.XVIIII.
reſtamēti ſcripturas: quas regulariter ſuſcepimꝰ:etiam has ſuſcipi nō ꝓhibet ſanctā ſynodū nicenam. zo18. patrū in qua condemnatus eſt arriushereticus. Conſtantinopolitanā epheſinā pͥmaꝫchalcedonenſem. Sꝫ ⁊ ſi qua ſūt ſancta conciliaa ſanctis patribus inſtituta poſt iſtoꝝ 4. auctoritatem ⁊ cuſtodienda ⁊ obſeruanda decernimusn nūc ſubijciendū eſt de opuſculis ſanctorūrū: que in eccleſia catholica recipiunt̉. Opuſcula beati Cypriani ep̄i carthaginenſis ⁊ martyris. Opuſcula gregorij nazanzeni conſtantinopolitani ep̄i. Opuſcula beati Baſilij cappadocemep̄i. Opuſcula beati athanaſij ep̄i alexandrini.Opuſcula Iohannis Chryſoſtomi conſtantinopolitani ep̄i. Opuſcula beati hilarij pictauenſisep̄i. Opuſcula beati ambroſij mediolanenſis ep̄iOpuſcula beati auguſtini hypponēſis epiſcopi.Opuſcula beati hieronymi p̄ſbyteri. Opuſculabeati proſperi viri religioſiſſimi. Epiſtola beatileonis pape ad flauianū conſtantinopolitanumep̄m. Item opuſcula omniū patrū orthodoxoꝝ:qui ī nullo a ſancta romana eccleſia deuiauerūt:nec ab eius fidei p̄dicatione ſeiuncti ſūt: ſed communionis ipſius gratia dei vſqꝫ ad vltimū viteſue diem ꝑticipes fuerūt legenda decernimus.Item decretales epiſtole quas beatiſſimi papeuerſis temporibus ab vrbe romana ꝓ diuerum patrū conſultatione dederūt venerabilit̓ſuſcipiende ſūt: hec ibi. Sꝫ ⁊ de decretalibꝰ epiſtolis dicit̉ ſic: di. 19. Si romanoꝝ pontificū deto ceteroꝝ opuſcula tractatorū approbāt̉ velrobant̉. Ita vt qd̓ vere apl̓ica ſedes approbauit hodie teneat̉ acceptū. Et qd̓ illa reſpuit hactenus inefficax habeat̉: quanto potius q̄ ipſa procatholica fide ꝓ ſanis dogmatibꝰ ꝓ varijs ⁊ multipharijs eccl̓ie neceſſitatibꝰ ⁊ fideliū moribꝰ diuerſo tꝑe p̄ſcripſit: oī debent honore p̄ferri: hecibi. ¶ Ponit adam quoſdā alios doctores eccleſie famoſos tenere in auctoritate ẜm locum poſtiſtos canonicos: quibꝰ debēt addi Iſidorꝰ: di. 20.de libellis. ⁊ gregoꝰ. extra de reliqui. ⁊ vene. ſan.glorioſus. ⁊ diony. di. 38. oēs. Et ſūt iſti Beda alchuinus rabanus caſſiodorus ſtrabus hyſichiꝰhaimo ⁊ iuo carnoten̄. Rycar. ⁊ hug. de ſcō victore. Tertiū locū in auctoritate tenet ph̓i doctoreſqꝫ gentiliū. Nā ⁊ ſi fidei catholice veritatemignorauerūt: mira tn̄ ⁊ p̄clara quedā dixerūt decreatore ⁊ creaturis vicijs ⁊ virtutibꝰ: di. 37. relatū. Sꝫ ⁊ doctrina ſcī Bernardi fuit approbata⁊ doctrina ſcī tho. de aquino ꝑ Io. 22. ſeu vrbanū in extrauaganti. ¶ Notandū ẜm hierony. inꝓlogo galeato ꝗ ponit̉ ſuꝑ librū regū: ꝙ libroꝝveteris teſtamenti hebrei faciūt. 4. ꝑtes. Et primā appellāt legē que habet̉ in .v. libris. Et primus dicit̉ geneſis hn̄s. c. 50. Secundꝰ dr̄ exodhn̄s. c. L0. 3ꝰ. leuiticꝰ hn̄s. c. 27. 4ꝰ numeri hn̄s. c..25. 5º. deuteronimiꝰ hn̄s. c. 34. ¶ Secundā ꝑtēſeu ordinē appellant ꝓphetas. Et hꝫ octo partesſeu libros. Et primus eſt Ioſue hn̄s. c. 24. Se-
cundus liber Iudicū hn̄s. c. 21. ⁊ huic libro iudicum ānectunt hiſtoriā Ruth: qꝛ in diebꝰ iudicūfacta eſt. Sꝫ latini ponūt hanc vnū librū ꝑ ſe: ethꝫ. c. 4. Tertiū ponūt primū ⁊ ſecundū librū regum in vno volumine: ⁊ appellāt ſamuel. Quartum ponūt tertiū ⁊ quartū librū regū in vno volumine quē vocant malachim. Sꝫ latini ponunthos quatuor libros reguꝫ in vno ꝟolumine. Etprimus eoꝝ hꝫ. c. zi. ſecundus. c. 24. tertius. c. 22.quartus. c. 24. quintus liber eſt iſaias hn̄s. c. 66.ſextus hieremias hn̄s. c. 52. cui adnectūt lamentationes ⁊ librū Baruch. Sꝫ latini lamentationes faciūt vnū librum: ⁊ habet. c. 4. ⁊ baruch aliū ⁊ habet. c. 6. Septimus eꝫ. echiel hn̄s. c. 44.Octauus liber. 12. ꝓphete minores quos ponūtin vno volumīe. Sꝫ latini in. 12. libris diſtinguūtEt primus eſt oſee hn̄s. c. 14. Iohel hn̄s. c. triaTertius amos hn̄s. c. 9. Quartus abdias hn̄s. c..i. Quintus ionas hn̄s. c. 4. Sextus micheas habens. c. 7. Septimus naum hn̄s. c. 3. Octauꝰ abacuch hn̄s. c. 3. Nonus ſophonias hn̄s. c. 3. Decimus aggeus habens. c. z Undecimus zachariashn̄s. c. 14. Duodecimus malachias hn̄s. c. tria.¶ Tertiam partē ſeu ordinē appellaūt agiographia .i. ſancta ſcribentia ⁊ diſtinguūt in nouem libros. Primus eſt Iob hn̄s. c. 42. Secūdus dauid .i. pſalteriū hn̄s pͣs. 150. Tertius eſt ſalomon.ſ. ꝓuerbia eccleſiaſten ⁊ cantica canticorum. Etprouerbia habent. c. zi. eccleſiaſten. 12. cantica. 8.Sextus eſt daniel hn̄s. c. 12. Septimus paralipomenon habens duos libros. Et primus habet. c..29. ſecundus. 36. Octauus Eſdras diſtinctus induos libros. Et primus habet. c. io. Secundusqui dicitur neemias habens. c. 13. Nonus heſterhabens. c. 14 ¶ Quartaꝫ partē quā tn̄ nō ponūtipſi hebrei in canone ſcripturarū ſanctaꝝ: ſꝫ appellant apocrypha: faciunt de alijs quinqꝫ libris.ſ. ſapientia habens. c. 19. eccleſiaſticus hn̄s. c. 5i.Iudith. hn̄s. c. 16. Thobias hn̄s. c. 14. et liber machabeoꝝ diſtinctus in duos libros. ⁊ primus hꝫc. 22. ſecūdꝰ. 17. Unde ⁊ de his quinqꝫ libris dic̄Hieronymus in ꝓlogo ſuper iudith: ꝙ auctoritas hoꝝ libroꝝ ad roboranda illa q̄ in cōtētioneveniūt: minus idoneā iudicant̉: ſed tn̄ ſynodꝰ nicena in numero ſanctaꝝ ſcripturaꝝ legit̉ computaſſe: hoc dicit Hieronymꝰ de libro iudith. ⁊ idēde alijs quattuor videt̉ dicendū: ⁊ de hoc habetur di. 15. ſctā romana in palea. Et ideꝫ ēt dic̄ tho.2ª 2ᵉ. q. ⁊ Nicholaus de lira ſuꝑ thobiā .ſ. ꝙ iſti n̄ſūt tante auctoritatis: ꝙ ex dictis eoꝝ poſſet efficaciter argumentari in his que ſunt fidei: ſicut exalijs libris ſcripture ſacre. ꝟnde forte hn̄t auctocitatē talē qͣlē hn̄t dicta ſanctoꝝ doctoꝝ approbata ab eccleſia: Cui annectūt lamētatōes ⁊ libBaruch. Sꝫ latini lamentatiōes faciūt vnū librū⁊ hꝫ. c. 4. ⁊ baruch. aliū ⁊ hꝫ. c. 5. Nouū teſtamētū pōt diſtīgui in qͣttuor partes correſpōdentesveteris teſtamēti ꝑtibꝰ ẜm talē quorūdā diuiſionem: qꝛ aliꝗ libri ſūt legales vt. 5. pͥmi: quibꝰ cor-