Titulus.

prelatorum ⁊ clericorū preficiendorum examinatio: ⁊ viſitatio parochianorum: habentur heceo. titu. ad hec. ⁊. c. i. Et cum viſitare poſſint legatus archiepiſcopus de iure cōi: ⁊ archidiaconus⁊ archip̄ſbyter ex cōſuetudine: quid faciet p̄ſbyter: ⁊ ſi oēs hi ſemel in anno declinēt ad eccleſiāſuā viſitandā: vtiqꝫ cōſumet̉ victus eiꝰ. Sꝫ rn̄dꝫhoſti. ꝙ viſitās ſuppleat ſūptibꝰ ſuis: nā d̓ verbiset mente iuris eſt: ꝙ nō grauēt̉ eccl̓ie vltra poſſe: vt de cenſi. cū apl̓us. ¶ De cura aīaꝝ quo adarchidiacouū: circa qd̓ ſūmatim dr̄ eo. ti. cū ſatisꝙ archidiaconus ſine mandato ep̄i curā aīaꝝ cōmittere nō p̄ſumat etiā obtētu alicuiꝰ cōſuetudinis. Io. an. in nouell̓. ſuꝑ dicto. c. ponit tripliceminſtitutionē circa curā. Prima ē auctorizabilis: ⁊hec ad ſolū ſpectat ep̄m: de exceſ. p̄la. c. 3. ⁊ de of.dele. ſuꝑ eo. Et inſtitutio iſta hr̄ loco inſtitutiōisanteqͣꝫ nec pn̄tatus: nec is cui collata eſt eccleſia:admīſtrare dꝫ: vt de p̄ben. cū iam dudū. qd̓ ſi fecerit: ep̄s tales remouere dꝫ: vt de p̄ben. cū iā. niſi gratioſe diſpenſauerit. Et hec eſt rō huiꝰ iuris:qꝛ cū ſine auctoritate ep̄i nullus poſſit intrare vl̓derelinquere eccleſiā vt de renū. admonet. Necdꝫ ꝗs talibus ſe ingerere: ꝗ intrat ſine auctoritate dyoceſani: ſꝫ qui vocatus ē a dn̄o tanqͣꝫ aaronvt de elec. qualit̓. Et quilibet dꝫ intrare ꝑ oſtiuꝫqd̓ eſt xp̄s: al̓s cenſet̉ fur ⁊ latro: vt hr̄ Io. io. ⁊. i..q. i. ordinationes. Dicit̉ aūt ſe ingerere: ꝗ intratſine auctoritate dyoceſani: vt d̓ offi. or. qm̄. Epiſcopus enī eſt xp̄i vicarius. Un̄ cōcludit̉: ꝙ quiſine ep̄o intrat ſpreto oſtio .i. xp̄o: cuiꝰ eſt vicariep̄s: beneficiū eccleſiaſticū ſibi vſurpat. 8. q. i. quivos. ⁊. c. ſequenti. Et hec eſt ſūma rō: quare talisinſtitutio p̄ſcribi nō pōt. Eſt aūt ſecūda īſtitutiocorꝑalis: que ad archidiaconum ſpectat de iurecōi: ⁊ hec ſequit̉ auctorizabile tanqͣꝫ illiꝰ executoriā: ar. de re iudi. cū bertoldus. ibi: de cōſenſuep̄i. Et de hoc habet̉ eo. ti. ad hec. ⁊. c. vt noſtrūEſt ⁊ tertia inſtitutio: q̄ ꝓ collatione ponit̉: ⁊ hācpoſſet archidiaconus hr̄e de cōſuetudine: vt deinſtitu. c. cū veniſſent. Un̄ ⁊ cōceſſio ꝓ inſtitutiōeponit̉ de offi. lega. dilectus. Sꝫ licꝫ cōferat archidiaconus recipiens anteqͣꝫ corꝑali vtat̉: ad auctoritatē ep̄i hꝫ neceſſe recurrere ꝓpter rationemſupradictā ⁊ iura allegata ẜm hoſti. Et qͣꝫuis gloſuꝑ verbo obtētu cōſuetudinis exponat de conſuetudine nō p̄ſcripta: qꝛ cōſuetudo p̄ſcripta daret archidiacono poſſe cōferre curā aīaꝝ: hoſti.tn̄ reprobat dictā opinione ⁊ expoſitione: ⁊ dicitꝙ nec etiā cōſuetudo p̄ſcripta hoc ſibi pōt dareloquēdo .ſ. de prima inſtitutione .ſ. auctorizabiliſecus de tertia q̄ pōt p̄ſcribi. Secundā hꝫ de iurecōi. Itē ſuꝑ verbo curā Inno. diſtinguendo decura dicit: ꝙ dupliciter dicit̉ cura. Uno mō ſtricte: ⁊ ſic eſt ptās ligandi ⁊ ſoluendi in foro pnīali:⁊ hec nō eſt in p̄lato: ꝗ nō eſt ſacerdos: di. 2. ī nouo. Alio mō large dr̄ ꝓ cura ptās eijciēdi ⁊ recipiendi in eccl̓ia ⁊ corrigendi exceſſus: di. 21. §. i.Et ſub hac cura eſt excōicare viſitare corrigere

⁊ hiꝰ: ⁊ hanc pn̄t habere archidiaconi ⁊ alij inſeriores. Sꝫ hoſti. dicit ſe nō intelligere hanc diſīctione de cura. Nō enī poteſtas ligandi ⁊ ſoluendi in foro pnīali pōt dici cura: nec ẜm ius: qꝛ illd̓nullo iure cauet: nec ẜm naturalē ratione: immoīno aliud eſt cura: aliud poteſtas. Multi enimhn̄t illā poteſtate: qui tn̄ nō hn̄t curā: ſicut ſacerdotes nō curati: qui de lnīa vel pͥuilegio audiumcōfeſſiones alioꝝ. Et econuerſo multi habent curam: qui nō hn̄t illā poteſtate: qꝛ nō ſūt ſacerdotes. Uidet̉ gͦ potius: ꝙ cura dicatur quedā poteſtas habendi aliquos in ſubditos illis conferedo ſacramēta ꝑ ſe vel ꝑ aliū: ⁊ alia faciendo: queꝑtinent ad curam ac ſalutē animaꝝ vt corrigendo ⁊ hiꝰ. Et hanc hꝫ archidiaconus ⁊ alij prelatcurati: etiā ſi nō ſint ſacerdotes. Sꝫ abſoluere inforo conſciētie ⁊ pnīe nō pn̄t: nec alia ſacramētacōferre ꝑ ſe: ex quo nō ſūt ſacerdotes: ſꝫ pn̄t hoalijs cōmittere: qui ſint ſacerdotes. Iteꝫ in. c.archidiaconus eo. ti. dicit Io. an̄. poſt Inno. ꝙ iuscōe eſt: ꝙ archidiaconus ⁊ oēs p̄lati iuriſdicnem habentes ab ep̄is ex collatione vl̓ cōfirtione officioꝝ vel dignitatū ad quas aſſumumſunt iudices ordinarij: ⁊ pn̄t excōicare. ii. q. imo. ⁊ hoc niſi ſint mulieres: de peni. ⁊ re. nouqd̓ dicit̉ in hoc. c. archidiaconus .ſ. ꝙ nō pōtcōicare: intelligit̉ vbi eſt contraria cōſuetuodat iuriſdictionem: vel qꝛ nō poſſunt excōicacū ſolennitate illa: que habet̉. ii. q. 3. debentillud eſt ep̄i ſolū. Dicit etiā ꝙ p̄lati qui haoriſdictionē tm̄ a collegijs vel alijs qͣꝫ ep̄is: qcare nō pn̄t: licet alias iuriſdictione habeātpoteſtate excōmunicandi concedere nō pep̄us. 24. q. 3. corripiant̉. niſi collegiū eligectoritate ep̄i: vel ab eo confirmaret̉: vt dictū eſt.Sciendū tamen: ꝙ p̄lati religioſoꝝ precipueemptorū: cū habeant auctoritatē ſeu iuriſdicnem quaſi epiſcopalē in ſubditos ſuos: talesexcōicare ſubditos ſuos ex auctoritate ſuopriuilegioꝝ a ſede apoſtolica eis conceſſorQuod archidia cōi habent examinare ꝓmouendos ad ordines ⁊ciendos in eccleſijs: habet̉ in. c. ad hec. eo. ti. Udicit Io. an̄. ꝙ ex hoc patet: ꝙ nec beneſioordines cōferri debet: niſi fiat diligens extio. Et dicit hoſti. ꝙ archidiaconus hoc facexaminare: niſi ſibi ex cauſa ab epiſcopo interecatur: poterit etiam epiſcopus ⁊ alios adiunre qui .ſ. ſimul cum archidiacono examinentcut ⁊ iterum examinare. Et dicit glo. ꝙ proueat indignum: quāuis videatur epiſcopuꝫ n̄puniendum in ꝓmouendo indignum: ſed ardiaconus qui examinat ⁊ repreſentat epiſcindignum: ar. di. 54. ſi ſeruus. tamen non ſic eſtquia tenetur de facto eius qui examinat: cū madato eiꝰ fiat. Niſi forte examinator talis ꝙ ſcitveriſimilit̓ ipſum mentiri: vt de pigno. ſignite. Sic etiā dicūt Inno. ⁊ hoſti. ꝙ ſi cōis op