Titulus.
Secundo exterius conuerſationem relucentemTertio cognitionem ſcientie competentem: vn̄de baptiſta qui fuit limes predicatorum veteris⁊ noui teſtamenti: dicit chriſtus Ioh̓. 5. Ille eratlucerna ardens ⁊ luces. Aucerna dicitur ꝓpt̓ cognitionem legis diuine: quam habebat infuſam⁊ ſi nō acquiſitam. Nam vt dicitur. Lucernaeſt lex: ⁊ p̄s. 18. lucerna pedibus meis verbū ⁊c̄.Ardens dicitur propter dilectioneꝫ: luc. 12. Ignēveni mittere in terram ⁊c̄. Et lucens propter cōuerſationem: math̓. 5. Sic luceat lux veſtra corāhominibus ⁊c̄. Nota ergo pͥmo ꝙ debet habere in ſe charitatem. Nam vt inquit apoſtolus .i.corinth̓. 13. Si linguis hominum loquar ⁊ angelorum charitatem autem nō habeaꝫ factus ſumvelut es ſonans. Lingua hominum eſt placere ⁊delectare auditores. Lingua angelorum eſt mouere ad opus: vel hoc eſt loqui naturalia ⁊ ſupernaturalia. Charitatem autem nō habet qui eſt inaliquo mortali peccato: quia ẜm tho. quodlibetpeccatum mortale eſt contrarium charitati: tal̓ergo predicans eſt ſicut cāpana pulſans que alios inuitat ⁊ vocat ad opera bona: ⁊ ipſa ſe conſumit. Naꝫ mortaliter peccat in mortali predicāsẜm tho. in. 4º. quia indigne exequitur tantū officium. Idem archidia. in roẜ. ſuper. c. cum exaudiero. di. 50. vbi dicit auguꝰ. animaduerte poſſedocere aliquem poſt peccatū: ſi tamen vicia priſtina diluerit. Ergo arguendo a contrario ſenſuſi permanet in peccato: non poteſt docere .ſ. cumſui ſalute: ad quod etiam facit quod dicit grego.Qui adhuc viciorum bello ſubiacet: nequaqꝫ ꝑpredicationis officium preeſſe magiſterio ceteroruꝫ debet: di. 44. §. vlti. ⁊ di. 50. quid eſt. nectamen dicit grego. ꝙ predicator nō debeat tentari: cuꝫ ⁊ paulo maximo predicatori datus fuitſtimulus carnis. 2. corinth̓. 12. qui fuit ẜm grego.tentatio carnalis. Sed ꝙ nō ſubcumbat tentationi per conſenſum rationis: vt ipſemet gregoꝰdeclarat in. 22. moral̓. Et nō ſolum in charitate ſed etiam ex charitate debet predicare nō excupiditate vel vanitate: vt valēs reputetur ⁊ huiuſmodi. Qui enim propter cupiditatem predicant: figurantur per balaam: de quibus dicit petrus in ſecunda epiſtola. Secuti ſunt viam balaam ex boſor qui mercedem iniquitatis amauit:correctionem vero habuit ſue veſanie ſubiugale mutum. Super quibus verbis dicit Beda.Ꝙ multi catholicorum in tantum amāt mercedem iniquitatis vt etiam docti ab indoctis clerici a laicis merito redarguantur: qui iure comparantur prophete qui verbis aſine contra naturam loquentis corripitur: nec tamen a propoſito praui operis retardatur. Congruit etiam nomen charitatis de qua veniſſe dicitur .ſ. ex bolor: quod interpretatur carneus. Neqꝫ enī aliamagis cauſa luxurioſis extitit: verbum veritatisamore pecunie vel deſideriorum temporaliumadulterare: qͣꝫ ꝙ carnis ſe concupiſcentijs man-
cipant. Balaam auteꝫ interpretatur precipitāseos: quia in precipitium ſuos mergunt auditores: quibus non ſalutaria que corrigant: ſed queillos delectent: erronea predieant: hec Beda. 2.q. 7. ſecuti. ¶ Quāuis autem predicatores nondebeant predicare principaliter propter temporalia habenda: alias tanqͣꝫ venditores bonuꝫ detemplo eijciuntur. debet tamen populus ſubminiſtrare eis neceſſaria: iuxta illud non alligabisos boui triturantis .i. corinth̓. 9. vnde hieron vꝰ.Apoſtolicis viris ⁊ euangelizantibus in neceſſarijs vſibus nolle tribue̓: ſeipſuꝫ condemnare eſt.16. q. i. c penulti. Qui vero ex arrogantia ⁊ inani gloria predicant: figurantur per heliu: qui reprehendit Iob ⁊ amicos eius cum multa arrogantia: vt patet Iob. vbi dicit gregoꝰ. 22. moral̓.Arrogantes cum ſcientiam accipiunt: nihil ſe accepiſſe eſtimant: ſi hanc eos habere occultam cōtingat. Nuſqͣꝫ ſuum gladium niſi in ore hominūponuint. Predicatores autem ſancti partem ſuāreputant: ſi intus ipſi de ſapientia gaudeant: forisautem alios ab errore compeſcant. Et ibi gaudent vbi hoc percipiunt: nō vbi intus tot tentionem laqueos innoteſcere compelluntur: ꝙͣbonum quod acceperunt: cum innoteſcit mediainterueniente charitate de profectu audientiuꝫnō de propria oſtenſione gratulātur. ¶ Nōnuqͣꝫ etiam arrogantes viri dum predicatores ſanctos magna eloquia ac pro locutiōe ſua venerari conſpiciunt: locutionis eoruꝫ celſitudinē ⁊ nōvtilitatem intentionis imitantur. Nec hoc amātquod illi appetūt: ſed hoc quod clari hominibꝰoſtenduntur. Et plerunqꝫ ad loquendum impetum vane glorie menteꝫ anxietas nequaqͣꝫ ſe intra ſilentium capiens quaſi zelum charitatis inflaminant. Idem eodem. 22. dicit. Spiritualispredicator in cunctis que dicit ſolerti cura ſe inſpicit: ne in eo ꝙ recta predicat: vicio ſe elatioextollat: atqꝫ omnium ſapientie gratiam quāloqueretur accepit: nō ſuis ſe eſtimat meritis lꝫeorum interceſſionibus quibus perloquitur accepiſſe: indignum ſe omnibus iudicat: etiam cūdignius cunctis viuat. Scit ꝙ bona que innoteſcunt hominibus ſine periculo eſſe vix poſſuntEt quāuis ſapientem ſe eſſe ſentiat: vellet tamenſapiens eſſe nec videri. Et ſi liceat tacere appetit. Eoſqꝫ ſe feliciores putat: quos intra eccleſialocus inferior per ſilentium occultat. Et tamervt defendat̉ eccleſia ex neceſſitate officium locutionis ſuſcipit: ſed ex magno deſiderio ociumtaciturnitatis querit: hanc dicendi formularrogantes ignorant. Neqꝫ enim loquuntur: q̄cauſe eueniunt: ſed cauſas euenire appetunt veloquantur: hec omnia gregoꝰ ¶ Habent enimhoc arrogantes proprium: ꝙ priuſqͣꝫ dicant: inra ſe dicere ſemper exiſtimant: ⁊ locutionem ſuaadmirando preueniunt: quia vel ī acutis ſenſibꝰipſa elatio quanta ſit fatuitas ignorant ⁊ econtipaulus dum mire ⁊ alte hebreos moneret: dicit̉