Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
62r
Einzelbild herunterladen
 

.XX.

occultos ſinguloꝝ motuſ cauſaſqꝫ vigilare. Muto tn̄ acriori labore fatigatur: qn̄ vni cōtrarijſvitijs ſeruiēti p̄dicare ꝯpellitur. Plerūqꝫ .n. quislete nimis ꝯſparſionis exiſtit: ſed tn̄ repēte aborta triſticia īmaniter deprimit. Curādū itaqꝫdicatori ē: qͣtenꝰ ſic t̓gat̉ triſticia que venit ex tꝑe:vt augeat leticia: que ſuppetit ex ꝯſparſiōe. Etſic frenet̉ leticia que ex ꝯſparſione ē vt tn̄ creſcat triſtitia: que venit ex tꝑe ⁊c̄. Quid aūt miruꝫ:ſi medici mentiū iſta cuſtodiūt: tanta diſtrictionis arte ſe temperāt: qui corda: ſꝫ corꝑa medentur? Sꝫ qꝛ plerūqꝫ dum duoꝝ vitioꝝ lāguorirruit: hoc leuius illd̓ fortaſſe grauius premit. Etnimirū vitio rectius ſub celeritate ſubuenitur:qd̓ feſtine ad interitum tendit̉. Et ſi hoc a vicinamorte reſtringi pōt: niſi illud etiaꝫ qd̓ exiſtit:ꝯtrariū creſcat: tolerādū p̄dicatori ē. vt exhortationē ſuā artificioſo moderamine vnum patiatur creſcere: quatenus poſſit aliud a vicina morte retinere. c. 39. ſequēti li. 3. in fi. ſic dicit: pulchꝝdepinxi hoīem pictor fedus. grego. De hoc rite arectore agitur: ſi ſuꝑne formidinis dilectionisſpiritu afflatus ſtudioſe quotidie ſacri eloquijcepta meditet̉: vt in eo vim ſolicitudīs erga celeſtē vitā ꝓuide circūſpectionis: quā hūane ꝯuerſationis vſus indeſinēter deſtruit: diuine admonitionis verba reſtaurāt. Et qꝛ ad vetuſtate viteꝑſocietatē ſeculariū ducitur ad amorē ſemꝑ ſpiritualis patrie: aſpiratione renouet̉. Ualde nāqꝫ inter hūana verba cor defluit: indubitāter ꝯſtetqꝛ exterius occupationū tumultibus impulſuꝫ aſemetip̄o corruat: ſtudere inceſſāter dꝫ: vt eruditionis ſtudiū reſurgat: hinc ē enim: p̄latū gregi diſcipulū paulus admonet dicens. i. ad ti. 4. c. venio: attēde lectioni: hoc de. z. li. c. fi. Ociuꝫſanctū querit charitas veritatis. Negociū iuſtuꝫſuſcipit neceſſitas charitatis: quā ſarcinā ſi nullꝰimponit ꝑcipiende atqꝫ intuēde vacandū ē veritati: ſi aūt imponit̉: ſuſcipiēda ē: neceſſitatē charitatis deſiderāda ē. Sꝫ nec ſic oīno veritatis dilectio deſerenda eſt: ne ſubtrahat̉ illa ſuauitas:oprimat̉ iuſta neceſſitas. Aug. 8. q. i. qui ep̄atuꝫEt quia ſepe predicatio modis ꝯgruentibusvbertim fundit̉: apud ſemetip̄m de oſtēſione ſuiocculta letitia loquentis aīmus ſubleuat̉: magnacura neceſſe ē: vt timoris laceratiōe ſe mordeat:ne qui alioꝝ ꝟulnera medēdo ad ſalutē reuocat:ip̄e negligētiā ſue ſalutis intumeſcat: ne ꝓximoſiuuādo ſe deſerat: ne alios erigēs cadat. quibuſdā ſepe magnitudo virtutis occaſio ꝑditiōisfuit: vt ꝯfidentia viriū inordinate ſecuri ſūt negligentiā inordinate morerent̉: hec de li. 4.paſtor. greg. c. i. De archip̄ſbyteris decanis alijſcuratis: quid ꝑtineat ad curā quaꝫ habent: ſuperhoc Io. an. in nouellis de pe. re. omnis. allegathoſt. ſic diffinientem cura. Cura ē vigil oneroſa:ac ſolicita cuſtodia aīarum ꝯmiſſa alicui: vt curꝫne pereant: ſꝫ ſaluētur: que ꝯpetit ex. l. vel cōmiſſione canonica aut cōſuetudine: ſeu p̄ſcriptione

ſedem apoſtolicam non improbataꝫ. Hec autemex diuerſis iuribus colligunt̉. Un̄ dicit. Cura eſtvigil oneroſa ac ſolicita cuſtodia aīaꝝ. Hoc intelligitur ex eo qd̓ legitur de eta. qua. c. ītelleximꝰ8. q. i. qui ep̄atuꝫ. alijs iuribus ꝯmiſſa alicui: vtcuret ne pereāt ⁊cͣ. inſtruēdo .ſ. ſibi commiſſos infide moribus: necnō de vitijs fugiēdis ac virtutibus bonis oꝑbus exercēdis: vt pꝫ. 10. q. i. placuit. in eo qd̓ noͣtur de vi. ho. cle. vt quiſqꝫ. exquo ſequit̉: ſi male vel negligēter curet: obligat̉ deo: ar. inſti. de inuti. ſtipu. §. ſi quis. exind̓tenet̉ reddere rōnem: vt de offior. irrefragabili. de ſta. mo. ad monaſteriū. hoc aūt dꝫ curarep̄dictis modis: necnō viſitādo corrigēdo puniēdo: ſacr̄a eccl̓aſtica exhibēdo: vt de elec. dudū.de pe. re. c. infirmitas. Caueat igit̉: ſemperhanc obligationeꝫ oculis habeat: nec reꝑiaturnegligēs dormiēs vel dormitās. Un̄ pſa. p̄sͣ. 14 i.Non dormitabit: nec dormiet: qui cuſtodit iſrl̓.Nec miꝝ: ſicut dicit beatus bern̄. Non dormitat: nec dormit qui impugnat iſrael: curatodr̄ ꝓuerbio. 6. Fili ſi ſpōponderis amico tuo:defixiſti apud extraneū manū tuam .i. opus ſolicitudinis: illaqueatus es verbis oris tui. ſequite ip̄m libera: diſcurre feſtina ſuſcita amicū tuunec dederis ſōnum oculis tuis: nec dormitēt palpebre tue. ſi hoc diligent̓ ſeruauerit: eſtopter duriciā plebis ꝓficiat: tutus erit: vt ꝓbat̉43. di. c. ſit rector.. c. epheſis. Sed omittat ſeculare brachiū inuocare: eſto peccatores ſineeffuſione ſanguinis nequeāt coartari: vt homi.poſtulaſti. ꝯpetit ex lege ſcripta ſiue iure cōi ſicut patet in ep̄is: vt de offi. or. ꝯquerēte. p̄latisqui electione creant̉ etiā rectoribus eccl̓iarumparochialiū: ex quo ſūt auctoritate ſui iudicis inſtituti: vt hic pꝫ de offi. archid. cuꝫ ſatis. in alijsiuribus. Notandū hiꝰ cura extendit̉ ad om̄eshītantes infra limites p̄dictoꝝ: que rōne ꝓuentus ſpūales exinde ꝓueniētes ꝑcipiūt in vſus neceſſarios ꝯuertēdoſ: vt de paroch. c. ſuꝑ eo. niſi iualiꝗbus obſtet ꝯſuetudo: vt de deci. cum ſint. Raūt limites qͣꝫtū ad pochias diſpoſitione ep̄oextendi pn̄t ex reſtringi: vt legit̉ de exceſ.la. c. ſicut. Et de hac cura tenent̉ curati reddererōnē: ſicut legit̉ de p̓uilegijſ. c. 3. vel ꝯmiſſione canonica ab ep̄o generalit̓ vl̓ ſpāliter facta: ſicut pꝫin archid. de offi. archid. c. fi. in vicarijs eccl̓arūꝑpetuiſ: vt de offi. vica. ad hec. Et et ex ad tp̄sꝯſtitutis: vt de ap. ꝑuenit. vel a papa pͥuilegiumgn̄ale vel ſpāle: vel ꝯpoſitionē ex certa ſcīa ꝯfirmatā: vt de trāſac. veniēs. aut ꝯſuetudīe ſeu p̄ſcriptione. metropolitani in ſua ēt in alienapuīcia ep̄i in alienis dioceſibꝰ: abbates archidiaconi capellāi ſil̓es iura ep̄alia pochia curā ad hiꝰ ꝑtinētia: inqͣꝫtū iſta pn̄t in eos cadē ꝯſuetudinē p̄ſcriptionē acꝗrunt: ſicut deſuetudine ꝓbat in eo qd̓ legitur de elec. dudum. de p̄ſcrip. auditis. Et aliqui dicūt per compoſitionem acquiritur cura: niſi ſit apoſtolicaꝫ