XVIIII.

ael bonos mores vel determinata ꝑ eccleſiamnō credat faciliter niſi audiat a fide dignis: ⁊ tūccorrigat eum fraternalit̓: vt retractet: ꝙ ſi n̄ vellet retractare errores dictos: eſſet tunc publicepredicandū contra errores eius: ſicut paulus pulice reſtitit petro ex diſſimulatiōe ſua quaſi inicendo ad iudaizandū. 2. q. 7. paulus. Si autēipſe p̄dicator errauit admonitus: debet libenteraudire ⁊ ſe corrigere: ſicut petrꝰ ceſſit paulo: diſ.s veritate. Et ſi aliquem erroneū articulū ⁊ periculoſum dixiſſet: debet retractare honeſtius qͦpoteſt. Si aūt nō eſſet periculoſum quod dixit:puta aliquod apochryphum: qd̓ nō tenetur qͣꝫnis maledixerit: non debet retractare ẜm tho. inepiſtola quadā ad vitandum ſcandalum. ¶ Septimo euitet ſuperfluitatē ſeu nimietatem ⁊ hocmultipliciter: videlꝫ nimiā ꝓlixitatem. gaudentenim breuitate moderni: priſcianus ī. 7. ⁊ greg.in omel̓. Alimenta que minus ſufficiūt auidiusſumunt̉: vnde nimis ꝓlixe predicans figuraturin lege ꝑ patientem fluxum ſeminis qui īmundus iudicabatur. Semen eſt verbū dei ordinatum ad generationem ſpūalem cauſandā. Sedſicut in patiente fluxuꝫ ſeminis ipſū efficit inanē⁊ infructuoſum: ita ex nimia ꝓlixitate fermonisīpeditur fructuſ in auditoribus: vt exponit greg.di. 43. ſit rector. nimia tamen breuitas p̄cidit:ait bierony. ſtudioſoꝝ deſiderium. Item nimiāvelocitatem in loquendo vel tarditatem: vndeSeneca pronunciatio ſicut ⁊ vitā debet eſſe cōpoſita. Nihil ordinatum eſt quod precipitatur⁊ properat. Et que ſtillare volo qͣꝫ currere. Itēnimietatem diuiſionum: vnde Seneca philoſophiam in partes non in fruſta diuidā. Diuidi enīeam non concidi vtile eſt: nam comprehenderequemadmodum maxima ita ⁊ nimia difficile ēItem nimietatem allegationum. Nam ⁊ in iure hoc nō laudatur. Sufficit enim ad probandāvnam ſententiam allegare vnam vel duas partes. Multas autem adducere ſuper fluum videtur vanum ⁊ ſui oſtentatiuum: niſi aliquādo fietad maiorem confirmationem alicuius ſententiedubitabilis. Item nimium ornatum verborum⁊ ſuperfluitatem. Nam ⁊ ficum que tantū foliahabebat: nō fructus chriſtus maledixit: mat. 22.Seneca. Nō delectent verba noſtra ſed ꝓſint.Idem: oratio que veritati dat operam incompoſita debet ⁊ ſimplex eſſe. Nō tamē nimis ruſticana ne contemnat̉. Nam ⁊ dominus precepitin lege. offerri ſibi primicias mellis: qd̓ deſignat dulcedinem eloquentie vt dicit gratianus:di. 37. §. i. Primitia parum eſt: ⁊ ſibi volebat offerri quia ad honorem dei nō ſui.¶ Octauo abſtineat a leuitate: ne ſcilicet dicatverba ocioſa ⁊ fabulas ad prouocanduꝫ riſumdicit enim hieronymus ꝙ bonus predicator eſtqui prouocat populum ad luctum nō ad riſum.Et ſi aliquando non ſit indecens dicere aliquaverba ſolacioſa ad ſubleuandum populum atte

diatum: moderate tamen fiendum ⁊ raro. Nonſit etiam leuis ad recitandum ſomnia ⁊ viſionesmulierum: ⁊ ad prophetandum de aliquo maloventuro vel determinatiue loquendo de tempore aduentus antichriſti: ⁊ die iudicij quia nōeſt veſtrum inquit chriſtus actuū .i. Noſce tempora vel momenta que pater poſuit in ſua poteſtate: vnde ⁊ tho. in. 4. dicit ꝙ omnes qui voluerunt determinate loqui de hac re reperti ſunt ⁊reperientur fallaces. Nō ſit etiam leuis ad precipitandum ſententias de aliquo actu: ꝙ ſit peccatum mortale: niſi ſit certum ⁊ clarum ꝑ rationem vel per auctoritates doctorum. Nō ſit etiāleuis ad pronunciandum indulgentias ⁊ precipue queſtuariorum: qui aliquando multis fictionibus ⁊ falſis bullis vtuntur: vt dicitur in cle. depeni. ⁊ re. abuſionibus. vnde ⁊ in cle. religioſi depriuile. p̄cipitur predicatoribus ne pronūcientindulgentias indiſcretas: vbi dicit glo. ꝙ dicunt̉indiſcrete ille indulgentie que non habentur: etideo diligent̓ examinet: quando aliquam habetpronunciare. In geſtuationibꝰ aūt exclamationibus vnuſquiſqꝫ in ſenſu ſuo abūdet. Omne tamen nimiū vertitur in faſtidium. Et qd̓ naturanegat nemo feliciter audet. Et diſplicet imprudens vnde placere ſtudet: chriſtum in ſuis p̄dicationibus legimus bis exclamaſſe: cum .ſ. dixitQui habet aures audiendi ⁊c̄. luce. 8. Et ſi quisſitit veniat ad me. Io. 7. Et Iohannes baptiſtadictus eſt vox: quia nō ſolum verbis debet clamare p̄dicator: ſed omnis cōuerſatio eius ⁊ vitadebet clamare penitentiam. ¶ Nono indiſcreteſermonem nō proferat: alias figurate īmunduset torto naſo iudicatur: di. 43. §. vlti. Ne videlꝫeandem materiam omnibus predicet: ſꝫ diuerſa diuerſis ẜm diuerſitatem conditionum morū⁊ ſtatuum: vnde hierony. de paulo predicatoremaximo. Nec ad inſtar īperiti medici vno collirio omniū oculos vult curare: ſed per ſingulaseccleſias vulneribus medetur illatis: di. 29. c. vlt.Simplicibus ⁊ idiotis nō ſubtilia predicet. Itamatrimoniū laudat cum de ipſo p̄dicat: ꝙ tamēvirginitatem ⁊ viduitatē preferat. 27. q. i. nuptiarum. ne virgo vel vidua incitet̉ ad nuptias. Itavirginitatē ſeu caſtitatē extollat: ne coniugiumvideat̉ damnare. Exinde enim ⁊ caſti ſuperbirepoſſent: ⁊ coniugati debitum ſibi inuicem denegare. Temporibus feſtiuis ⁊ ieiuniorum ita exhortentur ſi volunt coniugatos ad caſtitatem: ꝙreddendi debiti oſtendant neceſſitatem. Cū deicōmendant miſericordtam ſubdant et ſeueramdei iuſticiam: nolentibus eaꝫ acceptare temporeſuo ne homines de miſericordia preſumant. Itaon̄dant deū omnia mala ſeuere punire: qd̓ etiaꝫꝓmittant ⁊ veniā quibuſcunqꝫ ad pnīaꝫ redirevolentibus: penitentiam exteriorem ſeu abſtinētiam ita neceſſariā p̄dicent vulgo ꝙ ſpūalibushuiuſmodi indiſcretis ſi ibi eſſent: rapinam eſſeīmoderatam abſtinentiā inſinuēt. Ad cōtemptū