XVIIII.

ſibi faciebat eſſe ſubiectos. Nam ⁊ ego homoſum ⁊c̄. In ſecunda parte eſt videndū: quomodo intelligatur: ꝙ chriſtus admiratus fuiſſe dicatur: cum procedat ex ignorantia: ⁊ in chriſtonulla fuit ignorantia. Secundo quomodo fideſcenturionis exceſſerit fidem iſrahel. Tertio prenunciatur conuerſio gentilium figuratorum incenturionis fide: qui requieſcunt in fide trinitatis: ⁊ hoc eſt recumbere cum abraham Iſaac etiacob ⁊ reprobatio iudeorum: ibi filij autem remni eijcientur ⁊cͣ. Quarto quomodo in infernoſit fletus ⁊ ſtridor dentiū. In tertia parte de effectu fidei: ſecundo de ſanatione ipſius pueri.¶ Secundus modus ꝓcedēdi eſt ſumendo aliquam auctoritatem de ſcriptura ſacra pro themate: ⁊ illam diuidere in partes. Et iſte eſt modus magiſtralis ⁊ magis ſcientificus quo vſi ſūttho. Bonauētura ⁊ Bernar. in ſermonibus ſuispredicabilibus. Et aliquando Ia. ⁊ Io. de ſancto geminiano in omnibus ſermonibus ſuis. Etin diebus dominicalibus ſumitur pro thematede euangelio vel de epiſtola concurrēti. In dicbus autem feſtiuis fanctorū ſumitur vel de euargelio dominicali vel epiſtola ⁊ magis de precedenti immediate qͣꝫ ſequenti vel etiam de euangelio vel epiſtola de feſto. Si etiam ſumeret̉ aliqua auctoritas ſcripture extra euangeliū ⁊ epiſtolam: qͣꝫuis nō ſit multuꝫ in vſu moderno nullum tamen inconueniens. Iaco. de voraginen̄.⁊ Io. de ſancto geminiano vtuntur hoc modo īfeſtiuis cōmuniter: ſumēdo ſcilicet vnam auctoritatem de diuerſis libris ſcripture ⁊ in ipſam faciendo diuiſionem: verbi gratia: Si de euangelio ferie ſexte ſumatur illud. Sit elemoſyna tuain abſcondito ⁊ pater tuus ⁊c̄. Primo oſtēditurvirtuoſa elemoſynarum erogatio: ibi ſit elemoſyna ⁊c̄. Secundo copioſa earum remuneratio:ibi pater tuus ⁊c̄. Poſſūt etiam membra diuiſionis ſubdiuidi: ⁊ hoc diuerſimode exemplum inpredicta diuiſione. Nam in prima parte notant̉tria que faciūt elemoſynam virtuoſam. Primūꝙ fiat ei qui eſt in defectione: ſit elemoſyna. Secundū ꝙ fiat de ſua poſſeſſiōe nō aliena: ibi tuaTertium ꝙ fiat cum recta intentione: ibi in abſcondito. In ſecunda parte notat̉ ꝙ reddet tibideus pro elemoſyna triplicem remunerationeꝫſcilicet temporaliū multiplicationem: ⁊ iſte ſuntmulte. Spiritualiū augumentationē ⁊ ſupernalium receptionem. Si ſumatur ꝓ themate illud:diliges dominū deum ex toto corde tuo. Triahic notantur. Et primo actum gratioſum: quiadiliges: omnia enim delectantur in amore. Dilectio tamen importat amorem gratuitum: ſecundo obiectum glorioſū. Dominum deum tuum.Et dominus notat eius gubernationē deus eiꝰcreationem: tuus eius incarnationē: que coguntnos ad amandum ipſū. Tertio ſubiectū vigoroſum: ex toto corde tuo: ibi quō tripliciter diligit̉ex toto corde ẜm tho. 2. 2ᵉ. q. ¶ Si autē p̄di

catur de aliquo ſancto: pōt aliquid ſumendo deepiſtola vel euāgelio ei adaptari. Nec ē incōueniēs qͣꝫuis ille intellectꝰ ſcripture nō ſit ille ꝓpriſed etiā aliquādo contrarius: qꝛ moralis ſenſuseſt multipliciter. Homo quidam erat diues: ⁊ induebatur purpura ⁊ byſſo: ⁊ epulabatur quotidie ſplendide. Si predicetur de ſancto gregoriovel alio doctore. Tria poſſunt de eo notari virtutum interioꝝ fertilitas: homo quidam erat diues. Secūdo actuū exteriorū nobilitas. Induebatur purpura .ſ. charitate: ⁊ byſſo .i. puritate.Tertio ſenſū ſcripturarū ſuauitas: epulabat̉ quotidie ſplendide exponendo ſcripturas. Si predicetur de ſancto hieronymo: ⁊ occurrat illud euāgelium dominicale vbi habetur: dixit dominusdomino meo ⁊c̄. Quāuis ſit dictum de chriſto:poteſt applicari ad ſanctū hieronymū ⁊ alioſ quifuerunt mēbra xp̄i: vbi tria. Primo ad ipſum diuinalis allocutio: dixit dominus: quod intelligit̉ꝑ inſpirationem ſcripturas ⁊ flagella. Secundocirca ipſum rationalis executio: domino meo: ratione vtens dominus eſt per virtutes alias ſeruus. Tertio ſuper ipſum premialis conſecutio:ſede a dextris meis. Qd̓ notat magnitudinē glorie ſuperne. Si ſumatur de euangelio ipſius feſti vt de beato dominico vel auguſtino illd̓. Nōpoteſt ciuitas abſcōdi ſupra montē poſita: mat.5. Tria hic de ipſo notantur. Primū ꝙ intimusfuit deo colligatus: quia ciuitas quaſi ciuiū vnitas .i. ſenſuū tendentium ſimul in deum ẜm ꝙ inexemplis ſeu geſtis fuit xp̄o conformatus: qꝛ ſupra montem. Mons enim ſignat xp̄m cuius vite fuit multum ſimilis vita ſanctiſſimi dominiciin p̄dicatione in ordine ſuo ⁊c̄. Tertium qd̓ fuitmundo in miraculis manifeſtatus: qꝛ nō poteſtabſcondi ꝓpter miracula eius. Si ſumat̉ de epeſtola feſti: vt illud repoſita eſt mihi corona: vbitria de ipſo notant̉. Primo magnificat̉ ex triumphi excellentia: qꝛ corona. Secundo exercitat̉ īprelij experientia: quia mihi. Tertio nobilitaturin premij permanentia: qꝛ repoſita eſt. Et quantum ad primū nota triplicem coronam. Primadebet̉ imperatori vel regi ꝓpter potentiā. Secūda paſtori .i. epiſcopo vel pape ꝓpter clementiā.Tertio doctori .ſ. aureola ꝓpter ſapientiam: oēshabuit beatus dn̄icus. Et primā a patre ꝑ appropriationē: qꝛ ei attribuit̉ potentia: vt in miracul̓.Coronā ſapīe a filio ꝑ diſputationē ꝯͣ hereticos⁊ p̄dicationē. Tertiā coronā clementie ⁊ miſericordie a ſpū ſancto in regimine ordinis. Quantūad ſecundū nota tria in ſuo exercitio. Mihi enīrefert̉ ad id: qꝛ bonū certamen certaui cōtra vicia bellando. Curſū cōſumaui: ꝑſeuerando: fidēſeruaui .i. fideliter gloriā deo ſemꝑ dādo. Quātum ad tertiū repoſita: nota ꝙ repoſitū nō ꝑdit̉Semꝑ poteſt perdi corona virtutis quouſqꝫ aninia reponatur in gloria. Sed primo repoſita ſibi fuit corona virtutum per predeſtinationem.Secundo ꝑ prenunciationem: quia de ipſo etiā