.XVIIII.
cū virginibꝰ ſacris. De veneratione eiꝰ. multūoēs eū venerant̉: quia didicerūt a xp̄o. Nō eumvoluit quodā tꝑe eſſe in maiori fama: ipſe incarnatus voluit eum ꝑ matrē viſitare. Sic eccleſiamultū honorat eū. Nā plura feſta de eo agit qͣꝫde aliquo ſancto: ſed ⁊ ẜm Bern̄. prima eccleſiaſolenniter cōſecrata que eſt principalis totius orbis .ſ. ſancti Iohannis laterani: ad eius honoremeſt conſecrata: ⁊ merito oēs debent eū venerari:quia reperit̉ officiū exercere omniū angelorū .ſ.ſeraphin ꝓpter feruentē charitatē ⁊cͣ. vide in legendis ſanctoꝝ: venerati ſūt eū ⁊ ſcī pr̄es ꝗ erātin limbo: qꝛ p̄nunciauit eis ⁊c̄. ¶ De p̄curſionepꝫ. Quia ẜm gregorium miſit ad ieſum dicens.Tu es qui venturus es: interrogans ſi volebatꝙ eſſet ſuus p̄curſor ad patres limbi: ſicut fueratꝑcurſor in mūdo ⁊c̄. ¶ De miraculoſa operatione: nota ꝙ nullus ita cito fecit miracula ſicut Iohannes: qꝛ adhuc in vtero matris exiſtens exultauit. Miraculoſe conceptꝰ eſt: quia de ſterilibꝰparentibus: miraculū fecit in natiuitate reddenspatri loquelā: ⁊ tota vita eiuſ fuit miraculoſa ⁊c̄.¶ De gratia finali pōt intelligi illud Ro. 6. Gratia dei vita eterna. Multi enī bene incipiūt: quiin malo vitam fiunt: gregꝰ. Et incaſſum bonumagit̉: ſi ante vite terminum deſerat̉: de peni. di. 2.Hanc optime habuit Iohannes: ſemꝑ in ea ꝓficiens ⁊ tandē in ea finiens. Si ꝓponat in circūciſione: vocatū eſt nomen eius ieſus. Quō diuerſis noībus nominatus eſt ſignificantibꝰ noīs eiuſeffetū. Sed iſtud p̄cipuū quod figuratū eſt in ieſu naue. In ieſu ſacerdote magno: in ieſu ſyrachſuit p̄nunciatū: p̄s. dn̄e dn̄s noſter ⁊c̄. ⁊ tandemfuit hoc nomen impoſitū: ⁊ interpretat̉ ſaluator.Et quia ſaluat nos ab infectione criminali: mat..i. Ipſe enī ſaluū faciet populū ſuū a peccatis eorū ⁊ ꝯmiſſis ⁊ cōmittendis ne fiant. Secūdo ſaluat ab obſcuratione intellectuali. Ber. Un̄ tantalux in mūdo: niſi de p̄dicato ieſu: canti .i. Oleumeſt nutritiuū luminis effuſū nomen tuuꝫ. Tertioib aff.ctione tꝑali: mar. vlti. In noīe meo demonia eijcient ⁊c̄. Si ꝓponat̉. Tu es petrus. Petrꝰinnterp̄tatur diſcalciatus vel agnoſcens: vel dicitur a petra. Et in pͦ notat̉ in ipſo mūdo abdicatioin. 2º. ſui illuſtratio: in. 3º. xp̄i imitatio ꝑ dilectionē⁊ paſſionē ⁊c̄. ¶ Septimus modus ꝓcedendi ecurioſus licet moraliter ⁊ vtiliter poſſit extendiẜm litteras alicuius noīs de themate: ſicut faceremēbra diuiſionis incipiētia ẜm illas lr̄as: ſicutverbi gratia. Si ꝓponat̉ ꝓ themate illud. Mortuus eſt diues ⁊ ſepultus eſt ī inferno: pōt dici: ꝙocto ſūt pene maxime in inferno: q̄ notant̉ in litteris octo ipſius noīs infernus. ¶ Prima Igniscruciatio: apoca. ꝑs illoꝝ .ſ. pctōꝝ in ſtagnū ignis⁊ ſulphuris. ¶ 2ª Numinis pͥuatio Iſa. vlti. Tollat̉ impius ne videat gloriā dei. ¶ 3ª. Flagelli illatio: p̄s. Multa flagella pctōris: ⁊ Iſa. Seruietis dijs alienis ⁊c̄. ¶ 4ª. Eterna duratio: mat. 25.Ite maledicti in ignē eternū. ¶ 5ª. Remorſiōis
ſtimulatio: iſa. vlti. vermis eoꝝ nō moriet̉ .ſ. ꝯſcientie remorſus. ¶ 6ª. Negatio illuſtratiōis: mat..22. Mittite eū ī tenebras exteriores. ¶ 7ª. Uilificatio habitationis: qꝛ ẜm Baſiliū ibi ꝓijcieturfex omniū elementoꝝ. ¶ 8ª. Sublatio oīs cōſolationis: gregꝰ. Erit ibi mors ſine morte defectꝰſine defectu. Et hec etiā pn̄t notari ī auctoritateIob. vbi loquit̉ de inferno ⁊ ſi nō eo ordīe. Nānuminis .i. dei viſionis pͥuatio: ibi vadā .ſ. expulſus a dei facie: duratio eterna: ibi nō reuertat̉ adſtatum .ſ. quietis. Negatio illuminationis: ibi adterram tenebroſam. Illatio flagelli ꝑ demonesibi operotā mortis caligine: diabolꝰ dicit̉ morsUilificatio habitationis: ibi terrā miſerie. Sublatio oīs ꝯſolationis: ibi terrā tenebrarū ibi tribulatio. Ignis cruciatio: ibi nullus ordo. Namignis ille nō lucet vthic ⁊ in igne etiā friget: quiaẜm Iob. Tranſibūt ab aquis niuiū ad caloremnimiū ⁊c̄. Remorſionis conſcientie ſtimulatio:ibi ſed ſempiternus horror inhabitat. Extendevt placet ꝑ auctoritates ⁊ exempla. Si ꝓponatur illud: ſtephanus plenus gratiā: pōt dici: ꝙ qͣꝫuis ex certitudine ſciri nō poſſit: ſi homo hꝫ gratiā dei: qꝛ dicit̉ eccleſiaſtes. 9. c. Nemo ſcit vtrūodio vel amore ſit dignus: tn̄ ꝑ coniecturas ⁊ ſigna pōt ſciri. Et ſūt octo q̄ ſi ꝗs hꝫ ſignū ē: ꝙ plenus eſt gratiā ẜm octo litteras huiꝰ noīs ſtephanus. Primū eſt ſufferentia aduerſorū: vn̄ ſtephanus plenus gratia ⁊ fortitudine: p̄ſ. Spū oris eiꝰomnis virtus. ¶ Secundū temperantia delectationū: ad Ty. 2. c. Apparuit gratia dei erudiēsnos vt ⁊c̄. ¶ Tertiū efficentia miraculoꝝ .i. corī..12. Alij dat̉ gratia ſanitatū ⁊c̄. Uel meliꝰ expientia diuinoꝝ .ſ. ꝑ guſtum: ⁊ dicit̉ ſapiētia. ¶ Quartum facilitas bene oꝑandi. Ambroſius. Neſcittarda molimina ſpūs ſcī gratia. ¶ Quintū auiditas diuina verba audiendi. Io. 8. Qui eſt ex deo.ſ. ꝑ gratiā verba dei audit. ¶ Sextum nuditasterrenoꝝ: math̓. 19. Si vis perfectus eſſe vendeoīa que habes: ⁊ da pauꝑibus ⁊ ſequere me ⁊c̄.¶ Septimū vindicatio pctōꝝ in ſe ⁊ in alijs: p̄s.Iniquos odio habui ⁊cͣ. Tantū affligit̉ quantuꝫamat: augꝰ. ¶ Octauū ſubuentio ꝓximoꝝ. Ioh̓. l.Qui viderit fratre ſuum neceſſe habere ⁊c̄. hecomnia ſtephanus.¶ De modis dilatandi materiā ⁊ libris autenticis eccleſie ⁊ apochryphis. Capl̓m quintū.Odilatandū materiam ꝓcedit̉ diuerſis modis. ¶ Nā primo circa cōcluſionē vel materiā de qua agit inducenda eſt aliqua auctoritas vel ſacre ſcripture vel canonis vel ſancti doctoris ⁊ aliqn̄ etiamgentiliū ſed raro. ¶ 2ꝰ pōt etiā ibi moueri aliquaqueſtio ¶ 3º induci pōt aliqua ratio nō demonſtratiua ſed ꝑſuaſiua. 4º. diffiniendo ſeu deſcribendo rem de qua eſt ſermo. ¶5º. interptando