Titulus.

ſedem approbata: quibus nō aſſentimuſ: qꝛ iuraꝯtradicūt. Sꝫ qͣꝫtum ad ꝑſonā priuatā bn̄ reprobat̉ ꝯſuetudo: vt nec curā acquirat ex ꝯſuetudīe:nec ſibi eligat ꝯfeſſorē. hec oīa Io. an. in nouell̓.¶ Querit̉ an̄ abbas vel alius inferior ep̄o poſſitp̄ſcribete inſtitutione .ſ. in eccl̓ijs: ⁊ dare curā aīarū. Circa hoc reꝑit̉ quoddā ꝯſiliū ad hiꝰ materiāꝓpoſitū datū ꝑ dn̄m recuperuꝫ eximiū doct. cuiaſſentit Io. an. in caſu infra ſcripto ꝯſultuſ. Quoddā monaſteriū ē ſitū in dioceſi nucerina: ⁊ ei ep̄ali iure ſubiectū: hoc monaſteriū hꝫ ſub ſe capellaſvna cū cura ppl̓i: ⁊ cū om̄i admīſtratione: abbasp̄dictus ē ꝯſuetus ꝯcedere ⁊ eis inſtitue̓ rectores⁊ hoc a tāto tꝑe: cuius ꝯtrarij memoria n̄ exiſtit.Ep̄s nūcerinus aſſerens ꝙ nullus alius qͣꝫ ip̄e inſua dioceſi pōt curā ꝯmittere ppl̓i ⁊ aīaꝝ: monetꝑ litteras oēs ⁊ ſingulos clericos ſue ciuitatis etdioceſis cuiuſcūqꝫ ꝯditionis exiſtant hn̄tes eccleſtas curatas: cuius iure cōmiſſionē ab eo adeptin̄ eſſent: ſꝫ ab alijs de facto cū de iure n̄ poſſent:eas acceperūt: ꝙ n̄ debeāt ſe intromittere: niſi eāab ip̄o pͦ recipiat. Et ſi n̄ deſtiterint ab ipſa curainfra menſe: fert in eos ſn̄iam excōicationis. Capellani eccl̓iaꝝ dicti monaſterij ad p̄dicta ſe n̄ teneri dicūt: tū rōne dicte ꝯſuetudinis: tū rōne cuiuſdā ſn̄ie late īter ep̄m nucerinū ex vna parte: etdictū monaſteriū ⁊ eius capellaſ ex alia: a quodāſubdelegato cuiuſdā cardinalis pape delegati: etarbitrio ⁊ ꝯmiſſario electo a dictis ꝑtibus. In q̄cauſa dicūt dicti doct. ꝙ capellani dictaꝝ eccl̓aꝝmonaſterij dicte monitioni ep̄i nucerini: n̄ tenent̉parere: qꝛ ẜm opi. glo. ſola ꝯſuetudo p̄ſcripta pōtabbati hanc iuriſditionē tribuere: ꝙ poſſit ꝯmittere curā aīaꝝ: vt noͣ. de offi. ar. c. cū ſatis. Licꝫ ibihoſt. ꝯtradicat: cuius hoſt. opinio ē ꝯtra obſeruātiā totius italie: vbi archipreſbr̄i ſiue plebani incapellis ſuis .i. eccleſijs que ſūt ſub ſua plebania:inſtituūt in ſpūalibus ⁊ tꝑalibus ep̄o nullo requiſito. Et minime ſūt imitāda: que certā ⁊ longaminterp̄tationē habuerūt. ff. de. leg. l. minime. Necobſtat dicta decre. que dicit obtetu alicuius ꝯſuetudinis: qꝛ illa pōt intelligi: niſi ſit tāti tꝑis: cuiusmemoria n̄ extat in ꝯtrariū: qꝛ taliſ ꝯſuetudo licꝫſit ꝯtra ius: n̄ requirit titulū: de p̄ſcrip. c. i. li. vi. qꝛloco ꝯſtituti hētur. ff. de aqua quo. et. eſti. l. hoc iure. p̄terea ſaltem negari n̄ pōt: qn̄ ꝑ illā ſn̄iam ſaltem paret̉ titulus p̄ſcribēdi illaꝫ libertatē. p̄tereaqd̓ dicitur in. c. cū ſatis pōt intelligi de mandatoep̄i generali: ſicut dicit canō: ꝙ ꝯſecrationes ep̄orum debēt fieri auctoritate apl̓ica ⁊ ꝯſecrationesbaſilicaꝝ. Primū patet di. 64. ꝯſecrationes. Secundū patet de conſe. di. i. p̄cepta. ⁊ ſequēti. Facitad hoc qd̓ notat Io. di. 20. ſanctorū circa fi. glo.magne. Preterea eo ip̄o ꝙ ep̄s ſcit talē ꝯſuetudine ⁊ patit̉: videtur dare licentiā: ſicut in caſu valde ſimili notat archidiaconus. xvi. q. i. c. i. Et addit Io. an. in ꝯſilio ad idē: nec ꝑ hoc abdicatur abep̄o dominiū cure: ſi ille male regit: vel ſi populꝰab ep̄o ipſo requirit que ſunt cure: cum ponatur

nec abbatem nec rectorē nec populum exēptos:Item ſi plena exēptio clerici ⁊ populi cōtra ep̄mpōt haberi ꝑ preſcriptionē ſicut ꝑ priuilegiū: ſumfciat de pri. c. ex ꝑte. qꝛ iſta cerimonia que cōſiſtitin verbo ⁊ eſt minima ꝑs exēptioniſ. p̄ſcribi nonpōt. hanc ſn̄iam dictoꝝ doctoꝝ ſequūtur fran. dezab. ⁊ plures alij doc. collegij canoniſtaꝝ vniuerſitatis florentine ꝯſulti in ſimili caſu. d. Concludimus: ꝙ lꝫ de iure ꝯmuni inſtitutio maxime auctorizabilis cure ſpectet ad ep̄m: vt d̓ hereticis. cūex iniūcto. cū ꝯcor. ex iure tn̄ ſpeciali ſpectare poteſt ad minores ep̄o: de offi. dele. ſuꝑ eo. de p̄ſcri.auditio. Ex ſpāli iure dicas ꝯſuetudinis p̄ſcriptevel etiam ex priuilegio. Poteſt tn̄ circa ius hocquerendū ꝯcurrere ſimul priuilegiuꝫ ⁊ p̄ſcriptiovt de p̄ſcrip. auditis. nec excludūtur ab hoc iuabbatiſſa ⁊ monialis: ꝓpter ꝯditioneꝫ ſexus velfragilitatis: immo huiꝰ ⁊ multoꝝ ſimiliū ſunt capaces: de quibus ſufficiat remittere ad notabileꝫglo. ber. in. c. dilectā. de maio. ⁊ obe. ⁊ in predictocaſu .ſ. cum monaſteriū vel plebanatꝰ n̄ ſit emꝑpōt ep̄s viſitare illas eccl̓ias: in quibus abbatſeu plebani de antiqua ꝯſuietudine inſtituunt rectores: ar. de cen. cū venerabilis. nam licet ſpūalia ꝯceſſerit abbati: viſitationē tn̄ reſeruaſſe videtur: quod dic vt notatur d̓ dona. paſtoralis. Eſi concurrāt ambo: ep̄s prefertur: niſi aliud obtineant de ꝯſuetudine ſpāli: vbi etiam ſcienduꝫ:ſi monaſteriū ꝟel etiaꝫ plebania ſint exemptapredictam tamē exemptionē non ſūt exerrochiani: niſi in priuilegio exemptōnis horetur. Unde in his retinet ep̄us om̄ia iuergo penitētias publicas: ⁊ chriſmabit:cōſecrabit: ⁊ huiuſmōi ⁊ indulgentias ⁊c̄. Demas aūt habebit plebanus: vel qui prius halbat ep̄us vel alius: nil enim iuris accreſcicreſcit in hoc laicis. 16. q. i. ſi quis. ex quonō eſt exemptus: vt no. Io. an. de priuile. cū p̄ne. li. vi. in nouellis. vbi dicit: ꝙ quādo popinō eſt exeptus: licet eccl̓a ſit exempta: curabit populū ep̄s. i0. q. i. regenda.Nemo deinceps parochialem eccleſiā alicui non conſtituto in etate legitima a ſacerdotio cōmendare preſumat: necli etiam niſi vnam ⁊ euidenti neceſſitate vel ⁊tate ip̄ius eccleſie ſuadenti. huiuſmodi autem cōmendā: vt p̄mittitur: rite factam declaramus vltra ſemēſtris tēporis ſpacium nō durare. Statentes ſi quid ſecus de cōmendis eccleſiarumrochialiū actum fuerit: eſſe irritum ip̄o iure. gx. in concilio lugdunenſi d̓ ele. nemo. libro. vi. ſuper quo. c. Io. an. in glo. dicit: ꝙ cōmendare dicitur multipliciter: aliquando idem eſt qd̓ dere. vt. 22. q. 2. ne quis. aliquando pro honorne ⁊ laudatōne: iuxta illud corin. 8. non enim quiſeipſum commendat alle probatus eſt et cetera:ſed hic aliter ſumitur ſcilicet prout importat cuſtodiā eccleſie alicui ꝯmiſſam. Et circa huiuſmoi