Titulus.
⁊ nota et ꝓtractione ⁊ mittere aliquos de v̓nochoro ad aliū: ẜm ꝙ ē neceſſarium ꝓ tꝑe. Ad cātorē ſpectat nouos ſacerdotes īſtruere circa miſſas: ⁊ de adiutore vel inſtructore eius prouiderequouſqꝫ ſufficiēter ſit edoctꝰ. Et ſil̓r alios de nouo ordinatos in diuerſis ordībus: vt in cātu ⁊ cerimonijs ſeruēt qd̓ ſcriptū eſt vel ꝯſuetū: ne diſcrepēt ab alijs: qd̓ frequēter accidit circa cerimonialia: ⁊ cū ep̄s celebrat: ꝙ tales ponant̉ ad officia in ſeruiēdo ei: qui decēter ⁊ ordinate faciāt: q̄fieri oꝫ. Et cū fuerint dicēde alique or̄ones ſpāles vltra noͣtas: vt ꝓ pace vel infirmiſ vel aliquemiſſe votiue: vel aniuerſaria ip̄e vel ſacriſta: ẜmꝙ magis ꝯſueuit: notificet hebdōadario vel alijsſacerdotibus: ꝗ hn̄t hec dicere. vadat etiā ad ſacriſtā: vel mittat aliquē ad videndū: ſi ſūt paratimīſtri ⁊ ſolicitādū eoſ: ne chorus hēat expectareDebet eē aſſiduus in choro: ⁊ p̄cipue cū hebdomadaria ē ex choro dextro: quē potiſſime hꝫ dirigere. Primus gͦ chorū intret: ⁊ vltimus exeat:niſi neceſſitas vel aliud vrgeat. Excitet dormiētes: incitet torpētes ad pſallēdū ⁊ cantādū: aliqn̄vocet ad libꝝ p̄cipue in feſtis: vt minus errēt: antiphonas iniūgat īchoādas in choro ſuo: ꝓut videbit̉: vel ẜm ꝯſuetū a ſuꝑioribus vel inferioribꝰinchoādo: vt vnicuiqꝫ ſeruet̉ honor ſuus. ad ip̄mꝑtinet intonare pſalmos ⁊ reſumere antiphonasvoce tali: vt alij poſſint ſeꝗ: ſeruare vocē ⁊ aliquādo exaltare: qn̄ nimis deijcit̉. Dꝫ etiā ꝓuidere: ꝙoēs vadāt ordinate: ⁊ ꝙ qui facit officiū hēat librū neceſſariū: ⁊ rectificare eū ⁊ oēs alios in hisque agēda ſūt vel dicēda: eiꝰ aūt correctiōes oēsſequi debēt: ēt ſi erret: dūmō n̄ ſit error intolerabilis: ⁊ obedire ei in his que ꝑtinēt ad officiū eiꝰOfficiū ſuccētoriſ ē reſpicere diligēter q̄ dicta ſūtde officio cātoris: ⁊ ſolicitare cantorē de p̄dictis⁊º diligēter iuuare eū: ſtudere in officio diligenter⁊ mēti hēre ⁊ rubricas ordinātes officiū. Starein choro ſiniſtro: ⁊ mutare ſedē rōne officij ī choro ſuo cūʸ voluerit: ip̄ius intereſt: cū hebdomadafuerit ex ꝑte chori ſui facere officiū. ⁊ exeꝗ diligeter: ⁊ q̄ dicta ſūt de officio cātoris: inqͣꝫtum ꝑtinꝫad choꝝ ⁊ ſeptimanā ſuā: hoc excepto ꝙ correctiones ⁊ directiones in officio n̄ ꝑtinent ad euꝫſuꝑ totū choꝝ eccleſie illius: ſꝫ ſolū ſupra choruꝫſuū niſi tꝑe hebdomade ſue p̄ter intolerabileſ errores: quos ſemꝑ corrigere pōt. Itē ad ip̄m pertinet acꝗeſcere cātori ī dubijs: ēt ſi male corrigatꝟel dicat: n̄ dꝫ ei ꝯtradicere in choro ad vitandūꝯtentiones in eo. Et qn̄ cantor pn̄s nō eſt: debetſupplere in om̄ibus vices eiuſ: ⁊ econuerſo cātorvices ſuccētoris abſentis. Uerum vt dictū eſt: inhuiuſmodi attēdenda eſt ꝯſuetudo antiquata ineccleſijs circa iſta vel alia ſeruāda: dūmodo nonſit irrōnabilis: di. 8. fruſtra. ⁊ di. ii. in alijs.¶ De officio ſacriſte ⁊ cuſtodis. c. viiij.
E officio ſacriſte etcuſtodis ex ꝯcilio tolletano ſic hētur: vtſciat ſacriſta ſe ſubiectū eē archidiacono: ⁊ ad eiꝰcurā ꝑtinere cuſtodiā ſacroꝝ vaſoꝝ veſtimētorūeccl̓aſticorū ſeu totius theſauri. Necnō q̄ ad luminaria ꝑtinēt ſiue in oleo ſiue in cera: de offi. ſacri. c. i. glo. ſuꝑ verbo vt ſciat ſupple ſtatuimꝰ vaſoꝝ ſacrorū. Secūdo poſt archid. ne ſit cōtra: deoffi. archid. c. ea que. Uel vbi ex ꝯſuetudine ipſeſolus ſacriſta cuſtodit. Et idē dicendū de ceroleo .ſ. vt fiat ẜm ꝯſuetudinē eccl̓e quo ad cuſidiā ⁊ ꝓuiſionē eoꝝ. Curā .i. ſolicitudine ⁊ officiūNā de aīabus curā n̄ hꝫ. Cera alias ſera .i. q̄clauibus claudūtur: hūc iſidorus di. 25. c. plevocat theſaurariū: ⁊ ꝗd ad eum ſpectatibi. Et qꝛ cuſtos ē quaſi miniſter ſacriſrus in dicto. c. ꝑlectis. Ubi ponit predivaria n̄ curauit de cuſtode facere mētionē. Sedin decretalibus ponit̉ ſpālis titulus de ocriſte ⁊ de officio cuſtodis. Sꝫ de vtroc. ſimul ponemus. ¶ De cuſtode eccl̓e quictum ē: quaſi miniſter ē ſacriſte: ſic dr̄. Cuſtos etur: oꝫ vt ſui archidiaconi iuſſioni in cūctisdiat. In canonicis horis ſigna tītynnabuloſanda ab eo pulſent̉. Pallea vel linteaminaris ſeu cūcta vtēſilia eccl̓e indeſinēter cuſto.lāpades ⁊ lucernas in accēdendo ſiue extindo ꝑuigil exiſtat: vt ne ſupra modū lucēdo.depereat: aut minꝰ lucēdo obſcurior fiat eccleſiSꝫ oīa cū diſcretione agant̉: que noſcit̉ oīm eſſemater ꝟtutū. Si ꝟo minus idoneus is ad hoc ꝑagendū extiterit: ab archidiacono coerceaemēdet. Si aūt indomitus ꝑmāſerit archidnus ep̄o nūciādo ꝓuideat: vt indecēte eiectoin domo dn̄i ꝯſtituat̉ mīſter: vt oīa in laudefiāt. Ex lib. 2o. ordi. de offi. cuſto. ⁊ in. c. ſeq̄niCuſtos ſolicitus eē dꝫ de oī ornamēto eccl̓e ⁊minarijs ⁊ incēſo. Necnō panē ⁊ vinū inpreꝑatū ad miſſā hēre dꝫ. Et oēs oblatiōeselemoſynas ſeu decīas cū cōſenſu archidiacabſēte ep̄o diuidat. hec ibi. Suꝑ v̓bo vtēſilia dcuſtodire ſupple ſub archidiacono ⁊ ſacriſta: nſit ꝯtra qd̓ ſupra dictū eſt de offi. archid. ea quUaſa .n. aurea ⁊ argētea ⁊ veſtimēta preciehoſt. magis ꝑtinēt ad cuſtodiā ſacriſte. Uiſaurarius ab iſidoro dr̄ ⁊ hoc ſeruādū ẜm eccl̓iꝯſuetudinē: vt ab iſto vel illo .ſ. archidiaſacriſta vel cuſtode cuſtodiant̉. Suꝑ v̓bmitus dicit inno. Ex quo incorrigibilis ē: ſcuſatore remoueri pōt: qꝛ notoriū ē ip̄ius ciii. q. i. ſi ꝗs ſacerdotū. Et dicit īno. de offi. area que. ꝙ ad officiū archidiaconi ſpectat: vtgentē curā hēat ſuꝑ oēs inferiores p̄latos ecqͣliter hec cuſtodiat .ſ. p̄cioſa eccl̓e: al̓s ſi repinegligēs: obligat̉: niſi ip̄m excuſet ꝯͣria ꝯſuetiẜm hoſt. ſicut cōiter accidit. Qui aūt hꝫ iſtā cmittere cuſtodiā: caueat cui ꝯmittit. tenet eniꝫ.