Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
57r
Einzelbild herunterladen
 

XX.IA

ſit de bonitate archidiaconi: excuſetur ep̄s. Idēvidet̉ dicendū: qn̄ archidiaconū: ſꝫ aliosſueuit fieri examinatio: videt̉ intelligēdū debonitate ſimpliciter .ſ. vite: ſꝫ de bōitate .i. idoneītate ad talē examinationē: vt ſciat in ꝗbus ſit examinādus: fidel̓r agat. Et ſi aliꝗs ordinat̉ ſineritulo: dicit glo. tenebit̉ ei ꝓuidere .ſ. de victu:ſi ex ſe hēat examinator: pn̄tabit. ſi eſſet ſoluēdo: tūc tenebit̉ ei ep̄s: ne ꝯtingat mendicare in obprobriū ordīs clericalis: debebat .n.pͥus videre ep̄s: ſaltē ꝗs a quo ad quē titulūſentaret̉: de eta. quali. ordi. accepimus. Sꝫ ſi archidiaconꝰ fecit aliquē ſcribi ad titulū ſui pr̄imonij ordinandū: apparet illū hr̄e pr̄imoniū velminus ſufficiēs: ſi archidiaconus fecit hoc ſcient̓aget̉ ꝯtra fuit in dolo: ſecūdo ꝯͣ ep̄m fuitin culpa: qꝛ dolus p̄ponderat culpe. ff. ad. l. aquil.itē ſi obſtetrix. Nec obſtat exceptio de dolo ordinati: ad cuius inſtantiā factū eſt. Hoſti. tn̄ placꝫ imputet̉ illi mētitus ē: ipſe ſibi querat uictū: di. 91. c. clericꝰ. Et hoc ſubtrahet̉ multis materia d̓cipiēdi: mentiēdo facerēt ſe ordinari: vtab ip̄is ſuſtētarent̉ ordinatore vel examīatore.Illi ꝟo faciunt ſe ꝓmoueri ad titulū pauꝑtatisſue: vt medicātes illā ſequant̉. in eo. c. ad hec dr̄: decani rurales de ꝯſenſu archidiaconi ep̄minſtitui deſtitui debēt. Ubi dicit Io. in̄. melius ē vt intelligat̉ hoc ẜm ꝯſuetudine frācie: vbiinſtituunt̉ ep̄m archidiaconū tales d̓cani adexequēda quedā officia eis cōia: inſtituūtur adtp̄s. Ergo vbi eſt talis ꝯſuetudo: hoc vedicatſibi locū ẜm inno. ſi poſſent ꝯcordare .ſ. ep̄s archidiaconus in inſtitutione vel deſtitutionealicuius: nil agit̉ vnus poſſit ſine altero: deoffi. dele. c. cām. niſi ꝯſuetudo hr̄et ꝯtrariuꝫ. Alijdicūt noīatū ab ep̄o habe̓ locū: auctoritas eiuſſit pͥncipalis archidiaconi ſit quaſi vicaria. in. c.ſignificaſti. ſūmatim dr̄: archidiaconus datlr̄as cōmēdaticias ad ordines ſuſcipiēdos: qd̓ intelligit glo. ep̄s eſt pn̄s .ſ. in dioceſi: ſi ē abn̄s neceſſitas vel vtilitas ſuadeat ordinādoꝝ: poterit eos alijs ep̄is pn̄tare: ſic lr̄as dare cōmendaticiaſ: qꝛ eo abſente ſupplet vices eius eo. ti. c. iDicit et hoſti. generalis vicarius ep̄i: cui aliꝗsde ſpālibus caſibus ꝯmiſſus ē: clauſula generali: hoc poſſet: vt de offi. vica. c. 2. li. vi. Sꝫ in p̄ſētia ep̄i ſic generaliter cōmiſit ſine ip̄ius ꝯſcīa:debet hoc expedire: de offi. lega. volentes. De archipreſbyteris. c. vij.E officio archipreſbyteri. Archipreſbyter ſciat ſe ſubijcere archidiacono: eius p̄ceptis ſicut ſui ep̄i obedire: de offi. archip̄ſby. c. i. Ubi dicit glo. qͣꝫuisarchip̄ſbyt̉ ſit maior archidiacono ordīe: ꝗa illep̄ſbyt iſte diaconꝰ: tn̄ admīſtratōe ſeu dignitatearchidiaconus ē maior: vn̄ ei ſubijcit̉: vt pꝫ iniſto. c. vbi dicit Io. an. in nouel. poſt Inno. hoc

eſt v̓erum archip̄ſbyteꝝ ſubeſſe archidia. vbi ſiceſt de ꝯſuetudine. Et in his ſpectāt ad officiuꝫarchidiaconi de iure vel ꝯſuetudine. In aliꝗbusaūt eccleſijs: vbi eſt archid. ſꝫ archip̄ſbyter ul̓p̄poſitus tm̄ loco archip̄ſbyteri: tūc archip̄ſbyte talē vel p̄poſitū vltra ea ſunt ſui officij: debus dicet̉ in ſequē. §. Pertinēt ēt ad dicunt̉de archidiacono: ꝓut hꝫ cōſuetudo loci: in hidat iuriſditionē: qͣꝫuis ita exp̄ſſe habeat ī iurede iuriſditione archip̄ſ. ſicut de archidia. Etarchidiaconus hēat iuriſditionē niſi de ꝯſuetudine: multa ponit ꝯtra. Io. an. in nouel. ſuꝑ. c.dilecto. de offi. archid. demuꝫ ſic dicit. Nota ẜmhoſt. quedā ſunt ordinis ep̄alis: quedā ep̄alisauctoritatis: quedā ſimplicis ep̄alis iuriſditiōisquedā certi officij. Et pͥma .ſ. ſūt ep̄alis ordinisvt ordīare ꝯſecrare ꝯciliare dedicare chriſmare ſil̓ia colligi pn̄t de elec. ſicut. pōt aliquisinferior ep̄o acꝗrere ēt obtētu alicuius ꝯſuetudinis: di. 68. qͣꝫuis. lꝫ aliꝗ aliqua ex hiſ exerceāt: uelqꝛ a iure hoc ꝯcedit̉ vt in abbatibꝰ eta. qua. ꝯtingat. vel ex ꝯſuetudine approbata papāſicut noͣ. de p̄ſbyt. cardinalibus de ſupple. negli.p̄la. c. i. vel pape p̄uilegio: vt di. 95. ꝑuenit. ſꝫ inferior papa hiꝰ minori .i. ep̄o delegare pōt. Queā vero ſūt ep̄alis auctoritatis: ſicut caſus criminales vel mr̄ioniales audire: dicit ſn̄ias dare:vt vitet oppoſitionē: de qua hētur de elec. tranſmiſſā. Indulgētias ꝯcedere: quo ad exercitiūadmīſtrationis eccl̓iaſtici bn̄ficij inſtituere deſtituere ſil̓ia: de ꝗbus noͣ. de offi. archi. ad hec ſi qua pn̄t alia reꝑiri: ep̄s ad tp̄s ꝯmittere poſſit: vt no. de offi. archid. ſignificaſti. In ꝑpetuumvero a ſubiecto ꝯtra ep̄m pn̄t acꝗri: niſi pape pͥuilegiū: vel ꝯceſſionē ep̄i p̄ſcriptione ſecuta: ſic intellige de exceſ. p̄la. accedētibus. vel exſn̄ia arbitri ſeu alia ꝯuētione p̄ſcriptione firmatade p̄ſcrip. olim. ẜm hoc ſine calūnia poſſꝫ intelligi de auctorizabili inſtitutione: de inſti. veniſſēt: alias ꝯſuetudo ꝓdeſt ẜm noͣ. de offi. archid. ſatis. Quedā ſūt ſimplicis iuriſditiōis:ſicut viſitare corrigere coerce̓ modica coercione: cās minores audire termīare: quedaꝫ alia in diuerſis. c. hn̄tur. Et in hiſputat archid. adparochiales eccl̓ias minores tituloſ vicariūep̄i: de offi. archid. ad hec. vbi papa de iure reꝗſitus: de iure rn̄dit: maioꝝ aūt ꝯfirmationē exercere dꝫ incōſulto ep̄o: niſi plus acꝗrat: de ele. du. Nec iſta vicaria extedit̉ ad maiores titulosvt abbatie ꝯuētualis eccl̓e: niſi ꝯſuetudinemhoc acꝗrat: vt de offi. archid. dilecto. Caueat ergo ep̄s: ne hac vicaria ꝑmittat archid. tanto tꝑevti: ꝯſuetudinis p̄ſcriptio ſit ꝯpleta: ar. de elec.cumana. Interim .n. pōt ip̄m in his qn̄cūqꝫ vult ſit eius vicarius ꝓhibere. Quedā vero ſūtcerti officij: ex ꝗbus quo ad abbates alios aliqua de iure coi ad archid. ꝑtinent: de quibus in. cad hec. de offi. archid. hec Io. an. Et de archip̄ſ.ēt dici poſſent: de archid. qn̄ hoc hꝫ ꝯſuetudo