XX.

littere: ⁊ verba que ip̄e iob ſubintulit maledictionis: vt in hiꝰ doctrinis īformate oues .i. ſubditi pariant fetus varios .i. diuerſa bona oꝑa. Et vt magis pateat: qūo ſe p̄latus dꝫ hēre in regimīe quoad ſe ⁊ quo ad ſubditos. Nota quedā breuit̓ excerpta ex li. paſtora. beati greg. pape.De vitā et modo regēpi p̄latoꝝ. Nota que ponit greg. in paſtoral̓. ⁊ inplogo ſic ait. Penſandū valde ē ad culmē regiminis quiſqꝫ qͣliter ꝑueniat: atqꝫ ad hoc rite ꝑueniēs qͣliter. viuat: ⁊ bn̄ viuēs qualiter doceat: ⁊ recte docēs infirmitatē ſuā quotidie quanta ꝯſideratiōe agnoſcat: ne aūt hūilitaſ acceſſū fugiat: autpuētioni vita ꝯͣdicat: aut vitā doctrina deſtituat:aut doctrinā p̄ſūptio extollat in i. li. c. i. Nulla arſdoceri p̄ſumit̉: niſi pͥus intēta medicatiue diſcat̉ab imꝑitis gͦ paſtorale magiſteriū qua temeritateſſcipit: qn̄ ars ē artiū regimē aīaꝝ. Quis cogitaonū vulnera occultiora eſſe neſciat vulneribuſviſceꝝ: ⁊ tn̄ ſepe ꝗ nequaqͣꝫ ſpūalia p̄cepta nouerūt: cordis ſe medicos ꝓfiteri nō metuūt: dū quipigmētoꝝ vim neſciūt: videri medici carnis erubeſcūt. Et ſūt nōnulli ꝗ ſolerti cura ſpūalia precepta ꝑſcrutant̉: ſꝫ q̄ intelligēdo penetrātⁱ: viuendoꝯculcāt. Repēte docēt qͥ nō oꝑe ſed meditatōnedidicerūt: ⁊ qd̓ in verbis p̄dicat: moribus impugnāt li. i. c. 2. Sepe quoqꝫ ſuſcepta cura regiminisſͣ. debito mō cor ꝑ diuerſa diuerberat: ⁊ īpar inuenit̉ quiſqꝫ ad ſingula: dū ꝯfuſa mēte diuiditurad multa. Cūqꝫ foras ꝑ inſolentē curā trahit̉: atimoris intimi ſoliditate vacuat̉: ⁊ ſit in exterioꝝdiſpoſitiōe ſolicita ſolū ignara ⁊ ſui. Et dū pluſqͣꝫneceſſe ē: ſe exterioribus implicat: qͣſi occupatain itine̓ obliuiſcit̉: qͦ tēdebat. Sepe dū multa ſuꝑpetūt: dūqꝫ agi pn̄t: q̄ ſubiecti acta mirent̉: in cogitatione ſua ſe aīmus eleuat: ⁊ plene in irā iudicisꝓuocat: qͣꝫuis ꝓpinqua foras oꝑa n̄ erūpat li. i. c.4. Et ſūt nōnulli ꝗ eximia virtutū dona ꝑcipiūt:⁊ ꝓ exercitatione ceteroꝝ magnis mūeribus exaltant̉: ꝗ nimiꝝ culmē regiminū ſi vocati ſuſciꝑerenuūt: ip̄a ſibi plerūqꝫ dona adimūt: q̄ n̄ ꝓ ſe tm̄ſꝫ ēt ꝓ alijs acceperūt: ꝗ ni diſtricte iudicent̉: d̓ tātis ꝓculdubio rei ſūt: quātis veniētes ad publicū ꝓdeſſe potuerūt li. i. c. 5. Et ſūt nōnulli: ꝗ ex ſola hūilitate r̄fugiūt: ne eis ꝗbus ſe īpares extimātp̄ferant̉: quoꝝ ꝓfecto hūilitas ſi ceteris qͦqꝫ ꝟ̓tutibus cingit: tūc an̄ oculos dei verax ē: cū ad rn̄dēdū hoc qd̓ v̓tiliter ſubire p̄cipit̉: ꝑtinax n̄ ē: ⁊ īfraSi iā donis p̄uētus ē: ꝗbus ⁊ alijs ꝓſit: ex cordedꝫ fuge̓ ⁊ īuitus obedire li. i. c. 6. Plerūqꝫ hi quiſubire paſtorale magiſteriū cupiunt: nōnulla qͦqbona oꝑa aīo ꝓponūt: ⁊ qͣꝫuis hoc elationis intetione appetāt: oꝑaturos tn̄ ſe magna ꝑtractant: ⁊infra. Neceſſe ē vt cū cogitatō extra vſū duciturꝓtinus mētis oculus ad oꝑa trāſacta reuocet̉ acpēſet vnuſꝗſqꝫ ꝗd ſubiectus egerit: ⁊ repente cognoſcet: ſi platus bona agere que ꝓpoſuit poſſit:quia nequaqͣꝫ valet in culmine humilitate diſce̓:

qui in imis poſitus n̄ deſinit ſuꝑbire li. i. c. 9. Illeigit̉ modis oībus dꝫ ad exemplū bn̄ viuēdi ꝑtrahi: qui cūctis carnis paſſionibus moriēs iā ſpūaliter viuit: ꝗ mūdi ꝓſꝑa poſtponit: ꝗ nulla aduerſa ꝑtimeſcit: ꝗͥ ſola interna deſiderat: cuius intentioni bn̄ congruēs nec oīno ꝑ imbecillitatē corporis nec valde ꝑ ꝯtumeliā ſpūs repugnat: ꝗ adiliena cupiēda n̄ ducit̉: ſꝫ ꝓpria largit̉: ꝗ ꝑ pietatꝭviſcera citius ad ignoſcendū flectit: nūqꝫ plus qͣꝫdeceat ab arce rectitudinis inclinat̉: ꝗ nulla illicita ꝑpetrat: ſꝫ ꝑpetrata ab alijs vt ꝓpria deploratQui ex affectu cordis aliene infirmitati cōpatit̉:ſicqꝫ in bonis ꝓximi ſicut in ſuis ꝓfectibus letat̉Qui ita ſe imitabilē ceteris cūctis q̄ agit inſinuatvt inter eos nō habeat quod ſalteꝫ de tranſactiserubeſcat: qui ſic ſtudꝫ viuere: vt ꝓximoꝝ cordaarētia doctrine valeat īfluētis irrigare. Qui orationis vſu ⁊ experimento iā didicit: ꝙ obtinere adn̄o qd̓ popoſcerit poſſit: cui ꝑ effectus vocē iaꝫquaſi ſpāliter dr̄: adhuc te loquēte dicā: ecce aſſum li. i. c. io. ¶ Qualē debet p̄latus ſe exhibe̓ inregimine: nota ex ſecūdo li. paſtor. c. i. Tantū dꝫactionē ppl̓i tranſcēdere vita p̄ſulis: qͣꝫtum diſtare ſolet a grege vita paſtoris. Rector ſemꝑ cogitatiōe ſit mūdus: qͣtenus nulla hūc īmūditia polluat: ꝗ hoc ſuſcepit officiū: vt in alienis cordibuspollutiōis maculas tergat: qꝛ neceſſe ē: vt eē mūda ſtudeat manꝰ: diluere ſordes curat. c. i. Sit rector oꝑatione p̄cipuus: vt vite viā ſubditis viuēdo denūciet: ⁊ grex ꝗ paſtoris vocē moreſqꝫ ſeꝗtur: ꝑ exēpla melius qͣꝫ ꝑ verba gradiat̉: blādimeta mūdi reſpecto intimo terrore deſpiciat. Terrores aūt ꝯſiderato interne dulcedinis blādimētoꝯtēnat. c. 3. Sit rector diſcretus in ſilentio: ne auttacēda ꝓferat: aut ꝓferēda reticeſcat: nā ſicut īcauta locutio merore ꝓtrahit: ita indiſcretū ſilentiūhos ꝗ erudiri poterant: in errore derelinꝗt. c. 4Sit rector ſingl̓is ꝯpaſſione ꝓximus: p̄ cūctis cōtēplatione ſuſpēſus: vt ꝑ pietatis viſcera in ſe īfirmitatē ceteroꝝ trāſferat: ⁊ ꝑ ſpeculationis altitudinē ſemetip̄m īuiſibilia appetēdo tranſcendat.Ne aūt alta appetēs ꝓximoꝝ infirma deſpiciat:aut infirmis ꝓximoꝝ cōgruens appete̓ alta derelinquat. c. 5. Sit rector bn̄ agētibus ꝑ hūilitatemſociꝰ: ꝯͣ delinquētiū vitia ꝑ iuſticie zelū erectus:vt bōis ī nullo ſe p̄ferat: ⁊ cū prauoꝝ culpa exigitptātē ꝓtinus ſui pͥoratus agnoſcat: qͣtenus ⁊ honore ſuppreſſo eqͣlē ſe ſubditis bn̄ viuētibꝰ deputet: ⁊ erga ꝑuerſos iura rectitudīs n̄ exerce̓ formidet. c. 6. Sit rector internoꝝ curā in exterioꝝ occupatiōe n̄ minuēs: exterioꝝ ꝓuidētiā in īternoꝝſolicitudīe n̄ relinquēs. ne āt exterioribꝰ deditusab intimis corruat: aut ſolis īterioribꝰ occupatꝰ:q̄ foris dꝫ ꝓximis n̄ impēdat. Sepe n̄nulli velutobliti ꝙ fr̄ibꝰ aīaꝝ cā p̄lati ſūt toto cordis adnixu ſecl̓aribꝰ curiſ īſeruiūt. Has cū abſūt: ſe age̓ exultāt: ad has ēt cū deſūt diebꝰ ac noctibꝰ cogitatōnis turbide eſtibꝰ anhelāt. At ꝯͣ n̄nulli gregꝭ cuſtodiā ſuſcipiūt: ſꝫ ſic ſibimet vacare ſpūalia appetūt