Titulus.
deinde de vicario ep̄i vel archiep̄i. Demū de vicarijs alioꝝ rectoꝝ eccl̓aꝝ. De vicario pape hētur de offi. vica. tua nos. Ubi dr̄ iuriſditio vicariquē romanus pōtifex in vrbe relinꝗt: n̄ extendit̉vltra illā: niſi ei ſpāliter ſit cōceſſum. Querit hicIo. an. in nouellis. vtꝝ vicarius talis .ſ. pape poſſit abſoluere excōicatos ꝓpter iniectionē manuūviolētaꝫ in clericos ſubditos vel ēt aliūde veniētes: ⁊ rn̄det de facto. Uidemus plerūqꝫ ꝙ abſoluit: qd̓ puto ex ſpāli ꝯmiſſione fieri: aliter n̄ poſſꝫvt puto: ⁊ ſpāliter aliūde veniētes. Et ideꝫ videt̉de ſubditis: ſi dicimus eū hr̄e illaꝫ vicariā ptātiſquā hꝫ papa in vrbe: vt pr̄iarcha ſeu ep̄s vrbis: n̄quā hꝫ vt ep̄s orbis īcludēs vrbē: vt .ſ. tc̄ n̄ abſolueret ſubditos: niſi in his caſibus: in ꝗbus abſoluūt alij ep̄i vel eoꝝ vicarij: puta n̄ enormibus: deſen. ex. c. ꝑuenit. Item q̄rit an̄ ꝯferat bn̄ficia in vrbe ſpectantia ad collationē pape vel inferioꝝ: vtpoſſet papa. Et rn̄det ꝙ nō: niſi ad hoc hēat ſpāle mandatū: vt. c. fi. eo. ti. li. vi. Itē an̄ poſſit ordinare vel cōmēdaticias lr̄as dare ad ordines recipiēdos ⁊ tenēdos: qd̓ hetur de tēpo. or. c. cū nullus. li. vi .ſ. ꝙ non. Itē dubitat̉ an dioceſanus vrbis includat̉ in eius iuriſditione? Rn̄deo de iurevidet̉ ꝙ nō. ff. de offi. p̄fec. ur. l. fi. ⁊ ſic nō venientvbi aliud n̄ exprimat: niſi ꝯtinētia edificia ⁊ ſuburbia ꝑ. c. ſi ciuitas. de ſent. exco. li. vi. Sꝫ in hocoꝫ formā ꝯmiſſionis attēdi: facit ad hoc qd̓ dic̄hic tex. Iteꝫ cū in vrbe ſint tituli cardinaliū: quiquo ad ſubditos ſuos hn̄t quaſi iuſ ep̄ale: querit̉an talis vicarius poſſit cognoſcere de cāis ſubditoꝝ cardinaliū? Et videt̉ ꝙ ſic ex iſta decretali: q̄ſolū excludit iuriſditionē extra vrbē: gͦ plenaꝫ habet in vrbe: quā papa quo ad cārum cognitionē:cū ſit idē adiutoriū: de conſue. c. 2. Item nō minꝰdꝫ poſſe vicarius pape in vrbe: qͣꝫ vicarius ep̄i: ꝙcognoſcit de cāis ſubditoꝝ p̄latis ſubiectis ep̄o:vt dicet̉ infra de offi. or. paſtoralis. in glo. lꝫ fatear locū eſſe p̄uentioni: vt ibi dicet̉: niſi aliud ſpāli iure ꝯpetat. Et ꝑ hoc ſit reſponſū ad id qd̓ videtur quibuſdā: ꝙ vicarius pape n̄ hēat papalē: ſedpr̄iarchalem ſeu ep̄alem ptātem. Un̄ licꝫ legatuspoſſit: qui equat̉ ꝯſuli ⁊ p̄ſidi: de off. lega. c. 2. lib.vi. Uicarius tn̄ n̄ poterit īmediatos ꝟrgere. Nādabile. Et qͣꝫuis iſta ꝯſtitutio .ſ. tua ſit localis: qꝛde vicario vrbis tractat: tn̄ in aliquibus ē vniuerſalis. Un̄ ⁊ ipſe Io. an. dicit in principio eius: ꝙiſta decretalis ſola in illo ti. tractat de vicario iuriſditionē habente: quē alias officialē vocamus.Et ſuꝑ verbo iuriſditio dicit Inno. vicarium habere iuriſditionē ordinariā ꝑ modum arguēdiꝗ notat̉ di. 25. ꝑlectis. in magna glo. idē hoſt. Un̄glo. ber. ibi dicit: ꝙ vicarius oīa poteſt: que pertinēt ad iuriſditione illius: cuius vices gerit. Sedſunt quedā: que ſine mādato attētare nō debet:vt dicet̉ infra. De vicario ep̄i vel alterius iuriſditionem habente. De vicario ep̄i vel alteriuſ
qui habet iuriſditioneꝫ quaſi ep̄alem: vt prelanexempti religioſoꝝ: de hoc agit in vi. eo. ti. vbi d̓citur: lꝫ in officiale ep̄i ꝑ ꝯmiſſionē officij generaliter ſibi factā cauſaꝝ cognitio trāſferatur.tn̄ inquirēdi corrigendi aut puniēdi aliquceſſus ſeu aliquos a ſui bn̄ficijs vel admīſtrnibus amouēdi trāſferre nolumus in eundē. niſſibi hec ſpāliter ꝯmittātur: de offi. vica. licet vbiglo. Io. an. dicit ſuꝑ verbo officialis: ꝙ talis interdū miſſus dn̄icus appellatur: de regu. c. 2. Etlicet negari nō poſſit eos habere iuriſditionē odinariā: non tn̄ in oībus recurrit̉ ad eos ſicut acdantes. Un̄ ⁊ de caſibus hic exp̄ſſis nō ſe intromittūt nec de ſpūalibus: vn̄ ⁊ lr̄as cōmēdaticiosad ordines dare n̄ pn̄t: vt de temꝑ. or. c. cū nulli. vi. Nec officialis archiep̄i preſente vel vicarchiep̄o pōt in ſuffraganeū eius ferre ſn̄icōicationis interdicti vel ſuſpēſionis. Siꝯmittātur dicit glo. ꝙ ſi ep̄s dedit vicariū gerralē: ⁊ in mandato exp̄ſſit aliqd̓ de iſtis: qd̓ recrit ſpāle mandatū ſecuta clauſula generali: putaEt oīa alia faciendi: q̄ ꝑ nos poſſemus: ēt ſi taliaforēt que mandatū exigerent ſpāle: tūc ꝑ hec oīſpālia pōt. Secus aūt ſi n̄ exp̄ſſiſſet aliqd̓ delibus: ſꝫ ſolū generale mandatū daret ẜm hoſtItem in. c. cū in generali eo. ti. li. vi. dr̄. ꝙ officiſeu vicarius ep̄i generalis bn̄ficia ꝯferre nō ꝑniſi bn̄ficiorū collatio ſit ip̄isⁱ ꝯmiſſa ſpecialitUbi dicit quedā glo. ꝙ vicarius ſeu officialign̄alis: nō ſoluꝫ cui dat iuriſditio ab ep̄o velplato ſuꝑ totam dioceſim. ſeu ſuꝑ oēs ſuboſuos. Sꝫ ⁊ſi inſtituat̉ in aliquo ꝑticulari locoiuriſditionis: qꝛ nō attēditur generalitius iuriſditionis: ſed gn̄alitas ꝯmiſſirū: ad hoc vt cenſeat̉ ordinarius ⁊ idē ꝯſiſtocū ep̄o. limitatio .n. loci n̄ facit aliquē n̄ eſnariū. Itē in. c. romana. eo. ti. li. vi. dr̄ in ſūma ẜmIo. an̄. ꝙ ſucceſſor officialis ſeu vicarij excōiexcōicatus nō eſt: niſi in crimīe dānato cōiceteſt. aūt aliꝗs ſuccede̓ officiali ſeu vicarioQuia vel ex eo ꝙ ep̄s vel p̄latuſ quis illo aponit aliū vicariuꝫ: vel qꝛ ip̄e vicariusſibi aliū vicariū de facto ꝟel de iure: cūri hꝫ de hoc ptātem: illa tn̄ q̄ exercet illo exceto manēte: ꝗ ꝯmiſit vices ſuas: nō valēt: ſi iurtione ſolū ab eo recepta hoc fecit. Itē vt d̓cū officialis vel vicarius ep̄i peccat in his: q̄ ſiiuriſditionis: qꝛ idē ē ꝯſiſtoriū ep̄i ⁊ ſui officialistunc archiep̄s ſicut ep̄s ſuffraganeos ſuos pōt punire. Si ꝟo officialis ep̄i aliꝗd poſſideret vel faceret vt pͥuatus: tūc archiep̄s plus n̄ poteſteos niſi ſicut alios ſubditos ep̄oꝝ in caſibuꝗbus hēs de offi. or. paſtoralis. Itē nec ep̄s ē excōicatus nec ip̄e nec officiales ſui ſeu vicarij cognoſcēt de cauſis: cū idē ſit ꝯſiſtoriū. Quiddū? Rn̄deo: adeat̉ papa: vt ꝓuideat. de ſup.p̄la. c. i. Item dicit Io. an̄. poſt hoſt. in nouellis. ſūper. c. tua nos. eo. ti. ꝙ mortuo ep̄o vel eo ꝗ vicariū dedit: ceſſat iuriſditio vicarij: allegat de om̄.