Titulus.
vt rebus exterioribus nullatenus occupent̉: quidū curare corꝑa funditus negligūt: ſubditoꝝ neceſſitatibus minime ſuccurrūt: quoꝝ nimiꝝ p̄dicatio plerūqꝫ deſpicit̉: qꝛ dū delinquentiuꝫ factacorripiūt: ſꝫ tn̄ eis neceſſaria pn̄tis vite cū pn̄t: n̄tribuūt: nequaqͣꝫ libeter audintur. c. 7. Rector ſolicitus inuigilet: ne hūc cupido placedi homībuſpulſet: ne cū ſtudioſe interiora penetrat: cū ꝓuideexteriora ſubmīſtrat: ſe magis a ſubditis diligi:qͣꝫ veritatē querat: ne cū bonis actibus a mundovidet̉ alienuſ: hūc auctori reddat extraneū amorſuus. Hoſtis nāqꝫ redēptoris qui ꝑ recta oꝑa: q̄facit eius vice ab eccl̓a amari ꝯcupiſcit: ꝗ adulterine cogitationis reus ē: ſi placere puer ſpōſeⁱ oculis appetit: ꝑ quē ſpōſus dona tranſmiſit. Qui nimirū amor ꝓprius: cū rectoris mētē ceꝑit: aliqn̄hāc inordinate ad molliciē: aliqn̄ vero ad aſperitate rapit: in molliciē vꝫ cū peccātes ſubditos recipit: ne erga hūc eoꝝ dilectio torpeat: corriperen p̄ſumit: nōnunqͣꝫ vero ſubditoꝝ errata que increpare debuerat: adulatiōibus demulcet. Quovero nil valere ꝯtra ſe ꝯſpiciūt: hos nimiꝝ aſperitate ſemꝑ rigide inuetionis premūt: nunmēter monet: ſꝫ ⁊ illicita que faciūt nolūt:ꝗs ꝯtradicat. Rectores ꝟo bōi dū priuato amore diligere ſe neſciūt: libere puritatis verbū a ſubditis: obſequiū hūilitatis credūt. Sed inter hecneceſſe ē: vt cura regiminis tanti moderamīs arte tēperetur: qͣtenus ſubditoꝝ mens cū quedā recte ſētire potuerit: ſic in vocis libertatē ꝓdeat: vttn̄ libertas in ſuꝑbiam n̄ erūpat. Neduꝫ fortaſſeīmoderatius lingue eius libertas ꝯcedit̉: vite abhis hūilitas amittat̉. Sciēdū quoqꝫ ꝙ oporteatvt rectores bonis placere hoībus appetāt: ſꝫ vtſue extimationis dulcedīe ꝓxīos in affectu veritatis trahāt. Nō vt ſe amari deſideret: ſꝫ vt dilectionē ſuā quandā viā faciant in auditoribus adamorē ꝯditoris. c. 8. Scire ēt rector dꝫ: ꝙ plerūqꝫ vitia virtutes eē mētiunt̉. Nā ſub parſimonienoīe ſe tenacia palliat: ⁊ effuſio ſub appl̓one lagitatis occultat: remiſſio pietas ⁊ ira zelus extīat̉⁊ hiꝰ. c. 9. ¶ De diſcretione correctiōis ⁊ zelo admonitionis ſciendū: ꝙ aliqn̄ ſubiectoꝝ viciā prudēter diſſimulāda ſūt: ſꝫ qꝛ diſſimulātur indida. vt cū delinquēſ ⁊ dep̄hedi ſe cognoſcit: ⁊ti has qͣs in ſe tacite tolerari ꝯſiderat: augere culpas erubeſcat: ſeqꝫ ſe iudice puniat: quē ſibi apd̓ſe rectoris patiētia clemēter excuſat. Nonnullaꝟo vel aꝑte cognita mature tolerāda ſūt: vt cumvꝫ reꝝ mīme oportunitas ꝯgruit: vt aꝑte corrigātur. Nā ſecta īmature vulnera deteriꝰ īferueſcūtSꝫ cū tp̄s ſubditis ad correctioneꝫ q̄rit̉: ſub ipſoculpaꝝ pōde̓ patiētia p̄ſul exercet̉. Nōnulla autſūt ſubtilit̓ occulta ꝑſcrutanda: vt ꝗbuſdā ſigniserūpentibꝰ rector in ſubditoꝝ mēte: ōe qd̓ clauſūlatet inuēiat: ⁊ int̓ueniēte correctiōis articulo exmīmis maiora cognoſcat. Nōnulla āt ſūt leuiterarguēda: nā cū n̄ malicia ſꝫ ſola ignorātia vel īfirmitate peccat̉: ꝓfecto neceſſe ē: vt magno mode
ramine ip̄a delicti correctio tꝑetur. Cūcti .n. cor.rectiōis nr̄e īfirmitatibꝰ ſubiacemꝰ. Ex ſe gͦ ꝗlibꝫdꝫ collige̓ qͣlit̓ aliene hūc oporteat ībecillitati miſereri. Debitū et rectoris ē ſuꝑne pr̄ie gl̓iaꝫ ꝑ vocē p̄dicatiōis on̄de̓: qͣꝫta in hiꝰ vite itine tētamētaantiꝗ hoſtis lateāt aꝑire. Et ſubditoꝝ malefiq̄ tolerari leuit̓ n̄ debēt: cum magna zeli aſpitcorrige̓: ne ſi minꝰ ꝯͣ culpas accedit̉: culpaꝝ oīreus ip̄e teneat̉. Et n̄ ſolū debēt īnoteſce̓ qͣlit̓.tia īpugnēt: veꝝ ēt qūo cuſtodire nos ꝟtutes roborēt. Sꝫ ſciendū cū ad increpatione ſe mēs doctoris exaſꝑat: difficile valde ē: vt aliꝗd aliqn̄ qd̓dice̓ n̄ debuit: erūpat. Cūqꝫ increpato moderataaccēdit̉: corda delinquētiū in deſꝑationē deprimunt̉. Un̄ neceſſe ē: vt cum rector ſubditoꝝjtes pluſqͣꝫ debuit ſi ꝑcuſſiſſe conſiderat apuſemper per penitētiam recurrat. c. io.¶ De diuerſis modis admonēdi ſubditos ⁊ populos.Eod diuerſis modis dꝫ admone̓ ſubditos ſeu ppl̓os nonvna eadēqꝫ cūctis exhortatio ꝯgruit: qꝛ nec cūctos par moꝝ qͣlitas aſtrīgit. Sepe nāqꝫ alificiūt: q̄ alijs ꝓſūt: qꝛ ⁊ plerūqꝫ herbe q̄ hecnutriūt: alia occidūt: ⁊ lenis ſibilus eqͥs mitigcatulos inſtigat: ⁊ medicamētū qd̓ hūc morbiīminuit: alteri vires iūgit. Et panis ꝗ vitā forroborat: ꝑuuloꝝ necat. Pro qͣlitate igit̉ audiētformari dꝫ forma ⁊ ẜmo doctoꝝ: vt ⁊ ſingl̓is cōgruat: ⁊ tn̄ a cōis edficationis arte nūqͣꝫ recedQuid .n. ſūt intēte mētes auditoꝝ: niſi vt itarim: q̄dam in ciihara tēſiōes ſtrate cordagēti artifex: vt n̄ ſibimetip̄is diſſimile canciat: diſſimilit̓ pulſat. Et iccirco corde ꝯſonā modulationē reddūt: qꝛ n̄ vno quidē plectro ſꝫ vnīpulſu ferunt̉. Un̄ ⁊ doctor ꝗſqꝫ vt in v̓na cūctoꝟtute charitate edificet: ex vna doctrīa n̄ vnedēqꝫ exhortatione tange̓ corda audiētiuꝫ dꝫnāqꝫ ꝟiri aliter admonēde ſūt feīe: aliter iuuealiter ſenes: aliter inopes: aliter locupletes ⁊c̄. li. j.c. i. ¶ Tāta aūt arte ꝟox tēperāda ē: vt cū diuerſa ſint auditoꝝ vitia: ⁊ ſingulis inueniat̉ cōgri⁊ tn̄ ſibimetip̄i n̄ ſit diuiſa: vt inter paſſionesdias vno quidē ductu tranſeat: ſꝫ more bicigladij tumores cogitationū carnalium ex diueſo latere incidat: quatenus ſic ſuꝑbis p̄dicet̉ humilitas: vt tamē timidis nō augeat̉ metus. Sictimidis infundat̉ auctoritas: vt tn̄ ſuꝑbis nō creſcat effrenatio: ſic ocioſis ac torpētibus p̄diceturſolicitudo boni operis: vt tn̄ inquietis īmoderata licentia non augeat̉ actioniſ. Sic inquietis ponatur modus: vt tn̄ ocioſis n̄ fiat torpor ſecurus.Sic ab impatiētibus extinguat̉ ira: vt tn̄ remiſſis ac leuibus n̄ creſcat negligētia. Sic leneſ accedant̉ ad zelum: vt tn̄ iracundis n̄ addatur incendium ex. 3. li. c. 34. Et grauis quidem predicatori labor eſt in communis predicationis voce ad