.XX.

ſed ſi talis eſſet in periculo mortis: tunc ad hocvt vere peniteat: renūciat in manu ꝯfeſſoris ſubconditione: ſi placuerit pape: ⁊ de hoc. s. in ſecunpa ꝑte ti. i. c. i. Nota etiā ꝙ poteſt quis renūciare ꝑͦ alium ẜm hoſti. ſi tn̄ habeat ſpeciale mandatum: extra de offi. dele. c. cum olim. Idem videt̉ſhabet generalē adminiſtrationē. ff. de ꝓcura.cui libera. Secus ſi tantū eſſet generalis ꝓcurator: extra de p̄ben. dilecto. i. Rn̄. Et nota ẜm hoſtien̄. ꝙ ſi quis mittit nunciuꝫ ad ſuperiorem: vtcedat: poteſt penitere: dum res eſt integra: extrade elec. in cauſis. Sed ⁊ ſi talis ꝓcuratorē ignoraniem reuocauerit: tenebit nihilominus ceſſiofacta: anteqͣꝫ reuocatio perueniat ad euꝫ: niſi malicioſe fuerit factuꝫ: quin reuocatio perueniat adeum: vt de renūc. c. cum illuſio in cle. Qui veroimpetrauit licentiā cedendi: cogendus eſt: extraeo. quidē. Item cōuenienter renunciatio debetfieri in ſcriptis: vt. 7. q. i. §. ecce. ⁊. c. qualiter.Quō renunciat̉ iuri ſcripto. Nota ꝙ talis renunciatio ex certa ſcientia facienda eſt. Ideoqꝫ talisrenūcians ſi ius ignoret: eſt ei notificandū in auten. quō oportet ep̄os. §. igitur ordinandus. collatꝭ. prima. Nec enī poteſt quis renūciare ei: qd̓ignorat. ff. de inofficioſo teſta. l. mater. Renūciatur aūt iuri exp̄ſſe ⁊ tacite: ⁊ expreſſe quidē cumdicit: quietū clamno tale ius ⁊ ſil̓ia: extra de elect.ex multiplici. tacite vero cū facit cōpoſitionē: extra de elec. cū inter. Item tacite renūciat in faciendo contra: vt in exhibendo illi honorē: cuiuselectioni contradixerat: extra d̓ his que fi. a ma.ꝑte ca. ex ore. Similit̓ recipiendo alique in teſtamento: quē impugnabat. ff. de inoffi. teſta. l. ſi p̄ponas. vel ſi petentis legatū aduocatus vel procurator fuit. ff. de inoffi. teſta. l. fi. ¶ Nota etiamꝙ clericus qui impetrauit beneficiū: ſi ſubijciatſe miſericordie canonicoꝝ ẜm Ber. non ex hocintelligit̉ renūciaſſe: extra eo. veniens. qui etiaꝫſi det eis litteras ſuas: ⁊ ipſi ſint īmiſericordesdebet talis officio iudicis reſtitui eo. ti. ſane. Nādeceptis nō decipientibus iura ſubueniūt de rerū ꝑmuta. cū vniuerſoꝝ. Sed ſi renūciat litterisꝓ certa penſione: priuat̉ ⁊ litteris ⁊ penſione: exͣde reſcrip. ad audientiā. Ite qn̄ ꝗs expectat primā ꝓxime vacaturā in aliqua eccleſia: ſi aliquisobtines p̄bendā tenue fraudulent̓ renūciet: vt exp̄cedenti p̄claudat̉ illi via ad pinguiorē: que ſperat̉ vacare: nō impedit primū expectantē. Et ſip̄benda pinguis poſtea vacās ꝯferat̉ iſti: ꝗ renūciauit: priuat ipſe vtraqꝫ: exͣ eo. ſi te li. vi. ¶ Quepn̄t renūciari. Nota ꝙ ꝗs pōt r̄nūciare voci ſuequā hꝫ in electione: de elec. c. eccl̓ia. Itē renūciari pōt iuri in futurū .i. ſi lex iā eſt: pōt ꝓ futuro renūciari: al̓s nō: qꝛ qd̓ nō eſt: nō pōt renūciari ẜmhoſti. ff. de ꝯtrahen. emp. ⁊ vendi. in lege. Sꝫ ꝗdſi ꝗs renūciat oī iuri ꝯpetenti ⁊ ꝯpetituro: ⁊ ſil̓it̓lris impetratis ⁊ īpetrandis? Rn̄det hoſti. quoad futurū renūciatio generalis nō valet: vt dictum eſt: ⁊ exͣ de ꝯſtitu. cū acceſſiſſent. Si aūt ſpe

cialis in ꝗbuſdā iuribus ⁊ ſequit̉ generalis renciatio: valet. c. qn̄ multipliciter. ¶ Nota in ſūmaẜm hoſti. ꝙ renunciari pn̄t iura cōpetentia circaſeruitutes: etiā ſi aīalia ſint: de ſepul. c. in pn̄tia.Itē iura competentia circa beneficia ſicut ⁊ ipſabeneficia renuciari pn̄t. Item oīa iura cōpetētiaꝑ aliqua inſtrumenta ſicut ⁊ ipſis inſtrumentisrenūciatur de pactis cū pride. Utrum aūt debitor poſſit renūciare ꝓbationi ſolutionis ꝑ teſtes⁊ hiꝰ. Rn̄. licet quida dicant: ꝙ valet renūciatiotn̄ ẜm hoſti. nō videt̉ verū: qꝛ ius ꝓbādi ꝑ teſtesꝓ cōi vtilitate inductū eſt: vnde ꝟſus teſtiū frequens ⁊ neceſſarius eſt. ff. de teſti. l. i. gͦ tali iuri renūciari nō pōt. Itē clericus renūciare nō pōt foro ſuo ſine ꝯſenſu epiſcopi: qꝛ fieret ꝑ hoc piudiciū ep̄o. Renunciatio enī debet fieri auctoritateeorū: quoꝝ intereſt de offi. archid̓. ad hec. Sil̓it̓clericus nō pōt renūciare illi priuilegio: ſi quisſuadente. 17. q. 4. ¶ Quis aūt poſſit renūciare?Dicit hoſti. ꝙ ille ad quē ꝑtinet id qd̓ renunciat̉de regula. c. ad apoſtolicā. Poteſt aūt renuciare⁊ libere reſignare papa papatui: ⁊ maxime cū ſecognoſcit inſufficiente ad regendū vniuerſalemeccleſiā: eo. ti. qm̄. li. vi. Unde ⁊ celeſtinus paparenūciauit: qui canonizatus eſt: ⁊ ſcūs petrꝰ dicit̉qꝛ ſic prius vocabat̉. Et gregꝰ. 12. venetus natione renūciauit ꝓpria ſponte in ꝯcilio conſtantiēſiꝑ ꝓcuratorem ſuū dn̄m Carolum de mala teſtisarimini dominū nō ꝓpter inſufficientiam: ſed vtdaret̉ vnio ⁊ pax eccleſie ſacroſancte. Nā tempore ſuo duo alij p̄tendebāt ſe ius habere in papatu: ⁊ ſūmi pontifices in ſuis obedientijs dicebant̉ .ſ. benedictus. 12. qui ꝓprio noīe dicebat̉ petrus de luna: ⁊ Iohannes. 23. qui ꝓprio noīe dicebatur balthaſar coſſa. Qui duo benedictus .ſ.⁊ Iohannes de cōi ꝯſilio ⁊ auctoritate: totius cōcilij depoſiti ſūt ⁊ priuati papatū: qꝛ ſcandalizabant eccleſiam dei: nolentes dare vnione eccleſie. Gregorius qui ⁊ angelus prius eſt dictus ꝟenetus a concilio conſtantienſi factus eſt legatusin marchia. Et in concilio eodem a cardinalibuſ⁊ nationibus canonice eſt electꝰ. Martinus quītus romanus vnicus paſtor eccleſie. Renuntia.tio dignitatis eccleſie ſpontanea: quādo ſit ex pura deuotione ⁊ humilitate: vt quis magis diuinis vacet: ⁊ pericula anime euadat: nō poteſt reprehendi obſeruatis debitis circunſtantijs ſꝫ laudari: poteſt enim talis dicere illud p̄s. Elegi abiectus eſſe in domo dei: magis qͣꝫ habitare in tabernaculis peccatorum: elegi dicit̉: quod pertinet ad ſpontaneam actionem nō coactionem vl̓aliquam indignationem: abiectus eſſe: quod ſpectat ad humilitatem ſeu mortificationem. Uidetur enim quedam abiectio et dehonoratio quoad mundum: ſed laudabilis ⁊ virtuoſa: quia ſcilicet in domo domini .ſ. exiſtens ⁊ permanens īdomo eccleſie militantis ⁊ poſtea triūphantis:magis qͣꝫ habitare in tabernaculis peccatorum:qd̓ innuit periculorum ⁊ damnationis euaſionē