gl̓iam: virgam potentuꝫ:malleū tyrannoꝝ: regum pr̄em: legū moderatorem: canonū diſpenſatore: orbis terre lumen: ſacerdotē altiſſimi: vicarium xp̄i: xp̄m dn̄i: poſtremo deū pharaoniſ. Intellige que dico. Prouideſi ꝯſideras: quātus es cogita. Tertio ēt qͣlis. Ethęc ꝯſideratio tenet te in te: nō. jͣ. deijci nō ſupraattolli: non euadere in lōgius: nō extendi in latiꝰ.Tene mediū: ſi non vis ꝑdere modū. Locus medius tutus ē. Deniqꝫᵗ longitudo .ſ. nimia. exterminiū habere ſolet: ⁊ dilatatio ſciſſuram ⁊ altitudoruinā: ⁊ ꝓfundū abſorſionē. Nunc ꝟo longū dico: cum hō longiorē ſibi ꝑmittit vitā: quod n̄ facit prudens: latū ſibi facit actū: cū in ſuꝑfluas animus extenditur curas: quas tꝑantia moderatur.Altum vero cū de ſe plus p̄ſumit: a quo iuſtus ſeꝯtinet. Profundū vero cū plus debito ſe deijcit:cui fortitudo reſiſtit. Sane in ꝯſiderando qualis ſis: ēt qualis fueris ad memoriā reuocanduꝫ.cōferēdo poſteriora prioribuſ. Profeceris ne invirtute in ſapīa in intellectu in ſuauitate moruꝫ.An forte quod abſit: ab his defeceris: patientiorſis an impatientior. Solito iracūdior lenior ve:inſolentior an humilior: affabilior an auſterior:exorabilior an difficilior: puſillior aīimo an magnanimior: ſeuerus magis an pluſculū diſſolutꝰ:timoratior an ꝯfidentior pluſqͣꝫ oportet: qͣꝫ latus