XX.IA
ſit de bonitate archidiaconi: excuſetur ep̄s. Idēvidet̉ dicendū: qn̄ n̄ ꝑ archidiaconū: ſꝫ ꝑ alios cōſueuit fieri examinatio: ⁊ videt̉ intelligēdū n̄ debonitate ſimpliciter .ſ. vite: ſꝫ de bōitate .i. idoneītate ad talē examinationē: vt ſciat in ꝗbus ſit examinādus: ⁊ fidel̓r agat. Et ſi aliꝗs ordinat̉ ſineritulo: dicit glo. ꝙ tenebit̉ ei ꝓuidere .ſ. de victu:ſi ex ſe n̄ hēat examinator: ꝗ pn̄tabit eū. ꝙ ſi n̄ eſſet ſoluēdo: tūc tenebit̉ ei ep̄s: ne ꝯtingat eū mendicare in obprobriū ordīs clericalis: debebat .n.pͥus videre ep̄s: ſaltē ꝗs a quo ⁊ ad quē titulū p̄ſentaret̉: de eta. ⁊ quali. ordi. accepimus. Sꝫ ſi archidiaconꝰ fecit aliquē ſcribi ad titulū ſui pr̄imonij ordinandū: ⁊ apparet illū n̄ hr̄e pr̄imoniū velminus ſufficiēs: ſi archidiaconus fecit hoc ſcient̓aget̉ pͦ ꝯtra eū ꝗ fuit in dolo: ſecūdo ꝯͣ ep̄m ꝗ fuitin culpa: qꝛ dolus p̄ponderat culpe. ff. ad. l. aquil.itē ſi obſtetrix. Nec obſtat exceptio de dolo ordinati: ad cuius inſtantiā factū eſt. Hoſti. tn̄ placꝫꝙ imputet̉ illi ꝗ mētitus ē: ⁊ iō ipſe ſibi querat uictū: di. 91. c. clericꝰ. Et ꝑ hoc ſubtrahet̉ multis materia d̓cipiēdi: ꝗ mentiēdo facerēt ſe ordinari: vtab ip̄is ſuſtētarent̉ ordinatore vel examīatore.Illi ꝟo ꝗ faciunt ſe ꝓmoueri ad titulū pauꝑtatisſue: vt medicātes illā ſequant̉. in eo. c. ad hec dr̄:ꝙ decani rurales de ꝯſenſu archidiaconi ꝑ ep̄minſtitui ⁊ deſtitui debēt. Ubi dicit Io. in̄. ꝙ melius ē vt intelligat̉ hoc ẜm ꝯſuetudine frācie: vbiinſtituunt̉ ꝑ ep̄m ⁊ archidiaconū tales d̓cani adexequēda quedā officia eis cōia: ⁊ inſtituūtur adtp̄s. Ergo vbi n̄ eſt talis ꝯſuetudo: hoc n̄ vedicatſibi locū ẜm inno. ꝙ ſi n̄ poſſent ꝯcordare .ſ. ep̄s⁊ archidiaconus in inſtitutione vel deſtitutionealicuius: nil agit̉ cū vnus n̄ poſſit ſine altero: deoffi. dele. c. cām. niſi ꝯſuetudo hr̄et ꝯtrariuꝫ. Alijdicūt noīatū ab ep̄o habe̓ locū: cū auctoritas eiuſſit pͥncipalis ⁊ archidiaconi ſit quaſi vicaria. in. c.ſignificaſti. ſūmatim dr̄: ꝙ archidiaconus nō datlr̄as cōmēdaticias ad ordines ſuſcipiēdos: qd̓ intelligit glo. cū ep̄s eſt pn̄s .ſ. in dioceſi: nā ſi ē abn̄s⁊ neceſſitas vel vtilitas ſuadeat ordinādoꝝ: poterit eos alijs ep̄is pn̄tare: ⁊ ſic lr̄as dare cōmendaticiaſ: qꝛ eo abſente ſupplet vices eius eo. ti. c. iDicit et hoſti. ꝙ generalis vicarius ep̄i: cui aliꝗsde ſpālibus caſibus ꝯmiſſus ē: cū clauſula generali: hoc poſſet: vt de offi. vica. c. 2. li. vi. Sꝫ in p̄ſētia ep̄i ꝗ ſic generaliter cōmiſit ſine ip̄ius ꝯſcīa: n̄debet hoc expedire: de offi. lega. volentes.¶ De archipreſbyteris. c. vij.E officio archipreſbyteri. Archipreſbyter ſciat ſe ſubijcere archidiacono: ⁊ eius p̄ceptis ſicut ſui ep̄i obedire: de offi. archip̄ſby. c. i. Ubi dicit glo. ꝙ qͣꝫuisarchip̄ſbyt̉ ſit maior archidiacono ordīe: ꝗa illep̄ſbyt iſte diaconꝰ: tn̄ admīſtratōe ſeu dignitatearchidiaconus ē maior: vn̄ ⁊ ei ſubijcit̉: vt pꝫ iniſto. c. vbi dicit Io. an. in nouel. poſt Inno. ꝙ hoc
eſt v̓erum archip̄ſbyteꝝ ſubeſſe archidia. vbi ſiceſt de ꝯſuetudine. Et in his q̄ ſpectāt ad officiuꝫarchidiaconi de iure vel ꝯſuetudine. In aliꝗbusaūt eccleſijs: vbi n̄ eſt archid. ſꝫ archip̄ſbyter ul̓p̄poſitus tm̄ loco archip̄ſbyteri: tūc archip̄ſbyterū talē vel p̄poſitū vltra ea q̄ ſunt ſui officij: de ꝗbus dicet̉ in ſequē. §. Pertinēt ēt ad eū q̄ dicunt̉de archidiacono: ꝓut hꝫ cōſuetudo loci: q̄ in hidat iuriſditionē: qͣꝫuis n̄ ita exp̄ſſe habeat ī iurede iuriſditione archip̄ſ. ſicut de archidia. ¶ Et ꝙarchidiaconus n̄ hēat iuriſditionē niſi de ꝯſuetudine: multa ponit ꝓ ⁊ ꝯtra. Io. an. in nouel. ſuꝑ. c.dilecto. de offi. archid. demuꝫ ſic dicit. Nota ẜmhoſt. ꝙ quedā ſunt ordinis ep̄alis: quedā ep̄alisauctoritatis: quedā ſimplicis ep̄alis iuriſditiōisquedā certi officij. Et pͥma q̄ .ſ. ſūt ep̄alis ordinisvt ordīare ꝯſecrare ꝯciliare dedicare chriſmare⁊ ſil̓ia q̄ colligi pn̄t de elec. ꝙ ſicut. n̄ pōt aliquisinferior ep̄o acꝗrere ēt obtētu alicuius ꝯſuetudinis: di. 68. qͣꝫuis. lꝫ aliꝗ aliqua ex hiſ exerceāt: uelqꝛ a iure hoc ꝯcedit̉ vt in abbatibꝰ d̓ eta. ⁊ qua.cū ꝯtingat. vel ex ꝯſuetudine approbata ꝑ papāſicut noͣ. de p̄ſbyt. cardinalibus de ſupple. negli.p̄la. c. i. vel pape p̄uilegio: vt di. 95. ꝑuenit. ſꝫ inferior papa hiꝰ minori .i. n̄ ep̄o delegare n̄ pōt. Queā vero ſūt ep̄alis auctoritatis: ſicut caſus criminales vel mr̄ioniales audire: n̄ dicit ſn̄ias dare:vt vitet oppoſitionē: de qua hētur de elec. tranſmiſſā. Indulgētias ꝯcedere: ⁊ quo ad exercitiūadmīſtrationis eccl̓iaſtici bn̄ficij inſtituere ⁊ deſtituere ⁊ ſil̓ia: de ꝗbus noͣ. de offi. archi. ad hec⁊ ſi qua pn̄t alia reꝑiri: q̄ ep̄s ad tp̄s ꝯmittere poſſit: vt no. de offi. archid. ſignificaſti. In ꝑpetuumvero a ſubiecto ꝯtra ep̄m nō pn̄t acꝗri: niſi ꝑ pape pͥuilegiū: vel ꝯceſſionē ep̄i cū p̄ſcriptione ſecuta: ⁊ ſic intellige de exceſ. p̄la. accedētibus. vel exſn̄ia arbitri ſeu alia ꝯuētione p̄ſcriptione firmatade p̄ſcrip. cū olim. ⁊ ẜm hoc ſine calūnia poſſꝫ intelligi de auctorizabili inſtitutione: de inſti. cū veniſſēt: alias ꝯſuetudo n̄ ꝓdeſt ẜm noͣ. de offi. archid. cū ſatis. ¶ Quedā ſūt ſimplicis iuriſditiōis:ſicut viſitare corrigere coerce̓ modica coercione: cās minores audire ⁊ termīare: ⁊ quedaꝫ aliaq̄ in diuerſis. c. hn̄tur. Et in hiſputat archid. qͦ adparochiales eccl̓ias ⁊ minores tituloſ eē vicariūep̄i: de offi. archid. ad hec. vbi papa de iure reꝗſitus: de iure rn̄dit: maioꝝ aūt ꝯfirmationē exercere n̄ dꝫ incōſulto ep̄o: niſi plus acꝗrat: de ele. dudū. Nec iſta vicaria extedit̉ ad maiores titulosvt abbatie ⁊ ꝯuētualis eccl̓e: niſi ꝑ ꝯſuetudinemhoc acꝗrat: vt de offi. archid. dilecto. Caueat ergo ep̄s: ne hac vicaria ꝑmittat archid. tanto tꝑevti: ꝙ ꝯſuetudinis p̄ſcriptio ſit ꝯpleta: ar. de elec.cumana. Interim .n. pōt ip̄m ⁊ in his qn̄cūqꝫ vultcū ſit eius vicarius ꝓhibere. ¶ Quedā vero ſūtcerti officij: ex ꝗbus ⁊ quo ad abbates ⁊ alios aliqua de iure coi ad archid. ꝑtinent: de quibus in. cad hec. de offi. archid. hec Io. an. Et de archip̄ſ.ēt dici poſſent: q̄ de archid. qn̄ hoc hꝫ ꝯſuetudo