XXI.
Dieronymus ait. Sententia ē philoſophoruꝫ:moderatas eē virtutes: excedentes modū vl̓ mējurā īter vicia reputari. Opus cōgruū potentiſſimo archiepiſcopo: vt accingatur gladio ſuo: vt īꝓmptū ip̄ꝫ habeat ſecū: ſed hic gladius eſt quadruplex. ¶ Gladiꝰ ſuperne dilectionis. ¶ Gladius diuine ſermocinatiōis. ¶ Gladiꝰ plurime paſionis. Gladiꝰ iuſte vltionis. ¶ Accingat̉ ergo pͥmo archiepiſcopꝰ gladio dilectionis. Ande ⁊ primo archiepiſcopo vrbis petro dictū fuit Io. vlmimo. Si diligis me paſce oues meas. q. d. nonvales eē verus paſtor: li me non diligis. Nā ſi tediliges: nō paſces oues meas .i. fideles meos: ſedlanam lac ⁊ carnes q̄res ex eis. Accīgere ergo .i.tecū cōtinue habe gladiū dilectiōis: hic ē gladiꝰaureus: quē ī ſpū vidit iudas machabeꝰ ſibi dari ab onia ſummo ſacerdote apparēte ⁊ dicente.In hoc gladio vinces .ſ. ⁊ inimicos īfernales ſuggeſtores tentationū ⁊ tyrānos ⁊ hereticos vt lupos q̄rentes grege dominicū deuorare. Mercenariꝰ aūt ⁊ qui nō eſt paſtor: ſi videt lupū venientē ſiue diabolū: ſiue hereticū ſiue publicanū prauum ⁊ nocētē alijs fugit: qꝛ gladiū nō hꝫ dilectionis: quo vulnerata ſe aīa deuotaʸʳ fatebat̉ dicensUulnerata charitate ego ſū ī cāticis. Et vt dicitleo papa erga corrigēdos plus agat beniuolētia.qͣꝫ ſeueritas: plus charitas qͣꝫ ptās: plus cohartatio qͣꝫ cōmotio di. 45. lꝫ. De gladio diuini ẜmōisſi apl̓s oēs fideles hortat̉ ad ipſū hn̄dū: dicēs adephe. Et gladiū aſſumite: qd̓ eſt v̓buꝫ dei: multomagis archiep̄s ꝗ hēt dirigere nō ſolū laicos ⁊clericos: ſꝫ ēt ep̄s debet accingi ip̄o gladio: viuusē enim ſermo dei: ait apl̓s ad heb. 4. ⁊ penetrabilior omni gladio ācipiti ⁊c̄. ſemꝑ iſto debet eē accictꝰ ī vagina mētis: ⁊ cū expedit ꝓ loco ⁊ tꝑe devagīa educere p̄dicādo admonēdo diſputādo ꝯſulendo ẜm ſcripturas veteris vl̓ noui teſtamēti.Un̄ ī figuraꝫ dicētibꝰ apl̓is. Ecce gladij duo hic.Reſpōdet xp̄s: ſatis ē luce. 22. qꝛ vetꝰ ⁊ nouum teſtamētū ſufficiūt ad docēdū ⁊ ad deſtruēdū oēmerrorē. Uno eoꝝ fuit a petro abſciſa auricula ſeruo pōtificis altero nō euaginato: qꝛ ꝑ ip̄m vetusteſtamētū oſtēdit̉ ⁊ aufert̉ falſus ītellectꝰ ſeruilisppl̓i iudeoꝝ: nā alio .ſ. nouo vti nō oportet: cū nōrecipiāt eū. Gladiū paſſionē deſignare on̄dit ſymeo: cū ait virgini marie luce. 2. Tuā ipſiꝰ aīamꝑtranſibit gladius .ſ. afflictiōis: ⁊ pſal. Ferrū pertrāſiuit aīam eiꝰ .ſ. Ioſeph. i. gladiꝰ afflictiōis: cuꝫīiuſte fuit calūniatꝰ ⁊ incarceratꝰ. Hoc gladio archiep̄s debet accīgi ⁊ ſecū ſemꝑ hr̄e: vt dicat cūapl̓o: ꝗs īfirmat̉: ⁊ ego nō īfirmor: ꝗs ſcādalicat̉:⁊ ego nō vr̄or. Cū .n. qͦtidie cernat tot hoīes perire: tot miſerias corꝑales ⁊ ſpūales: ꝗd ei reſtat niſi affligi ⁊ dolere. Afflictiōem quoqꝫ abſtinētie: qͣvt gladio trāſfigat ⁊ mortificet vicia carnis aſſumere oportet: vt dicat gladius meus deuorauitcarnes deutero. 32 .i. vicia carnalia. Si .n. ait hierony. ī loco apl̓orum ſumus: non ſolū doctrinaꝫeoꝝ imitemur: ſꝫ cōuerſationē ⁊ abſtinētiā di. 35.
eccl̓ie: vbi dicit. Eccleſie pͥncipes .i. prelati ꝗ delitijs affluūt: ⁊ inter epulas ⁊ laſciuias pudicitiā ſeruare ſe credūt: ꝓpheticꝰ ſermo .ſ. ī michea deſcribit: ꝙ eijciēdi ſūt de ſpatioſis domibꝰ latiſqꝫ ꝯuiuijs ⁊ multo labore epulis ꝯquiſitis: Et ſi vis ſcire qͦ eijciēdi ſūt: lege euāgeliū: qꝛ ī tenebras exteriores vbi erit fletus. ⁊c̄. mat. 8. ⁊ mat. 25. Sed ⁊gladiū vltiōis pctōrū aſſumat: vt n̄ diſſimulet ſꝫpuniat: vt dicat ꝑ effectum. Si acuero vt fulguigladiū meuꝫ: ⁊ arripuierit iudiciū manꝰ mea: reddā vltionē hoſtibꝰ meis deutero. 32. hoſtes dei ⁊p̄lati veri ſūt peccatores p̄cipue obſtīati: vn̄ proſper. Si criminoſi nec leui medicamēto penitētie ſeu patiētie ſanati ſūt: veluti igne pie īcreꝑatōnis vrendi ſūt: ꝙ ſi nec ſic medela ꝓceſſerit ī eoſ:ꝗ diu portati ⁊ ſalubriter obiurgati corrigi noluerūt: tāqͣꝫ putride corporis partes debet ferroexcōmunicationis abſcīdi: ne putredinis ſue ꝯtagiōe reliquos corrūpāt. 24. q. 3. ecce. Exemplomoyſi ducis ppl̓i: hic enī vt ait greg. 20. moral̓.mox vt culpe veniā: ne deleret obtinuit .ſ. ī moteorās ꝓ ppl̓o illo poſt idolatriā ꝑpetratā ī vituloaureo rectitudinis celo ſuccēſus inꝗt. Ponat ꝟirgladiū ſuꝑ femur ſuuꝫ. Ite ⁊ redite de porta vſqꝫ ad portā ⁊ ꝑ caſtroꝝ mediū: ⁊ occidat vnuſꝗſqꝫ fratre ⁊ amicū ⁊ ꝓximū ſuū: ⁊ ceciderūt. 23. milia di. 45. diſciplina. In iudicādo aūt q̄ ſūt obſcura debet vti gladio magne prudētie ⁊ equitatisexēplo ſalomōis: ꝗ ad inueniēdā veritate: q̄ clareꝓbari n̄ poterat: ait: afferte mihi gladiū ⁊c̄. 3. ℟:.3. c. in cā illaꝝ meretricū contendentium de filiomortuo. ¶ Debet vltimo archiepiſcopꝰ vt potetiſſimꝰ in virtute mentis accingi gladio occiſionis vicioꝝ ſuꝑ femur ſuū ideſt ſenſualitatē: vt feriat illicitos motꝰ ſeu paſſiōes eiꝰ: vt .n. dicit ſymmacꝰ papa. Uiliſſimꝰ computādꝰ eſt: ſi ſciētia ⁊ ſāctitate nō p̄cellat: ꝗ ē honore preſtantior .i. q. i. c.viliſſimꝰ: ī cuiꝰ figurā legit̉: ꝙ cū ſaul factꝰ eēt rexdn̄i nutu eminebat ſuꝑ ppl̓m ab hūero ſurſum .i.Re. 9. c. qꝛ ꝗ regit alios debet virtute multū eoſprecellere. Nomen gͦ epiſcopi cōueniat actioni:⁊ actō reſpōdeat nomini. Dicit̉ enī ep̄s ab ep̄i qd̓eſt ſupra ⁊ ſcopos quod eſt intendo: quaſi ſuperalios debet intendere ad curam eoꝝ: ⁊ primo ſuivt dicit̉. 8. q. i. qui epiſcopatum. Archiepiſcopusdicit̉ quaſi prīceps epiſcoporuꝫ: qꝛ permaximedebet intendere ⁊ virtutibus eminere. Reſpondeat ergo actio nomini: ait Ambroſius in paſtorali: ne ſit nomen inane honor ſublimis ⁊ vita ꝓcliuis: deifica profeſſio ⁊ illicita actio: religioſusamictus ⁊ irreligioſus profectus: gradus excelſus: ⁊ deformis exceſſus: cathedra ſublimior ⁊ ꝯͣſcientia humilior: locutio columbina ⁊ mens canina. Sicut enim nihil eſſe dicimus epiſcopo excellentius: ſic nihil miſerabilius. ſi de vita ſancta periclitatur: ⁊ ī crimine teneatur. quia quanto gradus epiſcopalis altior: tanto ruina grauior. Et ideo magna ſubſimitas magnam debethabere cautelaꝫ: quia cui plus credit̉ plus ab eo