Titulus.
vel et ymologizando nomen eius. ¶ 6º aliquā figuram adducendo ad idem nō quidē fabularūpoeticarū ſed de ſcripturis diuinis. ¶ 7º ſimilitūdines naturales ꝓponendo. ¶ 8º exempla ad idērecitando d̓ xp̄o ⁊ ſanctis ſuis: ⁊ nō ſolū que habent̉ in biblia ſed etiā alia aliquando etiā infideliū. Exempla etiā humane ꝯuerſationis multum imprimūt ⁊ mouent. Cº ꝑ cōmendationeꝫvel vituperationē materie de qua agit̉. Et hocvel ex dictis ſanctoꝝ ſeu doctoꝝ vel ex cōi opinione hominuꝫ vel ex vtilitate multa vel detrimento: qd̓ inde pōt ſequi. Exemplū ponatur inmediū de ſupradictis. Si agat̉ de miſericordiaiuxta illud thema. Eſtote miſericordes. Primopōt adduci auctoritas ſcripture ſacre: puta dicēdo illud apl̓i. Induite vos ſicut dilecti dei ⁊ ſcīviſcera miſericordie. Cognouit ſalomō iſtud fore neceſſariū: ꝓpterea dixit eccleſiaſtes. ¶ Oleū.ſ. miſericordie de capite tuo .i. mente: nunqͣꝫ deficiat. Nō enī credendū eſt ꝙ loquat̉ de oleo materiali: qꝛ hoc eſſet turpe ⁊ abhominabile. Diuiſio ſuꝑ dicto themate pōt fieri ſic. Pater veſtermiſericors eſt iudicia differēdo: ⁊ vos eſtote miſericordes a diffinitiuis ſn̄ijs abſtinendo: vn̄ ſubdit luc. 6. Nolite iudicare. ¶ 2º pater veſter miſericors eſt multiplicia ꝯferēdo. Et vos eſtote miſericordes erogatiuis ſubſtantijs nō parcendo:vn̄ dicit luce. 6. Date ⁊ dabitur vobis. ¶ 3º paterveſter miſericors eſt ſupplicia remittendo. Etvos eſtote miſericordes vindicatiuis malicijs indulgendo: vnde dicit̉. Dimittite ⁊ dimittet̉ vobis. At hec tria conſequent̓ tractant̉ ꝑ totū euangeliū. Et ꝙ omnibꝰ miſericordia ſit neceſſariaondit ambro. in canone di. 86. in ſingulis dicensMiſericordie cōmunis eſt vſus: ideoqꝫ cōmune p̄ceptum eſt omnibus etatibus omnibus officijs neceſſaria ab omnibus deferenda. Nō miles nō publicanus excipitur nō agricola vel vrbanus. Diues ⁊ pauper omnes in cōi monenturvt conferant nō habenti. Miſericordia enī plenitudo virtutū eſt: hec ibi. Sed querit̉ hic vtruꝫmiſericordia ſit maxima virtutū. Ad qd̓ rn̄dettho. 2ª. 2ᵉ. q. 30. ꝙ in deo qui nō habet ſuperiorēeſt maxima miſericordia: p̄s. Miſericordia eiuſſuꝑ oīa opera eius. In creaturis maxima eſt charitas. Sꝫ ⁊ miſericordia his que ſūt ad ꝓximuꝫ:ibi vide ¶ 2º ratio naturalis docet miſericordiāNā cū quilibet velit ſibi miſereri ⁊ ſubueniri inſuis neceſſitatibus ⁊ compati: hoc debet facereex miſericordia ipſe ꝓximis indigentibus. ¶ 3º.quid ſit miſericordia declarat augꝰ. in li. de ciuitate dei dicens: ꝙ eſt aliene miſericordie nr̄a incorde cōpaſſio: qua ſi poſſumus: alijs ſubuenimus. Ex quo on̄ditur: ꝙ illi qui habent vn̄ ſubueniant proximis ⁊ nō faciunt: nō hn̄t miſericordiam. ¶ 4º hoc declarat ipſa etymologia noīs.Nam miſericordia dicit̉ quaſi miſeriā adimēs.i. tollens ſeu miſerum habens cor. i. patiens triſticiam de miſeria alterius ⁊ tali modo vtendo
paſſione triſticie laudabile eſt. ¶ 3º quantū placeat deo iſta miſericordia oſtenditur per figuraꝫNam vaſa templi voluit deus inungi oleo. Sacerdotes etiam in ſua ordinatione ī veteri ⁊ nouo teſtamento inungunt̉ oleo: ac etiaꝫ reges adinnuendum ꝙ fideles xp̄iani qui ſūt vaſa dn̄i debent eſſe miſericordes ⁊ ꝑmaxime ſacerdotes:qui debent eſſe patres pauperum: ac etiam principes qui debent cauſas miſerabilium. ꝑſonarūdiligenter expedire. ¶ Sexto ſed ⁊ ipſa mēbracorporis humani hoc docent: quia fi patit̉ vnuꝫmembrum compatiunt̉ omnia membra ⁊ ſubueniunt ꝓ poſſe: pes vadit ad medicum: manusoſtendit locum: oculus lachrymatur ⁊c̄. Similitudinem etiam habemus a brutis. Nam elephans inueniens hominē inuium in deſerto docet viam. Delphinus piſcis ſuſcipit hominem inmari: ne ꝑeat ſicut narrat augꝰ. de ciuitate dei dequodam cithareda: qui proijciens ſe in mari ſuſceptus eſt a delphino: terra etiam ſubuenit neceſſitatibus hominū dando eis fructus ſuos marepiſces: ipſa etiam bruta ſe iuuant. ¶ Septīo quāta ⁊ qͣꝫ mira exempla habemus in hoc. Nam dedeo ipſo cum iratus fuerit miſericordie recoberis. Qui ex miſericordia motus incarnatnauit ſamaritanum vulneribus ſauciatum:ſericordia motus ſuꝑ viduam ſanauit filium⁊ famelicos. 4. milia hominū ſatiauit. 7. parex miſericordia abrahaꝫ ſuſcipiebat peregrinosthobias ſubueniebat indigentibus ſpūalit̓ ⁊ coporaliter: gregorius magnus angelum ſuſcepitmartinus xp̄m veſtiuit nudum. Sed ⁊ conſtatinus imperator ex magna miſericordia quibuit ad paruulos occidendos meruit muncorporalit̓ ⁊ ſpiritualiter. Tytus imperatordelis cū ſero recordaretur ſe nihil dediſſe: dixitſuis hanc diem ꝑdidimus: quia nil dedimus ⁊c̄.¶ Octauo multū cōmendant ſcripture miſcordiam. Nam dn̄s dixit ꝑ oſee. Miſericormalo qͣꝫ ſacrificiū: apl̓s ad timoth̓. Pietas advalet ⁊c̄. hec pn̄t dici fructus eius. Sꝫ ⁊ Ciceroin cōmendationē ceſaris ait. Nulla detuis pietate maior eſt. ¶ Nō tamē oponem concluſionē vel materiā ꝑ omnes iſtos modos extendere: quia nimis enet ꝓlixum.quando ꝑ plures ex his aliquando ꝑpa¶ Libri ꝟero optimi ſuꝑ alios ad dilataterias ſūt poſt bibliam: liber decretorum: textuſententiarū: moralia beati gregorij: aude ciuitate dei: ſecunda ſecūde beati thoad doctrinalia ſūma viciorum ⁊ virtutum qad ꝑſuaſiua. Quia vero in theologica⁊ in p̄dicatione locus ab auctoritate prpture ſacre eſt maximus. Secūdo auctoritasnonis. Et tertio doctorum quorū doctrineprobate ſūt ꝑ eccleſiam. Ideo ad declaratidictorum .ſ. que doctrine ſint approbate: n̄habent̉ di. 15. de verbo ad verbū. Gelaſius parSācta romana eccleſia poſt illas veteris ⁊ nob̓