.XVIIII.

di. 43. predica ergo ⁊cͣ. Ubi tria notantur ꝑ ordinem. Primo excellentia eximia in huiuſmodiactione: ibi predica. Secundo materia digna vl̓precipua in predicatione: ibi verbum. Tertio reſeruata circunſtantia cū diſcretione: ibi inſta oppor. ⁊ impor. De primo ſcilicet excellentia actuspredicationis. Nota ꝙ officium predicationiseſt precipuum in eccleſia dei: vt dicitur extra dehereticis. c. cum ex iniuncto. Et eſt multis priuilegijs dotatum: vt extra de exceſ. prela. Nimis.i. ⁊. 2. Et merito quia chriſtus principaliter hocofficium exercuit: vnde auguſtinus de ciui. dei:vt homo confidentius ambularet ad veritatemfidei: ipſa veritas dei filius homine aſſumpto n̄deo conſumpto veniens fundauit: atqꝫ ſtabiliuit fidem ſcilicet predicando: qd̓ oſtendit apoſtolus ad hebre. dicens. Que cum cepiſſet enarrari per dominum. Et ad innuendum huius oſficij excellentiam in ſacra ſcriptura dicuntur predicatores prophete ⁊ angeli: vnde gregorius inpaſtora. tractans illud hieremie. ii. c. Prophetetui viderunt tibi falſa ⁊c̄. Dicit ꝙ prophete dicūtur doctores: qꝛ dū fugitiua eſſe pn̄tia indicant:q̄ vētura ſūt manifeſtat: vn̄ ꝓpheta dr̄ qͣſi ꝓculfans ⁊ p̄dicator quafi prenunciator ſcilicet eoꝝque ventura ſūt pena ⁊ gloria. Ꝙ predicatoresdicuntur angeli: oſtendit ideꝫ Gregorius ī. 34.moral̓. Exponens enim illud Iob. Cuꝫ ſublatusfuerit timebunt angeli ⁊ territi purgabuntur: dicit ꝙ in aduentu ſuperni iudicis: quādo poteſtastentandi erit diabolo ſublata: angeli id eſt predicatores ſancti dei etiam timebunt: apte autē angeli dicuntur predicatores: angelus enim interpretatur nuncius: predicator autem eſt nunciusdei: p̄s. Annunciauerunt opera dei ⁊cͣ. Sed ⁊ angeli ſeptem quibus Ioh̓es ſcribit. 2. ⁊. 3. c. apoca.Et ſeptem angeli qui canunt ſeptem tubis ſignātpredicatores in ſeptem ſtatibus eccleſie diuerſa predicantes: que comprehendunt̉ in verbistibicinationis eorum: vt pulchre exponit hugocardinalis ibidem. Sed ⁊ angelus qui apparenſcum gladio euaginato terruit afinam cui inſedebat balaam: ne vlterius procederet ſignat predicatoreꝫ: qui verbo dei qd̓ eſt gladius ſpirituscōminando ſcilicet diuinam ſententiam ſubditis: qui a prelatis preceptis ⁊ minis inducunturad malum: occurrunt declarando: ne obediantin malis: vt exponit gratianus. 2. q. 7. §. cum balaam. ¶ Angeli autem non ex ſe veniunt: ſed vtdicit apoſtolus ad hebre. z. In miniſteriuꝫ miſſi ſunt ⁊c̄. Sic ⁊ predicatores quomodo predicabunt ait apoſtolus Ro. io. niſi mittantur. Ꝙautem Iſaias nō vocatus ſe obtulit ad predicādum cum dixit. Ecce ego mitte me Iſaie. 6. Etecontra cum hieremias mitteretur: a deo ſe exculauit dicens. A a a domine deus. Ecce neſcioloqui ⁊c̄. hieremie .i. Et ſi diuerſa vox extra prodijt: nō tamen a diuerſo fonte dilectionis emanauit: duo quippe ſunt precepta: vt ait gregoriꝰ:

charitatis amor dei ⁊ proximi. Per actiuam vitam prodeſſe proximis cupiens Iſaias officiuꝫpredicationis appetijt. Per contemplatiuaꝫ vero hieremias ſedule amori conditoris inhereredeſiderans: ne mitti ad predicandum debeat cōtradicit: quod laudabiliter vnus appetijt: hoclaudabiliter alter expauit. Iſte ne tacite contemplationis lucrū loquēdo perderet. Ille ne damna ſtudioſi operis tacendo ſentiret. Sed hoc invtriſqꝫ eſt ſubtiliter intuendum: quia ⁊ is qui recuſauit plene nō reſtitit: ⁊ is qui mitti voluit: ante ſe per altaris calculum purgatum vidit ⁊ paulo ſupra dicit. Sicut toto deſiderio occupationem fugere debemus: ita ſi deſijt: qui predicetoccupationis onus libenti neceſſe eſt animo ſubire. 8. q. i. in ſcripturis. ¶ Et quia difficile eſt ⁊ rarum videre ſe purgatum: quia nemo ſcit vtrumodio vl̓ amore ſit dignus: eccleſiaſt. 9. Ideo nullus debet preſumere ex ſe ire ad predicandumſed expectare debet: vt mittatur vel a deo vl̓ abeccleſia: vnde de Iohanne baptiſta dicitur Io. i.Fuit homo miſſus a deo. Nō tamen credit alicui dicenti ſe miſſum a deo: qui ab eccleſia noneſt miſſus: niſi probet per miraculum vt moyſes ſecit: ar. de conſecra. di. 2. reuera. Sic fuit miſſus equitius: cui apparuit in ſomnijs angelus: eteum ad predicandum miſit. 16. q. i. §. hoc idem.Ab eccleſia mittitur quis vel ordinarie: vt quilibet curatus ſaltem quo ad ſubditos: vel ex priuilegio vt predicatores ⁊ minores auguſtinenſes carmelite ⁊ ſeruite ſaltem in eccleſijs ſuis: inalijs eccleſijs nō niſi vocati. Et hi etiam debentmitti a prelatis ſuis. Mulieribus autem ſimpliciter interdicitur officium predicationis. Et ẜmTho. 2ª. 2ᵉ. tum quia habet ſtatum ſubiectionis:⁊ predicatio congruit ſtatui prelationis ⁊ dignitatis. tum quia eſt inconſtans in corde ⁊ locutione. Mulier ſemper variuꝫ profert. tum propteraſpectum in eam: qui eſt cauſa libidinis: viris autem laicis interdicitur niſi licentiati vel miſſi aprelatis. 23. diſtinc. mulier. ¶ Qui autē vocatusſeu miſſus ad hoc pertinaciter recuſat ab eccleſia ⁊ deo contemnitur: quod figuratum fuit ī eoqui nolebat ducere vxorem fratris mortui: ⁊ ꝓpterea diſcalciabatur vno pede ⁊c̄. vt exponitauguſtinus. 8. q. i. Nunc euangelij quiſqꝫ predicator ita debet in eccleſia predicare ſiue laborare: vt defuncto fratri id eſt chriſto ſuſcitet ſemenqui pro nobis mortuus eſt. Et quod ſuſcitatumfuerit eius nomen accipiat. At vero qui electusab eccleſia miniſterium euangelizandi rennuerit: ab ipſa eccleſia digne meritoqꝫ contemnitur.Qui enim ſibi prodeſt ⁊ eccleſie: bene intelligit̉vtroqꝫ pede calciatus. Qui curaꝫ lucrandorumrefugit aliorum diſcalciati illius figuratum nonſolum ſignificauit: ſed in ſeipſo impletum īportat obprobrium: auguſtiuus. 8. q. i. olim. ¶ Predicator autem vt digne predicet: tria debet habere interius. Primo dilectionem ardentem.