.XX.
Iraude ⁊ offenſa illius cui cōmittit: vt hic patꝫ. Ettenet̉ p̄latus ẜm inno. n̄ ſolū de leui culpa ſꝫ etiaꝫde leuiſſima: nec miꝝ qꝛ qui p̄ciū recipit ꝓ cuſtodia: tenet̉ de leuiſſima. Sꝫ p̄latus hn̄s hoc officiū pluſqͣꝫ preciū recipit: cū plus ſit hēre dignitarē qͣꝫ preciuꝫ. vel ẜm eū intelligit̉ hoc de vaſis ⁊biꝰ: q nō erāt depoſita ſꝫ pignori obligata: ul̓ aliomō accepta ab eccl̓a vel ep̄o: ⁊ apud archidiaconū cōmendata. ¶ Que ꝑtineāt ad officiū ſacriſte⁊ cuſtodis ẜm quandā decētiā: magiſqͣꝫ ẜm iuranonit mgr̄ vmbertus in li. de offi. ordinarij fr̄mndicatoꝝ quoꝝ qͣꝫplura n̄ ſolū ad religioſos: ſꝫ ētad clericoſ ſecl̓ares ſūt ꝯueniētia. Primo ꝑtinetad eū tenere eccl̓am mundā: vn̄ ſepe dꝫ eā ſcopare ꝑ ſe vel ꝑ alios. Et qͣꝫto locus ē ſacratior: tātodꝫ eē mūdior a pulueribus ⁊ araneis ⁊ hiꝰ. Und̓altare ꝑmaxime exinde chorus demū nauis eccleſie inferiorⁱ ac ēt cimiteriū Curā here de reꝑarādis tectis: vt tollant̉ ſtillicidia ad obuiādū ruinis eccl̓e. De ſeris ⁊ clauibus locoꝝ: ⁊ de eccleſiatꝑe ꝯgruo aꝑienda ⁊ claudenda. Signa cāpanarū ꝓ miſſa vel p̄dicatione vel horis: vel ad proceſſiones ⁊ funera ẜm ꝯſuetudinē ip̄ius eccl̓e facere dꝫ. Et qn̄ fiūt plura ſigna vt ad matutinuꝫ ⁊ad veſperas: decet vt primū ſit breuius. Et ſecūdū ꝓlixius: vt ad finē ip̄ius vltimi poſſint ꝯuenire clerici ēt remoti ab eccl̓a: ⁊ diſtātia ꝯpetēs int̓ip̄a ſigna. Qua hora aūt diei dicant̉ ſingule horoſtandū eſt ꝯſuetudini eccl̓e: ita tn̄ ꝙ nō variet ſine vrgēti cā mō cito mō tarde pulſādo ad horaſquaſcūqꝫ. Un̄ ⁊ ſi pōt: cōgruū ē hēre horologiuꝫbn̄ ordinatū ⁊ verax. De cereis hn̄dis circa altare in miſſis matutinis ⁊ veſperis dꝫ ꝓuidere cōgruēter ⁊ de lumīe accēſo an̄ ſacr̄m euchariſtie.Debꝫ etiā attēdere: ꝙ hoſtie pulchre cū pixidibꝰdecētibus habeant̉ ꝓ ſacr̄o de mūda farina triticea ⁊ vinū purū ⁊ ſanū in aptis ampullis mūdis⁊ aqua recēs. Calices apti ⁊ libri neceſſarij cumexterſorijs ſepe mutādis ⁊ ꝑ ſubdiaconū lauandis: palle etiā altaris ⁊ tobalee mūde hēant̉: ⁊ bn̄dite tres ad minus: ⁊ multo magis corꝑalia īmaculata. Cauere dꝫ: ne hoſtie ꝑue ꝯſecrate: q̄ ꝯſeruant̉ ꝓ infirmis: ꝓpter humiditatē mulcide fiāt:vel ꝓpter calore eſtiuū vermes ſeu tinee generētur. Un̄ ⁊ ſepe eas dꝫ mutare de ꝗndena in ꝗndenā vel circa. De aqua ēt ꝓ lauādis māibus in ſacriſtia ⁊ linteaminibus ad extergendū: ⁊ nariter/gijs ī miſſis ⁊ patella ignis ī hyeme dꝫ ꝓuidereDiligentiā dꝫ hēre: ꝙ locus honeſtus ⁊ decētispulchritudinis ſuꝑ altare vel iuxta altare maiushabeat̉: ī quo corpus dn̄i in pixide honeſta ⁊ ornata ſub claue ſeruet̉: ⁊ ſil̓r alia ſacr̄a vt oleū ſanctū ⁊ chriſma in eccleſijs baptiſmalibus in debitis vaſis ſub claui teneātur: ac ēt baptiſteriū. Etcū ep̄s ibi vellet facere ordinationes vel bn̄dictiones vel ꝯſecratiōes abbatū vel ep̄oꝝ vel eccl̓ievel altariū: ꝓuideant̉ neceſſaria de ꝯſilio capellani ep̄i: vt hēantur hec in ꝓmptu: ⁊ in officijs funeꝝ: in ſignis cāpanaꝝ conſuetis foſſis ⁊ cereis ⁊
facientibus officiū preꝑatis cū ſtola pliuiali turibulo aquā bn̄dicta cādelis ⁊ hiꝰ ẜm morē patrieDe indumētis quoqꝫ ſeu caſulis dalmaticis ⁊ tunicellis ⁊ alijs ornamētis tā miniſtroꝝ qͣꝫ altariūdꝫ attēdere diligēter: ꝙ ſint decētia n̄ diſſuta nōdilacerata nō deturpata: varia ſi fieri pōt ẜm tꝑaNā in ſolēnitatibus magis pulchra qͣꝫ diebꝰ cōibus. Et ẜm feſtoꝝ varietatē ſic diuerſi coloriſ veſtibus mīſtri vtunt̉: ſi habeant̉: puta rubeis in ſeſtis martyꝝ ⁊ apl̓oꝝ ⁊ penthecoſtes: albis in feſtis ꝟirginis marie ⁊ ſanctaꝝ ꝟginū angeloꝝ natiuitatis xp̄i reſurrectionis ⁊ aſcēſionis: viridibꝰ⁊ croceis īfeſtis ꝯfeſſoꝝ ⁊ hiꝰ: violatis vel nigriſin officijs mortuoꝝ ⁊ dn̄icis aduētus ⁊. xl. Et cuꝫvetuſtate ꝯſūpta ſūt aliqua ex his: ꝯburi debēt: ſicut ēt chriſma ⁊ oleū ſanctū āni p̄cedētis ⁊ capilli abſciſſi a recipiētibus primā tonſurā ⁊ alia ꝑtinētia ad ornamētū eccl̓e vel altaris inutilia: ⁊ cineres hoꝝ in piſcinā mitti debet: ſicut ⁊ ablutiones corꝑaliū ⁊ extorſioꝝ: ⁊ extorſiones altariumꝯſecratoꝝ ⁊ alia hiꝰ: q̄ piſcina dꝫ eſſe iuxta altaremaiuſ: vel alio loco apto q̄ capiat multa talia: necde facili repleat̉. Debent inſuꝑ reciꝑe ꝑ inuentariū numeꝝ calicū cū patenis libro pamentoruꝫaltariū ⁊ veſtiū ſacraꝝ: q̄ ſūt alicuius valoris cuꝫſignis diſtinctiuis: puta cuius ſint caloris ⁊ alijs:ꝑ que poſſint bn̄ cognoſci: ꝗ libri ſint .ſ. initia ⁊ fines ⁊ alia. Un̄ n̄ poſſet fieri fraus. Et ip̄a acceptaꝑ inuētariū dꝫ ꝯſignare p̄lato: cū expedierit ⁊ viſitatori. Reliꝗas et cū ornatibus ſuis: ⁊ q̄ de nouo ꝯferunt̉ eccl̓e: dꝫ ſcribere ꝯſeruare ⁊ reſignare tꝑe ſuo. Aliqua ēt ex his ne ledant̉ a tineis: ul̓aliter excutere: vel ad aerē extēdere. Et ſi qua inutilia de ln̄ia p̄latoꝝ vēdit: in alia vtilia ꝯuertetp̄ciū. Et ſuꝑ oīa ꝙ hēantur in tutoloco ⁊ bn̄ clauſo: ne fures effodiant ⁊ furent̉. Sacriſta ēt ſolꝫ ineccleſijs cathedralibꝰ ꝓnūciare corā populo excōicationes cū cādelis accēſis ⁊ ꝓiectis. In alijseccleſijs ꝯſueuit fieri per rectores earum: vel illorum quibus iniunxerint.¶ De officio vicarij. c. x.E officio vicarii etin decre. 16. q. 7. noua actōne. Ibi ſumit̉large iſte terminus .ſ. pro officiali ep̄i ⁊ iconomoſuo: ēt vbi eſt aliqua ſpūalitas annexa. Et ſtatuit̉ibi: ꝙ talis n̄ pōt eē laicus. dr̄ .n. ibi ſic. Indecoꝝē laicū vicariū eē ep̄i: ⁊ viros eccl̓iaſticos iudicare. In vno .n. eodēqꝫ officio n̄ dꝫ eē diſpar ꝓfeſſio dicēte moyſe. Nō arabis in boue ſil̓ ⁊ aſinoid ē hoīes diuerſe ꝓfeſſionis in vno officio n̄ ſociabis. Nā coherere ⁊ ꝯiūgi n̄ pn̄t: quoꝝ ſtudia ⁊vota ſūt diuerſa. Et vt dicit ibi glo. ſtatus regularis n̄ dr̄ eē diſparis ꝓfeſſionis a clericali: qꝛ ⁊ ipſiſūt ad ſpūalia applicati: ſꝫ ſolū ſecl̓ares. Dr̄ aūt vicarius qͣſi vices gerēs .ſ. eius cuiuſ ē ꝟicarius. Sꝫvidendū primo de ꝟicario pape: qui .ſ. ē in vrbe: