Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
37r
Einzelbild herunterladen
 

.XVIIII.

ꝓprius ipſoꝝ p̄dicatoꝝ: hoc eſt enarrare .i. extra narrare alijs p̄dicationē qd̓ intus intelligūt guſtāt deuotionē: ẜm illd̓ p̄s. pͣs. 165. Memoriā ſuauitatis tue eructabūt. hoc aūt officium: vtdr̄ de ſta. mo. qd̓ dei timorē. eſt pͥuilegiatū ab ecleſia multiplicit̓: ponit ſuꝑ dicto. c. Io. an. 19.pͥuilegia eius. Primo qꝛ de qͣlibet religionepōt ꝗs ad illud aſſumi: etiā ſtatu clericali hīta tn̄lnīa ſuoꝝ p̄latoꝝ: de iudeiſ qͣꝫ ſit. gof. ¶2º. qꝛ nullꝰlaicus ad hoc admittit̉: niſi mitteretur a deo: qd̓tn̄ hr̄et ꝓbare enidēs ſignū: vt moyſes miſſusad pharaonem: ꝓbauit ſigna vera in exo. dehere. ex iniūcto. C3º qꝛ nec clericꝰ illud officiūexercet: niſi miſſꝰ a ſuis ſuꝑioribꝰ. Ro. 10. Quōp̄dicabunt niſi mittant̉. Eo ipſo autē quo alicuidat̉ cura aīarū: intelligit̉ miſſus ab eccleſia quoſaltē ad ſuos ſubditos ꝗbꝰ debet p̄dicare. Et ſicintell̓r dictū greg. di. 43. ſi rector. ibi dr̄ offm̄p̄cōis al̓s p̄dicatiōis .i. p̄dicatorꝭ ſuſcipit ꝗſꝗsad ſacerdotiū accedit .ſ. ad regime eccleſie. Religioſi ml̓ti hoc hn̄t ex pͥuilegio pape: al̓s ad ep̄mꝑtinet hiꝰ lnīa. ¶4º. vt clam ſꝫ publice p̄dicet̉math̓. x. p̄dicate ſuꝑ tecta .i. publice: qd̓ ī aure audiſtis .i. ſecrete: ait xp̄s: vn̄ de here. ex iniūctoreprehendunt̉ occulta ꝯuenticula in actu p̄dicationis vt ſuſpecta de hereſi. C5º. vt p̄ficiant̉ p̄dicatores in eccleſijs cathedralibꝰ regularibꝰ: vtqͦs ep̄i pn̄t in coadiutores hr̄e: vt de offi. or. int̓cetera. Ibi enī dr̄ int̓ cetera ad ſalutē ſpectant ppl̓i xp̄iani: pabulū verbi dei maxime ſibinoſcit̉ neceſſariū: vnde ep̄is mandatur: vt virosidoneos ad p̄dicationis officiū exercendū aſſunant: potētes in oꝑe ſermone vice eoꝝ cumipſi valent hoc agere ꝓpter occupationes vl̓ilias plebes ſibi ꝯmiſſas edificēt eis ep̄i neceſſaria ſubminiſtrēt. vt ſint vicarij ep̄i .ſ. exmiſſione ipſoꝝ ep̄oꝝ quā facere eis debēt: ſi ſūtidonei. Qui .ſ. etiā adiuuent in audiēdis ꝯfeſſionibus alijs ꝑtinentibꝰ ad ſalutē: vt in dicto. c. int̓cetera. Et paulus ſocios hūit ad p̄dicandū bar titū Timotheū. Et petrus linū cletumdirectione aīaꝝ.. vt occaſione hiꝰ officij adipiſcendi mittant̉ aliꝗ ad ſtudiū theologieuilegio de quo hr̄: de mgr̄is ſuꝑ ſpecula. vt enīdicit Inno. diſ. 6i. miſerū eſt fieri magiſtrū:unqͣꝫ fuit diſcipulus. Et ab apl̓is electus ē ī ſo ad p̄dicandū mathias: erat doctꝰ in lege.vt licite poſſint mendicare accipere ab hisꝗbus p̄dicāt .i. corin. 7. Si ſpūalia vobis ſemīauimus magnū eſt: ſi carnalia vr̄a metamus. dn̄s ſtatuit euangeliū p̄dicāt de euāgelio viuere: ad qd̓ inſinuandū miſit apl̓os ad predicandū ſine ſacculo pera pecunia: vt de elemoſynis viuerent: ſicut ipſe fecit. 12. q. i. hēbat.Et ipſas el̓ynas licite recipiūt ēt ab excōicatis. vt poſtulatio facta de p̄dicatore .ſ. in p̄latuꝫ rectorē eccleſie citius admittat̉: vt de elec. Itcāis in fi. p̄ſumit̉ enī bn̄ paſcet ppl̓m cibo doctrine: ẜm illud Ioh̓. vlti. paſce oues meas. Cxº

vt alteriꝰ ep̄atꝰ eccl̓a p̄ſcribat̉: ēt ſcīa rei v̓t dep̄ſcrip. c. i. Ciiº vt gentilibꝰ cibꝰ ſuſcipiat̉ iudeis qͣꝫ ſit: ẜm illud luc. 9. Comedētes bibētesī̄ apud illos ſūt C. 12º. vt diuerſoꝝ religionū habitus ī vnū ꝯformet̉: vi. ho. cle. deꝰ. Iſtudtn̄ ſane intelligendū: vt fit ex diſpenſatiōe pape ꝓpter cām ſpālē: vt ibi fuit factū. al̓s regularit dr̄: arabis in boue ſil̓ aſino: dicit ſcriptura .i. hoīes diuerſe ꝓfeſſionis: iūges: vt exponit canon. 16. q. 7. īnoua .ſ. ad officiandū eccleſiā. dꝫ p̄dicator: ſi regularis ē dimitte̓ habitūſuū: vt ꝯformet ſe moribꝰ clericoꝝ vl̓ religioſoꝝꝗbus p̄dicat: aut etiā illū occulte deferre ſꝫ palā.In alijs dꝫ ſe ꝯformare alijs ſalua obſeruatione ſue religionis: di. 41. quiſꝗs glo. archi.Ciꝫº. vt ad p̄dicationē p̄dicat ꝗs excōitꝰ admittat̉ nec eijciat̉ de eccl̓ia: ſic̄ fit de dīnis officijs. de ſen. excō. rn̄ſo. Et ſil̓it̓ notorij vſurarijpctōres he̓tici infideles. Et vt p̄dicationēdet̉ eis materia ꝯuerſionis. Predicate euāgeliū creature: ait xp̄s mar. vlti. nullū excipiēdo.14º vt clericꝰ ēt religioſus ſi cogat mendicarevotū tn̄ tranſmarinū .ſ. ad terraꝫ ſanctā ꝑſonalit̓exeꝗ tenet̉: .ſ. eſt aptus ad p̄dicanduꝫ de votoex multa. Qd̓ videt̉ intelligēdū ſi lnīam hꝫ alato ſuo ad religioſos. Neqꝫ enī votū pōt exequi ſine aſſenſu plati p̄cipue ꝑegrinatiōis: inplato fieret p̄iudiciū. i5º vt indignꝰ ēt inſufficiēs ad hoc admittat̉: de eta. qͣli. c. penulti.pau. ad Titū. i. c. potēs ſit exhortari ī ſana doctrina eos ꝯͣdicūt reuincere. Et ſymachus papadi. 81. Nemo monitoris recte ꝑſonā ſuſcipit: niſi actibus ſuis errata ꝯdemnat vite innocentiāꝯuerſatiōe demōſtret: 16º vt certe ꝑſone legesvel phyſicā audiāt: ne hoc officiū negligat̉:ne clerici vl̓ mona. ſuꝑ ſpecula. Oꝫ enī noſce ſcripturas ſacras leges eccl̓ie legalia vel medicinalia: ſi ꝗs vult vtilia p̄dicare: vn̄ de xp̄o dr̄ lu.vlti. aperuit eis ſenſum .ſ. apl̓is: vt intelligerētſcripturas. Ci7º. vt ſecure v̓bū dei ꝓponat ī genere. Et aliꝗs pctōr occultꝰ tangat ī ſpē .ſ. ipſūnoīando: apl̓s. 2. ad thi. 2. c. v̓bū dei ē alligatūiſa. 58. c. Clama ne ceſſes ⁊c̄. Annūcia ppl̓o meoſcelera eoꝝ. 18º. ordo p̄dicatoꝝ ī eccl̓ia dei dr̄ p̄cipuꝰ: vt de exceſ. p̄la. nimis praua. Et meritoqꝛ xp̄s ad hoc miſſuſ ē Iſa. 63. Spūs dn̄i ſuꝑ meeo vnxerit me. Ad euāgelizandū pauꝑibꝰ miſit me: exinde ꝯſecuta ē ꝯuerſio mūdi ad deūRo. 10. Fides ex auditu: auditus aūt v̓bū xp̄i:quō aūt audiēt fine p̄dicāte. Ber. vn̄ tāta lux intoto orbe niſi de p̄dicato ieſu. 19º qꝛ multe etmagne indulgētie ꝯceſſe ſūt a multis ſūmistificibꝰ audiētibꝰ p̄dicationē fratrū p̄dicatoꝝ: qd̓vidi ī pͥuilegijs: ita credendū ē de alijs p̄dicatoribꝰ. Adde. 20. qꝛ pͥuilegiata merces eis reſeruat̉ in celis .ſ. aureola ſpālis p̄mij accidētalis dat̉ doctoribus. ẜm illud. 2. thi. 4. Curſū conſumaui .ſ. p̄dicationis fidē ſeruaui .ſ. fideliter mehabendo: in reliquo repoſita eſt mihi corona.