Titulus.
exiget̉ ſic̄ ſcriptū ē .ſ. ī euāgelio: qꝛ optimis ꝑmixta ſt̓ peſſima: ⁊ potētes potēt̓ patiēt̓ tormēta ſapiētie. 6. ⁊ iudiciū duriſſimū fiet his ꝗ p̄ſūt ibidē dr̄.¶ De patriarchis qͦ ad eoꝝ iuriſditionē. c. 4ᵐ.primatipatriarchis por archiep̄is: qͦ ad eoꝝ ptātē ⁊ dignitatē. Nōꝙ ẜm Rai. pr̄iarche ⁊ pͥmates ſūt minores papa⁊ maiores archiep̄is: ⁊ pr̄iarcha ⁊ pͥmas ſupponūt ꝓ eodē. Nā inter pr̄iarchā ⁊ pͥmatē nō ē realis dr̄a: ſꝫ vocalis vt di. 99. ꝓuintie. ꝓprie tn̄ dicūtur pr̄iarche quatuor pͥncipales .ſ. ꝯſtātinopolitanus alexādrinꝰ antiochenꝰ ⁊ hieroſolymitanus.Et ẜm ordinē hic poſitū eſt eoꝝ maioritas ſeu dignitas attēdenda: vt de p̓uil. c. antiqua. Alij veroꝓprie dicūt̉ primates vt acquilegiēſis gradēſisbituriēſis ⁊ cāturienſis ⁊ hiꝰ. De primiſ qͣtuor patriarchis ⁊ de eoꝝ pͥoritatibꝰ ⁊ auctoritatibꝰ hēsdi. 22. ꝑ totū. Priuilegia aūt qͣtuor pr̄iarchaꝝ pͥncipaliū ſunt iſta quatuor. ¶ Primū ē ꝙ poſtqͣꝫ receperīt palliū a ſede apl̓ica: cōferūt ip̄i metropolitanis palliū: ꝗ ſunt ſub eis. ¶ Secūdū ē ꝙ recipiunt fidelitatis ⁊ obediētie iuramētū ꝓ ſe ⁊ romana eccl̓ia. ¶ Tertium eſt qꝛ faciunt vbiqꝫ ante ſecrucē deferri: niſi vbi papa fuerit aut eiꝰ legatus:vtēs īſignijs papalibus ⁊ niſi in vrbe romana.¶ Quartū ē qꝛ appellat̉ ad ip̄os omiſſis medijſ.hec oīa habent̉ exͣ de pͥuil̓. c. antiqͣ ex tex. ⁊ glo. p̄cipue Inno. ¶ Iuriſditionē āt habet pr̄ iarche ſiue pͥmates ī ſubditos ſuffraganeorum ſuorū ẜmRai. ī octo caſibꝰ. ¶ Primꝰ ē cū appellat̉ ad eoſdi. 99. ꝓuīcie. Secūdꝰ cū vacat eccl̓ia metropolitana: ⁊ poſtulat̉ pͥmas: vt diſponat de rebꝰ ad metropolitanū ꝑtinētibꝰ .ſ. cuſtodiēdis: vt d̓ offi. or..c. preſenti li. 6. Tertiꝰ ex cōſuetudīe vl̓ pͥuilegio:hos duos hēs. 9. q. 3. cōqueſtus. ¶ Quartꝰ cū ſuꝑarduo negocio dubitat̉: nec pōt ī ꝓuīciali cōciliotermīari: tūc .n. metropolitanus dꝫ primatē conſulere di. 18. de eulogijs cōcilijs. ¶ Quītus cū metropolitanus eſt negligēs ⁊ remiſſus: tūc pōt ſuꝑplere defectū eius. 9. q. 3. c. cū ſimus. ¶ Sextus ſaliquis cōquereret̉ de archiep̄o: pͥmas eēt iudexii. q. i. ſi clericus ¶ Septimꝰ ſi ſubditꝰ metropolitani cōquerat̉ pͥmati ꝙ iniuſte eū excōmunicauit: ⁊ pͥmas remittit eū ad metropolitanū: vt abſoluat: ⁊ ille nō poſſit abſolutione obtinere: poterit abſoluere pr̄iarcha: ita ꝙ p̄cipiat ei: ꝙ metropolitano ſatiſfaciat: alias reducat eū ī eandē ſentētiā de offi. or. c. ad reprimēdā. ¶ Octauuſ ꝙ ſiarchiep̄s vl̓ ep̄s fecit mandatū iniuſtū vl̓ illicitū⁊ ſubditꝰ appellauit ad papā: pōt pr̄iarcha determīare: ꝙ ſubditꝰ legitime appellauit de appel. c.ſolicitudinē. ¶ Archiep̄s ⁊ metropolitanꝰ ſynonyma ſūt: ⁊ omnino ꝓ eodē ſupponūt. Sꝫ archiep̄s dr̄ ab archos qd̓ ē prīceps ⁊ epiſcopꝰ qͣſi pͥnceps ep̄orū. Metropolitanꝰ ꝟo a metros quodeſt menſura: ⁊ polis qd̓ ē ciuitas: qꝛ ſub certa meſura .i. numero ciuitatū conſtituit̉. 6. q. 3. ſcitote. nō
tamen ē neceſſe: ꝙ hēat illū tm̄ numeruꝫ ſub ſe. cdecē ep̄oꝝ: vt ibi dr̄. Archiep̄s non pōt cōpellereſubditū ſuffraganei ſui ad ſuſcipiendas cōmiſſiones eiꝰ ī cāis: niſi ſit cōſuetudo de fo. compe. c. romana li. 6. ⁊ exͣ de offi. or. c. paſtoralis. Suꝑ qu.c. dicit hoſti. ꝙ cū ep̄s ſubſit archiep̄o: qꝛ pīgrius hēt in eum qͣꝫ in ſubditū ipſius: pōt archiep̄ep̄m cogere: vt compellat ſubditū ad ſuſcipiēdūEt ſi ep̄s īfra certū tempꝰ ſibi aſſignatū hoc ſacr̄neglexerit: nec aliquod iuſtū p̄tederit: demū pōicogere vtrūqꝫ ar. exͣ de offi. or. c. quāto ī fi. ⁊. c. irrefragabili. §. exceſſus. Cō cordat ber. et ſi ab ep̄appellatū fuerat. Sed hic ſciēdum ꝙ iure nouarchiep̄s cās q̄ ꝑ appellationē vl̓ alio iure metrpolitico deferunt̉ ad ipſum: nō pōt audire ſeu cmittere alibi qͣꝫ ī ſua ciuitate vel dioceſt: aut īeī ꝗbus appellatū extitit vl̓ cauſe ipſe conſiſtūt: niſi aliud ſibi competat de ꝯſuetudīe exͣ de offi.c. litigantes li. 6 ¶ Archiep̄s non habet iuritionē ī ſubditis ſuffraganei ſui: niſi ī ꝗbuſdaſibꝰ ꝗ notāt̉ exͣ de offi. or. c. paſtoralis. Oꝗdē cū deuiāt in diuinis offic̄. a conſuetuetropolitāe eccl̓ie. 12. q. de his. Iteꝫ qn̄ ſubdepiſcopi delīquit ī dioceſi archiep̄i. 6. q. 3. plaIn hoc .n. caū efficit̉ aliꝗs de iuriſditione cubet alterius: itē ſi habet prediū in dioceſi ſua extra de fo. compe. c. fi. ⁊ iſte etiam calus ꝑtinet adquecūqꝫ aliū. Item ſi cauſa defert̉ ad eū ꝑ aplatione. exͣ de offi. le. c. i. ⁊ de offi. or. duo.abſolutꝰ ab archiep̄o non vult parere ep̄ooffi. or. ad reprimedā. Itē ſi criminalis cā ſit īep̄m ⁊ clericū ſuū: debꝫ deduci ad ſynodū: ī qupeſt archiep̄s. 6. q. 2 c. i. Itē ſi cl̓icus hēt ciuiicām ꝯͣ ep̄m ſuū. ii. q. ī. c. ſi cl̓icꝰ. Itē qn̄ ep̄s neggēs eſt ī eo: qd̓ facere debet. 9. q. 3. cū fimus. exͣſen. exco. c. ꝑ tuas. ⁊ de appel. c. qua fronte. 3defūcto ep̄o eccl̓ia idoneos clericos nō het. 121.z. nō liceat. Itē cū euidēs ē ſn̄iam ep̄i eē īiuſtāde appella. c. ſolicitudinē. Itē cū viſitat ꝓuicexͣ de p̄ſcrip. c. cū ex officij. ⁊ de cenſi. c. ſopuecum mperer ſolam pacationeꝫepiſcopalis ſedis nō archiep̄s ſꝫ capitulū ſupplevices ep̄i exͣ de ſupple. ne. p̄la. ſi ep̄s. ⁊. c. eccl̓ie. li.6. Similiter ſi ep̄s ſit excōicatꝰ: exͣ de ſuppl. ne.la. romana. aut captꝰ a paganis vt ī. c. ſi ep̄s. Snūquid archiepiſcopus poteſt eccleſie cathedvacāti dare viſitatorē? Reſ. nō: niſi forte capſpūalibꝰ ⁊ tꝑalibꝰ negligēter vl̓ male admīſtitūc .n. vocato capl̓o ⁊ cē ſuꝑ hͦ agnitiōe pͥmiſſaviſitatorē ſeu mīſtratorē pot̓it deputare: ꝗ ēhēat legitimā admīſtrationē ī ſpūalibꝰ ⁊ tꝑatn̄ illa bn̄ficia q̄ ad ſolā ep̄i collatōnē ꝑtinet ꝯferre n̄ pōt ſi ab alio qͣꝫ a romāo pōtifice fuerit d̓pūtatꝰ: exͣ de ſupple. ne p̄la. c. eccl̓e. li. 6. Archiepiſpus poteſt prouinciaꝫ ſuam viſitare: licet nō ſieiꝰ ſuffraganei negligētes: ⁊ iterare viſitatiōes ⁊ꝓcuratiōes reciꝑe nō abſolute ꝯͣria ꝯſuetudīe: ⁊