.XX.

continentiā: que diſponit ad ꝑfectionē. religioſirenditiue: quia tendūt ad ꝑfectionē: ep̄i ꝑfectiuequia .ſ. ſūt vt alioꝝ ꝑfectiores: ſed de religioſis dictum eſt: ⁊ de ep̄is eſt ſequens titulus. Reſtat gͦvidere de alijs clericis p̄cipue curatis: qui etiaꝫſūt in diuerſis gradibus ꝯſtituti. Nā aliqui dicūtur archidiaconi: alij archip̄ſbyteri: alij prioresquo ad eccleſias collegiatas: vel decani ſeu plebani quo etiā ad alias: alij vicarij vicē .ſ. tenetesp̄fatorum: alij primicerij: alij cantores: alij ſacriſte: hi omnes non ſūt ꝓprie ⁊ ſtricte loquendo inſtatu ꝑfectionis: qͣꝫuis large hoc dicatur de eis..14. q. i. §. i. Non enim habent obligationē ꝑpetuam ad curam ſuā: quia pn̄t ſine licentia ſuoruꝫſuperiorū deſerere curā renūciando ⁊ multo magis religionem intrando. Ex quo oſtenditur ẜmTho. 2ª. 2ᵉ. q. 84. ar. vltimo. Statum religioniseſſe ꝑfectiorem omni ſtatu curato citra epiſcopalem: cū eccleſia permittat tales libere: etiam contra voluntatē p̄latorum ad religionem tranſirevt. 19. q. 2. due ſunt. Et pōt quilibet in huiuſmodiſtatibus conſtitutis dicere illud: p̄ſ. pͣs. Perfice .i.ꝑfectos fac greſſus meos .i. oꝑa mea: quibus iturad celū vel infernū: in ſemitis tuis .i. obſeruatione conſiliorū: vt continentie patientie ⁊ hiꝰ: queſemite dicunt̉: quia ſtrictiora ſūt: qͣꝫ vie late mādatoruꝫ: vt nō moueant̉ veſtigia mea. Ueſtigiaſunt exempla derelicta ex operibus: que ſi leuia⁊ imꝑfecta ſunt: cito mouent̉ .i. remouent̉ a memorijs hominū: ſed ſi ſint veſtigia ꝑfectorū operum: firma manent in mentibus hominū ad imitandum: ⁊ ꝑ hos gradus cognoſcit̉ deus a populis. Nūc gͦ de horum ſingulus aliqua annotent̉:⁊ primo de archidiaconis.Archidiaconus archip̄ſbyter p̄poſitus primicerius ſacriſta ⁊ cuſtos ⁊vicarius ordinarius: qui nō ſolum eſt ep̄us: ſedetiam ⁊ inferior eo. Et de his excepto vltimo n̄pōt dari certa regula vniuerſalis de iuriſdictiōeeorū: ſi hn̄t vel nō: ⁊ quantā habeant: ⁊ quid ſpectet ad officium eoꝝ. Sed in his ſtat̉ magis conſuetudini locorū qͣꝫ iuri ſcripto. Et in aliquibuseccleſijs eſt ſolus archidiaconus prima dignitaspoſt ep̄m: in alijs eſt archip̄ſbyter: ⁊ nō archidiaconus: in alijs vterqꝫ: in aliquibus eſt p̄poſitus:nō archidiaconus nec archipreſbyter: ⁊ talis videt̉ eſſe loco archidiaconi vel archipreſbyteri: īalijs ē primicerius. De ꝗbꝰ gͦ aliqua breuit dicēda ſūt. Et primo de archidiacono. Dicit hoſt.ꝙ archidiaconi in aliquibꝰ eccleſijs hn̄t officium⁊ in aliquibꝰ hn̄t iuriſdictionē: ⁊ quid ꝑtineat adtale officiū: habet̉ de offi. archidi. officiū. vbi dicit in textu. Officiū archidiaconi eſt euangeliū:quando voluerit legere: vel alicui de diaconibꝰprecipere. Et quando ep̄us miſſam canit: ad iuſſionem eius induant ſe leuite ſacris veſtibus: qͣliter cū pontifice ad miſſam ꝓcedant: ⁊ infra oēeccleſiaſticū officium prouidendo lectiones aut

reſponſoria ī matrici eccleſia dare debet ⁊ aſcultare. Et in tantū vt nullus euangeliū aut epiſtolam reſponſoriū vel quālibet in eccleſia legat lectionē vel cantet: donec aſcultetur ab eo. Acolitos quoqꝫ ipſe ordinet: quis thuribulum deferre: quiſue minorum in eccleſia officia agere debeat: vbi dicit glo. ſuꝑ verbo aſcultetur: ꝙ hocvidet̉ potius ꝑtinere ad officiū magiſtri ſcholarum. Item glo. ſuꝑ verbo nullus dicit: incognitus ⁊ nō ꝓbatꝰ. ep̄m enī vel aliū ꝓbatū n̄ aſcultabit. Notoria enī examinatione nō ſūt examinanda: vt extra de fil̓. p̄ſbyte. qm̄. ẜm hoſti. Et hec etmulta alia in huiuſmodi magis attendunt̉ ⁊ ſeruant̉ ex conſuetudine qͣꝫ ex iure cōi. Hec etiā ponit Iſidorus di. 25. ꝑlectis. De iuriſdictione autēarchidiaconi tractatur in diuerſis locis ẜm Io.an. in nouel. ſuꝑ dicto. c. officium. Primo enimarchidia. iurgia audit: vt dicit̉ di. 25. plectis. ⁊ deoffi. archidi. ad hec. Secūdo inſtituit. 63. di. ſi inplebibus. ⁊ eo. ti. cū ſatis. Tertio penas infligit:vt de penis licet. Quarto priuat beneficijs de p̄ben. referente. Quīto ſubiectis p̄cipit obſequia:vt de exceſ. p̄la. ad hec. Sexto perpetuam vicariam ⁊ curam: ⁊ per conſequens iuriſdictionemordinariā habet eo. ti. c. i. Septimo corrigit priuat viſitat: ꝓcuratiōes recipit ſuſpēdit excōicat⁊ interdicit: eo. ti. mandamus. Sūt aūt quedamiura: que faciūt contra archidiaconū. Primo qꝛnō inſtituit. 16. q. 7. nullus. ⁊ eo. ti. cū ſatis. Secūdo qꝛ vicarius ⁊ ſic ep̄o ꝓhibente nil poterit: eo.ti. c. i. vbi dicit̉. Sciat archidiaconus poſt ep̄m ſein omnibus eſſe vicarium. Tertio qꝛ de paruistantū cognoſcit: maiora refert vt eo. ti. ad hec. ꝑquod pꝫ ꝙ eſt pedaneꝰ paruus aut nullus iudexaut delegatus: hec Io. an. Sꝫ Io. in glo. di. 25. ꝑlectis. querens vtrū archidiaconus habeat iuridictionem ordinariam vl̓ delegatam. arguit advtrāqꝫ partē: nec determinat. Et addit Bar. bri.mihi videt̉ ꝙ ſolus ep̄us in ciuitate ſit iudex ordinarius. 7. q. i. in apibus. niſi ſecus ſit de conſuetudine p̄ſcripta de offi. archidi. c. vltimo. Augu.aūt de anchona dicit notandā eſſe differentiaminter archidiaconū ⁊ archiepiſcopum. Si enimarchidiaconus eligit̉ ab vniuerſitate: ⁊ confirmatur ꝑ epiſcopū: habet iuriſdictionē ordinariam d̓iure: vt ꝓbatur di. 25. ꝑlectis ⁊ eo. ti. c. i. ⁊ vltimo.Et idem dico de illo qui preficitur collegio velvniuerſitati ꝑ ep̄m dyoceſis: ar. diſ. 93. legimus.Si autem preficiatur in eccleſia per epiſcopum:maxime vbi ſunt plures archidiaconi: nō credoipſum habere iuriſdictionem ordinariam: ſꝫ tantum delegatam. Et tantū poterit exercere: quantum epiſcopus ſibi cōmittit. Et ſic intelligunturiura illa. 16. q. 7. nullus. ⁊ eo. titu. cum ſatis. ⁊ hocniſi plus obtineat de conſuetudine preſcripta: cuiſemper ſtabitur. Uerum de iure communi hecqͣtuor videntur pertinere ad officiuꝫ archid̓. iur̄gia mīora clericoꝝ: examīatio ⁊ repn̄tatio clericoꝝ ad ordīes: ſtallatio ſiue īductio ī poſſeſſionē