Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
59r
Einzelbild herunterladen
 

.XX.

Iraude offenſa illius cui cōmittit: vt hic patꝫ. Ettenet̉ p̄latus ẜm inno. ſolū de leui culpa ſꝫ etiaꝫde leuiſſima: nec miꝝ qꝛ qui p̄ciū recipit cuſtodia: tenet̉ de leuiſſima. Sꝫ p̄latus hn̄s hoc officiū pluſqͣꝫ preciū recipit: plus ſit hēre dignita qͣꝫ preciuꝫ. vel ẜm intelligit̉ hoc de vaſisbiꝰ: q erāt depoſita ſꝫ pignori obligata: ul̓ alio accepta ab eccl̓a vel ep̄o: apud archidiaco cōmendata. Que ꝑtineāt ad officiū ſacriſte cuſtodis ẜm quandā decētiā: magiſqͣꝫ ẜm iuranonit mgr̄ vmbertus in li. de offi. ordinarij fr̄mndicatoꝝ quoꝝ qͣꝫplura ſolū ad religioſos: ſꝫ ētad clericoſ ſecl̓ares ſūt ꝯueniētia. Primo ꝑtinetad tenere eccl̓am mundā: vn̄ ſepe dꝫ ſcopare ſe vel alios. Et qͣꝫto locus ē ſacratior: tātodꝫ mūdior a pulueribus araneis hiꝰ. Und̓altare ꝑmaxime exinde chorus demū nauis eccleſie inferiorⁱ ac ēt cimiteriū Curā here de reꝑarādis tectis: vt tollant̉ ſtillicidia ad obuiādū ruinis eccl̓e. De ſeris clauibus locoꝝ: de eccleſiatꝑe ꝯgruo aꝑienda claudenda. Signa cāpana miſſa vel p̄dicatione vel horis: vel ad proceſſiones funera ẜm ꝯſuetudinē ip̄ius eccl̓e facere dꝫ. Et qn̄ fiūt plura ſigna vt ad matutinuꝫad veſperas: decet vt primū ſit breuius. Et ſecū ꝓlixius: vt ad finē ip̄ius vltimi poſſint ꝯuenire clerici ēt remoti ab eccl̓a: diſtātia ꝯpetēs int̓ip̄a ſigna. Qua hora aūt diei dicant̉ ſingule horoſtandū eſt ꝯſuetudini eccl̓e: ita tn̄ variet ſine vrgēti cito tarde pulſādo ad horaſquaſcūqꝫ. Un̄ ſi pōt: cōgruū ē hēre horologiuꝫbn̄ ordinatū verax. De cereis hn̄dis circa altare in miſſis matutinis veſperis dꝫ ꝓuideregruēter de lumīe accēſo an̄ ſacr̄m euchariſtie.Debꝫ etiā attēdere: hoſtie pulchre pixidibꝰdecētibus habeant̉ ſacr̄o de mūda farina triticea vinū purū ſanū in aptis ampullis mūdis aqua recēs. Calices apti libri neceſſarij cumexterſorijs ſepe mutādis ſubdiaconū lauandis: palle etiā altaris tobalee mūde hēant̉: bn̄dite tres ad minus: multo magis corꝑalia īmaculata. Cauere dꝫ: ne hoſtie ꝑue ꝯſecrate: ꝯſeruant̉ infirmis: ꝓpter humiditatē mulcide fiāt:vel ꝓpter calore eſtiuū vermes ſeu tinee generētur. Un̄ ſepe eas dꝫ mutare de ꝗndena in ꝗnde vel circa. De aqua ēt lauādis māibus in ſacriſtia linteaminibus ad extergendū: nariter/gijs ī miſſis patella ignis ī hyeme dꝫ ꝓuidereDiligentiā dꝫ hēre: locus honeſtus decētispulchritudinis ſuꝑ altare vel iuxta altare maiushabeat̉: ī quo corpus dn̄i in pixide honeſta ornata ſub claue ſeruet̉: ſil̓r alia ſacr̄a vt oleū ſanctū chriſma in eccleſijs baptiſmalibus in debitis vaſis ſub claui teneātur: ac ēt baptiſteriū. Et ep̄s ibi vellet facere ordinationes vel bn̄dictiones vel ꝯſecratiōes abbatū vel ep̄oꝝ vel eccl̓ievel altariū: ꝓuideant̉ neceſſaria de ꝯſilio capellani ep̄i: vt hēantur hec in ꝓmptu: in officijs funeꝝ: in ſignis cāpanaꝝ conſuetis foſſis cereis

facientibus officiū preꝑatis ſtola pliuiali turibulo aquā bn̄dicta cādelis hiꝰ ẜm morē patrieDe indumētis quoqꝫ ſeu caſulis dalmaticis tunicellis alijs ornamētis miniſtroꝝ qͣꝫ altariūdꝫ attēdere diligēter: ſint decētia diſſutadilacerata deturpata: varia ſi fieri pōt ẜm tꝑa in ſolēnitatibus magis pulchra qͣꝫ diebꝰ cōibus. Et ẜm feſtoꝝ varietatē ſic diuerſi coloriſ veſtibus mīſtri vtunt̉: ſi habeant̉: puta rubeis in ſeſtis martyꝝ apl̓oꝝ penthecoſtes: albis in feſtis ꝟirginis marie ſanctaꝝ ꝟginū angeloꝝ natiuitatis xp̄i reſurrectionis aſcēſionis: viridibꝰ croceis īfeſtis ꝯfeſſoꝝ hiꝰ: violatis vel nigriſin officijs mortuoꝝ dn̄icis aduētus. xl. Et cuꝫvetuſtate ꝯſūpta ſūt aliqua ex his: ꝯburi debēt: ſicut ēt chriſma oleū ſanctū āni p̄cedētis capilli abſciſſi a recipiētibus primā tonſurā alia ꝑtinētia ad ornamētū eccl̓e vel altaris inutilia: cineres hoꝝ in piſcinā mitti debet: ſicut ablutiones corꝑaliū extorſioꝝ: extorſiones altariumꝯſecratoꝝ alia hiꝰ: piſcina dꝫ eſſe iuxta altaremaiuſ: vel alio loco apto capiat multa talia: necde facili repleat̉. Debent inſuꝑ reciꝑe inuentariū numeꝝ calicū patenis libro pamentoruꝫaltariū veſtiū ſacraꝝ: ſūt alicuius valoris cuꝫſignis diſtinctiuis: puta cuius ſint caloris alijs: que poſſint bn̄ cognoſci: libri ſint .ſ. initia fines alia. Un̄ poſſet fieri fraus. Et ip̄a accepta inuētariū dꝫ ꝯſignare p̄lato: expedierit viſitatori. Reliꝗas et ornatibus ſuis: de nouo ꝯferunt̉ eccl̓e: dꝫ ſcribere ꝯſeruare reſignare tꝑe ſuo. Aliqua ēt ex his ne ledant̉ a tineis: ul̓aliter excutere: vel ad aerē extēdere. Et ſi qua inutilia de ln̄ia p̄latoꝝ vēdit: in alia vtilia ꝯuertetp̄ciū. Et ſuꝑ oīa hēantur in tutoloco bn̄ clauſo: ne fures effodiant furent̉. Sacriſta ēt ſolꝫ ineccleſijs cathedralibꝰ ꝓnūciare corā populo excōicationes cādelis accēſis ꝓiectis. In alijseccleſijs ꝯſueuit fieri per rectores earum: vel illorum quibus iniunxerint. De officio vicarij. c. x.E officio vicarii etin decre. 16. q. 7. noua actōne. Ibi ſumit̉large iſte terminus .ſ. pro officiali ep̄i iconomoſuo: ēt vbi eſt aliqua ſpūalitas annexa. Et ſtatuit̉ibi: talis pōt laicus. dr̄ .n. ibi ſic. Indecoꝝē laicū vicariū ep̄i: viros eccl̓iaſticos iudicare. In vno .n. eodēqꝫ officio dꝫ diſpar ꝓfeſſio dicēte moyſe. arabis in boue ſil̓ aſinoid ē hoīes diuerſe ꝓfeſſionis in vno officio ſociabis. coherere ꝯiūgi pn̄t: quoꝝ ſtudiavota ſūt diuerſa. Et vt dicit ibi glo. ſtatus regularis dr̄ diſparis ꝓfeſſionis a clericali: qꝛ ipſiſūt ad ſpūalia applicati: ſꝫ ſolū ſecl̓ares. Dr̄ aūt vicarius qͣſi vices gerēs .ſ. eius cuiuſ ē ꝟicarius. Sꝫvidendū primo de ꝟicario pape: qui .ſ. ē in vrbe: