.XVIIII.
ꝓprius ipſoꝝ p̄dicatoꝝ: ⁊ hoc eſt enarrare .i. extra narrare alijs ꝑ p̄dicationē qd̓ intus intelligūt⁊ guſtāt ꝑ deuotionē: ẜm illd̓ p̄s. pͣs. 165. Memoriā ſuauitatis tue eructabūt. hoc aūt officium: vtdr̄ de ſta. mo. qd̓ dei timorē. eſt pͥuilegiatū ab ecleſia multiplicit̓: ⁊ ponit ſuꝑ dicto. c. Io. an. 19.pͥuilegia eius. ¶ Primo qꝛ de qͣlibet religionepōt ꝗs ad illud aſſumi: etiā ſtatu clericali hīta tn̄lnīa ſuoꝝ p̄latoꝝ: de iudeiſ qͣꝫ ſit. gof. ¶2º. qꝛ nullꝰlaicus ad hoc admittit̉: niſi mitteretur a deo: qd̓tn̄ hr̄et ꝓbare ꝑ enidēs ſignū: vt moyſes miſſusad pharaonem: ꝗ ꝓbauit ꝑ ſigna vera in exo. dehere. cū ex iniūcto. C3º qꝛ nec clericꝰ illud officiūexercet: niſi miſſꝰ a ſuis ſuꝑioribꝰ. Ro. 10. Quōp̄dicabunt niſi mittant̉. Eo ipſo autē quo alicuidat̉ cura aīarū: intelligit̉ miſſus ab eccleſia quoſaltē ad ſuos ſubditos ꝗbꝰ debet p̄dicare. Et ſicintell̓r dictū greg. di. 43. ſi rector. ibi dr̄ ꝙ offm̄p̄cōis al̓s p̄dicatiōis .i. p̄dicatorꝭ ſuſcipit ꝗſꝗs cūad ſacerdotiū accedit .ſ. ad regime eccleſie. Religioſi ml̓ti hoc hn̄t ex pͥuilegio pape: al̓s ad ep̄mꝑtinet hiꝰ lnīa. ¶4º. vt nō clam ſꝫ publice p̄dicet̉math̓. x. p̄dicate ſuꝑ tecta .i. publice: qd̓ ī aure audiſtis .i. ſecrete: ait xp̄s: vn̄ de here. cū ex iniūctoreprehendunt̉ occulta ꝯuenticula in actu p̄dicationis vt ſuſpecta de hereſi. C5º. vt p̄ficiant̉ p̄dicatores in eccleſijs cathedralibꝰ ⁊ regularibꝰ: vtqͦs ep̄i pn̄t in coadiutores hr̄e: vt de offi. or. int̓cetera. Ibi enī dr̄ ꝙ int̓ cetera q̄ ad ſalutē ſpectant ppl̓i xp̄iani: pabulū verbi dei maxime ſibinoſcit̉ neceſſariū: vnde ep̄is mandatur: vt virosidoneos ad p̄dicationis officiū exercendū aſſunant: potētes in oꝑe ⁊ ſermone ꝗ vice eoꝝ cumipſi nō valent hoc agere ꝓpter occupationes vl̓ilias plebes ſibi ꝯmiſſas edificēt ⁊ eis ep̄i neceſſaria ſubminiſtrēt. ¶ 6º vt ſint vicarij ep̄i .ſ. ex cōmiſſione ipſoꝝ ep̄oꝝ quā facere eis debēt: ſi ſūtidonei. Qui .ſ. etiā adiuuent in audiēdis ꝯfeſſionibus ⁊ alijs ꝑtinentibꝰ ad ſalutē: vt in dicto. c. int̓cetera. Et paulus ſocios hūit ad p̄dicandū barnū ⁊ titū ⁊ Timotheū. Et petrus linū ⁊ cletum ꝓdirectione aīaꝝ. ¶ 7º. vt occaſione hiꝰ officij adipiſcendi mittant̉ aliꝗ ad ſtudiū theologie cū pͥuilegio de quo hr̄: de mgr̄is ſuꝑ ſpecula. vt enīdicit Inno. diſ. 6i. miſerū eſt eū fieri magiſtrū: ꝙunqͣꝫ fuit diſcipulus. Et ab apl̓is electus ē ī ſoiū ad p̄dicandū mathias: ꝗ erat doctꝰ in lege.vt licite poſſint mendicare ⁊ accipere ab hisꝗbus p̄dicāt .i. corin. 7. Si ſpūalia vobis ſemīauimus magnū nō eſt: ſi carnalia vr̄a metamus.Nā ⁊ dn̄s ſtatuit ꝗ euangeliū p̄dicāt de euāgelio viuere: ad qd̓ inſinuandū miſit apl̓os ad predicandū ſine ſacculo ⁊ pera ⁊ pecunia: vt de elemoſynis viuerent: ſicut ⁊ ipſe fecit. 12. q. i. hēbat.Et ipſas el̓ynas licite recipiūt ēt ab excōicatis.¶ 9º vt poſtulatio facta de p̄dicatore .ſ. in p̄latuꝫ⁊ rectorē eccleſie citius admittat̉: vt de elec. Itcāis in fi. p̄ſumit̉ enī ꝙ bn̄ paſcet ppl̓m cibo doctrine: ẜm illud Ioh̓. vlti. paſce oues meas. Cxº
vt alteriꝰ ep̄atꝰ eccl̓a p̄ſcribat̉: ēt cū ſcīa rei v̓t dep̄ſcrip. c. i. Ciiº vt cū gentilibꝰ cibꝰ ſuſcipiat̉ d̓ iudeis qͣꝫ ſit: ẜm illud luc. 9. Comedētes ⁊ bibētesī̄ apud illos ſūt C. 12º. vt diuerſoꝝ religionū habitus ī vnū ꝯformet̉: d̓ vi. ⁊ ho. cle. deꝰ ꝗ. Iſtudtn̄ ſane intelligendū: vt cū fit ex diſpenſatiōe pape ꝓpter cām ſpālē: vt ibi fuit factū. Nā al̓s regularit dr̄: nō arabis in boue ſil̓ ⁊ aſino: dicit ſcriptura .i. hoīes diuerſe ꝓfeſſionis: nō iūges: vt exponit canon. 16. q. 7. īnoua .ſ. ad officiandū eccleſiā.Nō dꝫ gͦ p̄dicator: ſi regularis ē dimitte̓ habitūſuū: vt ꝯformet ſe moribꝰ clericoꝝ vl̓ religioſoꝝꝗbus p̄dicat: aut etiā illū occulte deferre ſꝫ palā.In alijs dꝫ ſe ꝯformare cū alijs ſalua obſeruatione ſue religionis: di. 41. quiſꝗs cū glo. archi.Ciꝫº. vt ad p̄dicationē dū p̄dicat ꝗs excōitꝰ admittat̉ nec eijciat̉ de eccl̓ia: ſic̄ fit de dīnis officijs. de ſen. excō. rn̄ſo. Et ſil̓it̓ notorij vſurarij ⁊pctōres ⁊ he̓tici ⁊ infideles. Et vt ꝑ p̄dicationēdet̉ eis materia ꝯuerſionis. Predicate euāgeliūoī creature: ait xp̄s mar. vlti. nullū excipiēdo.14º vt clericꝰ ēt religioſus ⁊ ſi cogat mendicarevotū tn̄ tranſmarinū .ſ. ad terraꝫ ſanctā ꝑſonalit̓exeꝗ tenet̉: cū .ſ. eſt aptus ad p̄dicanduꝫ de votoex multa. Qd̓ videt̉ intelligēdū ſi lnīam hꝫ a p̄lato ſuo qͦ ad religioſos. Neqꝫ enī votū pōt exequi ſine aſſenſu plati ⁊ p̄cipue ꝑegrinatiōis: in qͣplato fieret p̄iudiciū. i5º vt indignꝰ ⁊ ēt inſufficiēs ad hoc nō admittat̉: de eta. ⁊ qͣli. c. penulti.pau. ad Titū. i. c. potēs ſit exhortari ī ſana doctrina ⁊ eos ꝗ ꝯͣdicūt reuincere. Et ſymachus papadi. 81. Nemo monitoris recte ꝑſonā ſuſcipit: niſiꝗ actibus ſuis errata ꝯdemnat ⁊ vite innocentiāꝯuerſatiōe demōſtret: ¶ 16º vt certe ꝑſone legesvel phyſicā nō audiāt: ne hoc ꝑ officiū negligat̉:ne clerici vl̓ mona. ſuꝑ ſpecula. Oꝫ enī noſce ſcripturas ſacras ⁊ leges eccl̓ie nō legalia vel medicinalia: ſi ꝗs vult vtilia p̄dicare: vn̄ de xp̄o dr̄ lu.vlti. ꝙ aperuit eis ſenſum .ſ. apl̓is: vt intelligerētſcripturas. Ci7º. vt ſecure v̓bū dei ꝓponat ī genere. Et nō aliꝗs pctōr occultꝰ tangat ī ſpē .ſ. ipſūnoīando: apl̓s. 2. ad thi. 2. c. v̓bū dei nō ē alligatūiſa. 58. c. Clama ne ceſſes ⁊c̄. Annūcia ppl̓o meoſcelera eoꝝ. ¶ 18º. ordo p̄dicatoꝝ ī eccl̓ia dei dr̄eē p̄cipuꝰ: vt de exceſ. p̄la. nimis praua. Et meritoqꝛ xp̄s ad hoc miſſuſ ē Iſa. 63. Spūs dn̄i ſuꝑ meeo ꝙ vnxerit me. Ad euāgelizandū pauꝑibꝰ miſit me: ⁊ exinde ꝯſecuta ē ꝯuerſio mūdi ad deūRo. 10. Fides ex auditu: auditus aūt ꝑ v̓bū xp̄i:quō aūt audiēt fine p̄dicāte. Ber. vn̄ tāta lux intoto orbe niſi de p̄dicato ieſu. ¶ 19º qꝛ multe etmagne indulgētie ꝯceſſe ſūt a multis ſūmis pōtificibꝰ audiētibꝰ p̄dicationē fratrū p̄dicatoꝝ: qd̓vidi ī pͥuilegijs: ⁊ ita credendū ē de alijs p̄dicatoribꝰ. ¶ Adde. 20. qꝛ pͥuilegiata merces eis reſeruat̉ in celis .ſ. aureola ſpālis p̄mij accidētalisq̄ dat̉ doctoribus. ẜm illud. 2. thi. 4. Curſū conſumaui .ſ. p̄dicationis fidē ſeruaui .ſ. fideliter mehabendo: in reliquo repoſita eſt mihi corona.