.XVIIII.
ſufferatis verbum ſolacij. gregoriꝰ ¶ Quāuisautem p̄dicator debeat cauere ne ex arrogantia⁊ inani gloria p̄dicet: tamen ſi motus recta intentione ſubrepat tentatio inanis glorie: nō debet ꝑhoc dimittere: eccleſia. x. Qui obſeruat ventumnunqͣꝫ ſeminat: exemplum in beato Bernardo:qui tentatus de hoc dum p̄dicaret dixit ſibiipſiNec propter te incepi: nec propter te dimittam¶ Subiacet etiā actus predicationis triſticie ⁊redio: ⁊ hoc quando quis nō extat multum gratus vel fructum non facit: vt dicit gregorius inmoralibus: ⁊ ideo requirit hominem bene firmatum: vt nec extollatur fauoribus popularibꝰ:nec deijciatur inaudientia vel infructuoſitate:vnuſquiſqꝫ enim ait apoſtolus mercedem recipiet ẜm ſuum laborem: ⁊ non dixit ẜm fructum:nec credimus minorem gloriam obtinuiſſe iacobum maioreꝫ: qui pauciſſimos conuertit multis ſanctis innominatis: qui milia populoruꝫ traxerunt ad fidem: vl̓ beato Iordane ſecundo magiſtero ordinis predicatorum: qui vltra fructuꝫquem fecit in ſeculo remanentibus: bene milletraxit ad ordinem: ex charitate ⁊ humilitate debet predicare. ¶ Secundum quod requiritur īpredicatore eſt vita ſeu conuerſatio lucens: eccleſiaſtici. 72. c. Quaſi ſol refulgens ſic ille refulſit in templo dei. Sol eſt impaſſibilis ⁊ incoinquinabilis: ⁊ habet modicuꝫ de materia: per iſtatria eſt lucida vita predicatoris per patientiam:p̄s. bene patientes erūt vt annuncient per immūdiciam ſapientie. O qͣꝫ pulchra eſt caſta generario cum claritate. Et per paupertatem ⁊ abſtinētiam: vnde chriſtus math̓. io. primis predicatoribus ait. Nolite portare ſacculum ⁊c̄. vn̄ hieronymus. An nō confuſio ⁊ ignominia eſt chriſtūcrucifixum pauperem ⁊ eſurientem farſis predicare corporibus: ⁊ ieiuniorum doctrinam rubētes buccas tumentiaqꝫ ora proferre. Si in apoſtolorum loco ſumus: nō ſolum ſermonem eorūimitemur ſed ⁊ conuerſationem ⁊ abſtinentiaꝫ.35. di. eccleſie. Nemo enim inquit ſymmachuspapa recte monitoris perſonam ſuſcipit: niſi quiactibus ſuis errata condemnat: ⁊ amorem innocentie conuerſatione demonſtrat: di. 8i. nemo. etvt dicit chryſoſtomus bene viuendo ⁊ bene docendo populum inſtruis: quomodo viuere debeat: bene autem docendo ⁊ male viuendo dominū inſtruis quomodo te debeat cōdemnaredi. 40. multi. Et quāuis ſic contingat cōmunit̓:vt ẜm gregorium. Cuius vita deſpicitur: reſtatvt eius predicatio contemnatur. 3. q. 7. qui ſine.tamen malefaciunt contemnentes: quia vt dicithieronymus. Sicut lixiuia per humidum cinerem fluens lauat ⁊ nō lauatur: ita bona doctrina per malum doctorem animas credentiuꝫ lauat a ſorde vicioruꝫ: di. 83. §. vlti. ⁊. i. q. i. nō quales. ¶ Et ſi cuꝫ peccatoribus conuerſari deceaaliquando ad eorum conuerſionem: ſicut chriſius qui manducabat cum publicanis: debet ta-
men vitare perſonas ſuſpectas: ⁊ vnde poſſet ledi fama eius: vnde augꝰ. Conſcientia noſtra neceſſaria eſt nobis propter vos: fama noſtra nonpollui ſed pollere debet in vobis propter vos:.12. q. i. nolo. Qui autem murmurant de predicatoribus conuerſantibus cum peccatoribus cumdebitis circunſtantijs: vt eos inducant ad bonaopera: incurrunt lepram peccati: quod fuit figuratum in maria ſorore aaron murmurante contra moyſen: propter vxorem eius ethiopiſſam:vt exponit gratianus. 2. q. 7. §. is ita re. i.¶ Nos qui infirmi homines ſumus: cuꝫ de deoloquimur: debemus primum meminiſſe qd̓ ſumus. Conſideremus quia aut tales ſumus: quales nōnullos corrigimus: aut tales aliquādo fuimus: ſed diuina operante gratia nō ſumus vt tāto temperantius corde humili corrigamus: quāto noſmetipſos verius quos emendamus agnoſcimus. Si autem nec ſumus: nec fuimus qualeſſunt quos corrigimus: ne cor noſtrum ſuperbiat quorum mala corrigimus: eorum alia bonaante oculos reuocemꝰ. Que ſi nulla omnino ſūtad occulta dei iudicia recurramus: qꝛ ſicut nosnullis meritis hoc ipſum quod habemus bonūaccepimus: ita illos poteſt gratia diuīe virtutisinfundere. Et excitati poſterius etiam ipſa poſſunt bona: que nos ante accepimus preuenire:exempluꝫ ponit de paulo perſequente ⁊ poſteaexcedente in gratia ſtephanum: gregꝰ. in. 22. moral̓. ¶ Tertium quod requiritur in predicatoreeſt ſcientia competens: vnde petrus in canonicaſua parati reddere rationē omni petenti vos deea fide ⁊ ſpe: que eſt in vobis: ⁊ apoſtolus ad timotheū. Attende lectioni exhortatiōi ⁊ doctrine: ⁊ eccleſi. 3. dicitur. Tempus tacendi ⁊ tempusloquendi: quia veritas prius tacendo diſcitur: etpoſtea loquendo predicatur: vnde petrus. oportet eum qui docet ⁊ inſtruit animas rudes: eē talem vt pro ingenio diſcentium ſeipſuꝫ poſſit aptare. ⁊ verbi ordinem pro audientis capacitatedirigere: debet ergo apprime eſſe eruditus ⁊ doctus inreprehenſibilis maturus ⁊ pauidus. 8. q..i. O portet. precipue autem debet eſſe doctus inſacra ſcriptura ⁊ ipſi vacare: vnde in huiuſmodifiguram vectes quibus arca portabatur iugiterannulisᵗ erant inſerti: vt cum arca eſſet portāda:nulla fieret mora de intromittentibus vectibusqꝛ predicatores per quos eccleſia circunfert̉ ſacris litteris debent inſiſtere ſemper: ne tūc querant diſcere: cum ex officio alios habent docere:vt exponit gratianus di. 25. §. 2. Et ſaluator noſter primus in medio doctorum ſedit: audiēs illos ⁊ interrogans: ⁊ poſtea predicare cepit. Sicetiam apoſtolos prius docuit: poſtea ad predicādum miſit: ⁊ poſt reſurrectioneꝫ prius aperuit ill̓ſenſum: vt intelligerent ſcripturas: ⁊ poſtea dixitEuntes in mundum vniuerſum predicare euāgelium omni creature. Panes etiam quinqꝫ deſignantes legem que continetur in quinqꝫ libris