Titulus.

Tabernacula peccatoꝝ: in quibus .ſ. habitant: ⁊ſe reperiūt: ſūt vicia ⁊ pericula: que frequent̓ reperiunt̉ in p̄latis. Nā quanto in loco ſuꝑiori tanto in periculo maiori verſat̉: inquit augꝰ. in regula. Et nil triſtius ⁊ miſerius ⁊ damnabilius ep̄idignitate: ſi ꝑfunctorie res agat̉: ait ideꝫ diſ. 47.quantūlibet. Uel etiā tabernacula peccatorū inalia vita ſunt tormeta damnatoꝝ: ad que multip̄latorū vadunt: nō tn̄ ꝓpter p̄laturā: ſꝫ ꝓpter malam vitā vel negligentiā erga curā. Unde quidāex diſcipulis beati Bernardi: ꝗ nullo modo voluit acceptare ep̄atū: ad quem fuerat electus: ⁊ abeato Bernardo exoratus: apparens cuidā pꝰmortem interroganti de hoc ꝙ noluerat acceptare: rn̄dit. Reuelatuꝫ eſt mihi a ſancta trinitate:ꝙ ſi fuiſſem de numero ep̄oꝝ: fuiſſem de numero damnatoꝝ: ⁊ de iſtis pꝫ ꝑ exempla ſanctorū.Petrus quidē damianus ſapientia ⁊ eloquētiainſignis renūciauit ep̄atui: qui de ſe ſcribens ait.Quia refutaui eccleſiaſticuꝫ regimen: dimittensep̄atū centū annorū mihi pnīa iniūcta eſt ẜm remedia monaſtice regule: tn̄ ſe excuſans ad greg.7. dicit multos ante eū hoc feciſſe. Ualerius inquit ep̄us hyponenſis auguſtinū ſibi ſucceſſoreꝫinſtituit. Lucidus catoclenſis īminente obitu adcenobium cōuolauit: cui beatus andreas apdaruit in obitu. Adalbertus ep̄us monachum ſe induens martyrij palmaꝫ ꝓmeruit. Melius ē enīpondus abijcere: qͣꝫ cū detrimento dn̄i firmatisceruicibus interire. dū enim tu ignauus negociator denariū ſeu talentuꝫ tenes: alterius locū quipecuniā duplicare pot̓at: occupaſti: hec ille. Adde ⁊ exempla alia vt celeſtini pape: qui renūciauit papatui: ⁊ canonizatus eſt dictus ſanctus petrus de murrone. Beatiſſimus hieronymus capelluꝫ p̄ſbyteri cardinalis rome dimiſit: ⁊ bethleem accedens totā bibliam in latinū tranſtulit:ac plurimas epiſtolas magne doctrine ⁊ eloquētie ſcripſit: ⁊ ſcripture ſancte multos libros commentatus eſt. Albertus magnus īmo maximusph̓s ⁊ theologus archiep̄atui ratiſbonenſi renūciauit. Sanctus gregꝰ. nanzanzenus grecus epiſcopatui renūciauit: ſcribens apologiā .i. execuſationem ſue renūciationis: on̄dens difficultatemmaximā in regendo ⁊ docendo populos ꝓpterdiuerſitatē complexionū ⁊ morū ⁊ ſtatuū ex exemplo eius: qui haberet nutrire quoddam aīalcompoſitū ex naturis multoꝝ animaliū: cui vn⁊ idem cibus eſſet vni parti eius nutrinientū: alteri venenū. Nā panis vita hominis: ⁊ venenuꝫvt dicit̉ accipitris: venenū vita ſerpētis: ⁊ morshoīs ⁊cͣ. Sanctus Benedictus renūciauit abbatie: qn̄ vidit ſubditos obſtinatos: ⁊ nil ꝓficere: etad ſolitudinem dilectam reuerſus eſt. MagiſterRay. compilator decretaliū ⁊ miraculis clarēsrenūciauit magiſtratui ordinis p̄dicatoꝝ ꝓpterdebilitatem corꝑis: qꝛ nō valebat ita diſcurrere⁊ laborare ſicut oportet. Plures alij voluerūt renūciare: ſed qꝛ non fuerunt ꝑmiſſi ſeu acceptata

eorū renūciatio: ne voluntati ſutoꝝ ſuperiorum⁊ ꝑ conſequens dei contrairent: patient permanſerunt.¶ De diuerſis officijs ſeu dignitatibus: ⁊ primode archidiaconibus. Ca. vi.Ęus in gradibuseius cognoſcet̉: cum ſuſcipiet ean p̄s pj̄sGregorius hoc exponens ſuper Ezechielem ſicait de peni. di. 2. Dum ſanctā eccleſiam dn̄s ſuſcipit .ſ. ꝑ incarnationeꝫ ſe ei conformē faciendo ingradibus eiꝰ dignoſcit̉: quia eius gloria ꝑ illiusincrementa declarat̉: quantū enī eccleſia aſcendendo ꝓficit: tantū deus hominibꝰ ex eius virtute innoteſcit. Sꝫ iſti gradus poſſunt triplicit̓ cōſiderari. ¶ Primo ẜm gratie augumentationeꝫ¶ Secundo ẜm operis variationem. ¶ Tertioẜm perfectionis vel preſidentie diuerſificationē.Quantum ad primumeſt triplex gradus ẜm augumentum gratie .ſ. ijcipientiū .ſ. bene facere ꝓficientiuꝫ ⁊ ꝑficientiūſeu ꝑfectorum. Primorum exercitium ſpūalprincipaliter tentationibus viciorum reſiſterSecundorū in virtutibus ꝓficere. Tertiordiuinis inherere: ⁊ de his in pͣs. pͣs. benedictior.ſ. gratie dabit legis lator .ſ. deus: ibunt .ſ. exipgratia de virtute in virtutem: quia de incipiergradu ad ꝓficientē ⁊ de ꝓficienti ad ꝑfectum: eſic demum videbit̉ deus deorū in ſyon i. glCognoſcitur deus ab his: qui ſunt in iſtis gbus ⁊ ab alijs ꝑ eos. Secundo conſideratdus ẜm variam occupationem: ad quam plmum ſe applicat homo. Et ſic ſunt tres gradqꝛ actiuorū qui ſe exercent in operibꝰ miſeridie exterioribus: contemplatiuorū qui diuimeditationibus ⁊ ſpeculationibus inſiſtūt. Elatoꝝ qui vtriqꝫ .ſ. actiue ⁊ contemplatiue deuiunt: vel penitentiū qui .ſ. a p̄dictis gradibꝰue vel cōtemplatiue decidētes ad deū ꝑ coctionē reuertunt̉. Et hi figurati ſūt ꝑ tres q̄dilexit xp̄s: vt dicit̉ Io. xi .ſ. marthaeactiuā: mariā que ſignificat cōtemplatdeſignātē inqͣꝫtū mortuꝰ ⁊ reſuſcitatꝰ gradūtentiū. Sed inquantū poſtea p̄latus ⁊ ep̄s ſtatp̄ſidentiū. Horū gradus ⁊ actus pn̄t notari ī illoverſu pͣs. Memor fui dei ⁊ delectatus fū: qd̓ ꝑtinet ad cōtemplatiuos: in ꝗbus ē maxima ī mmorando de deo delectatio. Exercitatus ſuꝫ: qͥſpectat ad actiuos: qui ſe exercent in operibꝰ miſericordie. Et ſcopabā ſpm̄ meū .i. mundabā: q̄attinet ad penitentes: ꝑ pnīam mundātes deꝯſcīe vel ēt ad p̄latos: ꝗ̄ ſcopa zeli ad ſalutēditoꝝ ſe debēt ꝑcute̓. Tertio ꝯfiderat̉ gradꝰ ẜnſtatū ꝑfectionis ⁊ p̄ſidentie: dicunt̉ in ſtatu ꝑfetionis eſſe ⁊ clerici ⁊ religioſi ⁊ ep̄i: ſꝫ alio ⁊ aliqmodo. Nam clerici diſpoſitiue: quia tenētur ad