Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
37v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

Quantum ad tertiumex eo qd̓ dr̄ quid enarrāt iſti celi: qꝛ gloriam deiꝯſtendit̉ determinatio materie p̄dicande. Nonenī debēt narrare gloriā ſuā ſe laudando oſtēdendo ſcīam ſuā ſꝫ gloriā dei. Magnificentiamglorie ſcītatis tue loquent̉ mirabilia tua narrabunt: psͣ. 138. Mirabilia ſi quidē oꝑa dei .ſ. creationis gubernationis redēptionis debent p̄dicari. Et bona habent̉ in gl̓ia: qꝛ ibi eſt qd̓appetit̉ recte: p̄s. Saciabor cum apparuerit gl̓iatua. Et ea que ꝑuenit̉ ad gloria .ſ. oꝑa virtutum. Ro. 2. Gloria hoī oꝑanti bonū. Et quiahec hn̄t̉ fidem: fides p̄dicanda hereſeseradicande: ad qd̓ eſt inſtitutū officiū inquiſito. De ꝑtinentibus ad cōmendatione fideiveritate eiꝰ habes in. 4. ꝑte ti. de fide. De erroribus iudeorū paganoꝝ hereticoꝝ modū p̄dicationis habes. s. in.. ꝑte ti. de infidelitate. De inquiſitoribus quō ſe debent habere ī inquiſitione contra hereticos. Ca. ij.Ongruit aūt maxiAme inquiſitoribꝰ hn̄t p̄dicare: illud p̄s..67. Dn̄s dabit verbuꝫ euangelizantibꝰ virtutemulta. Et hoc triplicit̓. Prīo ꝟtute .ſ. ſapīe adꝓponendū veritatē doctrine.. vtute ꝯſtantiead tolerandū ꝑſecutione ab hereticis ipſā mortem.. ꝟ̓tute prudentie ad ꝯuincendas aſtucias malicias eoꝝ: qꝛ p̄dicatoribꝰ cōiter cōmittit̉ inquiſitionis officiū religioſis ordinis p̄dicatoꝝ: lꝫ minoribꝰ ſit cōmiſſū in ꝓuīcia tuſchie alijs ꝓuincijs ob reuerentiā beati franciſci:titulo de p̄dicatoribꝰ adnectit̉ capl̓m de inꝗſitoribus. Bonifacius. 8ꝰ. vt inꝗſitionis negociūtra hereticā prauitate ad dei gloriā augumētum fidei nr̄is tꝑibus ꝓſperet leges Federicūimꝑatorē ꝓmulgatas ī dei eccl̓ie honore hereticoꝝ exterminiū approbātes obſeruari volentes vniuerſos ſeculi ptātes dn̄os tꝑales: acꝓuinciaꝝ terraꝝ ciuitatū aliorūqꝫ locoꝝ rectores quibuſcūqꝫ dignitatibꝰ vel officijs aūt noībus cenſeant̉: reꝗrimus monemꝰ: ſicut reputari cupiūt hr̄i fideles: ita defenſiōe fidei dyoceſanis ep̄is inꝗſitoribus heretice prauitatisaſede apl̓ica deputatis aut in poſterū deputādispareant intendāt in hereticoꝝ credentiū fauto receptatoꝝ defenſoꝝ ipſoꝝ in inueſtigatiōecaptione ac cuſtodia diligēti ab eis fuerint reꝗſiti. Et vt p̄fatas ꝑſonas peſtiferas in ptātē ſeucarcere ep̄oꝝ ſeu inquiſitoꝝ dictoꝝ: vel ad locūde quo ipſi vel aliꝗ ſeu aliꝗs ex eis mandauerītinfra eoꝝ dn̄oꝝ ptāte vel rectoꝝ diſtrictū ducātvel duci faciāt ſine mora vbi viros catholicoſa p̄fatis ep̄is ſeu inꝗſitoribus vel eoꝝ aliqͦ depuputatos ſub arta diligenti cuſtodia teneantur:donec eoꝝ negociū eccleſie iudiciū termineturEoſqꝫ de hereſia dyoceſano ep̄o vl̓ inquiſitoreſeu inꝗſitoribꝰ cōdemnatos p̄fati ptātes dn̄i tꝑa

les ſiue rectores vel eoꝝ officiales: ſeu nūcij ſibirelictos ſtatim recipiant indilate aīaduerſionedebita puniendos: obſtantibꝰ appellationibꝰſeu ꝓclamationibꝰ p̄dictorū nequitie filioꝝ:ẜm ordinatione p̄deceſſoꝝ nr̄oꝝ: qͣꝫ ẜm legē imꝑialē appellationis ꝓclamationis bn̄ficiū exſſe ſit hereticis credentibꝰ eoꝝ receptatoribus fautoribꝰ defenſoribꝰ int̓dictū. Prohibemus qͦꝫ diſtrictiꝰ ptātibꝰ dn̄is tꝑalibꝰ rectoribꝰeorūqꝫ officialibꝰ ſupradictis: ne ipſi de hoc crimine mere ſit eccl̓iaſticū: quoqͦ cogͦſcantvel iudicent: ſiue captos eodem crimine abſqꝫdictoꝝ ep̄oꝝ vel inꝗſitoꝝ aūt ſaltē alteriꝰ eoꝝ licentia vel mandato a carcere liberet: aut executionē ſibi hiꝰ crimine a dyoceſano vel inꝗſitoribus ſeu inꝗſitore iniunctā ꝓut ad ſuū officiumſpectat: facere ſeu adimplere detractet vel aliaspyoceſanoꝝ iudiciū aūt inꝗſitoꝝ ſnīam ſeu ꝓceſſum directe vel indirecte īpedire p̄ſumant. Siꝗs aūt de p̄dictis ptātibꝰ dn̄is tꝑalibus rectoribus vel eoꝝ ꝯfficialibꝰ aut bailiuis cōtra p̄dictafecerit: aut p̄facto fidei negocio dyoceſano ep̄o:vel inꝗſitoribꝰ incūbēti ſe opponere attentauerit aūt forte p̄ſumpſerit: vel ipſū aliquatenꝰ īpedire voluerit: necnō ſcienter ī p̄dictis dederit auxiliū cōſiliū vel fauore: excōicationis ſe noueritmucrone ꝑfoſſum: quā ſi annuꝫ aīo ſuſtinueritꝑtinaci: ex tūc velut hereticus ꝯdemnet̉: extrahere. vt inꝗſitionis li. vi. Io. an. in nouel. ſuꝑ verbo mere dicit obſtant auctoritates veteristeſtī: quas ꝓbari videt̉: hoc licere pͥncipibꝰ: vtpꝫ deutro. 7. c.. c. 12. tangit̉. 23. q. 5. ſi audieris.Et exemplū hr̄ de ieb rege iſrl̓ quo ad ſacerdotes: baal. 4. Re. 10. Ad hec ſil̓ia rn̄det̉ id qd̓hr̄. 2. q. 7. §. itē bāalā. vbi dr̄ multa ī veteriteſtō ꝯcedebant̉: hodie ſūt ꝓhibita. Satis eſthoc exp̄ſſe ꝯſtitutionē eccleſie ꝓhibituꝫ. Eſicubi canon eis circa hoc ꝑmittit. Illud ſemꝑ ītelligit̉ ad mandatū eccleſie vel in caſu executionis ſnīe late eccleſiā vel p̄cepti facti.Quō agendū ſit qn̄ ꝯͣ hereticos ꝓcedit ep̄minꝗſitore de ꝓceſſibꝰ adinuice cōicandis. Querit glo. ſuꝑ v̓bo puniēdos. Quid iuris ſi ordinarius inꝗſitor diſcordēt in mādato: puta qꝛ vnꝰeoꝝ mādat puniri ſe ꝯdēnatū: alter mādat relaxari ſe abſolutū. Rn̄det ſatis vr̄ ſuꝑſedendūdonec papa ꝯſulat̉: vt ē. ti. hoc li. vi. ibi enī dr̄.Aeꝝ vt dictū inꝗſitiōis officiū efficaciꝰ meliꝰ vtiliuſqꝫ ꝓcedat: ꝯcedimꝰ ep̄os ipſos inꝗſitores de facto eodē inꝗri valeat cōiter vl̓ diuiſimꝰ ſi diuiſim ꝓceſſerint: teneāt̉ ſibi inuicē cōicareꝓceſſus: vt hoc poſſit meliꝰ ꝟitaſ īueniri. Etˡ niſi īꝗſitores ī hoc caſu ī ſnīe ꝓbatiōe dyoceſanisvel ecōtra duxerint deferendū: vtroſqꝫ fil̓ ſnīaꝓferat̉. In qua ferenda ſi ꝯuenerīt vtroſqꝫnegociū ſufficient̓ inſtructū ad ſedē apl̓icam remittat̉. Siue aut ordinaria ſiue delegata epiptāte ꝓcedant: illū in ꝓcedendo modū obſeruet.quē īꝗſitores pn̄t debēt iura cōia: vl̓ ſpāſes