Titulus.

euangelicuſ lapſam ouē vehexiſſe legitur n̄ abieciſſe. dꝫ .n. iuſticiā tēperare moderatio. Nā quēadmodū tibi curādus p̄beatur: quē faſtidio habeas: ꝗ ꝯtemptui ſe n̄ ꝯpaſſioni ſuo medico putꝫfutuꝝ. Et ꝓpterea dixit greg. dn̄m ꝑmiſiſſe paſtorē eccl̓ie petrū negare: vt in ſua culpa diſceret qͣꝫmiſericorditer alienā infirmitatē toleraret: di. 50ꝯſiderandū. Demū diligēter attēdere dꝫ: qd̓ aitaug. ſcribēs ad valeriū ep̄m ſuū: di. 40. Ante oīapeto: vt cogitet religioſa prudētia tua nihil eē inhac vita: ⁊ maxime hoc in tꝑe faciliꝰ leuius ⁊ hominibus acceptabilius ep̄i aut p̄ſbyteri aut diaconi officio. Sꝫ ſi ꝑfūctorie .i. negligēter atqꝫ adulatorie res agat̉: nihil apud deū miſerius triſtius⁊ dānabilius. Itē nihil eē in hac vita: ⁊ maximehoc tꝑe difficilius laboroſius ⁊ ꝑiculoſius ep̄i p̄ſbyteri vel diaconi officio. Sꝫ apud deum nihilbeatius: ſi eo mō militet̉: quo nr̄ imꝑator iubet.Cū gͦ ep̄i filij dicant̉ apl̓oꝝ ẜm iſtud ꝓ patribustuis ⁊ cetera eos imitētur. Obſeruāda ē erga eosdiſtinctio: quā ponit aug. 23. q. 4. vbi ait. Cres ꝑſonas dixit dn̄s: ⁊ debemꝰ illaſ inueſtigare in euagelio .ſ. io. x. paſtoris ⁊ mercenarij ⁊ furis. Diligēdus ē paſtor .ſ. bonus: tolerādus ē mercenariusſ. malus p̄latus: cauēdus ē latro: ꝗ .ſ. non canoniceadeptus ē eccl̓am. ¶ Quantū ad ſecundā ꝑtem .ſ.ptātem ſeu auctoritatē cure ſibi ꝯmiſſe: notaturhoc ex eo qd̓ ſubdit. Cōſtitues eos pͥncipes .i. rectores ptātem hn̄tes ſuꝑ oēm terrā .i. ſuꝑ oēs ciuitates mūdi diuerſis locis diuerſos ep̄os deputādo. Nā in italia alamania ⁊ in frācia ⁊ in hiſpania ⁊ anglia ſūt ep̄i nunc: ⁊ olim erāt: ēt ⁊ in africa⁊ in ſyria ⁊ in aſia ⁊ in india erant ep̄i: vt patꝫ exvbis hieronymi dicētis. Et africa ⁊ ꝑſis ⁊ oriēs⁊ india vnū xp̄m adorant: di. 93. legimus. que tn̄nationes receſſerūt a fide. Principes aūt ꝯſtitutiſūt ep̄i ſuꝑ dioceſes ſuas pͥncipal̓r qͣꝫtum ad ptātem ſpūalē iudicādi de eis. Un̄ ⁊ de quolibꝫ portifice cantat̉ illud eccl̓i. c. 45. principe fecit illumdn̄s: vt ſit illi ſacerdotij dignitaſ in eternū. Ep̄i .n.nō in caſtellis nec in modicis ciuitatibus debentinſtitui: ne vileſcat nomē ep̄i: vt dicit anacletꝰ. papa: di. 80. ep̄i. Diſtinctōnē aūt ep̄oꝝ: vt .ſ. aliꝗ dicātur ep̄i: alij archiep̄i ſeu metropolitani: qd̓ idē eſt:alij primates ſeu pr̄iarche: ⁊ cām hꝰ diſtinctiōisaſſignat clemēs papa dicēs: di. 80. In illis ciuitatibus in ꝗbus olim apud ethnicos primi flamines eoꝝ .i. ſacerdotes atqꝫ primi legis doctoreserāt: pͥmates vel pr̄iarchas beatus petrus poni p̄cepit: qui reliquoꝝ ep̄oꝝ cās ⁊ maiora negocia īfide agitarent. In illis aūt in quibus dudū apuddictos ethnicos erant eoꝝ archiflamīes: quos tn̄minores tenebāt qͣꝫ memoratos primates archiep̄os īſtitui p̄cepit. In ſingulis vero reliꝗs ciuitatibus ſinguloſ ⁊ plures ep̄os ꝯſtitui p̄cepit: ꝗ ep̄orum vocabula tm̄ ſortirent̉. Nec inter ip̄os apoſtolos par fuit inſtitutio: ſed vnus p̄fuit oībus .ſ.petrus. hec ibi. Ubi dicit glo. ꝙ par fuit inſtitutioſcꝫ poteſtatis quo ad ꝯſecrationē: quia ita poteſt

conficere ⁊ ordines cōferre ⁊ conſecrare quilibꝫep̄s ſicut papa: ſed nō fuit par quo ad miniſtratione ſeu iuriſditionē. In hoc .n. papa maior eſt cereris. Nec obſtat dicit glo. d̓ venetis: qui pr̄iarchāhn̄t ⁊ ep̄m: qꝛ nō eſt eoꝝ ſed gradenſis: qui locusmultū diſtat a venetis. Sicut etiā archiep̄o piſanus ē primas: ſed pͥmas reſpectu ſardinie. Principatu igitur ſuū .i. ptātem ẜm rōnem ⁊ equitateꝫvti debet: alias in ſui ꝑniciem vertitur. Un̄ greg.xi. q. 3. ip̄e ligādi atqꝫ ſoluēdi ptāte ſe priuat .. meretur pͥuari ẜm glo. qui hāc ꝓ ſuis volūtatibus etnō ſubditoꝝ moribus exercet: iudicare digne d̓ſubditis neſciunt: qui in ſubditoꝝ cauſis ſua velodia vel gr̄am querūt: de quibus ꝑ ꝓphetam dr̄ezechielis. 13. c. Mortificabat aīas q̄ non moriūtur: ⁊ viuificabant aīas que nō viuūt. Nō moriētem mortificat: qui iuſtū dānat: ⁊ nō victuꝝ viuificare nitit̉: qui reū a ſupplicio ſoluere conat̉.ſe ergo penſande ſūt: ⁊ tūc ligādi ac ſoluēdi peſtas exercēda. hec greg. in. c. ip̄e. ⁊. c. plerunqꝫ.foro quoqꝫ iudiciali obſeruare dꝫ: quod ait arNos quenqͣꝫ a cōione ꝓhibere n̄ poſſumusuis hec ꝓhibitionōdū ſit mortalis ſed medicinalis: niſi aūt ſponte ꝯfeſſū: aut in aliquo ſiue ſeculari ſiue eccleſiaſtico iudicio noīatum atqꝫ ꝯnictūhec ille. z. q. i. multi. De poteſtate aūt ep̄oruꝫ infreodē agetur: ⁊ in ti. ſequēti de ptāte pape. ¶ Qutum ad tertiū hoc ē ꝙ vtilitatē debent afferre eccleſie: notatur hoc cū dr̄: memores erūt noīs tuiDebent enim ep̄i eſſe memores noīs dn̄i: ⁊ lectitando ſeu lecta meditādo ⁊ ꝓ ppl̓is orādo ⁊ eisp̄dicando ⁊ eos regulādo. Ad lectionē hortaturapoſtolus timotheū ep̄m dicens. Attende lectioni exhortationi ⁊ doctrine: ſemꝑ permane inEt in huiꝰ figurā inter cetera ornamēta ponirōnale ferebat in pectore: in quo ſcribebat̉ ꝑfeſtatio ⁊ veritas: qꝛ in pectore pōtificis maſta dꝫ eſſe cognitio veritatiſ: inquit gr̄anus: di. 36§. ecce. Unde ⁊ hieronymuſ in leuitico ait. Siꝗsꝟult eſſe pontifex: non tam vocabulo qͣꝫ meritoimitet̉ moyſem. mitetur aaron. Quid enim ditur de his? quia nō diſcedebāt d̓ tabernaculomini. Erat ergo indeſinenter moyſes in tabeculo dn̄i. Ꝙ autē ei opus erat: vt aūt a deo aligdiſceret: aut ip̄e ppl̓m doceret. Hec duo ſunt ptificis oꝑa: vt a deo diſcat legēdo ſcripturas diuinas ⁊ ſepius meditādo: aut ppl̓m doceat. 3º. diſi quis. Hec optīe ſeruaſſe nouimus ſāctiſſimeep̄os eccl̓e athanaſiū chriſoſtomū baſilium hilirium gregoriū ambroſiū auguſtinū ⁊ alios multos. Debet epiſcopus memor eſſe noīs dn̄i orando pro ſe ⁊ ꝓ populo. Unde pe. de ſe ⁊ alijs apoſtolis coep̄is ſuis ait. Ad multitudinem credentium nō eſt equū nos miniſtrare menſis: ⁊ derelinquere verbū dei: ſed ꝯſtituite ⁊ cetera. Et noorationi ⁊ p̄dicationi vocabimus actuū. 6. Sic ⁊in figuram pontifex veteris teſtamenti intrabatin templuꝫ ad fundendum p̄ces pro ſe ⁊ pro populo: quod deſignabat illa incenſatio: vt legitur