Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
59v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

deinde de vicario ep̄i vel archiep̄i. Demū de vicarijs alioꝝ rectoꝝ eccl̓aꝝ. De vicario papetur de offi. vica. tua nos. Ubi dr̄ iuriſditio vicariquē romanus pōtifex in vrbe relinꝗt: extendit̉vltra illā: niſi ei ſpāliter ſit cōceſſum. Querit hicIo. an. in nouellis. vtꝝ vicarius talis .ſ. pape poſſit abſoluere excōicatos ꝓpter iniectionē manuūviolētaꝫ in clericos ſubditos vel ēt aliūde veniētes: rn̄det de facto. Uidemus plerūqꝫ abſoluit: qd̓ puto ex ſpāli ꝯmiſſione fieri: aliter poſſꝫvt puto: ſpāliter aliūde veniētes. Et ideꝫ videt̉de ſubditis: ſi dicimus hr̄e illaꝫ vicariā ptātiſquā hꝫ papa in vrbe: vt pr̄iarcha ſeu ep̄s vrbis:quā hꝫ vt ep̄s orbis īcludēs vrbē: vt .ſ. tc̄ abſolueret ſubditos: niſi in his caſibus: in ꝗbus abſoluūt alij ep̄i vel eoꝝ vicarij: puta enormibus: deſen. ex. c. ꝑuenit. Item q̄rit an̄ ꝯferat bn̄ficia in vrbe ſpectantia ad collationē pape vel inferioꝝ: vtpoſſet papa. Et rn̄det: niſi ad hoc hēat ſpāle mandatū: vt. c. fi. eo. ti. li. vi. Itē an̄ poſſit ordinare vel cōmēdaticias lr̄as dare ad ordines recipiēdos tenēdos: qd̓ hetur de tēpo. or. c. nullus. li. vi .ſ. non. Itē dubitat̉ an dioceſanus vrbis includat̉ in eius iuriſditione? Rn̄deo de iurevidet̉. ff. de offi. p̄fec. ur. l. fi. ſic venientvbi aliud exprimat: niſi ꝯtinētia edificia ſuburbia. c. ſi ciuitas. de ſent. exco. li. vi. Sꝫ in hocoꝫ formā ꝯmiſſionis attēdi: facit ad hoc qd̓ dic̄hic tex. Iteꝫ in vrbe ſint tituli cardinaliū: quiquo ad ſubditos ſuos hn̄t quaſi iuſ ep̄ale: querit̉an talis vicarius poſſit cognoſcere de cāis ſubditoꝝ cardinaliū? Et videt̉ ſic ex iſta decretali:ſolū excludit iuriſditionē extra vrbē: plenaꝫ habet in vrbe: quā papa quo ad cārum cognitionē: ſit idē adiutoriū: de conſue. c. 2. Item minꝰdꝫ poſſe vicarius pape in vrbe: qͣꝫ vicarius ep̄i:cognoſcit de cāis ſubditoꝝ p̄latis ſubiectis ep̄o:vt dicet̉ infra de offi. or. paſtoralis. in glo. lꝫ fatear locū eſſe p̄uentioni: vt ibi dicet̉: niſi aliud ſpāli iure ꝯpetat. Et hoc ſit reſponſū ad id qd̓ videtur quibuſdā: vicarius pape hēat papalē: ſedpr̄iarchalem ſeu ep̄alem ptātem. Un̄ licꝫ legatuspoſſit: qui equat̉ ꝯſuli p̄ſidi: de off. lega. c. 2. lib.vi. Uicarius tn̄ poterit īmediatos ꝟrgere.dabile. Et qͣꝫuis iſta ꝯſtitutio .ſ. tua ſit localis: qꝛde vicario vrbis tractat: tn̄ in aliquibus ē vniuerſalis. Un̄ ipſe Io. an. dicit in principio eius:iſta decretalis ſola in illo ti. tractat de vicario iuriſditionē habente: quē alias officialē vocamus.Et ſuꝑ verbo iuriſditio dicit Inno. vicarium habere iuriſditionē ordinariā modum arguēdi notat̉ di. 25. ꝑlectis. in magna glo. idē hoſt. Un̄glo. ber. ibi dicit: vicarius oīa poteſt: que pertinēt ad iuriſditione illius: cuius vices gerit. Sedſunt quedā: que ſine mādato attētare debet:vt dicet̉ infra. De vicario ep̄i vel alterius iuriſditionem habente. De vicario ep̄i vel alteriuſ

qui habet iuriſditioneꝫ quaſi ep̄alem: vt prelanexempti religioſoꝝ: de hoc agit in vi. eo. ti. vbicitur: lꝫ in officiale ep̄i ꝯmiſſionē officij generaliter ſibi factā cauſaꝝ cognitio trāſferatur.tn̄ inquirēdi corrigendi aut puniēdi aliquceſſus ſeu aliquos a ſui bn̄ficijs vel admīſtrnibus amouēdi trāſferre nolumus in eundē. niſſibi hec ſpāliter ꝯmittātur: de offi. vica. licet vbiglo. Io. an. dicit ſuꝑ verbo officialis: talis interdū miſſus dn̄icus appellatur: de regu. c. 2. Etlicet negari poſſit eos habere iuriſditionē odinariā: non tn̄ in oībus recurrit̉ ad eos ſicut acdantes. Un̄ de caſibus hic exp̄ſſis ſe intromittūt nec de ſpūalibus: vn̄ lr̄as cōmēdaticiosad ordines dare pn̄t: vt de temꝑ. or. c. nulli. vi. Nec officialis archiep̄i preſente vel vicarchiep̄o pōt in ſuffraganeū eius ferre ſn̄icōicationis interdicti vel ſuſpēſionis. Siꝯmittātur dicit glo. ſi ep̄s dedit vicariū gerralē: in mandato exp̄ſſit aliqd̓ de iſtis: qd̓ recrit ſpāle mandatū ſecuta clauſula generali: putaEt oīa alia faciendi: nos poſſemus: ēt ſi taliaforēt que mandatū exigerent ſpāle: tūc hecſpālia pōt. Secus aūt ſi exp̄ſſiſſet aliqd̓ delibus: ſꝫ ſolū generale mandatū daret ẜm hoſtItem in. c. in generali eo. ti. li. vi. dr̄. officiſeu vicarius ep̄i generalis bn̄ficia ꝯferreniſi bn̄ficiorū collatio ſit ip̄isⁱ ꝯmiſſa ſpecialitUbi dicit quedā glo. vicarius ſeu officialign̄alis: ſoluꝫ cui dat iuriſditio ab ep̄o velplato ſuꝑ totam dioceſim. ſeu ſuꝑ oēs ſuboſuos. Sꝫ ⁊ſi inſtituat̉ in aliquo ꝑticulari locoiuriſditionis: qꝛ attēditur generalitius iuriſditionis: ſed gn̄alitas ꝯmiſſi: ad hoc vt cenſeat̉ ordinarius idē ꝯſiſto ep̄o. limitatio .n. loci facit aliquē eſnariū. Itē in. c. romana. eo. ti. li. vi. dr̄ in ſūma ẜmIo. an̄. ſucceſſor officialis ſeu vicarij excōiexcōicatus eſt: niſi in crimīe dānato cōiceteſt. aūt aliꝗs ſuccede̓ officiali ſeu vicarioQuia vel ex eo ep̄s vel p̄latuſ quis illo aponit aliū vicariuꝫ: vel qꝛ ip̄e vicariusſibi aliū vicariū de facto ꝟel de iure:ri hꝫ de hoc ptātem: illa tn̄ exercet illo exceto manēte: ꝯmiſit vices ſuas: valēt: ſi iurtione ſolū ab eo recepta hoc fecit. Itē vt officialis vel vicarius ep̄i peccat in his: ſiiuriſditionis: qꝛ idē ē ꝯſiſtoriū ep̄i ſui officialistunc archiep̄s ſicut ep̄s ſuffraganeos ſuos pōt punire. Si ꝟo officialis ep̄i aliꝗd poſſideret vel faceret vt pͥuatus: tūc archiep̄s plus poteſteos niſi ſicut alios ſubditos ep̄oꝝ in caſibuꝗbus hēs de offi. or. paſtoralis. Itē nec ep̄s ē excōicatus nec ip̄e nec officiales ſui ſeu vicarij cognoſcēt de cauſis: idē ſit ꝯſiſtoriū. Quid? Rn̄deo: adeat̉ papa: vt ꝓuideat. de ſup.p̄la. c. i. Item dicit Io. an̄. poſt hoſt. in nouellis. ſūper. c. tua nos. eo. ti. mortuo ep̄o vel eo vicariū dedit: ceſſat iuriſditio vicarij: allegat de om̄.